ക്രോഡേ കൃത്വാ ച തം ബാലം ചുചുമ്ബ മായയാ സുരഃ । ബ്രഹ്മണേ ച ദദൌ സാക്ഷാദ്വിഷ്ണുശംകരയോരപി
ആ ബാലനെ മടിയിൽ ഇരുത്തി ദേവൻ സ്നേഹത്തോടെ ചുംബിച്ചു. പിന്നെ ബ്രഹ്മാവിനും നേരിട്ട് വിഷ്ണുവിനും ശങ്കരനുമുo അവനെ നൽകി.
പ്രണമ്യ വിഷ്ണും ബ്രഹ്മാ ച യയൌ ശംഭുഃ സ്വമന്ദിരമ് । അഗ്ന്യുത്പത്തിശ്ച കഥിതാ സ്വര്ണോത്പത്തിം നിശാമയ
വിഷ്ണുവിനെ നമസ്കരിച്ച് ബ്രഹ്മാവ് പുറപ്പെട്ടു. ശംഭു തന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോയി. അഗ്നിയുടെ ഉത്ഭവം പറഞ്ഞുതീർന്നു; ഇനി സ്വർണ്ണത്തിന്റെ ഉത്ഭവം കേൾക്കൂ.
വിലോക്യ രമ്ഭാം സുശ്രോണിം സകാമോ വഹ്നിരേവ ച । പപാത വീര്യം ചച്ഛാദ ലജ്ജയാ വാസസാ തഥാ
രമണീയമായ കമർ ഉള്ള രംഭയെ കണ്ടപ്പോൾ ആഗ്രഹം നിറഞ്ഞ അഗ്നിദേവൻ വീര്യം വീഴ്ത്തി. ലജ്ജകൊണ്ട് വസ്ത്രം കൊണ്ട് അതു മറച്ചു.
വിലോക്യ രമ്ഭാം സുശ്രോണിം സകാമോ വഹ്നിരേവ ച । പപാത വീര്യ ചച്ഛാദ ലജ്ജയാ വാസസാ തഥാ
രമണീയമായ കമർ ഉള്ള രംഭയെ കണ്ടപ്പോൾ ആഗ്രഹം നിറഞ്ഞ അഗ്നിദേവൻ വീര്യം വീഴ്ത്തി. ലജ്ജകൊണ്ട് വസ്ത്രം കൊണ്ട് അതു മറച്ചു.
ഉത്തസ്ഥൌ സ്വര്ണപുഞ്ജശ്ച വസ്ത്രം ക്ഷിപ്ത്വാ ജ്വലത്പ്രഭഃ । ക്ഷണേന വര്ധയാമാസ സ സുമേരുര്ബഭൂവ ഹ
അഗ്നിദേവൻ വസ്ത്രം മാറ്റിയപ്പോൾ ജ്വലിക്കുന്ന പ്രകാശത്തോടെ സ്വർണ്ണക്കൂട്ടം ഉയർന്നു. ഒരു നിമിഷത്തിൽ അതു വളർന്നു സുമേരു പർവ്വതമായി.
ഹിരണ്യരേതസം വഹ്നിം പ്രവദന്തി മനീഷിണഃ । ഇതി തേ കഥിതം സര്വം കിം ഭൂയഃ ശ്രോതുമിച്ഛസി
മനുഷ്യർ അഗ്നിയെ 'സ്വർണ്ണവീര്യൻ' എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഇതുവരെ എല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞുതീർന്നു; ഇനി എന്ത് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു?
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മo മഹാo ശ്രീകൃഷ്ണജന്മഖo ഉത്തo നാരാദനാo വഹ്നിസുവര്ണോത്പത്തിര്നാമൈകത്രിംശദധികശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീബ്രഹ്മവൈവർത മഹാപുരാണത്തിലെ ശ്രീകൃഷ്ണജന്മഖണ്ഡത്തിൽ നാരദൻ പറഞ്ഞ 'അഗ്നിയുടെയും സ്വർണ്ണത്തിന്റെയും ഉത്ഭവം' എന്ന നൂറ്റിമുപ്പത്തൊന്നാമത്തെ അധ്യായം സമാപിച്ചു.
അഥ ദ്വാത്രിംശദധികശതതമോഽധ്യായഃ ശൌനക ഉവാച ശ്രുതം സര്വം നാവശേഷം ധര്മേശ വ്രഹ്മണം ച മാമ് । കഥയസ്വ മഹാഭാഗ പുരാണം പുനരേവ ഹി
ഇപ്പോൾ നൂറ്റിമുപ്പത്തിരണ്ടാമത്തെ അധ്യായം ആരംഭിക്കുന്നു. ശൗനകൻ പറഞ്ഞു: ധർമ്മേശ്വരനേ, ബ്രഹ്മനേ, ഞാൻ എല്ലാം കേട്ടു. മഹാഭാഗവ, വീണ്ടും പൂർണ്ണമായി പുരാണം പറയൂ.
ഏവംവിധം പുരാണം ച ജന്മനൈവ ന ഹി ശ്രുതമ് । നധൃഷ്ടം ന ശ്രുതം താത താ (ത്വാ) ദൃശം വാജകം തഥാ
ഇതുപോലെയുള്ള ഒരു പുരാണം ഞാൻ ജനിച്ചതുമുതൽ ഒരിക്കലും കേട്ടിട്ടില്ല; ആരും ഇതുപോലെ വായിച്ചതും കേട്ടതുമില്ല, പ്രിയനേ, നിന്നെപോലെയുള്ള ഒരു വായനക്കാരനെയും ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല.
സൂത ഉവാച ശ്രൂയതാം ഭോ മഹാഭാഗ സാവധാനം ച സംയതമ് । അധ്യായശ്രവണേനൈവ പുരാണഫലമാലഭേത്
സൂതൻ പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗനേ, ശ്രദ്ധയോടും സമാധാനത്തോടും കൂടി കേൾക്കൂ; ഈ അധ്യായം കേൾക്കുന്നതുകൊണ്ടു തന്നെ പുരാണഫലം ലഭിക്കും.
ബ്രഹ്മഖണ്ഡം ച കഥിതം പരം ബ്രഹ്മനിരൂപണമ് । തദനിര്വചനീയം ച യേഷാമപി യഥാഗമമ്
ബ്രഹ്മഖണ്ഡം, അതായത് പരബ്രഹ്മത്തെ വിശദീകരിക്കുന്നതും, വിവരണം ചെയ്യാൻ കഴിയാത്തതും, ആചാരപ്രകാരം ഓരോരുത്തർക്കും അനുയോജ്യമായതുമാണ് ഇവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.
സാകാരം ച നിരാകാരം സഗുണം നിര്ഗുണം പൃഥക് । യേഷാമപി യഥാ ശക്തിസ്തഥൈവ ധ്യാനമേവ ച
രൂപമുള്ളതും രൂപമില്ലാത്തതും, ഗുണങ്ങളോടുകൂടിയതും ഗുണങ്ങളില്ലാത്തതും വേർതിരിച്ച്, ഓരോരുത്തരുടെ ശേഷിക്കനുസരിച്ച് ധ്യാനവും വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഗോലോകാദേര്വര്ണനം ച ക്രമേണ ച പൃഥക്പൃഥക് । തത്രോപയുക്തോപാഖ്യാനം യദ്യത്പ്രാസങ്ഗികം ദ്വിജ
ഗോലോകം മുതലായ ലോകങ്ങളുടെ വിവരണം ക്രമമായി വേർതിരിച്ചാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്; അവിടെ പ്രസക്തമായ കഥകളും ആവശ്യമായിടത്ത് ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു, ദ്വിജനേ.
ജാതീനാം നീര്ണയശ്ചൈവ സംകരാണാം തഥൈവ ച । യദ്യദ്വിശിഷ്ടോപാഖ്യാനം തത്തത്പ്രശനാനുരോധതഃ
ജാതികളുടെ നിർണയവും, കലശങ്കരജാതികളുടെ കാര്യവും, പ്രത്യേകമായ കഥകളും ഓരോ ചോദ്യം ഉന്നയിച്ചതനുസരിച്ച് വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
രാധാമാധവയോഃ ക്രീഡാ മഹാവിഷ്ണോഃ സമുദ്ഭവഃ । നിരൂപണം ച വിശ്വേഷാം സമാസേന ദ്വിജോത്തമ
രാധാമാധവരുടെ ക്രീഡകളും മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ഉത്ഭവവും, എല്ലാം സംക്ഷിപ്തമായി വിവരണവും, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ.
ബ്രഹ്മനാരദയോശ്ചൈവ സംവാദഃ പരമാര്ഥതഃ । വിപേകോ നാരദസ്യൈവ മുനീന്ദ്രസ്യ തഥൈവ ച
ബ്രഹ്മാവും നാരദനും തമ്മിലുള്ള പരമാർത്ഥസംവാദവും, മുനിശ്രേഷ്ഠനായ നാരദന്റെ വിവേകവും ഇവിടെ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
ആജ്ഞയാ ബ്രഹ്മണശ്ചൈവ നരനാരായണാശ്രമമ് । ഗമനം നാരദസ്യൈവ തേന സാര്ഥം ച ദര്ശനമ്
ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം നാരദൻ നരനാരായണാശ്രമത്തിലേക്ക് പോയതും, അവിടെ അവരുമായി നടത്തിയ ദർശനവും.
തയോഃ സംഭാഷണം ചൈവ നാരദാദ്യ(യ) നിവേദനമ് । തത്ര ദേവ ബ്രഹ്മഖണ്ഡം ക്രമേണോക്തം ദ്വിജോത്തമ
അവരുടേതായ സംഭാഷണവും, നാരദൻ അവിടെ പറഞ്ഞതും; അവിടെയാണ് ബ്രഹ്മഖണ്ഡം ക്രമമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ.
ശ്രൂയതാം പ്രകൃതേഃ ഖണ്ഡം സുധാഖണ്ഡസമം മുനേ । പ്രകൃതേര്ലക്ഷണം പ്രോക്തം പ്രകൃതീനാം ച വര്ണനമ്
ഇപ്പോൾ പ്രകൃതിഖണ്ഡം, അമൃതത്തോടു സമമായത്, കേൾക്കൂ, മുനിയേ; പ്രകൃതിയുടെ ലക്ഷണങ്ങളും പ്രകൃതികളുടെ വിവരണവും ഇവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഉപാശ്യാനം ച താസാം ച വര്ണനം ബൂജനാദികമ് । ലക്ഷ്മീഃ സരസ്വതീ ദുര്ഗാ സാവിത്രീ രാധികാ തഥാ
അവരുടെ ഉപാസകരുടെ വിവരണവും, പൂജാദികളെയും, ലക്ഷ്മി, സരസ്വതി, ദുർഗാ, സാവിത്രി, രാധിക എന്നിവരെയും വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഏതാസാം ചരിതം ചൈവമന്യാസാം ച പൃഥക്പൃഥക് । ഉപാഖ്യാനം മഹാലക്ഷ്മ്യാഃ സരസ്വത്യാസ്തഥൈവ ച
ഇവരുടെ ചരിതങ്ങളും, മറ്റു ദേവതകളുടേതും വേർതിരിച്ച് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; മഹാലക്ഷ്മിയുടെയും സരസ്വത്യുടെയും കഥകളും ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
അപൂര്വം രാധികാഖ്യാനം സാവിത്ര്യാശ്ച തഥൈവ ച । സംവാദോ യമസാവിത്ര്യോഃ സത്യവജ്ജീവദാനകമ്
രാധികയുടെ അപൂർവമായ കഥയും സാവിത്രിയുടേയും അതുപോലെ; യമനും സാവിത്രിയും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണവും, സത്യമെന്നപോലെ ജീവദാനവും.
കൃണ്ഡാനാം വര്ണനം പ്രോക്തം തേഷാം ച ലക്ഷണം തഥാ । ജീവിതര്മവിപാകശ്ച ഭോഗനിര്ണയ ഏവ ച
കൃണ്ടന്മാരുടെ വിവരണവും അവരുടെ ലക്ഷണങ്ങളും, അവരുടെ ജീവിതഫലവും അനുഭവങ്ങളുടെ നിർണയവും ഇവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
അപൂര്വ രാധികാഖ്യാനം പുരാണേഷു സുഗോപ്യകമ് । സുയജ്ഞസ്ച നൃപേന്ദ്രസ്യ ചരിതം പരമാദ്ഭുതമ്
രാധികയുടെ അപൂർവമായ, പുരാണങ്ങളിൽ ഏറ്റവും രഹസ്യമായി സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന കഥയും, നൃപൻ സുവിജ്ഞന്റെ അത്ഭുതകരമായ ചരിതവും.
പ്രോക്തം തുലസ്യുപാഖ്യാനം പുരാണേഷു സുഗോപ്യകമ് । മഹായുദ്ധം ച സംവാദേ മഹേശശങ്ഖചൂഡയോഃ
തുലസിയുടെ കഥയും, പുരാണങ്ങളിൽ ഏറ്റവും രഹസ്യമായി സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നതും, മഹേശനും ശംഖചൂഡനും തമ്മിലുള്ള മഹായുദ്ധവും.
തുലസീകൃഷ്ണസംവാദസ്തയോഃ സംഭോഗ ഏവ ച । നിധനം ശങ്ഖചൂഡസ്യ ശ്രീദാമ്നഃ ശാപമോക്ഷണമ്
തുലസിയും കൃഷ്ണനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണവും, അവരുടെ ഐക്യവും, ശംഖചൂഡന്റെ മരണവും, ശ്രീദാമന്റെ ശാപമോചനവും.
പദപ്രാപ്തിഃ സുരാണാം ച വിപദാം ഖണ്ഡനം തഥാ । ജീവിനാം മോക്ഷബീജം ച ഗങ്ഗോപാഖ്യാനമീപ്സിതമ്
ദേവന്മാർക്ക് പരമാവസ്ഥയിലേക്കുള്ള പ്രാപ്തിയും, ദുരിതങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നതും, ജീവികൾക്ക് മോക്ഷത്തിന്റെ വിത്തും — ഇതെല്ലാം ഗംഗയുടെ കഥയിൽ ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നു.
തഥൈവ മനസാഖ്യാനം പരം ഹര്ഷവിവര്ധനമ് । സ്വാഹാസ്വധാഖ്യാനമേവമന്യാസാം ച നിരൂപണമ്
അതുപോലെ മനസ്സിന്റെ കഥ, അതിവിശേഷം സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതും, സ്വാഹയും സ്വധയും സംബന്ധിച്ച വിവരണവും, മറ്റ് വിഷയങ്ങളുടെ വിശദീകരണവും ഇവിടെ ഉണ്ട്.
യദ്യതപ്രാസങ്ഗികാഖ്യാനം വക്തുഃ പ്രശ്നാനുരോധതഃ । പ്രോക്തം തത്പ്രകൃതേഃ ഖണ്ഡം ഖണ്ഡം ഗണപതേഃ ശ്രൃണു
പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് അനുസരിച്ച് പറയുന്ന അനുബന്ധകഥകൾ എല്ലാം, ഗണപതിയെ കുറിച്ചുള്ള ഓരോ ഭാഗവും, നീ കേൾക്കണം.
അതീവ മധുരം രമ്യം സ്വാദു സ്വാദു പദേ പദേ । സുഗോപ്യം തത്പുരാണേഷു രമ്യം രമ്യം നവം നവമ്
അത് അത്യന്തം മധുരവും മനോഹരവും, ഓരോ ഘട്ടത്തിലും രുചികരവും ആസ്വാദ്യവുമാണ്. പുരാണങ്ങളിൽ സൂക്ഷ്മമായി സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ കഥ, എല്ലായ്പ്പോഴും പുതുമയും ആഹ്ലാദവും നിറഞ്ഞതാണ്.