തയാ യുക്തഃ സദാഽഽത്മാ ച ഭഗവാംസ്തേന കഥ്യതേ
ഈ ഗുണങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ഉള്ളവനെയാണ് ഭഗവാൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
തേജോരൂപം നിരാകാരം ധ്യായന്തേ യോഗിനഃ സദാ
യോഗികൾ എപ്പോഴും രൂപരഹിതമായ പ്രകാശത്തെ തന്നെ സത്വരൂപമായി ധ്യാനിക്കുന്നു.
അദൃശ്യം സര്വ ദ്രഷ്ടാരം സര്വജ്ഞം സര്വകാരണമ്
അദൃശ്യനും എല്ലാം കാണുന്നവനും എല്ലാം അറിയുന്നവനും എല്ലാം സൃഷ്ടിക്കുന്ന കാരണവനും.
വൈഷ്ണവാസ്തേ ന മന്യന്തേ തദ്ഭക്താഃ സൂക്ഷ്മദര്ശിനഃ
എന്നാൽ വൈഷ്ണവഭക്തരും സൂക്ഷ്മദർശികളായ ഭക്തരും ഇതിനെ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല.
തേജോമണ്ഡലമധ്യസ്ഥം ബ്രഹ്മ തേജസ്വിനം പരമ്
അവർ പ്രകാശമണ്ഡലത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പരമപ്രഭയുള്ള ബ്രഹ്മാവിനെ കാണുന്നു.
അതീവസുന്ദരം രൂപം ബിഭ്രതം സുമനോഹരമ്
അവൻ അതീവ മനോഹരവും അത്യന്തം ആകർഷകവുമായ രൂപം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.
നവീനനീരദാഭാസം രാസൈകശ്യാമസുന്ദരമ്
പുതിയ മഴമേഘത്തിന്റെ നിറമുള്ള, രാസനൃത്തത്തിലെ ഏകശ്യാമസുന്ദരൻ.
മുക്താസാരമഹാസ്വച്ഛദന്തപങ്ക്തിമനോഹരമ്
വലിയ, പുത്തൻ, spotless മുത്തുകൾ പോലുള്ള പല്ലുകളുടെ നിര, കാണുമ്പോൾ മനോഹരമായത്.
സുനാസം സസ്മിതം ശശ്വദ്ഭക്താനുഗ്രഹകാരകമ് 2.2.
നല്ല മൂക്കും, എപ്പോഴും പുഞ്ചിരിയും, ഭക്തർക്കു എപ്പോഴും അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവൻ.
ദ്വിഭുജം മുരലീഹസ്തം രത്നഭൂഷണഭൂഷിതമ്
രണ്ടു കൈകളും, കൈയിൽ മുരളിയും, രത്നാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞവൻ.
സര്വൈശ്വര്യ്യപ്രദം സര്വം സ്വതന്ത്രം സര്വമങ്ഗലമ്
എല്ലാ ഐശ്വര്യങ്ങളും നൽകുന്നവൻ, പൂർണ്ണമായും സ്വതന്ത്രൻ, സമ്പൂർണ്ണമായും മംഗളപ്രദൻ.
ധ്യായന്തേ വൈഷ്ണവാഃ ശശ്വദേവംരൂപം സനാതനമ്
വൈഷ്ണവഭക്തർ എപ്പോഴും ഈ ശാശ്വത ദൈവരൂപത്തെ ധ്യാനിക്കുന്നു.
ബ്രഹ്മണോ വയസാ യസ്യ നിമേഷ ഉപചാര്യ്യതേ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആയുസ്സ് അവനു ഒരു നിമിഷം മാത്രമാണ് എന്ന് കണക്കാക്കുന്നു.
കൃഷിസ്തദ്ഭക്തിവചനോ നശ്ച തദ്ദാസ്യകാരകഃ
'കൃ' എന്നത് അവനോടുള്ള ഭക്തിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു, 'ഷ' എന്നത് സേവനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
കൃഷിശ്ച സര്വവചനോ നകാരോ ബീജവാചകഃ
'കൃസി' എന്നത് എല്ലാം എന്നതിന്റെ അർത്ഥം, 'ഷ' എന്നത് വിത്തിന്റെ സൂചകമാണ്.
അസംഖ്യബ്രഹ്മണാ പാതേ കാലേഽതീതേഽപി നാരദ
അനവധി ബ്രഹ്മാക്കളുടെ വീഴ്ചയും കാലഘട്ടങ്ങൾ കടന്നുപോയാലും, ഹേ നാരദ,
സ കൃഷ്ണഃ സര്വസൃഷ്ട്യാദൌ സിസൃക്ഷുസ്ത്വേക ഏവ ച
സകല സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തിൽ, ആ കൃഷ്ണൻ മാത്രം സൃഷ്ടിക്കാനായി ആഗ്രഹിച്ചു.
സ്വേച്ഛാമയഃ സ്വേച്ഛയാ ച ദ്വിധാരൂപോ ബഭൂവ ഹ
സ്വച്ഛാനുസാരിയായ അവൻ, തന്റെ ഇച്ഛയാൽ, രണ്ടു രൂപങ്ങളിൽ മാറി.
താം ദദര്ശ മഹാകാമീ കാമാധാരഃ സനാതനഃ 2.2.
ശാശ്വതമായ ആ കാമത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായവൻ, വലിയ ആഗ്രഹത്തോടെ അവളെ കണ്ടു.
പൂര്ണേന്ദുബിമ്ബസദൃശനിതമ്വയുഗലാം പരാമ്
അവളുടെ മുഖം പൂർണ്ണചന്ദ്രത്തെപ്പോലും, കഴുത്ത് ശംഖത്തെപ്പോലും മനോഹരമായിരുന്നു.
ശ്രീയുക്തശ്രീഫലാകാരസ്തനയുഗ്മമനോരമാമ്
അവൾ ഭാഗ്യവും സൗന്ദര്യവും നിറഞ്ഞ, ഇരട്ട ശ്രീഫലങ്ങൾ പോലെ ആകർഷകമായിരുന്നു.
അതീവ സുന്ദരീം ശാന്താം സസ്മിതാം വക്രലോചനാമ്
അവൾ അതീവ മനോഹരിയും, ശാന്തയും, ചിരിയോടെ, വക്രമായ കണ്ണുകളോടെ നിന്നു.
ശശ്വച്ചക്ഷുശ്ചകോരാഭ്യാം പിബന്തീം സന്തതം മുദാ
ഹംസയും ചകോറയും പോലുള്ള കണ്ണുകളാൽ, അവൾ സന്തോഷത്തോടെ നിരന്തരം നോക്കി.
കസ്തൂരീബിന്ദുഭിഃ സാര്ദ്ധമധശ്ചന്ദനബിന്ദുനാ
കസ്തൂരി ചിന്തകളും, അതിന് താഴെ ചന്ദന ചിഹ്നവും അവളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സുവക്രകബരീഭാരം മാലതീമാല്യഭൂഷിതമ്
സുന്ദരമായ, ക്രമീകരിച്ച കേശം മാലതീ പൂമാലകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
കോടിചന്ദ്രപ്രഭാജുഷ്ടപുഷ്ടശോഭാസമന്വിതാമ്
അവൾ കോടിയോളം ചന്ദ്രപ്രഭയെ മറികടക്കുന്ന തേജസ്സോടെ നിറഞ്ഞവളായിരുന്നു.
അതിമാത്രം തയാ സാര്ദ്ധം രാസേശോ രാസമണ്ഡലേ
അവളോടൊപ്പം, രാസനൃത്തത്തിലെ നായകൻ അതിയായി ഏകതയിൽ ആയിരുന്നു.
നാനാപ്രകാരശൃംഗാരം ശൃങ്ഗാരോ മൂര്ത്തിമാനിവ
പ്രേമത്തിന്റെ രൂപംപോലെ, അവൻ വിവിധ തരത്തിലുള്ള സ്നേഹലീലകളിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
തതഃ സ ച പരിശ്രാന്തസ്തസ്യാ യോനൌ ജഗത്പിതാ 2.2.
ശേഷം, ലോകത്തിന്റെ പിതാവ് ക്ഷീണിച്ച് അവളുടെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
ഗാത്രതോ യോഷിതസ്തസ്യാഃ സുരതാന്തേ ച സുവ്രത
സുശീലേ, അവരുടെ സങ്കല്പം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന്,