തുഷ്ടാവ ജഗതാം നാഥം ഭക്തേശം ചന്ദ്രശേഖലഃ । ബലിനാ ച സ്തതം യേന വേദോക്തേന ച തേന ച
ചന്ദ്രശേഖരൻ ലോകങ്ങളുടെ നാഥനെയും ഭക്തജനങ്ങളുടെ ഇശ്വരനെയും ശക്തിയോടെയും വേദമന്ത്രങ്ങളോടെയും സ്തുതിച്ചു.
ഹരിര്മൃത്യുംജയം ജ്ഞാനം ദദൌ ബാണായ ധീമതേ । കരപദ്മം ദദൌ ഗാത്രേ തം ചകാരാജരാമരമ്
ഹരി ബുദ്ധിമാൻ ബാണന് അമരത്വജ്ഞാനം നൽകി; തന്റെ കമലപാദം അവന്റെ ശരീരത്തിൽ വെച്ച്, അവനെ വൃദ്ധിയും മരണവും ഇല്ലാത്തവനാക്കി.
ബാണഃ സ്തോത്രേണ തുഷ്ടാവ ഭക്ത്യാ ബലികൃതേന ച । വരാം കന്യാം സമാനീയ രത്നഭൂഷണഭൂഷിതാമ്
ബാണൻ ഭക്തിയോടെയും ബലികൊടുത്തും സ്തോത്രങ്ങളോടെയും ഹരിയെ സ്തുതിച്ചു; രത്നാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ഒരു കന്യകയെ വരമായി കൊണ്ടുവന്നു.
ബ്രദദൌ ഹരയേ ഭക്ത്യാ തത്രൈവ ദേവസംസദി । ഗജേന്ദ്രാണാം പഞ്ചലക്ഷ്മശ്വാനാം തച്ചതുര്ഗുണമ്
അവിടെ ദേവസഭയിൽ, ബാണൻ ഭക്തിയോടെ ഹരിക്ക് അഞ്ഞൂറ്റി ആയിരം ആനകളും അതിന്റെ നാലുമടങ്ങ് കുതിരകളും സമർപ്പിച്ചു.
ദാസീനാം ച സഹസ്രം ച രത്നഭൂഷണഭൂഷിതമ് । സഹസ്രം കാമധേനൂനാം വത്സയുക്തം ച സര്വദമ്
രത്നാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ആയിരം ദാസിമാരെയും, കன்றുകളോടുകൂടിയ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്ന ആയിരം കാമധേനുക്കളെയും അവൻ നൽകി.
മാണിക്യാനാം ച മുക്താനാം രത്നാനാം ശതലക്ഷകമ് । മണീന്ദ്രാണാം ഹീരകാണാം ശതലക്ഷം മനോഹരമ്
മാണിക്യങ്ങളും മുത്തുകളും രത്നങ്ങളും നൂറായിരം, മനോഹരമായ പ്രധാനമണികളും വജ്രങ്ങളും നൂറായിരം അവൻ നൽകി.
ജലഭാജനപാത്രാണി സുവര്ണനിര്മിതാനി ച । മഹസ്രാണി ദദൌ തസ്മൈ ഭക്തിനമ്രാത്മകംധരഃ
സ്വർണ്ണത്തിൽ നിർമ്മിച്ച ആയിരക്കണക്കിന് വെള്ളപ്പാത്രങ്ങളും പാത്രങ്ങളും ഭക്തിയോടെ വന്ദിച്ച് അവൻ സമർപ്പിച്ചു.
വരാണി സൂക്ഷ്മവസ്ത്രാണി വഹ്നിശുദ്ധാംശുകാനി ച । ദദൌ ബാണശ്ച മര്വാണി സ്വഭക്ത്യാ ശംകരാജ്ഞയാ
സൂക്ഷ്മവസ്ത്രങ്ങളും അഗ്നിയിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച പടവകളും വരമായി നൽകി; ബാണൻ ഭക്തിയോടെ ശങ്കരന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം അവയെ സമർപ്പിച്ചു.
താമ്ബൂലാനാം മധനാം ച പൂര്ണപാത്രാണി നാരദ । സഹസ്രാണി ദദൌ ഭക്ത്യാ വരാണി വിവിധാനി ച
നാരദാ, താമ്പൂലവും മദ്യം നിറഞ്ഞ പാത്രങ്ങളും ആയിരക്കണക്കിന്, വിവിധ വരങ്ങളും ഭക്തിയോടെ അവൻ നൽകി.
കന്യാം സമര്പയാമാസ പാദപദ്മേ ഹരേരപി । രുരോദോച്ചൈഃ സ്വഭക്ത്യാ ച പരിഹാരം ചകാര സഃ
അവൻ ആ കന്യകയെയും ഹരിയുടെ കമലപാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിച്ചു; ഭക്തിയാൽ ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞ് ക്ഷമയാചിച്ചു.
കൃഷ്ണസ്തസ്മൈ വരം ദത്ത്വാ വേദോക്തം ച ശുഭാശിഷ്മ് । ശംകരാനുമതേനൈവ പ്രയയൌ ദ്വാരകാം പുരീമ്
കൃഷ്ണൻ അവനു വേണമെന്നു ഒരു വരവും, വേദങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ശുഭാശംസകളും നൽകി, ശങ്കരന്റെ സമ്മതത്തോടെ ദ്വാരകാപുരത്തിലേക്കു തിരിച്ചു പോയി.
ഗത്വാ കന്യാം നവോഢാം താം ബാണസ്യാപി മഹാത്മനഃ । രുക്മിണ്യൈ പ്രദദൌ ശീഘ്രം ദേവക്യൈ ച ഹരിഃ സ്വയമ്
അവിടെത്തിച്ചേർന്ന കൃഷ്ണൻ, ബാണന്റെ പുത്രിയായ പുതുവിവാഹിതയായ പെൺകുട്ടിയെ ഉടൻ തന്നെ രുക്മിണിക്കും ദേവകിക്കും സ്വന്തമായി നൽകി.
മഹോത്സവം മങ്ഗലം ച കാരയാമാസ യത്നതഃ । ബ്രാഹ്മണാന്ഭോജയാമാസ ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ ധനം ദദൌ
കൃഷ്ണൻ വലിയ ഉത്സവവും മംഗള ചടങ്ങുകളും ശ്രദ്ധയോടെ നടത്തി, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ വിളിച്ചു വിരുന്ന് കൊടുത്തു, അവർക്കു ധനവും നൽകി.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മo മഹാo ശ്രീകൃഷ്ണജന്മഖo ഉത്തo നാരദനാo ബാണയുദ്ധം നാമ വിംശത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീബ്രഹ്മവൈവർതപുരാണത്തിലെ ശ്രീകൃഷ്ണജന്മഖണ്ഡത്തിൽ നാരദൻ പറഞ്ഞ ബാണയുദ്ധം എന്ന നൂറ്റിരുപതാം അധ്യായം അവസാനിക്കുന്നു.
അഥൈകവിംശത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ നാരായണ ഉവാച അഥ കൃഷ്ണഃ സുധര്മായാം നിവസന്സഗണസ്തഥാ । തത്രാഽഽജഗാമ് വിപ്രശ്ച പ്രജ്വലന്ബ്രഹ്മതേജസാ
ഇനി നൂറ്റിരുപത്തൊന്നാം അധ്യായം തുടങ്ങുന്നു. നാരായണൻ പറയുന്നു: അപ്പോൾ കൃഷ്ണൻ സുധർമ്മയിൽ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം പാർക്കുമ്പോൾ, ബ്രഹ്മതേജസ്സാൽ പ്രകാശിക്കുന്ന ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ അവിടെത്തിച്ചു.
ആഗത്യ ദൃഷ്ടാവ തുഷ്ടാവ ഭക്ത്യാ ച പുരുഷോത്തമമ് । ഉവാച മധുരം ശാന്തോ ഭീതോ വിനയപൂര്വകമ്
അവൻ വന്ന് കൃഷ്ണനെ ഭക്തിയോടെ കണ്ടു, ഉത്തമപുരുഷനെ സ്തുതിച്ചു, മനസ്സിൽ ഭയംകൊണ്ടും വിനയത്തോടെയും മധുരമായി സംസാരിച്ചു.
ബ്രാഹ്മണ ഉവാച ശ്രൃഗാലോ വാസുദേവശ്ച രാജേശോ മണ്ഡലേശ്വരഃ । ത്വാമുവാച സ യദ്വാക്യം സാവധാനം നിശാമയ
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: ശൃഗാലൻ, വാസുദേവൻ, രാജാക്കളുടെ രാജാവും രാജ്യത്തിന്റെ അധിപനും, നിന്നോടു പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കണം.
ശ്രൃഗാല ഉവാച വൈകുണ്ഠേ വാസുദേവോഽഹം ദേവേശശ്ച ചതുര്ഭുജഃ । ലക്ഷ്മീപതിശ്ച ജഗതാം ധാതാ ധാതുശ്ച പാലകഃ
ശൃഗാലൻ പറഞ്ഞു: വൈകുണ്ഠത്തിൽ ഞാൻ വാസുദേവൻ, ദേവന്മാരുടെ അധിപൻ, നാലു കൈകളുള്ളവൻ, ലക്ഷ്മിയുടെ ഭർത്താവ്, ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവും രക്ഷകനുമാണ്.
ബ്രഹ്മണാ പ്രാര്ഥിതോഽഹം ച ഭാരാവതരണായ ച । ഭുവോ ഭാരതവര്ഷ ച തദര്ഥ ഗമനം മമ
ഭാരതഭൂവിന്റെ ഭാരമകറ്റാൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ അപേക്ഷ പ്രകാരം ഞാൻ ഇവിടെ വന്നത് അതിനായാണ്.
വസുദേവസുതോ വൈശ്യഃ ക്ഷത്രിയശ്ചാപ്യഹംകൃതഃ । ആത്മാനം ഭക്തവിഷ്ണുശ്ച മായാവീ ച പ്രതാരകഃ
വസുദേവന്റെ മകനായി, വൈശ്യനായും പിന്നെ ക്ഷത്രിയനായി ഞാൻ ജനിച്ചു; ഞാൻ വിഷ്ണുവിന്റെ ഭക്തനും, മായാവിയും, വഞ്ചകനുമാണ്.
ജനം ജനേന നിര്ജിത്യ ദുര്ബലം ബലിനാ സഹ । ജോധയിത്വാ മഹാധൂര്തോ ഘാതയാമാസ ഭൂപതീന്
ജനങ്ങളെ ജനങ്ങളാൽ, ബലഹീനരെ ശക്തന്മാരാൽ തമ്മിൽ ഏറ്റുമുട്ടിച്ചു, വലിയ ചതിയൻ ആയ ഞാൻ രാജാക്കന്മാരെ തമ്മിൽ പോരാട്ടം നടത്തി കൊല്ലിച്ചു.
ദുര്യോധനം ജരാസംധം ഭൂപമന്യം ച ദുര്ബലമ് । ഭീമേന ഘാതയാമാസ ബലിനാഽല്പേന ഭൂതലേ
ദുര്യോധനനും ജരാസന്ധനും മറ്റു ബലഹീനമായ രാജാക്കന്മാരും ഭൂമിയിൽ ഭീമന്റെ ശക്തിയാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
ദ്രോണം ഭീഷ്മം ച കര്ണ ച യം യമന്യം ച ഭൂതലേ । ബലീയസാഽര്ജുനേനൈവ ഘാതയാമാസ മായയാ
ദ്രോണനും ഭീഷ്മനും കർണ്ണനും മറ്റു പലരും ഭൂമിയിൽ ശക്തനായ അർജുനന്റെ മായയാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
യം യമന്യം ദുര്ബലം ച പ്രസിദ്ധമപ്രസിദ്ധകമ് । പ്രസിദ്ധേന ബലവതാ ഘാതയാമാസ മായയാ
പേരുള്ളവരും പേരില്ലാത്തവരും, ബലഹീനരും, പ്രശസ്തരും, ശക്തന്മാരാൽ മായയാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
ശിശുപാലം ദന്തവക്ത്രം കംസം ച ചിരരോഗിണമ് । മത്പുത്രം നരകം ചൈവ ദുര്ബലം കേശിനം മുരമ്
ശിശുപാലനും ദന്തവക്രനും ദീർഘകാലം രോഗിയായിരുന്ന കംസനും, എന്റെ മകനായ നരകാസുരനും, ബലഹീനനായ കേശിയും മുരനും—
സ്വയം ജഘാന സംകേതാച്ഛലേന സഹസാ ബത । ന ധര്മയുദ്ധേ കപടീ സ ച ബാലോ ഹ്യധാര്മികഃ
അവരെ സ്വയം രഹസ്യമായി, ചതിയോടെ, പെട്ടെന്നു തന്നെ കൊല്ലുകയായിരുന്നു; ധർമ്മയുദ്ധത്തിൽ അല്ല—അവൻ വഞ്ചകനും ബാലനും അധാർമ്മികനുമാണ്.
ജഘാന പൂതനാം കുബ്ജാം സ്ത്രീഘാതീ വസ്ത്രഹേതുനാ । ജഘാന രജകം ശിഷ്ടമശിഷ്ടശ്ച പ്രതാരകഃ
പൂതനയെയും കുബ്ജയെയും—സ്ത്രീകളെ വസ്ത്രത്തിനായി കൊല്ലുകയും, ധാർമ്മികനെയും അധാർമ്മികനെയും, വഞ്ചകൻ ആയ അവൻ, അച്ചടക്കക്കാരനായ വസ്ത്രധാരിയെയും കൊല്ലുകയും ചെയ്തു.
ഹിരണ്യകശിപും ദൈത്യം ഹിരണ്യാക്ഷം മഹാബലമ് । മധും ച കൈടഭം ചൈവ ഹത്വാഽഹം സുഷ്ടിരക്ഷകഃ
ഹിരണ്യകശിപുവും മഹാബലശാലിയായ ഹിരണ്യാക്ഷനും, മധുവും കൈടഭനും ഞാൻ കൊല്ലി, അങ്ങനെ സൃഷ്ടിയെ രക്ഷിച്ചു.
അഹമേവ സ്വയം ബ്രഹ്മാ ഹ്യഹമേവ സ്വയം ശിവഃ । അഹം വിഷ്ണുശ്ച ജഗതാം പാതാ ദുഷ്ടാപഹാരകഃ
ഞാനാണ് ബ്രഹ്മാവും, ഞാനാണ് ശിവനും, ലോകങ്ങളെ രക്ഷിക്കുന്ന വിഷ്ണുവും, ദുഷ്ടരെ നീക്കുന്നതും ഞാനാണ്.
അംശേന കലയാ സര്വേ മനവോ മുനയസ്തഥാ । സ്വയം നാരായണോഽഹം ച മിര്ഗുണഃ പ്രകൃതേഃ പരഃ
എന്റെ ഭാഗമായാണ് എല്ലാ മനുക്കളും മുനികളുമുള്ളത്; ഞാനാണ് സ്വയം നാരായണൻ, ഗുണങ്ങളെയും പ്രകൃതിയെയും കടന്നവൻ.