ത്വയൈവ പൂജിതഃ പുത്രോ ന മയാ ച ഗണേശ്വരഃ । സര്വാദൌ സര്വപൂജ്യോഽയം യഥാ തവ തഥാ മമ
ഗണപതേ, നീ മാത്രമാണ് ഈ മകനെ ആരാധിച്ചത്, ഞാൻ ചെയ്തിട്ടില്ല; എന്നാലും എല്ലാവർക്കും എല്ലായ്പ്പോഴും ഇദ്ദേഹത്തെ ആരാധിക്കേണ്ടതുണ്ട്, നീ ചെയ്തതുപോലെ ഞാനും ചെയ്യണം.
യാവജ്ജീവനപര്യന്തം ന വിച്ഛേദോ ഭവിഷ്യതി । രാധാമാധവയോര്ദേവി ദുഗ്ധധാവല്യയോര്യഥാ
ദേവി, ജീവൻ നിലനിൽക്കുന്നവരെ, രാധയും മാധവനും തമ്മിൽ വേർപാട് ഉണ്ടാകില്ല, പാൽ ഒഴുകുന്ന രണ്ടു നദികൾ പോലെ അവർ ഒരുമിച്ചിരിക്കും.
സിദ്ധാശ്രമേ മഹാതീര്ഥേ പുണ്യക്ഷേത്രേ ച ഭാരതേ । നിര്വഘ്നം ലഭഗോവിന്ദം സംപൂജ്യ വിഘ്നഖണ്ഡനമ്
സിദ്ധാശ്രമം പോലുള്ള മഹാതീർത്ഥങ്ങളിലും ഭാരതത്തിലെ പുണ്യഭൂമിയിലും, വിഘ്നങ്ങൾ നീക്കുന്നവനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചാൽ, ഗോവിന്ദനെ തടസ്സമില്ലാതെ പ്രാപിക്കാം.
രാസേശ്വരീ ത്വം രസികാ ശ്രീകൃഷ്ണോ രസികേശ്വരഃ । വിദഗ്ധായാ വിദഗ്ധേന സംഗമോ ഗുണവാന്ഭദേത്
നീ രസത്തിന്റെ രാജ്ഞിയാണ്, ശ്രീകൃഷ്ണൻ രസത്തിന്റെ രാജാവാണ്; ചതുരരായ ഇരുവരുടെയും സംഗമം സത്യത്തിൽ ഉത്തമമാണ്.
ശ്രീദാമ്നഃ ശാപനിര്മുക്താ ശതവര്ഷാന്തരേ സതി । കുരുഷ്വ മദ്രേണാദ്യ കൃഷ്ണേന സഹ സംഗമമ്
ശ്രീദാമന്റെ ശാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതയായി, നൂറുവർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, എന്റെ കല്പനപ്രകാരം ഇന്നു കൃഷ്ണനോടൊപ്പം ചേരുക.
മമാഽഽജ്ഞയാ ദുര്ലഭയാ സുവേഷം കുരു സുന്ദരി । സുദുര്ലഭഃ കാമിനീനാം സത്പുംസാ സഹ സംഗമഃ
എന്റെ അപൂർവ കല്പനപ്രകാരം, സുന്ദരിയായവളേ, നീ മനോഹരമായി അലങ്കരിക്കൂ; നല്ല പുരുഷനും സ്ത്രീയും തമ്മിലുള്ള സംഗമം വളരെ അപൂർവമാണ്.
ചക്രുഃ സുവേഷം രാധായാഃ പ്രിയാല്യശ്ച ശിവാജ്ഞയാ । രത്നസിംഹാസനേ രമ്യേ വാസയാമാസുരീശ്വരീമ്
ശിവന്റെ കല്പനപ്രകാരം രാധയുടെ പ്രിയസഖികൾ അവളെ മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ച് രത്നസിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തി.
പുരതോ രത്നമാലാ സാ രത്നമാലാം ഗലേ ദദൌ । രാധായാ ദക്ഷിണേ ഹസ്തേ ക്രീഡാപദ്മം മനോഹരമ്
രത്നമാല അവളുടെ മുമ്പിൽ രാധയുടെ കഴുത്തിൽ രത്നമാല അണിയിച്ചു, രാധയുടെ വലതുകൈയിൽ മനോഹരമായ കളിക്കളർപ്പൂവുമിട്ടു.
ദദൌ പദ്മമുഖീ പാദപദ്മയുഗ്മേഽപ്യലക്തകമ് । പ്രദദൌ സുന്ദരീ ഗോപീ സിന്ദൂരം സുന്ദരം വരമ്
പദ്മമുഖി രാധയുടെ കമലപാദങ്ങളിൽ അലക്തകം അണിയിച്ചു, സുന്ദരിയായ ഗോപി മനോഹരമായ സിന്ദൂരവും നൽകി.
ചന്ദനേന സമയുതം സീമന്താധഃ സ്ഥലോജ്ജ്വലമ് । സുചാരുകബരീം രമ്യാം ചകാര മാലതീ സതീ
ചന്ദനത്താൽ മുടിയുടെ ഇടയിലൂടെ ഒരു പ്രകാശമുള്ള രേഖ വരച്ചു, സതീ മനോഹരമായ മാലതിപ്പൂക്കളാൽ രാധയുടെ വാലും അലങ്കരിച്ചു.
മനോഹരാം മുനീനാം ച മാലതീമാല്യഭൂഷിതാമ് । കസ്തൂരീകുങ്കുമാക്തം ച ചാരുചന്ദനപത്രകമ്
മുനികൾക്കും ഇഷ്ടമായ മനോഹരമായ മാലതിമാലയും, കസ്തൂരിയും കുങ്കുമവും ചേർത്ത മനോഹരമായ ചന്ദനയിലയും അവൾ അണിയിച്ചു.
സ്തനയുഗ്മേ സുകഠിനേ ചകാര ചന്ദനാ സതീ । ചാരുചമ്പകപുപ്പാണാം മാലാം ഗന്ധമനോഹരാമ്
സതീ രാധയുടെ ദൃഢമായ കുഞ്ചുകളിൽ ചന്ദനം പുരട്ടി, മനോഹരമായ ചാമ്പകപൂക്കളാൽ സുഗന്ധമുള്ള ഒരു മാലയും ഉണ്ടാക്കി.
മാലാവതീ ദദൌ തസ്യൌ പ്രഫുല്ലാം നവമല്ലികാമ് । രതീഷു രസികാ ഗോപീ രത്നഭൂഷണഭൂഷിതാമ്
മാലാവതി അവളെ പുതിയതും പുഷ്പിച്ച മല്ലികാമാലയും നൽകി; രതിയിൽ നിപുണയായ ഗോപി രത്നാഭരണങ്ങൾ അണിയിച്ചു.
താം ചകാരാതിരസികാം വരാം രതിരസോത്സുകാമ് । ശരത്പദ്മദലാഭം ച ലോജനം കജ്ജലോജ്ജ്വലമ്
അവർ അവളെ രതിയിൽ അതിവിശേഷം പ്രാവീണ്യമുള്ളവളാക്കി, രതിയിലേക്കുള്ള ആഗ്രഹം നിറഞ്ഞവളാക്കി, അവളുടെ കണ്ണുകൾ ശരത്കാല പദ്മദളങ്ങളെപ്പോലെ കജലാൽ പ്രകാശിച്ചു.
കൃത്വാ ദദൌ സുലലിതം വസ്ത്രം ച ലലിതാ സതീ । മഹേന്ദ്രേണ പ്രദത്തം ച പാരിജാതപ്രസൂനകമ്
ലളിതാ അവളെ സുന്ദരമായ വസ്ത്രം അണിയിച്ചു, മഹേന്ദ്രൻ നൽകിയ പാരിജാതപ്പൂവും നൽകി.
സുഗന്ധിയുക്തം തസ്യാശ്ച പാരിജാതം കരേ ദദൌ । സുശീലം മധുരോക്തം ച ഭര്തുഃ പാര്ശ്വേ യഥോചിതമ്
സുഗന്ധമുള്ള പാരിജാതപ്പൂവ് അവളുടെ കൈയിൽ വെച്ചു, മൃദുവും മധുരവുമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു ഭർത്താവിന്റെ പക്കൽ യോജിച്ചിരുത്തി.
ശിക്ഷാം ചകാര നീതിം ച സുശീലാ ഗോപികാ സതീ । സ്ത്രീണാം ച ഷോഡശകലാം വിപത്തൌ വിസ്മൃതാംതയോഃ
സദാചാരവും നന്മയും ഗോപിക സതീ സ്ത്രീകളുടെ പതിനാറ് കലകളും, ദുരിതത്തിൽ പലപ്പോഴും മറക്കുന്നവ, ഓർമ്മിപ്പിച്ചു പഠിപ്പിച്ചു.
സ്മരണം കാരയാമാസ രാധാമാതാ കലാവതീ । ശ്രൃങ്ഗാരവിഷയോക്തം ച വചനം ച സുധോപമമ്
രാധയുടെ അമ്മ കലാവതി സ്നേഹപൂർവ്വം ഓർമ്മിപ്പിച്ചു, പ്രേമം നിറഞ്ഞ അമൃതത്തോളം മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
സ്മരണം കാരയാമാസ ഭഗിനീ ച സുധാമുഖീ । കമലാനാം ചമ്പകാനാം ദലേ ചന്ദനചര്ചിതേ
അവളുടെ സഹോദരി സുധാമുഖിയും കമലയും ചമ്പകപൂക്കളും ചന്ദനം പുരട്ടിയതും ഇടയിൽ, ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.
ചകാര രതിതല്പം ച കമലാ ചാഽഽശു കോമലമ് । ചാരുചമ്പകപുഷ്പം ച കൃഷ്ണാര്ഥം പുടകസ്ഥിതമ്
കമലാ വേഗത്തിൽ സ്നേഹസയനം ഒരുക്കി, മനോഹരമായ ചമ്പകപൂക്കൾ കൃഷ്ണനു വേണ്ടി കൊട്ടയിൽ വെച്ചു.
ചകാര ചന്ദനാക്തം ച സ്വയം ച പാര്വതീ സതീ । പുഷ്പം കേലികദമ്ബാനാം സ്തബകം ച മനോഹരമ്
പാർവതി സതീ സ്വയം ചന്ദനം പുരട്ടിയ പൂക്കളും, കളിക്കായി മനോഹരമായ കദംബപ്പൂക്കളുടെയും കൂട്ടവും ഒരുക്കി.
കദമ്ബമാലാം കൃഷ്ണാര്ഥ വിദ്യമാനാം ചകാര സാ । താമ്ബൂലം ച വരം സമ്യം കര്പൂരാദിസുവാസിതമ്
അവൾ കൃഷ്ണനു വേണ്ടി കദംബമാലയും, കർപ്പൂരാദി സുഗന്ധം ചേർത്ത ഉത്തമമായ താംബൂലവും ഒരുക്കി.
കൃഷ്ണപ്രിയാ ച കൃഷ്ണാര്ഥം ചകാര വാസിതം ജലമ് । ഏതസ്മിന്നന്തരേ സര്വമാശ്രമം സജലസ്ഥലമ്
കൃഷ്ണപ്രിയ കൃഷ്ണനു വേണ്ടി സുഗന്ധജലം ഒരുക്കി; അതിനിടയിൽ മുഴുവൻ ആശ്രമവും ഈർപ്പം നിറഞ്ഞതായി മാറി.
സാക്ഷാദ്ഗോരോചനാഭം ച ദദൃശുര്മുനയഃ സുരാഃ । തേ സര്വേ വിസ്മയം ഗത്വാ പപ്രച്ഛുഃ കൃഷ്ണമീശ്വരമ്
മുനികളും ദേവതകളും അതു നേരെ ഗോരൊചനപോലെയുള്ള പ്രകാശം കാണുകയും, അത്ഭുതംകൊണ്ടു കൃഷ്ണനോടു ചോദിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഉവാച ഭഗവാംസ്താശ്ച സര്വജ്ഞഃ സര്വകാരാണാ
സർവ്വജ്ഞനും സർവ്വകാരണനും ആയ ഭഗവാൻ അവരോടു പ്രസംഗിച്ചു.
ശ്രീഭഗവാനുവാച അഭിശപ്താ ച ശ്രീദാമ്നാ ഭ്രഷ്ടശോഭാ രാധികാ । സര്വം ജ്ഞാനം വിസസ്മാര മദ്വിച്ഛേദജ്വരാതുരാ
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: ശ്രീദാമൻ ശപിച്ചതുകൊണ്ട് രാധികയുടെ ഭംഗി നഷ്ടമായി; എന്നിൽ നിന്നുള്ള വേർപാടിന്റെ വേദനകൊണ്ട് അവൾ എല്ലാം മറന്നു.
വിമുക്തേ വര്ഷശതകേ ജ്ഞാനം സസ്മാര സാ സതീ । സിദ്ധാശ്രമം ച പീതാഭം രാസേശ്വര്യാശ്ച തേജസാ
നൂറു വർഷം മോക്ഷത്തിൽ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആ സതീ ജ്ഞാനം ഓർമ്മിച്ചു; രാസേശ്വരിയുടെ കാന്തിയാൽ സിദ്ധാശ്രമം പൊന്നുപോലും പ്രകാശിച്ചു.
പരമാഹ്ലാദകം തേജശ്ചന്ദ്രകോടിസമപ്രഭമ് । സുഖദൃശ്യം ച സുഖദം ചക്ഷുധാം പ്രാണിനാമപി
അത് പരമാനന്ദം നിറഞ്ഞ, കോടിയോളം ചന്ദ്രന്മാരെപ്പോലും പ്രകാശമുള്ള, കാണുന്നവർക്കും ജീവികൾക്കു സന്തോഷം നൽകുന്ന പ്രകാശമായിരുന്നു.
തച്ഛ്രുത്വാ പരമാശ്ചര്യം മുനയോ മനവസ്തഥാ । ദേവ്യശ്ച സര്വദേവാസ്തേ ബ്രഹ്മേശാനാദയസ്തഥാ
ഇത് കേട്ടു അത്ഭുതംകൊണ്ടു മുനികളും മനുക്കളും ദേവികളും ദേവന്മാരും ബ്രഹ്മയും ഈശ്വരനും അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
ജവേന ഗത്വാ തത്സ്ഥാനം ഭക്തിനമ്രാത്മകംധരാ । സര്വേ ജനാസ്തേ ദദൃശുസ്ത്രൈലോക്യസ്ഥാശ്ച രാധികാമ്
അവർ ഭക്തിയോടെ തലകുനിച്ചുകൊണ്ട് വേഗത്തിൽ ആ സ്ഥലത്ത് എത്തി; അവിടെയുള്ള എല്ലാവരും, മൂന്നുലോകത്തുള്ളവരും രാധികയെ കണ്ടു.