ഇത്യുക്ത്വാ ച മഹാസാധ്വീ നിപത്യ ചരണേ ഹരേഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ മഹാസതീ ഹരിയുടെ പാദങ്ങളിൽ വീണു.
തസ്യാശ്ച കരുണാം ദൃഷ്ട്വാ കരുണാമയസാഗരഃ
അവളുടെ കരുണ കണ്ടപ്പോൾ, കരുണയുടെ സമുദ്രമായവൻ ഉണര്ന്നു.
ശ്രീഭഗവാനുവാച ത്വദര്ഥേ ശങ്ഖചൂഡശ്ച ചകാര സുചിരം തപഃ
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: നിന്നുവേണ്ടി ശംഖചൂഡൻ ദീർഘകാലം കഠിനതപസ്സ് ചെയ്തു.
കൃത്വാ ത്വാം കാമിനീം കാമീ വിജഹാര ച തത്ഫലാത് 2.21.
അതിന്റെ ഫലമായി, അവൻ നിന്നെ ആഗ്രഹിച്ചവനായി നേടിയ ശേഷം അനുഭവിച്ചു.
ഇദം ശരീരം ത്യക്ത്വാ ച ദിവ്യം ദേഹം വിധായ ച
ഈ ശരീരം വിട്ട്, ദിവ്യമായ രൂപം അവൻ സ്വീകരിച്ചു.
ഇയം തനുര്നദീരൂപാ ഗണ്ഡകീതി ച വിശ്രുതാ
നിന്റെ ഈ ശരീരം നദിയായി മാറി, ഗണ്ഡകി എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തമായി.
തവ കേശസമൂഹാശ്ച പുണ്യവൃക്ഷാ ഭവന്ത്വിതി
നിന്റെ മുടിയുടെ കൂട്ടങ്ങൾ പുണ്യവൃക്ഷങ്ങളാകട്ടെ.
ത്രിലോകേഷു ച പുഷ്പാണാം പത്രാണാം ദേവപൂജനേ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും, ദേവന്മാരുടെ പൂജയ്ക്ക് വേണ്ടി, പുഷ്പങ്ങളായും ഇലയായും,
സ്വര്ഗേ മര്ത്യേ ച പാതാലേ വൈകുണ്ഠേ മമ സന്നിധൌ
സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും പാതാളത്തിലും വൈകുണ്ഠത്തിലും, എന്റെ സന്നിധിയിലും,
ഗോലോകേ വിരജാതീരേ രാസേ വൃന്ദാവനേ ഭുവി
ഗോലോകത്തിലും, വിരജാനദിയുടെ തീരത്തും, രാസക്രീഡയിൽ, ഭൂമിയിലെ വൃന്ദാവനത്തിലും,
മാധവീകേതകീകുന്ദമല്ലികാമാലതീവനേ
മാധവീ, കേതകി, കുണ്ട, മല്ലിക, മാലതി എന്നിവയുടെ വനങ്ങളിൽ,
തുലസീതരുമൂലേ ച പുണ്യദേശേ സുപുണ്യദേ
തുളസിവൃക്ഷത്തിന്റെ അടിയിലും, പുണ്യപ്രദേശങ്ങളിലും, അത്യന്തം പുണ്യമുള്ള സ്ഥലങ്ങളിലും,
തത്രൈവ സര്വദേവാനാം സമധിഷ്ഠാനമേവ ച
അവിടെ തന്നെയാണ് എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും വാസസ്ഥലവും, അവരുടെ ശക്തിയും നിലകൊള്ളുന്നത്.
സ സ്നാതഃ സര്വതീര്ഥേഷു സര്വയജ്ഞേഷു ദീക്ഷിതഃ 2.21.
അവൻ എല്ലാ തിരുത്തുകളിലും കുളിച്ചവനായി, എല്ലാ യാഗങ്ങളിലും ദീക്ഷിതനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
സുധാഘടസഹസ്രേണ സാ തുഷ്ടിര്ന ഭവേദ്ധരേഃ
ആയിരം കലശം അമൃതം കൊണ്ടുവന്നാലും, അത്തരമൊരു സന്തോഷം ഹരിക്ക് ഉണ്ടാകില്ല.
ഗവാമയുതദാനേന യത്ഫലം ലഭതേ നരഃ
പത്ത് ആയിരം പശുക്കൾ ദാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യന് ലഭിക്കുന്ന ഫലം—
തുലസീപത്രതോയം ച മൃത്യുകാലേ ച യോ ലഭേത്
മരണസമയത്ത് തുളസിയിലയോടുകൂടിയ വെള്ളം ആരെങ്കിലും ലഭിച്ചാൽ—
നിത്യം യസ്തുലസീ തോയം ഭുങ്ക്തേ ഭക്ത്യാ ച യോ നരഃ
ആർക്കെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ തുളസിവെള്ളം ദിവസേന കഴിക്കാനാകുന്നുവെങ്കിൽ—
നിത്യം യസ്തുലസീം ദത്ത്വാ പൂജയേന്മാം ച മാനവഃ
ദിവസേന തുളസി അർപ്പിച്ച് എന്നെ ആരാധിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ—
തുലസീം സ്വകരേ ധൃത്വാ ദേഹേ ധൃത്വാ ച മാനവഃ
തനിക്കു തന്നെ തുളസി കൈയിൽ പിടിച്ചോ, ശരീരത്തിൽ ധരിച്ചോ ഇരിക്കുന്നവൻ—
തുലസീകാഷ്ഠനിര്മാണമാലാം ഗൃഹ്ണാതി യോ നരഃ
തുളസിവൃക്ഷത്തിന്റെ മരത്തിൽ നിന്നുള്ള മാല ധരിക്കുന്നവൻ—
തുലസീം സ്വകരേ ധൃത്വാ സ്വീകാരം യോ ന രക്ഷതി
തനിക്കു തന്നെ തുളസി കൈയിൽ പിടിച്ചിട്ടും അതിന്റെ മഹത്വം കാത്തുസൂക്ഷിക്കാത്തവൻ—
കരോതി മിഥ്യാശപഥം തുലസ്യാ യോ ഹി മാനവഃ
തുളസിയെ സാക്ഷിയായി വെച്ച് വ്യാജമായി സത്യം പറയുന്ന മനുഷ്യൻ—
തുലസീതോയകണികാം മൃത്യുകാലേ ച യോ ലഭേത് 2.21.
മരണസമയത്ത് തുളസിവെള്ളത്തിന്റെ ഒരു തുള്ളി ലഭിക്കുന്നവൻ—
പൂര്ണിമായാമമായാം ച ദ്വാദശ്യാം രവിസംക്രമേ
പൗർണമി, അമാവാസി, ദ്വാദശി, സൂര്യന്റെ സംക്രമണം— ഈ ദിവസങ്ങളിൽ—
ആശൌചേഽശുചികാലേ വാ രാത്രിവാസാന്വിതേ നരാഃ
അശുദ്ധിയിലോ അശുദ്ധ സമയത്തോ രാത്രിയിൽ താമസിക്കുമ്പോഴോ മനുഷ്യർ—
ത്രിരാത്രം തുലസീപത്രം ശുദ്ധം പര്യുഷിതം സതി
മൂന്നു രാത്രികൾ ശുദ്ധമായ നിലയിൽ സൂക്ഷിച്ച തുളസിയിലകൾ—
ഭൂഗതം തോയപതിതം യദ്ദത്തം വിഷ്ണവേ സതി
ഭൂമിയിൽ വീണതോ വെള്ളത്തിൽ വീണതോ ആയതും വിഷ്ണുവിന് അർപ്പിച്ചാൽ—
വൃക്ഷാധിഷ്ഠാത്രീ ദേവീ യാ ഗോലോകേ ച നിരാമയേ ।। കൃഷ്ണേന സാര്ദ്ധം രഹസി നിത്യം ക്രീഡാം കരിഷ്യതി
വൃക്ഷത്തിൽ വാസം ചെയ്യുന്ന ദേവിയും, ഗോലോകത്തിൽ കുഴപ്പമില്ലാതെ ഉള്ളവളും, കൃഷ്ണനോടൊപ്പം രഹസ്യമായി എപ്പോഴും കളിക്കും.
നദ്യധിഷ്ഠാതൃദേവീ യാ ഭാരതേ ച സുപുണ്യദാ
നദിയിൽ വാസം ചെയ്യുന്ന ദേവിയും, ഭാരതത്തിൽ വലിയ പുണ്യം നൽകുന്നവളും—