തസ്യ സ്പര്ശം ച വാഞ്ഛന്തി തീര്ഥാനി നിഖി ലാനി ച
അവന്റെ സ്പർശം നേടാൻ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
തത്രൈവ ഹരിണാ സാര്ദ്ധമസംഖ്യം പ്രാകൃതം ലയമ്
അവിടെ ഹരിയോടൊപ്പം അനവധി സാധാരണവർ ലയമടയുന്നു.
യാനി കാനി ച പാപാനി ബ്രഹ്മഹത്യാദികാനി ച
ബ്രഹ്മഹത്യയും മറ്റും ഉൾപ്പെടെ എത്രയോ പാപങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ,
തത്പാദപദ്മരജസാ സദ്യഃ പൂതാ വസുന്ധരാ 2.21.
അവന്റെ പാദപദ്മത്തിന്റെ ധൂളിയാൽ ഭൂമി ഉടനടി വിശുദ്ധിയാകും.
ശാലഗ്രാമശിലാ തോയം മൃത്യുകാല ച യോ ലഭേത്
മരണസമയത്ത് ശാലഗ്രാമശിലയിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളം ലഭിക്കുന്നവൻ
നിര്വാണമുക്തിം ലഭതേ കര്മഭോഗാദ്വിമുച്യതേ
അവൻ നിർവാണമോക്ഷം നേടുകയും, കര്മ്മഫലങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുകയും ചെയ്യും.
ശാലഗ്രാമശിലാം ധൃത്വാ മിഥ്യാവാദം വദേത്തു യഃ
ശാലഗ്രാമശില എടുത്ത് ആരെങ്കിലും കള്ളം പറയുകയാണെങ്കില്,
ശാലഗ്രാമശിലാം സ്പൃഷ്ട്വാ സ്വീകാരം യോ ന പാലയേത്
ശാലഗ്രാമശില സ്പര്ശിച്ച് ഒരു വ്രതം സ്വീകരിച്ചിട്ടും അതു പാലിക്കാതിരിക്കുന്നവന്,
തുലസീപത്ര വിച്ഛേദം ശാലഗ്രാമേ കരോതി യഃ
ശാലഗ്രാമശിലയുടെ മേല് തുളസിയിലകള് പറിച്ച് വെക്കുന്നവന്,
തുലസീപത്രവിച്ഛേദം ശംഖേ യോ ഹി കരോതി ച
ശംഖിന്റെ മേല് തുളസിയിലകള് പറിച്ച് വെക്കുന്നവന്,
ശാലഗ്രാമം ച തുലസീം ശംഖമേകത്ര ഏവ ച
ശാലഗ്രാമം, തുളസി, ശംഖം — ഈ മൂന്നും ഒരിടത്ത് ഒന്നിച്ച് വെച്ചാല്,
സകൃദേവ ഹി യോ യസ്യാം വീര്യ്യാധാനം കരോതി യഃ
ആയതില് ഏതൊന്നിലും ഒരിക്കൽ പോലും വീര്യം ഒഴുക്കുന്നവന്,
ത്വം പ്രിയാ ശംഖചൂഡസ്യ ചൈകമന്വന്തരാവധി
നീ ഒരു മന്വന്തരകാലം ശംഖചൂഡന്റെ പ്രിയയായിരിക്കും.
ഇത്യുക്ത്വാ ശ്രീഹരിസ്താം ച വിരരാമ ച സാദരമ് 2.21.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ശ്രീഹരി ആദരവോടെ മൗനം പാലിച്ചു.
യഥാ ശ്രീശ്ച തഥാ സാ ചാപ്യുവാസ ഹരിവക്ഷസി
ശ്രീദേവി എങ്ങനെ ഹരിയുടെ ഹൃദയത്തില് വസിച്ചോ അതുപോലെ അവളും അവിടെ വസിച്ചു.
ലക്ഷ്മീഃ സരസ്വതീ ഗങ്ഗാ തുലസീ ചാപി നാരദ
നാരദാ, ലക്ഷ്മി, സരസ്വതി, ഗംഗ, തുളസി — ഇവരെല്ലാം,
സദ്യസ്തദ്ദേഹജാതാ ച ബഭൂവ ഗണ്ഡകീ നദീ
അവളുടെ ശരീരത്തില്നിന്ന് ഉടനേ തന്നെ ഗണ്ഡകി നദി ഉദിച്ചുവന്നു.
കുര്വന്തി തത്ര കീടാശ്ച ശിലാം ബഹുവിധാം മുനേ
അവിടെ, മഹർഷേ, കീടങ്ങള് പലവിധത്തിലുള്ള ശിലകള് ഉണ്ടാക്കുന്നു.
സ്ഥലസ്ഥാഃ പിങ്ഗലാ ജ്ഞേയാശ്ചോപതാപാദ്ധരേരിതി
ഭൂമിയില് കാണുന്ന മഞ്ഞ നിറമുള്ളവയെ ഹരിയുടെ പീഡനമേറ്റവയെന്നു അറിയണം.
നാരദ ഉവാച തസ്യാഃ പൂജാവിധാനം ച സ്തോത്രം കിം ന ശ്രുതം മയാ
നാരദന് ചോദിച്ചു: അവളുടെ പൂജാവിധിയും സ്തോത്രവും എനിക്കു കേള്ക്കാന് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ?
കേന പൂജ്യാ സ്തുതാ കേന പുരാ പ്രഥമതോ മുനേ
മഹർഷേ, ആരാണ് ആദ്യം അവളെ പൂജിച്ച് സ്തുതിച്ചത്?
സൂത ഉവാച കഥാം കഥിതുമാരേഭേ പുണ്യരൂപാം പുരാതനീമ്
സൂതന് പറഞ്ഞു: അവന് ആ പഴയ പുണ്യകഥ പറയാന് തുടങ്ങി.
നാരായണ ഉവാച രമാസമാം താം സൌഭാഗ്യാം ചകാര ഗൌരവേണ ച
നാരായണന് പറഞ്ഞു: വലിയ ആദരവോടെ അവളെ രമയോടു തുല്യമായ ഭാഗ്യവതിയായി നിര്മ്മിച്ചു.
സേഹേ ലക്ഷ്മീശ്ച ഗംഗാ ച തസ്യാശ്ച നവസംഗമമ്
ലക്ഷ്മിയും ഗംഗയും അവളുടെ പുതിയ ഐക്യത്തെ സഹിച്ചു.
സാ താം ജഘാന കലഹേ മാനിനീ ഹരിസന്നിധൌ
അവൾ അഭിമാനത്തോടെ ഹരിയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ കലഹത്തിൽ അവളെ അടിച്ചു.
സര്വസിദ്ധേശ്വരീ ദേവീ ജ്ഞാനിനീ സിദ്ധയോഗിനീ
സകല സിദ്ധികളുടെ ഇശ്വരിയായ ദേവി, ജ്ഞാനവും യോഗസിദ്ധിയും ഉള്ളവളായിരുന്നു.
ഹരിര്ന ദൃഷ്ട്വാ തുലസീം ബോധയിത്വാ സരസ്വതീമ്
ഹരി തുളസിയെ കാണാതെ, സരസ്വതിയെ ഉപദേശിച്ചു.
തത്ര ഗത്വാ ച സ്നാത്വാ ച തുലസ്യാ തുലസീം സതീമ്
അവിടെ ചെന്നു സ്നാനം ചെയ്തു, ഹരി തുളസി ഇലകൊണ്ട് പാവനയായ തുളസിയെ ആരാധിച്ചു.
ലക്ഷ്മീമായാകാമവാണീബീജപൂര്വം ദശാക്ഷരമ് 2.22.
ലക്ഷ്മി, മായ, കാമ, വാണി എന്നിവയുടെ ബീജാക്ഷരങ്ങളാൽ തുടങ്ങുന്ന പത്ത് അക്ഷരങ്ങളുള്ള മന്ത്രം.
ശ്രീം ഹ്രീം ക്ലീം ഐം വൃന്ദാവന്യൈ സ്വാഹാ പൂജയേച്ച വിധാനേന സര്വസിദ്ധിം ലഭേന്നരഃ
ശ്രീം ഹ്രീം ക്ലീം ഐം വൃന്ദാവന്യൈ സ്വാഹാ എന്ന മന്ത്രം ശരിയായ രീതിയിൽ പൂജിച്ചാൽ മനുഷ്യന് എല്ലാ സിദ്ധികളും ലഭിക്കും.