കലാംശാംശേന ഗച്ഛ ത്വം ഭാരതേ കമലോദ്ഭവേ
കമലത്തിൽ ജനിച്ചവളേ, നിന്റെ ശക്തിയുടെ ഒരു ഭാഗം കൊണ്ട് ഭാരതഭൂമിയിൽ പോകൂ.
കലേഃ പഞ്ചസഹസ്രേ ച ഗതേ വര്ഷേ ച മോക്ഷണമ്
കലിയുഗത്തിൽ അഞ്ചായിരം വർഷം കഴിഞ്ഞാൽ മോക്ഷം സംഭവിക്കും.
സമ്പദാം ഹേതുഭൂതാ ച വിപത്തിഃ സര്വദേഹിനാമ് 2.6.
സമ്പത്ത് നഷ്ടപ്പെടാൻ കാരണമാകുന്ന ദുരിതം എല്ലാ ജീവികൾക്കും സംഭവിക്കും.
മന്മന്ത്രോപാസകാനാം ച സതാം സ്നാനാവഗാഹനാത്
എന്റെ മന്ത്രം ഭജിക്കുന്ന സന്മാർഗ്ഗികൾ സ്നാനവും മുങ്ങലും നടത്തി,
പൃഥിവ്യാം യാനി തീര്ഥാനി സന്ത്യസംഖ്യാനി സുന്ദരി
ഭൂമിയിൽ അനേകം എണ്ണാനാവാത്ത തീർത്ഥങ്ങൾ ഉണ്ട്, സുന്ദരിയേ.
മന്മന്ത്രോപാസകാ ഭക്താ ഭ്രമന്തേ ഭാരതേ സതി
എന്റെ മന്ത്രം ഉപാസിക്കുന്ന ഭക്തന്മാർ ഭാരതഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
മദ്ഭക്താ യത്ര തിഷ്ഠന്തി പാദം പ്രക്ഷാലയന്തി ച
എന്റെ ഭക്തന്മാർ താമസിക്കുകയും കാലുകൾ കഴുകുകയും ചെയ്യുന്നിടത്ത്,
സ്ത്രീഘ്നോ ഗോഘ്നഃ കൃതഘ്നശ്ച ബ്രഹ്മഘ്നോ ഗുരുതല്പഗഃ
സ്ത്രീയെ കൊല്ലുന്നവൻ, പശുവിനെ കൊല്ലുന്നവൻ, കൃതഘ്നൻ, ബ്രാഹ്മണഹത്യകൻ, ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെ അപമാനിക്കുന്നവൻ,
ഏകാദശീവിഹീനശ്ച സന്ധ്യാഹീനോഽപി നാസ്തികഃ
ഏകാദശി വ്രതം പാലിക്കാത്തവൻ, സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യാത്തവൻ, അസ്തികത്വം ഇല്ലാത്തവൻ,
അസിജീവീ മഷീജീവീ ധാവകഃ ശൂദ്രയാജകഃ
വാൾ കൈവശമുള്ളവൻ, മഷി ഉപയോഗിക്കുന്നവൻ, ഓടുന്നവൻ, ശൂദ്രന്മാർക്ക് യാഗം ചെയ്യുന്ന പുരോഹിതൻ,
വിശ്വാസഘാതീ മിത്രഘ്നോ മിഥ്യാസാക്ഷ്യപ്രദായകഃ
വിശ്വാസം വഞ്ചിക്കുന്നവൻ, സുഹൃത്ത് കൊല്ലുന്നവൻ, കള്ളസാക്ഷ്യം പറയുന്നവൻ,
ഋണഗ്രസ്തോ വാര്ദ്ധുഷികോ ജാരജഃ പുംശ്ചലീപതിഃ
കടം ബാധിച്ചവൻ, പലിശക്കാരൻ, പരസ്ത്രീഗാമി, ദുഷ്ചരിത്രയായ സ്ത്രീയുടെ ഭർത്താവ്,
ശൂദ്രാണാം സൂപകാരശ്ച ദേവലോ ഗ്രാമയാജകഃ 2.6.
ശൂദ്രന്മാർക്ക് വിഭവം പാകം ചെയ്യുന്നവൻ, ദേവലൻ, ഗ്രാമത്തിൽ ശൂദ്രന്മാർക്ക് യാഗം ചെയ്യുന്നവൻ,
അശ്വത്ഥഘാതകശ്ചൈവ മദ്ഭക്താനാം ച നിന്ദകഃ
അശ്വത്ത്വമരം നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, എന്റെ ഭക്തന്മാരെ നിന്ദിക്കുന്നവൻ,
മാതരം പിതരം ഭാര്യ്യാം ഭ്രാതരം തനയം സുതാമ്
തന്റെ അമ്മയെയും അച്ഛനെയും ഭാര്യയെയും സഹോദരനെയും മകനെയും മകളെയും പോഷിപ്പിക്കാത്തവൻ,
ശ്വശ്രൂം ച ശ്വശുരം ചൈവ യോ ന പുഷ്ണാതി നാരദ
ശ്വശുരനെയും ശ്വശ്രുവിനെയും പോഷിപ്പിക്കാത്തവൻ, നാരദാ,
ദേവദ്രവ്യാപഹാരീ ച വിപ്രദ്രവ്യാപഹാരകഃ
ദേവരുടെ സ്വത്തും ബ്രാഹ്മണരുടെ സ്വത്തും മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ,
മഹാപാതകിനശ്ചൈതേ ശൂദ്രാണാം ശവദാഹകാഃ
ഇവരൊക്കെയും മഹാപാതകികൾ ആണ്; ശൂദ്രന്മാരിൽ ശവം ചുട്ട് സംസ്ക്കരിക്കുന്നവരും അങ്ങനെയാണ്.
ലക്ഷ്മീരുവാച യേഷാം സന്ദര്ശനസ്പര്ശാത്സദ്യഃ പൂതാ നരാധമാഃ
ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു: ആരുടെ ദർശനത്തിലും സ്പർശത്തിലും പോലും ഏറ്റവും താഴ്ന്ന മനുഷ്യരും ഉടൻ ശുദ്ധരാകുന്നു,
ഹരിഭക്തിവിഹീനാശ്ച മഹാഹങ്കാരസംയുതാഃ
ഹരിയിലേക്കുള്ള ഭക്തിയില്ലാത്തവരും വലിയ അഹങ്കാരമുള്ളവരും,
പുനന്തി സര്വതീര്ഥാനി യേഷാം സ്നാനാവഗാഹനാത്
അവരുടെ സ്നാനത്താൽ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും ശുദ്ധമാകുന്നു,
യേഷാം സന്ദര്ശനം സ്പര്ശം ദേവാ വാഞ്ഛന്തി ഭാരതേ
ഭാരതത്തിൽ ദേവതകളും അവരുടെ ദർശനവും സ്പർശവും ആഗ്രഹിക്കുന്നു,
ന ഹ്യമ്മയാനി തീര്ഥാനി ന ദേവാ മൃച്ഛിലാമയാഃ 2.6.
തീർത്ഥങ്ങൾ എന്റെതല്ല, ദേവതകളും മണ്ണോ കല്ലോ കൊണ്ടുള്ളവരല്ല.
സൌതിരുവാച നിഗൂഢതത്ത്വം കഥിതുമൃഷിശ്രേഷ്ഠോപചക്രമേ
സൗതി പറഞ്ഞു: മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ രഹസ്യമായ സത്യം പറയാൻ തുടങ്ങി.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച പുണ്യസ്വരൂപം പാപഘ്നം സുഖദം ഭുക്തിമുക്തിദമ്
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: അതു പുണ്യത്തിന്റെ സ്വരൂപം, പാപം നശിപ്പിക്കുന്നതും സന്തോഷം നൽകുന്നതും അനുഭവവും മോക്ഷവും നൽകുന്നതുമാണ്.
സാരഭൂതം ഗോപനീയം ന വക്തവ്യം ഖലേഷു ച
അതു സാരമായതും രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കേണ്ടതും ദുഷ്ടന്മാരോട് പറയരുതാത്തതുമാണ്.
ഗുരുവക്ത്രാദ്വിഷ്ണുമന്ത്രോ യസ്യ കര്ണേ വിശേദ്വരഃ
ഗുരുവിന്റെ വായിൽ നിന്ന് വിഷ്ണുമന്ത്രം യോഗ്യന്റെ ചെവിയിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ,
പുരുഷാണാം ശതം പൂര്വം പൂതം തജ്ജന്മമാത്രതഃ
ആ ജനനം കൊണ്ടു മാത്രം ആളുടെ നൂറ് മുൻ ജന്മങ്ങൾ ശുദ്ധമാകുന്നു.
യൈഃ കൈശ്ചിദ്യത്ര വാ ജന്മ ലബ്ധം യേഷു ച ജംതുഷു
ആരായാലും എവിടെയായാലും, ഏതൊരു ജീവിയിലായാലും ജനനം ലഭിച്ചാൽ,
മദ്ഭക്തിയുക്തോ മത്പൂജാനിയുക്തോ മദ്ഗുണാന്വിതഃ
എനിക്ക് ഭക്തിയുള്ളവനും എനിക്ക് അർപ്പണയുള്ളവനും എന്റെ ഗുണങ്ങൾ ഉള്ളവനും,