സ്വയം പുമാന്സ്വയം സ്ത്രീ ച സ്വയമേവ നപുംസകഃ । കാരണം ച സ്വയം കാര്യം ജന്യശ്ച ജനകഃ സ്വയമ്
നീ തന്നെയാണ് പുരുഷൻ, സ്ത്രീയും, ഉഭയലിംഗനും; നീ തന്നെയാണ് കാരണം, ഫലം, സന്താനവും ജനകനും.
യന്ത്രസ്യ ച ഗുണോ ദോഷോ യന്ത്രിണശ്ച ശ്രുതൌശ്രുതമ് । സര്വേ യന്ത്രാ ഭവാന്യന്ത്രീ ത്വയി സര്വം പ്രതിഷ്ഠിതമ്
ഉപകരണത്തിന്റെ ഗുണവും ദോഷവും, ഉപയോക്താവിന്റെ അറിവും അജ്ഞതയും, എല്ലാം ഭവാന്റെതാണ്; ഭവാനിൽ എല്ലാം നിലനിൽക്കുന്നു.
മമ ക്ഷമസ്വാപരാധം മൂഢസ്യ ദ്വാരിണസ്തവ । ബ്രഹ്മശാപാത്കുബുദ്ധേശ്ച രക്ഷ രക്ഷ ജഗദ്ഗുരോ
പ്രഭോ, ഞാൻ ഭ്രമിച്ചവനായി ഭവാന്റെ വാതിൽക്കൽ നിന്നു; ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശാപത്താൽ, എന്റെ ദുഷ്ടചിന്തകളാൽ, ലോകഗുരുവേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ, എന്റെ പാപം ക്ഷമിക്കണമേ.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ ക്രമതോ ജയോ വിജയ ഏവ ച । മുദാ തൌ യയതുഃ ശീഘ്രം വൈകുണ്ഠദ്വാരമീപ്സിതമ്
ഇങ്ങനെ ക്രമമായി പറഞ്ഞ്, ജയയും വിജയയും ആനന്ദത്തോടെ വേഗത്തിൽ ആഗ്രഹിച്ച വൈകുണ്ഠദ്വാരത്തേക്ക് പോയി.
ശിശുപാലസ്യ സ്തോത്രേണ സര്വേ തേ വിസ്മയം യയുഃ । പരിപൂര്ണതമം കൃത്വാ മേനിരേ കൃഷ്ണമീശ്വരമ്
ശിശുപാലന്റെ സ്തോത്രം കേട്ട് എല്ലാവരും അത്ഭുതപ്പെട്ടു; കൃഷ്ണൻ സർവ്വസമ്പൂർണ്ണനായ ഈശ്വരനാണെന്ന് അംഗീകരിച്ചു.
കാരയിത്വാ രാജസൂയം ഭോജയാമാസ ബ്രാഹ്മണാന് । കുരുപാണ്ഡവയുദ്ധം ച കാരയാമാസ ഭേദതഃ
രാജസൂയയാഗം നടത്തി ബ്രാഹ്മണന്മാരെ വിരുന്ന് വിളിച്ചു; പിന്നെ കുരുക്കളുടെയും പാണ്ഡവരുടെയും യുദ്ധം വിഭേദം വഴി ഉണ്ടാക്കി.
ഭുവോ ഭാരാവതരണം ചകാര സ കൃപാനിധിഃ । പുനര്യയൌ ദ്വാരകാം ച ചിരം സ്ഥിത്വാ നൃപാജ്ഞയാ
കരുണയുടെ സമുദ്രമായ അദ്ദേഹം ഭൂമിയുടെ ഭാരമൊഴിച്ചു. രാജാവിന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം ദ്വാരകയിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി, അവിടെ ദീർഘകാലം താമസിച്ചു.
വിപ്രായാ മൃതവത്സായാ ജീവയാമാസ പുത്രകാന് । മൃതസ്ഥാനാത്സമാനീയ തന്മാത്രേ പ്രദദൌ സുതാന്
മരിച്ചുപോയ മക്കളുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണസ്ത്രിയുടെ മക്കളെ, മരണലോകത്തിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന്, അമ്മയ്ക്ക് തിരികെ നൽകി ജീവിപ്പിച്ചു.
തദ്ദൃഷ്ട്വാ ദേവകീ തുഷ്ടാ യയാചേ മൃതപുത്രകാന് । മൃതസ്ഥാനാത്സമാനീയ ദദൌ മാത്രേ സഹോദരാന്
അത് കണ്ടു ദേവകി സന്തോഷിച്ചു, അവൾ തന്റെ മരിച്ച മക്കളെ ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ അവൻ അവരെ മരണലോകത്തിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന് അമ്മയ്ക്ക് സഹോദരന്മാരായി നൽകി.
സദ്യോ ജഹാര ദാരിദ്ര്യം സുദാമ്നോ ബ്രാഹ്മണസ്യ ച । സമാഗതസ്യ സ്വഗൃഹാദ്ദ്വാരകാം ശരണാര്ഥിനഃ
ദ്വാരകയിലെ തന്റെ വീട്ടിൽ ആശ്രയം തേടി വന്ന ബ്രാഹ്മണനായ സുദാമന്റെ ദാരിദ്ര്യം ഉടൻ തന്നെ നീക്കി.
തസ്മൈ ദദൌ രാജലക്ഷ്മീം നിശ്ചലാം സാപ്തപൌരുഷീമ് । പൃഥുകാനാം കണം ഭുക്ത്വാ ഭക്തസ്യ ഭക്തവത്സലഃ
ഭക്തനെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഭഗവാൻ, സുദാമന് പുഴുങ്ങിയ അരി മാത്രം കഴിച്ചു, ഏഴു തലമുറയ്ക്കും മതിയാകുന്ന അചഞ്ചലമായ രാജസമ്പത്ത് നൽകി.
ബഭൂവ തസ്യ രാജ്യം ച യഥേന്ദ്രസ്യാമരാവതീ । യഥാ ധനേശ്വരോ ദേവോ ധനാഢ്യഃ സ ബഭുവ ഹ
സുദാമന്റെ രാജ്യം ഇന്ദ്രന്റെ അമരാവതിപോലെയും, ധനേശ്വരൻ എങ്ങനെ ധനികനോ അങ്ങനെ സുദാമനും സമ്പന്നനായി.
നിശ്ചലാം ഹരിഭക്തിം ച ദദൌ ദാസ്യം സൃദുര്ലഭമ് । അവിനാശിനി ഗോലോകേ യഥേഷ്ടം പദമുത്തമമ്
അവൻ അചഞ്ചലമായ ഹരിഭക്തിയും, അപൂർവമായ ദാസ്യഭാവവും, ഗോലോകത്തിൽ ഇഷ്ടമാകുന്ന അവിനാശിയായ ഉന്നത സ്ഥാനം കൂടി നൽകി.
ജഹാര പാരിജാതം ച ശക്രാഹംകാരമേവ ച । സത്യാം ച കാരയാമാസ പുണ്യകം വ്രതമീപ്സിതമ് ।। ൧൩൩.
പാരിജാതവൃക്ഷം എടുത്തു, ഇന്ദ്രന്റെ അഹങ്കാരം തകർത്തു. സത്യഭാമയ്ക്ക് ആഗ്രഹിച്ച വ്രതം നിർവഹിക്കാൻ അവസരം ഒരുക്കി.
വര്ധയാമാസ സര്വത്ര നിത്യം നൈമിത്തികം മുനേ । തത്ര വ്രതേ കുമാരായ സ്വാത്മാനം ദക്ഷിണാം ദദൌ ।। ൧൩൩.
മുനിവേ, എല്ലായിടത്തും സ്ഥിരമായും പ്രത്യേകമായും ചെയ്യുന്ന കർമ്മങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിച്ചു. ആ വ്രതത്തിൽ കുമാരനു സ്വയം തന്നെ ദക്ഷിണയായി നൽകി.
ബ്രഹ്മാണാന്ഭോജയാമാസ തേഭ്യോ രത്നം ദദൌ മുദാ । സത്യഭാമാതിമാനം ച വര്ധയാമാസ സര്വതഃ ।। ൧൩൩.
ബ്രാഹ്മണന്മാരെ അന്നദാനം ചെയ്തു, സന്തോഷത്തോടെ രത്നങ്ങളും നൽകി. സത്യഭാമയുടെ അഭിമാനം എല്ലാതരത്തിലും വർദ്ധിപ്പിച്ചു.
രുക്മിണ്യാ അതിസൌഭാഗ്യമന്യാസാം ച നവം നവമ് । വൈഷ്ണവാനാം സുരാണാം ച വിപ്രണാമപി പൂജനമ് ।। ൧൩൩.
രുക്മിണിക്ക് അത്യന്തം ഭാഗ്യവും, മറ്റുള്ളവർക്കു പുതുപുതിയ അനുഗ്രഹങ്ങളും നൽകി. വൈഷ്ണവന്മാരെയും ദേവന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ആദരിച്ചു.
വര്ധയാമാസ സര്വത്ര നിത്യം നൈമിത്തികം മുനേ । പരമാധ്യാത്മികം ജ്ഞാനമുദ്ധവായ ദദൌ പ്രഭുഃ ।। ൧൩൩.
മുനിവേ, എല്ലായിടത്തും സ്ഥിരവും പ്രത്യേകവുമായ കർമ്മങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിച്ചു. ഉദ്ധവനു പരമാത്മീയമായ ജ്ഞാനം നൽകി.
അര്ജുനം കഥയാമാസ ഗീതാം ച രണമൂര്ധനി । കൃത്വാ നിഷ്കണ്ടകം ചൈവ കൃപയാ ച കൃപാനിധിഃ ।। ൧൩൩.
യുദ്ധഭൂമിയിൽ അർജുനനോട് ഗീതാ ഉപദേശിച്ചു. കരുണയാൽ രാജ്യം ശത്രുക്കളിൽ നിന്ന് ശുദ്ധമാക്കി.
യുധിഷ്ഠിരായ പൃഥിവീരാജ്യലക്ഷ്മീം ദദൌ പ്രഭുഃ । ദുര്ഗാം ച പൂജയാമാസ വൈഷ്മവീം ഗ്രാമദേവതാമ്
യുധിഷ്ഠിരനു ഭൂമിയുടെ രാജസമ്പത്ത് നൽകി. ദുർഗ്ഗയെ, ഗ്രാമദേവിയായ വൈഷ്ണവിയെ ആരാധിച്ചു.
യജ്ഞം ച കാരയാമാസ കോടിഹോമാന്വിതം ശുഫമ് । നാനാപ്രകാരനൈവേദ്യൈര്ദ്യൂപദീപൈര്മനോഹരൈഃ
അവൻ കോടികൾ ഹോമങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന, വിവിധവിധ നൈവേദ്യങ്ങളും മനോഹരമായ ദീപങ്ങളും ഉള്ള മഹായജ്ഞം നടത്തി.
ബ്രാഹ്മണാന്ഭോജയാമാസ പാര്വതീപ്രീതയേ തഥാ । രൈവതേ പര്വതേ രമ്യേ ചാമൂല്യരത്നമന്ദിരേ
രൈവതപർവ്വതത്തിലെ മനോഹരമായ അമൂല്യരത്നമന്ദിരത്തിൽ, പാർവതിയുടെ സന്തോഷത്തിനായി ബ്രാഹ്മണന്മാരെ അന്നദാനം ചെയ്തു.
ഗണേശം പൂജയാമാസ ദേവാനാമീശ്വരം പരമ് । ലഡ്ഡുകാനാം തിലാനാം ച സുസ്വാദുസുമനോഹരമ്
ദേവന്മാരുടെ പരമേശ്വരനായ ഗണേശനെ, രുചികരവും സുഗന്ധവുമുള്ള എള്ള് ലഡ്ഡുക്കളാൽ ആരാധിച്ചു.
പരിപുഷ്ടം പഞ്ചലക്ഷം നൈവേദ്യം ച ദദൌ മുദാ । ലഡ്ഡുകം സ്വസ്തികാനാം ച സപ്തലക്ഷം സുധോപമമ്
അവൻ സന്തോഷത്തോടെ അഞ്ചുലക്ഷം പോഷകമായ ലഡ്ഡുക്കളും, ഏഴുലക്ഷം ഉത്തമമായ സ്വസ്തിക രൂപത്തിലുള്ള ലഡ്ഡുക്കളും നൈവേദ്യമായി അർപ്പിച്ചു.
ഗണേശ്വരായ പ്രദദൌ ശര്കരാശതരാശികമ് । പക്വരമ്ഭാഫലാനാം ച ദശലക്ഷമപൂപകമ്
ഗണപതിക്ക് അവൻ നൂറായിരം ശർക്കരയും പത്തു ലക്ഷം പാകമായ മാമ്പഴം കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ മധുരപലഹാരങ്ങളും സമർപ്പിച്ചു.
മിഷ്ടാന്നം പായസം രമ്യം സ്വാദു സ്വസ്തികപിഷ്ടകമ് । ഘൃതം ച നവനീതം ച ദധി ദുഗ്ധം സുധോപമമ്
അവൻ രുചികരമായ മധുരന്നം, രമ്യമായ പായസം, രുചിയുള്ള സ്വസ്തികപൊടി, ഉത്തമമായ നെയ്യും പുതിയ വെണ്ണയും തൈരും പാൽ എന്നിവയും അർപ്പിച്ചു.
ധൂപം ദീപം പാരിജാതപുഷ്പമാല്യമഭീപ്സിതമ് । സുഗന്ധി ചന്ദനം ഗന്ധം വഹ്നിശുദ്ധാശുകേ ദദൌ
അവൻ ധൂപം, ദീപം, ഇഷ്ടമായ പാർിജാതപൂക്കളാൽ നിർമ്മിതമായ മാല, സുഗന്ധമുള്ള ചന്ദനം, സുഗന്ധികൾ, ശുദ്ധമായ ഹോമദാനങ്ങൾ എന്നിവയും സമർപ്പിച്ചു.
യജ്ഞം ച കാരയാമാസ കോടിഹോമാന്വിതം ശുഭമ് । ബ്രാഹ്മണാന്ഭോജയാമാസ തുഷ്ടാവ സ ഗണേശ്വരമ്
അവൻ ഒരു യജ്ഞം നടത്തി, അതിൽ ഒരു കോടി ഹോമങ്ങൾ നടത്തി; ബ്രാഹ്മണന്മാരെ വിരുന്ന് വിളിച്ചു, ഗണപതിയെ സ്തുതിച്ചു.
വാദ്യം ദശവിധം ചൈവ വാദയാമാസ തത്ര വൈ । സൂര്യം ച പൂജയാമാസ സാമ്ബഃ കുഷ്ഠക്ഷയായ ച
അവിടെ പത്ത് വിധം വാദ്യങ്ങൾ വായിച്ചു; സൂര്യനെയും, കുഷ്ഠരോഗശാന്തിക്കായി സാംബനെയും ആരാധിച്ചു.
ഹവിഷ്യം കാരയാമാസ തം ച സാമ്ബംസമാതരമ് । പരിബൂര്ണ വത്സരം ചാപ്യുപഹാരൈരനുത്ത്മൈഃ വരം ദദൌ ച സാമ്ബായ സ്തോത്രം ച ഭാസ്കരഃ സ്വയമ്
അവൻ സാംബനും അമ്മയുമൊക്കെക്കായി ഒരു സംവത്സരം മുഴുവൻ ഉത്തമമായ ഭോജനങ്ങൾ ഒരുക്കി; ഭാസ്കരൻ സ്വയം സാംബനു ഒരു വരവും സ്തോത്രവും നൽകി.