ഏതസ്മിന്നന്തരേ രാമം ദ്രഷ്ടും കമലലോചനമ് । വഹനിസ്തത്ര സമായാതോ ദ്വിജരൂപീ കൃപാനിധിഃ ഭവിഷ്യത്കഥയാമാമ ശ്രുതികൌടപരം വചഃ
അപ്പോൾ, കമലനേത്രനായ രാമനെ കാണാൻ, അഗ്നി ബ്രാഹ്മണ രൂപത്തിൽ അവിടെ എത്തി. ഭാവി സംഭവങ്ങളും വേദങ്ങൾക്ക് അതീതമായ വാക്കുകളും പറയാനായിരുന്നു അവൻ.
വഹ്നിരുവാച ശൃണു രാമ മഹാഭാഗ സീതാസംഗോപനം കുരു । സപ്താഹാഭ്യന്തരേ ചൈവ രാവണോ ദുഷ്ടരാക്ഷസഃ
അഗ്നി പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗനായ രാമാ, കേൾക്കൂ. സീതയെ ഒളിപ്പിക്കണം. ഏഴു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ ദുഷ്ടനായ രാക്ഷസൻ രാവണൻ വരും.
ദുര്നിവാര്യഃ പ്രാക്തനേന ജാനകീം ച ഹരിഷ്യതി । വിധാത്രാ ലിഖിതം കര്മ പ്രാക്തംനം കേന വാര്യതേ
മുന്നേ നിർണ്ണയിച്ച വിധിയുടെ ശക്തിയാൽ അവൻ ജാനകിയെ അപഹരിക്കും. സ്രഷ്ടാവു എഴുതിയ വിധിയെ ആരും തടയാൻ കഴിയില്ല.
വേദൈശ്ചതുര്ഭിഃ കഥിതം ന ച ദൈവാത്പരം വരമ്
നാലു വേദങ്ങളും പറയുന്നു: വിധിക്ക് മുകളിൽ മറ്റൊന്നുമില്ല.
രാമ ഉവാച സീതാം ഗൃഹീത്വാ ത്വം ഗച്ഛ ച്ഛായാഽത്രൈവ തു തിഷ്ഠതു । കലത്രവര്ജനം കര്മ സര്വേഷാം ച ജുഗുപ്സിതമ്
രാമൻ പറഞ്ഞു: സീതയെ നീ കൊണ്ടുപോകൂ, അവളുടെ നിഴൽ ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ. ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് എല്ലാവർക്കും അപമാനകരമാണ്.
സീതാം ഗൃഹീത്വാ പ്രയയൌ രുദതീം ച ഹുതാശനഃ । സീതയാ സദൃശീ ഛായാ തസ്ഥൌ ശ്രീരാമസംനിധൌ
അഗ്നി കരയുന്ന സീതയെ എടുത്ത് പോയി. സീതയെപ്പോലെയുള്ള ഒരു നിഴൽ ശ്രീരാമന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ നിലകൊണ്ടു.
സാ ച ച്ഛായാ ഹൃതാ പൂര്വ രാവണേനാവലീലയാ । സമുദ്ദധാര താം രാമോ നിഹത്യ തം സബാന്ധവമ്
ആ നിഴലെയാണ് മുമ്പ് രാവണൻ മായയാൽ അപഹരിച്ചത്. പിന്നീട് രാമൻ അവനും ബന്ധുക്കളും കൊല്ലുമ്പോൾ ആ നിഴലിനെ രക്ഷിച്ചു.
വഹ്നൌ പരീക്ഷാകാലേ ച ച്ഛായാ വഹ്നൌ വിവേശ സാ । അഗ്നിശ്ഛായാം ച സംരക്ഷ്യ ദദൌ രാമായ ജാനകീമ്
അഗ്നിപരീക്ഷയുടെ സമയത്ത് ആ നിഴൽ അഗ്നിയിൽ പ്രവേശിച്ചു. അഗ്നി ആ നിഴലിനെ സംരക്ഷിച്ച് ജാനകിയെ രാമനു തിരികെ നൽകി.
രാമസ്താം ച ഗൃഹീത്വാ ച പ്രയയൌ സ്വാശ്രമം മുദാ । ഛായാ തസ്ഥൌ വഹ്നിപാര്ശ്വേ ഹൃദയേന വിദൂയതാ
രാമൻ അവളെ എടുത്ത് സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. ഛായാ അഗ്നിയുടെ അരികിൽ നിന്നു, ഹൃദയം ദു:ഖത്തിൽ പിളർന്നുപോയി.
സാ ച ച്ഛായാ തപശ്ചക്രേ നാരായണസരോവരേ । തപശ്ചകാര ദിവ്യം ച ശാതവര്ഷം ച ശൂലിനഃ
അവൾ, അഥവാ ഛായാ, നാരായണസരസ്സിൽ കഠിനതപം ചെയ്തു. ശിവനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ അവൾ നൂറുവർഷം ദിവ്യമായ വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചു.
വരം വൃണുഷ്വ ഭദ്രേ ത്വമുവാച ശംകരശ്ച താമ് । ഉവാച ശിവം വ്യഗ്രാ ഭര്തുര്ദുഃഖേന ദുഃഖിതാ
ശംകരൻ അവളോട് പറഞ്ഞു: "ഭാഗ്യവതിയായവളേ, നീ ഒരു വരം ചോദിച്ചോളു." ഭർത്താവിന്റെ ദു:ഖത്തിൽ വിഷമിച്ച അവൾ ഉത്സാഹത്തോടെ ശിവനോട് അപേക്ഷിച്ചു.
പതിം ദേഹി പഞ്ചധാ സാ വരം വവ്രേ ത്രിലോചനമ് । സര്വസംപത്പ്രദസ്തുഷ്ടസ്തസ്യൈ ശര്വോ വരം ദദൌ
അവൾ മൂന്നുകണ്ണുള്ള ദേവനോട് അപേക്ഷിച്ചു: "എനിക്ക് അഞ്ചു ഭർത്താക്കന്മാർ നൽകണം." സർവ്വസമ്പത്ത് നൽകുന്ന ശർവൻ സന്തോഷത്തോടെ അവളെ ആ വരം അനുവദിച്ചു.
മഹാദേവ ഉവാച സാധ്വി ത്വം പഞ്ചധാ ബ്രൂഹി പതിം ദേഹീതി വ്യാകുലാ । പഞ്ചേന്ദ്രാശ്ച ഹരേരംശാ ഭവിഷ്യന്തി പ്രിയാസ്തവ
മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: "സതീ, നീ ഉത്സുകതയോടെ അഞ്ചുതവണ 'ഭർത്താവിനെ തരിക' എന്നു ചോദിച്ചു. അങ്ങനെ, ഹരിയുടെ അംശങ്ങളായ അഞ്ചു ഇന്ദ്രന്മാർ നിന്റെ പ്രിയഭർത്താക്കന്മാരാകും."
തേ ച സര്വേ ച പഞ്ചേന്ദ്രാശ്ചാധുനാ പഞ്ച പാണ്ഡവാഃ । സാ ച ച്ഛായാ ദ്രൌപദീ ച യജ്ഞകുണ്ഡസമുദ്ഭവാ
അവരായ അഞ്ചു ഇന്ദ്രന്മാർ ഇപ്പോൾ അഞ്ചു പാണ്ഡവന്മാരായി ജനിച്ചു; ഛായാ യാഗകുണ്ഡത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ച ദ്രൗപദിയായി മാറി.
കൃതയുഗേ വേദവതീ ത്രേതായാം ജനകാത്മജാ । ദ്വാപരേ ദ്രൌപദീ ഛായാ തേന കൃഷ്ണാ ത്രിഹായണീ
കൃതയുഗത്തിൽ അവൾ വേദവതിയായി, ത്രേതായുഗത്തിൽ ജനകന്റെ മകളായി, ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ദ്രൗപദിയായി. അതുകൊണ്ടാണ് അവളെ 'മൂന്നു കാലത്തും കൃഷ്ണ' എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
വൈഷ്ണപീ കൃഷ്ണഭക്താ ച തേന കൃഷ്ണാ പ്രകീര്തിതാ । സ്വര്ഗലക്ഷ്മീര്മഹേന്ദ്രാണാം സാ ച പശ്ചാദ്ഭവിഷ്യതി
വൈഷ്ണവിയായും കൃഷ്ണഭക്തയായും അവൾ അറിയപ്പെടുന്നു, അതുകൊണ്ടാണ് അവളെ കൃഷ്ണ എന്നു വിളിക്കുന്നത്. പിന്നീട് അവൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ മഹേന്ദ്രന്മാരുടെ ഭാഗ്യമായി മാറും.
രാജാ ദദൌ ഫാല്ഗുനായ കന്യായാശ്ച സ്വയംവരേ । പപ്രച്ഛ മാതരം വീരോ വസ്തു പ്രാപ്തം മയാഽധുനാ
രാജാവ് സ്വയംവരത്തിൽ തന്റെ മകളെ ഫാൽഗുനന് നൽകി. അതിനുശേഷം ആ വീരൻ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു: "ഇപ്പോൾ ഞാൻ ലക്ഷ്യം നേടിയിരിക്കുന്നു."
തമുവാച സ്വയം മാതാ ഗൃഹാണ ഭ്രാതൃഭിഃ സഹ । ശംഭോര്വരേണ പൂര്വ ച പരത്ര മാതുരാജ്ഞയാ
അമ്മ തന്നെ അവനോട് പറഞ്ഞു: "ശിവന്റെ പഴയ വരത്താലും അമ്മയുടെ ആജ്ഞയാലും നീ അവളെ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം സ്വീകരിക്കണം."
ദ്രൌപദ്യാഃ സ്വാമിനസ്തേന ഹേതുനാ പഞ്ച പാണ്ഡവാഃ । ചതുര്ദശാനാമിന്ദ്രാണാം പഞ്ചേന്ദ്രാഃ പഞ്ച പാണ്ഡവാഃ
ഈ കാരണത്താൽ ദ്രൗപദിയുടെ ഭർത്താക്കന്മാർ അഞ്ചു പാണ്ഡവന്മാരാണ്. പതിനാലു ഇന്ദ്രന്മാരിൽ അഞ്ചു ഇന്ദ്രന്മാർ തന്നെയാണ് അഞ്ചു പാണ്ഡവന്മാർ.
ശംകരേണാഭിസംശപ്താ സാ മാത്രാ ഭര്ത്സിതേന ച । ഭര്താതേ ഭസ്മസാദ്ഭൂതോ ഹരകോപാനലേന ച
ശംകരൻ ശാപിച്ചും അമ്മ നിന്ദിച്ചും അവളുടെ ഭർത്താവ് ഹരന്റെ കോപാഗ്നിയിൽ ചാരമായ് തീർന്നു.
ഹേ രതി ത്വം മയാ ശപ്താ ദൈത്യഗ്രസ്താ ഭവാധുനാ । വിജിത്യദേവാന്സേന്ദ്രാശ്ച ശമ്ബരസ്ത്വാ ഹരിഷ്യതി
അവൻ പറഞ്ഞു: "രതി, ഞാൻ നിന്നെ ശപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ നീ ഒരു അസുരന്റെ പിടിയിലാകും; ശംബരൻ ദേവന്മാരെയും ഇന്ദ്രന്മാരെയും ജയിച്ച് നിന്നെ കൊണ്ടുപോകും."
പുനരുവതം വരം പ്രാദാത്സതീത്വാം തേ ന യാസ്യതി । ഛായാം ദത്ത്വാ തിഷ്ഠ ഗേഹേ യാവജ്ജീവതി തേ പതിഃ
പിന്നീട് അവൻ അവളെ ഒരു വരം കൂടി നൽകി: "നിന്റെ സതിത്വം നഷ്ടപ്പെടില്ല; നീ നിന്റെ ഛായയെ വിട്ട് ഭർത്താവ് ജീവിക്കുന്നതുവരെ വീട്ടിൽ തുടരുക."
ഇതി തേ കഥിതം സര്വമിതിഹാസം പുരാതനമ് । ദേവാനാം ഗുപ്തചരിതം ശ്രൃണു ദൈത്യേന്ദ്ര സാംപ്രതമ്
ഇങ്ങനെ ഞാൻ നിനക്ക് ഈ പഴയ ഇതിഹാസം മുഴുവനും പറഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ, ദൈത്യേന്ദ്രാ, ദേവന്മാരുടെ രഹസ്യചരിതങ്ങൾ കേൾക്കു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ തത്ര സുഭദ്രശ്ച മഹാബലഃ । കുമ്ഭാണ്ഡഭ്രാതാ ബലവാന്ബാണസേനാപതീശ്വരഃ
അതിനിടയിൽ, മഹാബലൻ ആയ സുഭദ്രൻ അവിടെ എത്തി; കുംഭാണ്ഡന്റെ സഹോദരനും ബാണസേനയുടെ സേനാധിപതിയുമായിരുന്നു.
നിര്ഭത്സര്യ ബാണം സമരേ ശസ്ത്രപാണിര്മഹാരഥഃ । ശ്രീകൃഷ്ണപൌത്രം ശൂലം ച ചിക്ഷേപ പ്രലയാഗ്നിവത്
ആ മഹാരഥി ആയ യോദ്ധാവ് ആയുധം കൈയിൽ പിടിച്ച് യുദ്ധത്തിൽ ബാണനെ നിന്ദിച്ചു; പ്രളയാഗ്നിപോലുള്ള ശൂലം ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ മകനായവനിലേക്ക് എറിഞ്ഞു.
അര്ധയന്ദ്രേണ തച്ഛൂലം ചിച്ഛേദ കാമപുത്രകഃ । ശക്തിം ചിക്ഷേപ ഭദ്രശ്ച ശതസൂര്യസമപ്രഭാമ്
കാമപുത്രൻ അർദ്ധചന്ദ്രബാണം ഉപയോഗിച്ച് ആ ശൂലം രണ്ടായി മുറിച്ചു; ഭദ്രൻ നൂറു സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള ശക്തി എറിഞ്ഞു.
വൈഷ്ണവാസ്ത്രേണ ചിച്ഛേദ താം ശക്തിം കാമപുത്രകഃ । നാരായണാസ്ത്രം ചിക്ഷേപ സുഭദ്രോ രണമൂര്ധനി
കാമപുത്രൻ വൈഷ്ണവായുധം ഉപയോഗിച്ച് ആ ആയുധം തകർത്തു; സുതഭദ്രൻ യുദ്ധത്തിന്റെ നടുവിൽ നാരായണായുധം പ്രയോഗിച്ചു.
പ്രണമ്യ ശേതേ നിര്ഭീതോ മദനസ്യ സുതോ ബലീ । ഊര്ധ്വമസ്ത്രം ച ബഭ്രാമ ശതസൂര്യസമപ്രഭമ്
മദനപുത്രൻ ഭയമില്ലാതെ വന്ദനം ചെയ്ത് കിടന്നു; പിന്നെ നൂറു സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള ഒരു ആയുധം ഉയർത്തി പ്രയോഗിച്ചു.
പ്രലീനമസ്ത്രമാകാശേ വിശ്വസംഹാരകാരണമ് । അസ്ത്രേ ഗതേ സോഽനിരുദ്ധോ ഗൃഹീത്വാ ച മഹാനസിമ്
ആ ലോകവിളയത്തിനും കാരണമാകുന്ന ആയുധം ആകാശത്ത് ലയിച്ചു; ആയുധം അപ്രത്യക്ഷമായപ്പോൾ അനിരുദ്ധൻ വലിയൊരു വാൾ എടുത്തു.
പ്രബഭഞ്ജഭദ്രരഥം ജഘാനാശ്വാംശ്ച സാരഥിമ് । ജഘാന തം സുഭദ്രം ച ലീലയാ രണമൂര്ധനി
അനിരുദ്ധൻ സുഭദ്രന്റെ രഥം തകർത്തു, കുതിരകളും സാരഥിയെയും കൊന്നു; യുദ്ധത്തിന്റെ നടുവിൽ സുഭദ്രനെയും ലാളിത്യത്തോടെ വീഴ്ത്തി.