സാവിത്രീ പ്രഥമം ചാപി ഭക്ത്യാ വൈ പരിപൂജിതാ
സാവിത്രിയെ ആദ്യം ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചു.
ആദൌ സരസ്വതീ ദേവീ ബ്രഹ്മണാ പരിപൂജിതാ
ആദിയിൽ ബ്രഹ്മാവ് സരസ്വതിയെ ആരാധിച്ചു.
പ്രഥമം പൂജിതാ രാധാ ഗോലോകേ രാസമണ്ഡലേ
ഗോളോകത്തിൽ രാസമണ്ഡലത്തിൽ ആദ്യം രാധയെ ആരാധിച്ചു.
ഗോപികാഭിശ്ച ഗോപൈശ്ച ബാലികാഭിശ്ച ബാലകൈഃ
ഗോപികൾ, ഗോപന്മാർ, ബാലികകൾ, ബാലന്മാർ ഇവർ എല്ലാവരും.
തദാ ബ്രഹ്മാദിഭിര്ദേവൈര്മുനിഭിര്മനുഭിസ്തഥാ। പുഷ്പധൂപാദിഭിര്ഭക്ത്യാ പൂജിതാ വന്ദിതാ സദാ।।2.1.
അന്നേ ബ്രഹ്മാവും മറ്റു ദേവന്മാരും മുനിമാരും മനുക്കളും പൂക്കളും ധൂപവും ഭക്തിയോടെ എപ്പോഴും ആരാധിച്ചു, വന്ദിച്ചു.
പൃഥിവ്യാം പ്രഥമേ ദേവീ സുയജ്ഞേന ച പൂജിതാ
ഭൂമിയിൽ ആദ്യം ദേവിയെ സുയജ്ഞൻ ആരാധിച്ചു.
ത്രിഷു ലോകേഷു തത്പശ്ചാദാജ്ഞയാ പരമാത്മനഃ
അതിനുശേഷം മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പരമാത്മാവിന്റെ ആജ്ഞയാൽ.
കലാ യാ യാഃ സുസംഭൂതാഃ പൂജിതാസ്താശ്ച ഭാരതേ
ഭാരതത്തിൽ ഉദിച്ച എല്ലാ കലകളും ആരാധിച്ചു.
ഏവം തേ കഥിതം സര്വം പ്രകൃതേശ്ചരിതം ശുഭമ്
ഇങ്ങനെ പ്രകൃതിയുടെ എല്ലാ ശുഭചരിതങ്ങളും നിന്നോട് പറഞ്ഞു.
നാരദ ഉവാച വിബോധനാര്ഥം ബോധസ്യ വ്യാസതോ വക്തുമര്ഹസി
നാരദൻ പറഞ്ഞു: അറിവിനായി, വ്യാസന്റെ ജ്ഞാനം നീ പറയണം.
സൃഷ്ടേരാദ്യാ സൃഷ്ടിവിധൌ കഥമാവിര്ബഭൂവ ഹ
സൃഷ്ടിയുടെ തുടക്കത്തിൽ ആദ്യ സൃഷ്ടി എങ്ങനെ ഉദിച്ചു?
ഭൂതാ യാ യാശ്ച കലയാ തയാ ത്രിഗുണയാ ഭവേ
അവളുടെ മൂന്നു ഗുണങ്ങളിലൂടെ ഉണ്ടായ എല്ലാ ജീവികളും.
താസാം ജന്മാനുകഥനം ധ്യാനം പൂജാവിധിം പരമ്
അവരുടെ ജന്മകഥ, ധ്യാനം, ഉത്തമമായ പൂജാവിധി.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച വിശ്വേഷാം ഗോകുലം നിത്യം നിത്യോ ഗോലോക ഏവ ച
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: എല്ലാവർക്കും ഗോകുലം ശാശ്വതമാണ്, ഗോളോകവും ശാശ്വതമാണ്.
തദേകദേശോ വൈകുണ്ഠോ ലമ്ബഭാഗഃ സ നിത്യകഃ
അത് തന്നെ ഒരു ഭാഗം വൈകുണ്ഠം, അതും ശാശ്വതമാണ്.
യഥാഽഗ്നൌ ദാഹികാ ചന്ദ്രേ പദ്മേ ശോഭാ പ്രഭാ രവൌ
അഗ്നിയിൽ ദാഹം, ചന്ദ്രനിൽ തണുപ്പ്, തളത്തിൽ ഭംഗി, രവിയിൽ പ്രകാശം പോലെ.
വിനാ സ്വര്ണം സ്വര്ണകാരഃ കുണ്ഡലം കര്തുമക്ഷമഃ
സ്വർണം ഇല്ലാതെ സ്വർണക്കാരൻ കുണ്ഡലം ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിയില്ല.
നഹി ക്ഷമസ്തഥാ ബ്രഹ്മാ സൃഷ്ടിം സ്രഷ്ടും തയാ വിനാ
അതു പോലെ, അവളില്ലാതെ ബ്രഹ്മാവിന് സൃഷ്ടി സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയില്ല.
ഐശ്വര്യ്യവചനഃ ശക് ച തിഃ പരാക്രമവാചകഃ 2.2.
ഐശ്വര്യ എന്നത് അധിപത്യത്വം സൂചിപ്പിക്കുന്നു, ശക്തി എന്നത് ശക്തി, ശേഷി എന്നിവയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
സമൃദ്ധിബുദ്ധിസമ്പത്തിയശസാം വചനോ ഭഗഃ
ഭഗ എന്നത് സമൃദ്ധി, ബുദ്ധി, സമ്പത്ത്, പ്രശസ്തി എന്നിവയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ്.
തയാ യുക്തഃ സദാഽഽത്മാ ച ഭഗവാംസ്തേന കഥ്യതേ
ഈ ഗുണങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ഉള്ളവനെയാണ് ഭഗവാൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
തേജോരൂപം നിരാകാരം ധ്യായന്തേ യോഗിനഃ സദാ
യോഗികൾ എപ്പോഴും രൂപരഹിതമായ പ്രകാശത്തെ തന്നെ സത്വരൂപമായി ധ്യാനിക്കുന്നു.
അദൃശ്യം സര്വ ദ്രഷ്ടാരം സര്വജ്ഞം സര്വകാരണമ്
അദൃശ്യനും എല്ലാം കാണുന്നവനും എല്ലാം അറിയുന്നവനും എല്ലാം സൃഷ്ടിക്കുന്ന കാരണവനും.
വൈഷ്ണവാസ്തേ ന മന്യന്തേ തദ്ഭക്താഃ സൂക്ഷ്മദര്ശിനഃ
എന്നാൽ വൈഷ്ണവഭക്തരും സൂക്ഷ്മദർശികളായ ഭക്തരും ഇതിനെ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല.
തേജോമണ്ഡലമധ്യസ്ഥം ബ്രഹ്മ തേജസ്വിനം പരമ്
അവർ പ്രകാശമണ്ഡലത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പരമപ്രഭയുള്ള ബ്രഹ്മാവിനെ കാണുന്നു.
അതീവസുന്ദരം രൂപം ബിഭ്രതം സുമനോഹരമ്
അവൻ അതീവ മനോഹരവും അത്യന്തം ആകർഷകവുമായ രൂപം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.
നവീനനീരദാഭാസം രാസൈകശ്യാമസുന്ദരമ്
പുതിയ മഴമേഘത്തിന്റെ നിറമുള്ള, രാസനൃത്തത്തിലെ ഏകശ്യാമസുന്ദരൻ.
മുക്താസാരമഹാസ്വച്ഛദന്തപങ്ക്തിമനോഹരമ്
വലിയ, പുത്തൻ, spotless മുത്തുകൾ പോലുള്ള പല്ലുകളുടെ നിര, കാണുമ്പോൾ മനോഹരമായത്.
സുനാസം സസ്മിതം ശശ്വദ്ഭക്താനുഗ്രഹകാരകമ് 2.2.
നല്ല മൂക്കും, എപ്പോഴും പുഞ്ചിരിയും, ഭക്തർക്കു എപ്പോഴും അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവൻ.
ദ്വിഭുജം മുരലീഹസ്തം രത്നഭൂഷണഭൂഷിതമ്
രണ്ടു കൈകളും, കൈയിൽ മുരളിയും, രത്നാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞവൻ.