സുഭദ്രാം ച ദദൌ കൃഷ്ണഃ ഫാല്ഗുനായ മഹാത്മനേ । കന്യകാം മാതുലാനാം ച ദാക്ഷിണാത്യഃ പരിഗ്രഹഃ
കൃഷ്ണൻ സുഭദ്രയെ മഹാത്മാവായ അർജുനനു നൽകി. അവരുടെ അമ്മാവന്മാരുടെ പുത്രിമാരെ ദക്ഷിണഭാഗത്തുള്ളവർ വിവാഹം ചെയ്തു.
ദേശേഷ്വന്യേഷു ദോഷോഽയമിത്യാഹ കമലോദ്ഭവഃ
മറ്റു പ്രദേശങ്ങളിൽ ഇതൊരു ദോഷമാണെന്ന് കമലത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ബ്രഹ്മാ പറഞ്ഞു.
അഥ ഷോഡശാധികശതതമോഽധ്യായഃ ബാണ ഉവാച അനിരുദ്ധ ബുധോഽസി ത്വം ത്വയോക്തം സത്യമേവ ച । ശംഭുനാ ചൈവമുക്തം ച സര്വം ബുദ്ധം സ്വചേതസാ
അനിരുദ്ധൻ പറഞ്ഞു: അനിരുദ്ധാ, നീ ബുദ്ധിമാനാണ്, നീ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്. ശംഭു പറഞ്ഞതെല്ലാം എന്റെ മനസ്സിൽ ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി.
ത്വയോക്തം ശംകരവരാത്പഞ്ചാനാം സ്വാമിനാം പ്രിയാ । ദ്രൌപദീ ച മഹാഭാഗാ തന്മേ വ്യാഖ്യാതുമര്ഹസി
നീ ശങ്കരൻ നൽകിയ അനുഗ്രഹം, അഞ്ചു ഭർത്താക്കന്മാരുടെ പ്രിയയായ ദ്രൗപദി എന്നിവയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു. അതെല്ലാം ദയവായി എനിക്ക് വിശദീകരിക്കണം.
ശമ്ബരേണ ഹൃതാ പൂര്വ തവ മാതാ കഥം രതിഃ । ദേവൈരപി കഥം ദത്താ ദേവാസ്തേന ജിതാ കഥമ്
നിന്റെ അമ്മയായ രതി മുമ്പ് ശംഭരൻ എങ്ങനെ കൊണ്ടുപോയി? ദേവന്മാർ അവളെ എങ്ങനെ നൽകി? ദേവന്മാരെ അവൻ എങ്ങനെ ജയിച്ചു?
അനിരുദ്ധ ഉവാച ഏകദാ രഘുനാഥശ്ച സീതയാ ലക്ഷ്മണോ ച । സ്നാതഃ സരസി തത്രസ്ഥോ രമ്യേ പഞ്ചവടീതടേ
അനിരുദ്ധൻ പറഞ്ഞു: ഒരിക്കൽ രഘുനാഥൻ സീതയും ലക്ഷ്മണനും കൂടെ, അഴകുള്ള പഞ്ചവടി തീരത്ത് കുളിച്ച് അവിടെ തന്നെ നിന്നു.
ഉവാച സീതാ ഹേമന്തേ ജലം സുസ്വാദു നിര്മലമ് । തഥാഽന്നം വ്യഞ്ജനം രമ്യം സര്വം വസ്തു സുശീതലമ്
ശീതകാലത്ത് സീത പറഞ്ഞു: വെള്ളം വളരെ മധുരവും ശുദ്ധവുമാണ്. അങ്ങനെ തന്നെ ഭക്ഷണവും വിഭവങ്ങളും എല്ലാം മനോഹരവും തണുപ്പുള്ളതുമാണ്.
ഫലാവബചയനം ചക്രേ സീതായൈ പ്രദദൌ മുദാ । തതോ ദദൌ ലക്ഷ്മണായ പശ്ചാദ്ഭങ്ക്തേ സ്വയം പ്രഭുഃ
അവൻ സീതയ്ക്കായി പഴങ്ങൾ ചൂണ്ടി സന്തോഷത്തോടെ അവളെ നൽകി. പിന്നെ ലക്ഷ്മണനു നൽകി, പിന്നിട് പ്രഭു സ്വയം ഭക്ഷിച്ചു.
ലക്ഷ്മണസ്തദ്ഗൃഹീത്വാ ച നൈവ ഭുങ്ക്തേ ഫലം ജലമ് । മേഘനാദവധാര്ഥം ച സീതോദ്ധാരണകാരണാത്
ലക്ഷ്മണൻ അവയൊക്കെ വാങ്ങിയെങ്കിലും പഴവും വെള്ളവും കഴിച്ചില്ല. മേഘനാദനെ കൊല്ലാനും സീതയെ രക്ഷിക്കാനുമാണ് അതിന്റെ കാരണം.
നിദ്രാം ന യാതി നോ ഭുങ്ക്തേ വര്ഷാണാം ച ചതുര്ദശ । യ ഏവം പുരുഷോ യോഗീ തദ്വധ്യോ രാവണത്മജഃ
പതിനാലു വർഷം ലക്ഷ്മണൻ ഉറങ്ങുകയോ ഭക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്തില്ല. രാവണന്റെ മകനെയും രക്ഷിക്കാനുമുള്ള യോഗി മാത്രമാണ് അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നത്.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ രാമം ദ്രഷ്ടും കമലലോചനമ് । വഹനിസ്തത്ര സമായാതോ ദ്വിജരൂപീ കൃപാനിധിഃ ഭവിഷ്യത്കഥയാമാമ ശ്രുതികൌടപരം വചഃ
അപ്പോൾ, കമലനേത്രനായ രാമനെ കാണാൻ, അഗ്നി ബ്രാഹ്മണ രൂപത്തിൽ അവിടെ എത്തി. ഭാവി സംഭവങ്ങളും വേദങ്ങൾക്ക് അതീതമായ വാക്കുകളും പറയാനായിരുന്നു അവൻ.
വഹ്നിരുവാച ശൃണു രാമ മഹാഭാഗ സീതാസംഗോപനം കുരു । സപ്താഹാഭ്യന്തരേ ചൈവ രാവണോ ദുഷ്ടരാക്ഷസഃ
അഗ്നി പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗനായ രാമാ, കേൾക്കൂ. സീതയെ ഒളിപ്പിക്കണം. ഏഴു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ ദുഷ്ടനായ രാക്ഷസൻ രാവണൻ വരും.
ദുര്നിവാര്യഃ പ്രാക്തനേന ജാനകീം ച ഹരിഷ്യതി । വിധാത്രാ ലിഖിതം കര്മ പ്രാക്തംനം കേന വാര്യതേ
മുന്നേ നിർണ്ണയിച്ച വിധിയുടെ ശക്തിയാൽ അവൻ ജാനകിയെ അപഹരിക്കും. സ്രഷ്ടാവു എഴുതിയ വിധിയെ ആരും തടയാൻ കഴിയില്ല.
വേദൈശ്ചതുര്ഭിഃ കഥിതം ന ച ദൈവാത്പരം വരമ്
നാലു വേദങ്ങളും പറയുന്നു: വിധിക്ക് മുകളിൽ മറ്റൊന്നുമില്ല.
രാമ ഉവാച സീതാം ഗൃഹീത്വാ ത്വം ഗച്ഛ ച്ഛായാഽത്രൈവ തു തിഷ്ഠതു । കലത്രവര്ജനം കര്മ സര്വേഷാം ച ജുഗുപ്സിതമ്
രാമൻ പറഞ്ഞു: സീതയെ നീ കൊണ്ടുപോകൂ, അവളുടെ നിഴൽ ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ. ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് എല്ലാവർക്കും അപമാനകരമാണ്.
സീതാം ഗൃഹീത്വാ പ്രയയൌ രുദതീം ച ഹുതാശനഃ । സീതയാ സദൃശീ ഛായാ തസ്ഥൌ ശ്രീരാമസംനിധൌ
അഗ്നി കരയുന്ന സീതയെ എടുത്ത് പോയി. സീതയെപ്പോലെയുള്ള ഒരു നിഴൽ ശ്രീരാമന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ നിലകൊണ്ടു.
സാ ച ച്ഛായാ ഹൃതാ പൂര്വ രാവണേനാവലീലയാ । സമുദ്ദധാര താം രാമോ നിഹത്യ തം സബാന്ധവമ്
ആ നിഴലെയാണ് മുമ്പ് രാവണൻ മായയാൽ അപഹരിച്ചത്. പിന്നീട് രാമൻ അവനും ബന്ധുക്കളും കൊല്ലുമ്പോൾ ആ നിഴലിനെ രക്ഷിച്ചു.
വഹ്നൌ പരീക്ഷാകാലേ ച ച്ഛായാ വഹ്നൌ വിവേശ സാ । അഗ്നിശ്ഛായാം ച സംരക്ഷ്യ ദദൌ രാമായ ജാനകീമ്
അഗ്നിപരീക്ഷയുടെ സമയത്ത് ആ നിഴൽ അഗ്നിയിൽ പ്രവേശിച്ചു. അഗ്നി ആ നിഴലിനെ സംരക്ഷിച്ച് ജാനകിയെ രാമനു തിരികെ നൽകി.
രാമസ്താം ച ഗൃഹീത്വാ ച പ്രയയൌ സ്വാശ്രമം മുദാ । ഛായാ തസ്ഥൌ വഹ്നിപാര്ശ്വേ ഹൃദയേന വിദൂയതാ
രാമൻ അവളെ എടുത്ത് സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. ഛായാ അഗ്നിയുടെ അരികിൽ നിന്നു, ഹൃദയം ദു:ഖത്തിൽ പിളർന്നുപോയി.
സാ ച ച്ഛായാ തപശ്ചക്രേ നാരായണസരോവരേ । തപശ്ചകാര ദിവ്യം ച ശാതവര്ഷം ച ശൂലിനഃ
അവൾ, അഥവാ ഛായാ, നാരായണസരസ്സിൽ കഠിനതപം ചെയ്തു. ശിവനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ അവൾ നൂറുവർഷം ദിവ്യമായ വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചു.
വരം വൃണുഷ്വ ഭദ്രേ ത്വമുവാച ശംകരശ്ച താമ് । ഉവാച ശിവം വ്യഗ്രാ ഭര്തുര്ദുഃഖേന ദുഃഖിതാ
ശംകരൻ അവളോട് പറഞ്ഞു: "ഭാഗ്യവതിയായവളേ, നീ ഒരു വരം ചോദിച്ചോളു." ഭർത്താവിന്റെ ദു:ഖത്തിൽ വിഷമിച്ച അവൾ ഉത്സാഹത്തോടെ ശിവനോട് അപേക്ഷിച്ചു.
പതിം ദേഹി പഞ്ചധാ സാ വരം വവ്രേ ത്രിലോചനമ് । സര്വസംപത്പ്രദസ്തുഷ്ടസ്തസ്യൈ ശര്വോ വരം ദദൌ
അവൾ മൂന്നുകണ്ണുള്ള ദേവനോട് അപേക്ഷിച്ചു: "എനിക്ക് അഞ്ചു ഭർത്താക്കന്മാർ നൽകണം." സർവ്വസമ്പത്ത് നൽകുന്ന ശർവൻ സന്തോഷത്തോടെ അവളെ ആ വരം അനുവദിച്ചു.
മഹാദേവ ഉവാച സാധ്വി ത്വം പഞ്ചധാ ബ്രൂഹി പതിം ദേഹീതി വ്യാകുലാ । പഞ്ചേന്ദ്രാശ്ച ഹരേരംശാ ഭവിഷ്യന്തി പ്രിയാസ്തവ
മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: "സതീ, നീ ഉത്സുകതയോടെ അഞ്ചുതവണ 'ഭർത്താവിനെ തരിക' എന്നു ചോദിച്ചു. അങ്ങനെ, ഹരിയുടെ അംശങ്ങളായ അഞ്ചു ഇന്ദ്രന്മാർ നിന്റെ പ്രിയഭർത്താക്കന്മാരാകും."
തേ ച സര്വേ ച പഞ്ചേന്ദ്രാശ്ചാധുനാ പഞ്ച പാണ്ഡവാഃ । സാ ച ച്ഛായാ ദ്രൌപദീ ച യജ്ഞകുണ്ഡസമുദ്ഭവാ
അവരായ അഞ്ചു ഇന്ദ്രന്മാർ ഇപ്പോൾ അഞ്ചു പാണ്ഡവന്മാരായി ജനിച്ചു; ഛായാ യാഗകുണ്ഡത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ച ദ്രൗപദിയായി മാറി.
കൃതയുഗേ വേദവതീ ത്രേതായാം ജനകാത്മജാ । ദ്വാപരേ ദ്രൌപദീ ഛായാ തേന കൃഷ്ണാ ത്രിഹായണീ
കൃതയുഗത്തിൽ അവൾ വേദവതിയായി, ത്രേതായുഗത്തിൽ ജനകന്റെ മകളായി, ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ദ്രൗപദിയായി. അതുകൊണ്ടാണ് അവളെ 'മൂന്നു കാലത്തും കൃഷ്ണ' എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
വൈഷ്ണപീ കൃഷ്ണഭക്താ ച തേന കൃഷ്ണാ പ്രകീര്തിതാ । സ്വര്ഗലക്ഷ്മീര്മഹേന്ദ്രാണാം സാ ച പശ്ചാദ്ഭവിഷ്യതി
വൈഷ്ണവിയായും കൃഷ്ണഭക്തയായും അവൾ അറിയപ്പെടുന്നു, അതുകൊണ്ടാണ് അവളെ കൃഷ്ണ എന്നു വിളിക്കുന്നത്. പിന്നീട് അവൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ മഹേന്ദ്രന്മാരുടെ ഭാഗ്യമായി മാറും.
രാജാ ദദൌ ഫാല്ഗുനായ കന്യായാശ്ച സ്വയംവരേ । പപ്രച്ഛ മാതരം വീരോ വസ്തു പ്രാപ്തം മയാഽധുനാ
രാജാവ് സ്വയംവരത്തിൽ തന്റെ മകളെ ഫാൽഗുനന് നൽകി. അതിനുശേഷം ആ വീരൻ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു: "ഇപ്പോൾ ഞാൻ ലക്ഷ്യം നേടിയിരിക്കുന്നു."
തമുവാച സ്വയം മാതാ ഗൃഹാണ ഭ്രാതൃഭിഃ സഹ । ശംഭോര്വരേണ പൂര്വ ച പരത്ര മാതുരാജ്ഞയാ
അമ്മ തന്നെ അവനോട് പറഞ്ഞു: "ശിവന്റെ പഴയ വരത്താലും അമ്മയുടെ ആജ്ഞയാലും നീ അവളെ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം സ്വീകരിക്കണം."
ദ്രൌപദ്യാഃ സ്വാമിനസ്തേന ഹേതുനാ പഞ്ച പാണ്ഡവാഃ । ചതുര്ദശാനാമിന്ദ്രാണാം പഞ്ചേന്ദ്രാഃ പഞ്ച പാണ്ഡവാഃ
ഈ കാരണത്താൽ ദ്രൗപദിയുടെ ഭർത്താക്കന്മാർ അഞ്ചു പാണ്ഡവന്മാരാണ്. പതിനാലു ഇന്ദ്രന്മാരിൽ അഞ്ചു ഇന്ദ്രന്മാർ തന്നെയാണ് അഞ്ചു പാണ്ഡവന്മാർ.
ശംകരേണാഭിസംശപ്താ സാ മാത്രാ ഭര്ത്സിതേന ച । ഭര്താതേ ഭസ്മസാദ്ഭൂതോ ഹരകോപാനലേന ച
ശംകരൻ ശാപിച്ചും അമ്മ നിന്ദിച്ചും അവളുടെ ഭർത്താവ് ഹരന്റെ കോപാഗ്നിയിൽ ചാരമായ് തീർന്നു.