കാമേന കാമിനീ ത്വം ച ദഗ്ധാഽസി വ്യര്ഥമീശ്വരി
ദേവി, പ്രേമത്തിനായി നീ ആഗ്രഹിച്ചു, പക്ഷേ അതൊക്കെ വെറുതെയായി പൊള്ളിപ്പോയി.
ദിനേ ദിനേ വൃഥാ യാതി ദുര്ലഭം നവയൌവനമ്
ദിവസം ദിവസമായി, വിലപ്പെട്ട യൗവനം വെറുതെ ഒഴുകിപ്പോകുന്നു.
ശശ്വത്തപസ്യായുക്തശ്ച കൃഷ്ണമാത്മാനമീപ്സിതമ് 2.58.
എപ്പോഴും തപസ്സിൽ മുഴുകി, അവൻ തന്റെ ആത്മാവായി കൃഷ്ണനെ മാത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
സര്വകാമരസജ്ഞാ ത്വം നിഷ്കാമം കാമമീപ്സിതമ്
നീ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളുടെ രുചിയും അറിയുന്നവളാണ്, എന്നാൽ ആഗ്രഹമില്ലാതെ തന്നെ ആഗ്രഹം വേണമെന്ന് വിചാരിക്കുന്നു.
അന്യശ്ച ത്വന്മനഃകാമോ ഭിന്നം ത്വദ്ഭര്തുരീപ്സിതമ്
മറ്റൊരാൾ, നിന്റെ മനസ്സിനാണ് ആഗ്രഹം, അവൻ നിന്റെ ഭർത്താവിന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് വിപരീതമായത് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
വാസന്തീപുഷ്പതല്പേ ച ഗന്ധചന്ദന ചര്ചിതേ
വസന്തകാലത്തിലെ പുഷ്പങ്ങൾ വിരിഞ്ഞ കിടക്കയിൽ, സുഗന്ധവും ചന്ദനവും അണിഞ്ഞ്,
സുഗന്ധ്യുത്ഫുല്ലകുസുമേ നിര്ജനേ ചന്ദനേ വനേ
സുഗന്ധമുള്ള, വിരിഞ്ഞ പുഷ്പങ്ങൾക്കിടയിൽ, ഒറ്റപ്പെട്ട ചന്ദനവനത്തിൽ,
ചന്ദനേ ചമ്പകവനേ ശീതചമ്പകവായുനാ
ചന്ദനവും ചമ്പകവനവും, തണുത്ത ചമ്പകവായുവും നിറഞ്ഞിടത്ത്,
താരോവാച അത്രേരഭാഗ്യാത്ത്വം പുത്രോ വ്യര്ഥം തേ ജന്മ ജീവനമ്
താര പറഞ്ഞു: അത്രിയുടെ ദുർഭാഗ്യത്താൽ നീ അവന്റെ മകനായി ജനിച്ചു; നിന്റെ ജനവും ജീവിതവും വെറുതെ പോയി.
അരേ കൃത്വാ രാജസൂയമാത്മാനം മന്യസേ ബലീ
അയ്യോ! രാജസൂയം നടത്തി നീ സ്വയം ശക്തനാണെന്ന് കരുതുന്നു.
യസ്യ ചിത്തം പരസ്ത്രീഷു സോഽശുചിഃ സര്വകര്മസു ।। ന കര്മഫലഭാക്പാപീ നിന്ദ്യോ വിശ്വേഷു സര്വതഃ 2.58.
ആളൊരാളുടെ മനസ്സ് മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യകളിലാണെങ്കിൽ, അവൻ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളിലും അശുദ്ധനാണ്; അവൻ പാപിയാണ്, പ്രവർത്തിയുടെ ഫലം ലഭിക്കില്ല, എല്ലായിടത്തും അവൻ നിന്ദിതനാണ്.
സതീത്വം മേ നാശയസി യക്ഷ്മഗ്രസ്തോ ഭവിഷ്യസി
നീ എന്റെ സതിത്വം നശിപ്പിക്കുന്നു; അതിനാൽ നീ ക്ഷയം പിടിക്കും.
ദുഷ്ടാനാം ദര്പഹാ കൃഷ്ണോ ദര്പം തേ നിഹനിഷ്യതി
ദുഷ്ടരുടെ അഹങ്കാരം തകർക്കുന്ന കൃഷ്ണൻ, നിന്റെ അഹങ്കാരവും തകർക്കും.
ഇത്യുക്ത്വാ താരകാ സാധ്വീ രുരോദ ച മുഹുര്മുഹുഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, സദാചാരവതിയായ താര വീണ്ടും വീണ്ടും കരഞ്ഞു.
ബ്രഹ്മാണം പരമാത്മാനമാകാശം പവനം ധരാമ്
ബ്രഹ്മാവിനെ, പരമാത്മാവിനെ, ആകാശത്തെ, കാറ്റിനെ, ഭൂമിയെ—
താരകാവചനം ശ്രുത്വാ ന ഭീതഃ സ ചുകോപ ഹ
താരയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടിട്ടും, അവൻ ഭയപ്പെട്ടില്ല; പകരം കോപിച്ചു.
രഥം ച ചാലയാമാസ മനോയായീ മനോഹരമ്
അവൻ മനസ്സുകൊണ്ടു തന്നെ സഞ്ചരിക്കുന്ന മനോഹരമായ രഥം മുന്നോട്ട് നീക്കി.
വിസ്പന്ദകേ സുരവനേ ചന്ദനേ പുഷ്പഭദ്രകേ
വിശ്പന്ദക എന്ന ദൈവിക വനത്തിൽ, ചന്ദനവും പുഷ്പഭദ്രകവൃക്ഷങ്ങളും ഇടയിൽ,
സുഗന്ധി പുഷ്പതല്പേ ച പുഷ്പചന്ദനവായുനാ
സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പങ്ങൾ വിരിച്ച കിടക്കയിൽ, പുഷ്പവും ചന്ദനവും കലർന്ന മധുരവായു വീശുമ്പോൾ,
ശൈലേ ശൈലേ നദേ നദ്യാം ശൃംഗാരം കുര്വതോസ്തയോഃ
പർവ്വതങ്ങളിലൊക്കെയും, നദികളിലുമൊക്കെയും, ഇരുവരും പ്രേമവിനോദത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
ബഭൂവ ശരണാപന്നോ ഭീതോ ദൈത്യേഷു ചന്ദ്രമാഃ 2.58.
ദൈത്യന്മാരെ ഭയന്ന് ചന്ദ്രൻ അഭയം തേടി ഓടി.
അഭയം ച ദദൌ തസ്മൈ കൃപയാ ഭൃഗുനന്ദനഃ
ഭൃഗുവിന്റെ പുത്രൻ കരുണയോടെ അവനു അഭയം നൽകി.
സഭായാം ജഹസുര്ഹൃഷ്ടാ ബലിനോ ദിതിനന്ദനാഃ
സഭയിൽ ശക്തരായ ദിതിയുടെ പുത്രന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.
സതീസതീത്വധ്വംസേന പാപിഷ്ഠചന്ദ്രമണ്ഡലേ
ശുദ്ധത നഷ്ടപ്പെട്ടതുകൊണ്ട്, പാപിയായ ചന്ദ്രൻ തന്റെ തേജസ് നഷ്ടപ്പെട്ടു.
ഉവാച തം മഹാഭീതം ശുക്രോ വേദവിദാം വരഃ
വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ശുക്രൻ അതീവ ഭയപ്പെട്ട അവനോട് പറഞ്ഞു.
ശുക്ര ഉവാച ദുര്നീതം കര്മ തേ പുത്ര നീചവന്നയശസ്കരമ്
ശുക്രൻ പറഞ്ഞു: മകനേ, നിന്റെ പ്രവൃത്തി ദുഷ്ടവും നിന്ദ്യവും താഴ്ന്നവരുടെ പ്രവൃത്തിപോലുമാണ്.
രാജസൂയസ്യ സുഫലേ നിര്മലേ കീര്ത്തിമണ്ഡലേ
രാജസൂയയാഗത്തിന്റെ ശുദ്ധവും ഉജ്ജ്വലവുമായ കീർത്തിവലയത്തിൽ,
ത്യജ ദേവഗുരൌ പത്നീം പ്രസൂമിവ മഹാസതീമ്
ദേവഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെ, എത്ര മഹാസതിയായാലും, ഉപയോഗിച്ച പുഷ്പം പോലെ ഉപേക്ഷിക്കണം.
ശമ്ഭോഃ സുരാണാമീശസ്യ ഗുരുപുത്രസ്യ വേധസഃ
അവൾ ദേവന്മാരുടെ ഇശ്വരനായ ശംഭുവിന്റെ ഭാര്യയും, ഗുരുവിന്റെ പുത്രനായ സൃഷ്ടാവിന്റെ ഭാര്യയുമാണ്.
ശത്രോരപി ഗുണാ വാച്യാ ദോഷാ വാച്യാ ഗുരോരപി
ശത്രുവിന്റെ ഗുണങ്ങൾ പോലും പറയണം; ഗുരുവിന്റെ ദോഷങ്ങൾ പോലും വെളിപ്പെടുത്തണം.