രക്ഷക ഉവാച ഗണേശം പൂജയാമാസ സര്വാദൌ ച ശുഭക്ഷണേ । വൃഷഭാനസുതാ രാധാ പ്രകൃത്യ സ്വസ്തിവാചനമ്
രക്ഷകൻ പറഞ്ഞു: ഏറ്റവും ശുഭമായ സമയത്ത്, വൃശഭാനുവിന്റെ മകൾ രാധാ ആദ്യം ഗണപതിയെ ആരാധിച്ചു, അനുഗ്രഹവചനങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ട്.
സഹിതാ സാ ബലവതീ ഗോപീത്രിശതകോടിഭിഃ । വാരിതോഽഹം വലിഷ്ഠാഭിര്യുഷ്മാംശ്ച കഥയാമി തത്
അവൾക്ക് ഒപ്പം മുപ്പത് കോടി ഗോപികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവരിൽ ഏറ്റവും ശക്തരായവർ അവളെ തടഞ്ഞു. അതിനേക്കുറിച്ച് ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയാം.
മര്വാദൌ പൂജയേദ്യോ ഹി സോഽനന്തം ഫലമാലഭേത് । മധ്യേ മധ്യവിധം പുണ്യം ശേഷേ സ്വല്പമിതി സ്മൃതമ്
ആദ്യത്തിൽ ആരെങ്കിലും ആരാധന നടത്തുകയാണെങ്കിൽ അവൻ അനന്തമായ ഫലം നേടും; നടുവിൽ ചെയ്യുമ്പോൾ ഫലം മിതമായിരിക്കും; അവസാനം ചെയ്യുമ്പോൾ അതിന്റെ ഫലം വളരെ കുറവായിരിക്കും എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
ദേവേന്ദ്രേഷു മുനീന്ദ്രേഷു ദേവസ്ത്രീഷു സ്ഥിതാസു ച । ഗോപീഭിശ്ച സഹ തയാ രാധയാ പൂജിതഃ പരഃ
ദേവേന്ദ്രന്മാരുടെയും മഹർഷിമാരുടെയും ദേവസ്ത്രികളുടെയും ഇടയിൽ, രാധയും ഗോപികളുമൊത്ത് പരമാത്മാവിനെ ആരാധിച്ചു.
ദൂതവാക്യം സമാകര്ണ്യ ജഹസുഃ സര്വദേവതാഃ । മുനയോ മനവശ്ചൈവ രാജാനോ ദേവയോഷിതഃ
ദൂതന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എല്ലാ ദേവതകളും, മഹർഷിമാരും, മനുമാരും, രാജാക്കന്മാരും, ദേവസ്ത്രികളും സന്തോഷിച്ചു.
രുക്മിണ്യാദ്യാ രമണ്യശ്ച യാ ദേവ്യോ വിസ്മയം യയുഃ । സരസ്വതീ ച സാവിത്രീ പാര്വതീ പരമേശ്വരീ
രുക്മിണിയും മറ്റു മഹിളകളും, സരസ്വതിയും സാവിത്രിയും പാർവതിയും പരമേശ്വരിയും അത്ഭുതത്തിൽ ആകി.
രോഹിണീ ച സതീ സംജ്ഞാ സ്വാഹാദ്യാ ദേവയോഷിതഃ । മുദിതാഃ പ്രയയുഃ സര്വാ മുനിപത്ന്യഃ പതിവ്രതാഃ
രോഹിണിയും സതിയും സംജ്ഞയും സ്വാഹയും മറ്റു ദേവസ്ത്രികളും, എല്ലാ മഹർഷിപത്നിമാരും ഭർത്തൃഭക്തിയോടെ സന്തോഷത്തോടെ മുന്നോട്ട് പോയി.
മുനയോ മനവഃ സര്വേ ദേവാശ്ചാപി നരാസ്തഥാ । ശ്രീകൃഷ്ണഃ സ ഗണൈഃ സാര്ധം യേ ചാന്യേ പ്രയയുര്മുദാ
എല്ലാ മഹർഷിമാരും മനുമാരും ദേവന്മാരും മനുഷ്യരും, ശ്രീകൃഷ്ണനും അവന്റെ കൂട്ടുകാരും മറ്റുള്ളവരും സന്തോഷത്തോടെ പുറപ്പെട്ടു.
തേ സര്വേ വിവിധൈര്ദ്രവ്യൈഃ പൂജാം ചക്രുഃ ശുഭക്ഷണേ । ബലിഷ്ഠാ ദുര്ബലാശ്ചൈവ ക്രമേണ ച പൃഥക്പൃഥക്
അവരൊക്കെയും വിവിധ ഭക്തിദ്രവ്യങ്ങൾ കൊണ്ടു, ശക്തരും ദുർബലരും ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ തവണയിൽ, ശുഭസമയത്ത് ആരാധന നടത്തി.
ലഡ്ഡുകാനാം ച രാശീനാം ശതകോടിര്ബഭൂവ ഹ । ശര്കരാണാം തദര്ധം ച സ്വസ്തികാനാം തഥൈവ ച
ലഡ്ഡുക്കിന്റെ കൂമ്പാരങ്ങൾ നൂറുകോടിയുണ്ടായി; പഞ്ചസാര അതിന്റെ പകുതിയും, സ്വസ്തികപ്പലഹാരങ്ങൾ അത്രയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അന്നാനാം ഭവ്യവസ്തൂനാം ശതകോടിര്ബഭൂവ ഹ । അസംഖ്യാനി ഫലാന്യേവ സ്വാദൂനി മധുരാണി ച
അന്നവും ഭദ്രമായ വിഭവങ്ങളും നൂറുകോടിയുണ്ടായിരുന്നു; എണ്ണമറ്റതായ മധുരവും രുചികരമായ പഴങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
മധുകുല്യാ ദുഗ്ധകുല്യാ ദധികുല്യാ ഘൃതസ്യ ച । ബഭൂവുഃ ശതസംഖ്യാശ്ച ത്രൈലോക്യാനാം ച പൂജനേ
മധു, പാലു, തൈര്, നെയ്യ് എന്നിവയുടെ നൂറുകണക്കിന് ഒഴുക്കുകൾ മൂന്നുലോകത്തിന്റെയും ആരാധനയ്ക്കായി ഒഴുകി.
പൂജാം കൃത്വാ തു തേ സര്വേ സമൂഷുശ്ച സുഖാസനേ । പാര്വതീ പരമപ്രീത്യാ രാധാസ്ഥാനം സമായയൌ
ആരാധന കഴിഞ്ഞ്, അവരൊക്കെയും സൗഖ്യമായ ഇരിപ്പിടങ്ങളിൽ ചേർന്ന് ഇരുന്നു; പാർവതി പരമാനന്ദത്തോടെ രാധയുടെ സന്നിധിയിൽ എത്തി.
സാ രാധാ പാര്വതീം ദൃഷ്ട്വാ സമുത്ഥായ ജവേന ച । യഥായോഗ്യാം ച സംഭാഷാം ചകാര സാദരം മുദാ
പാർവതിയെ കണ്ട രാധാ ഉടനെ എഴുന്നേറ്റ്, യോജിച്ച ആദരവോടെ സന്തോഷത്തോടെ അവളെ സ്വാഗതം ചെയ്തു.
ആശ്ലേഷണം ചുമ്ബനം ച ബഭൂവ ച പരസ്പരമ് । ഉവാച മധുരം ദുര്ഗാ രാധാം കൃത്വാ സ്വവക്ഷസി
അവർ തമ്മിൽ പരസ്പരം അണിഞ്ഞു ചുംബിച്ചു; പിന്നെ ദുർഗ്ഗാ രാധയെ തന്റെ നെഞ്ചിൽ ചേർത്ത് മധുരമായി സംസാരിച്ചു.
പാര്വത്യുവാച കിംവാ പ്രശ്നം കരിഷ്യാമി ത്വാം രാധാ മങ്ഗലാലയാമ് । ഗതാ തേ വിരഹജ്വാലാ ശ്രീദാമ്നഃ ശാപമോക്ഷണേ
പാർവതി പറഞ്ഞു: മംഗളത്തിന്റെ ആലയം ആയ രാധേ, ഞാൻ നിന്നോട് എന്ത് ചോദിക്കാനാണ്? ശ്രീദാമന്റെ ശാപം മാറിയതോടെ വേർപാടിന്റെ വേദന പോയോ?
സതതം മന്മനഃ പ്രാണാസ്ത്വയ്യേവ മയി തേ തഥാ । ന ഹ്യേവമാവയോര്ഭേദഃ ശക്തിപൂരുഷയോസ്തഥാ
എന്റെ മനസ്സും പ്രാണനും എല്ലായ്പ്പോഴും നിന്നിലാണു; അതുപോലെ നിന്റെതും എന്നിലാണു. ശക്തിയും പുരുഷനും ആയ ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ യാതൊരു ഭേദവും ഇല്ല.
യേത്വാം നിന്ദന്തി മദ്ഭക്താസ്ത്വദ്ഭക്താശ്ചാപി മാമപി । കുമ്ഭീപാകേ ച പജ്യന്തേ യാവച്ചന്ദ്ര ദിവാകരൌ
എന്റെ ഭക്തർ നിന്നെ നിന്ദിച്ചാൽ, നിന്റെ ഭക്തർ എന്നെ നിന്ദിച്ചാലും, അവർക്കു ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നിലനിൽക്കുന്നവരെക്കാൾ ദീർഘമായി കുമ്പീപാകത്തിൽ കഷ്ടം അനുഭവിക്കേണ്ടി വരും.
രാധാമാധവയോര്ഭേദം യേ കുര്വന്തി നരാധമാഃ । വംശഹാനിര്ഭവേത്തേഷാം പച്യന്തേ നരകേ ചിരമ്
രാധയും മാധവനും തമ്മിൽ വേർതിരിവ് സൃഷ്ടിക്കുന്ന ദുഷ്ടന്മാർക്ക് അവരുടെ വംശം നശിക്കും, അവർ ദീർഘകാലം നരകത്തിൽ കഷ്ടപ്പെടും.
യാന്തി സൂകരയോനിം ച പിതൃഭിഃ ശതകൈഃ സഹ । ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി വിഷ്ഠായാം കൃമയസ്തഥാ
അവർ നൂറുകണക്കിന് പിതാക്കന്മാരോടൊപ്പം പന്നിയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കും, ആറായിരം വർഷം അവർ മലയിൽ ജീവിക്കുന്ന പുഴുക്കളായി മാറും.
ത്വയൈവ പൂജിതഃ പുത്രോ ന മയാ ച ഗണേശ്വരഃ । സര്വാദൌ സര്വപൂജ്യോഽയം യഥാ തവ തഥാ മമ
ഗണപതേ, നീ മാത്രമാണ് ഈ മകനെ ആരാധിച്ചത്, ഞാൻ ചെയ്തിട്ടില്ല; എന്നാലും എല്ലാവർക്കും എല്ലായ്പ്പോഴും ഇദ്ദേഹത്തെ ആരാധിക്കേണ്ടതുണ്ട്, നീ ചെയ്തതുപോലെ ഞാനും ചെയ്യണം.
യാവജ്ജീവനപര്യന്തം ന വിച്ഛേദോ ഭവിഷ്യതി । രാധാമാധവയോര്ദേവി ദുഗ്ധധാവല്യയോര്യഥാ
ദേവി, ജീവൻ നിലനിൽക്കുന്നവരെ, രാധയും മാധവനും തമ്മിൽ വേർപാട് ഉണ്ടാകില്ല, പാൽ ഒഴുകുന്ന രണ്ടു നദികൾ പോലെ അവർ ഒരുമിച്ചിരിക്കും.
സിദ്ധാശ്രമേ മഹാതീര്ഥേ പുണ്യക്ഷേത്രേ ച ഭാരതേ । നിര്വഘ്നം ലഭഗോവിന്ദം സംപൂജ്യ വിഘ്നഖണ്ഡനമ്
സിദ്ധാശ്രമം പോലുള്ള മഹാതീർത്ഥങ്ങളിലും ഭാരതത്തിലെ പുണ്യഭൂമിയിലും, വിഘ്നങ്ങൾ നീക്കുന്നവനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചാൽ, ഗോവിന്ദനെ തടസ്സമില്ലാതെ പ്രാപിക്കാം.
രാസേശ്വരീ ത്വം രസികാ ശ്രീകൃഷ്ണോ രസികേശ്വരഃ । വിദഗ്ധായാ വിദഗ്ധേന സംഗമോ ഗുണവാന്ഭദേത്
നീ രസത്തിന്റെ രാജ്ഞിയാണ്, ശ്രീകൃഷ്ണൻ രസത്തിന്റെ രാജാവാണ്; ചതുരരായ ഇരുവരുടെയും സംഗമം സത്യത്തിൽ ഉത്തമമാണ്.
ശ്രീദാമ്നഃ ശാപനിര്മുക്താ ശതവര്ഷാന്തരേ സതി । കുരുഷ്വ മദ്രേണാദ്യ കൃഷ്ണേന സഹ സംഗമമ്
ശ്രീദാമന്റെ ശാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതയായി, നൂറുവർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, എന്റെ കല്പനപ്രകാരം ഇന്നു കൃഷ്ണനോടൊപ്പം ചേരുക.
മമാഽഽജ്ഞയാ ദുര്ലഭയാ സുവേഷം കുരു സുന്ദരി । സുദുര്ലഭഃ കാമിനീനാം സത്പുംസാ സഹ സംഗമഃ
എന്റെ അപൂർവ കല്പനപ്രകാരം, സുന്ദരിയായവളേ, നീ മനോഹരമായി അലങ്കരിക്കൂ; നല്ല പുരുഷനും സ്ത്രീയും തമ്മിലുള്ള സംഗമം വളരെ അപൂർവമാണ്.
ചക്രുഃ സുവേഷം രാധായാഃ പ്രിയാല്യശ്ച ശിവാജ്ഞയാ । രത്നസിംഹാസനേ രമ്യേ വാസയാമാസുരീശ്വരീമ്
ശിവന്റെ കല്പനപ്രകാരം രാധയുടെ പ്രിയസഖികൾ അവളെ മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ച് രത്നസിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തി.
പുരതോ രത്നമാലാ സാ രത്നമാലാം ഗലേ ദദൌ । രാധായാ ദക്ഷിണേ ഹസ്തേ ക്രീഡാപദ്മം മനോഹരമ്
രത്നമാല അവളുടെ മുമ്പിൽ രാധയുടെ കഴുത്തിൽ രത്നമാല അണിയിച്ചു, രാധയുടെ വലതുകൈയിൽ മനോഹരമായ കളിക്കളർപ്പൂവുമിട്ടു.
ദദൌ പദ്മമുഖീ പാദപദ്മയുഗ്മേഽപ്യലക്തകമ് । പ്രദദൌ സുന്ദരീ ഗോപീ സിന്ദൂരം സുന്ദരം വരമ്
പദ്മമുഖി രാധയുടെ കമലപാദങ്ങളിൽ അലക്തകം അണിയിച്ചു, സുന്ദരിയായ ഗോപി മനോഹരമായ സിന്ദൂരവും നൽകി.
ചന്ദനേന സമയുതം സീമന്താധഃ സ്ഥലോജ്ജ്വലമ് । സുചാരുകബരീം രമ്യാം ചകാര മാലതീ സതീ
ചന്ദനത്താൽ മുടിയുടെ ഇടയിലൂടെ ഒരു പ്രകാശമുള്ള രേഖ വരച്ചു, സതീ മനോഹരമായ മാലതിപ്പൂക്കളാൽ രാധയുടെ വാലും അലങ്കരിച്ചു.