ചന്ദനോക്ഷിതമര്വാങ്ഗാ മാലതീമാല്യശോഭിതാ । സപ്തഭിര്നൃപപുത്രൈശ്ചസമാനീതാ ച ബാലകൈഃ
അവളുടെ ശരീരം ചന്ദനത്തിൽ തേച്ചിരുന്നു, മല്ലികാമാലകൾ അലങ്കാരമായി. ഏഴു രാജകുമാരന്മാർ, ബാല്യത്തിൽ തന്നെയുള്ളവർ, അവളെ കൂട്ടി കൊണ്ടുവന്നു.
ദേവേന്ദ്രാശ്ച മുനീന്ദ്രാശ്ച സിദ്ധേന്ദ്രാ നൃപപുംഗവാഃ । ദദൃശൂ രുക്മിണീം ദേവീം മഹാലക്ഷ്മീം പതിവ്രതാമ്
ദേവേന്ദ്രന്മാരും മുനീന്ദ്രന്മാരും സിദ്ധന്മാരും രാജശ്രേഷ്ഠന്മാരും, ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ള ദേവിയായ രുക്മിണി മഹാലക്ഷ്മിയെ കണ്ട് വിസ്മയിച്ചു.
സപ്തപ്രദക്ഷിണാഃകൃത്വാ പ്രണമ്യ സ്വപതിംസതീ । സിഷേച ശീതതോയേന സ്നിഗ്ധചന്ദനപല്ലവൈഃ
സതീഭാവമുള്ള അവൾ ഭർത്താവിനെ ഏഴു പ്രദക്ഷിണം ചുറ്റി, അവനോടു നമസ്കരിച്ചു, തണുത്ത വെള്ളവും മൃദുലമായ ചന്ദന ഇലകളും അവന്റെ മേൽ തളിച്ചു.
താം സിഷേച ജഗത്കാന്തഃ കാന്താ ശാന്താം ച സസ്മിതാമ് । ദദര്ശ കാന്തഃ കാന്താം ച കാന്തം കാന്താ ശുഭേ ക്ഷണേ
ലോകത്തിന്റെയും പ്രിയനായവൻ അവളുടെ മേൽ തണുത്ത വെള്ളം തളിച്ചു; സമാധാനവും പുഞ്ചിരിയും നിറഞ്ഞ പ്രിയയെ അവൻ നോക്കി, ആ ശുഭക്ഷണത്തിൽ പ്രിയൻ പ്രിയയെ കണ്ടു.
അഥ ദേവീ പിതുഃ ക്രോഡേ സമുവാസ ശുഭാനനാ । ലജ്ജയാ നമ്രവദനാ ജ്വലന്തീ ച സ്വതേജസാ
ശോഭയുള്ള മുഖവുമായി ദേവി, ലജ്ജയിൽ തലകുനിഞ്ഞ്, എന്നാൽ സ്വന്തം തേജസ്സിൽ പ്രകാശിച്ചു, പിതാവിന്റെ മടിയിൽ ഇരുന്നു.
രാജാ ദേവേശ്വരീം തസ്മൈ പരിബൂര്ണതമായ ച । പ്രദദൌ സംപ്രദാനേന വേദമന്ത്രേണ നാരദ
രാജാവ്, വേദമന്ത്രങ്ങളോടെ, പൂർണ്ണമായ ചടങ്ങുകൾ പാലിച്ച്, ദേവീദേവിയായ അവളെ ആ മഹാപൂർണ്ണനായി സമർപ്പിച്ചു, നാരദാ.
വസുദേവാജ്ഞയാ കൃഷ്ണഃ സ്വസ്തീത്യുക്ത്വാ സ്ഥിതോ മുദാ । ജഗ്രാഹ ദേവീം ദേവശ്ച ഭവാനീം ച ഭവോ യഥാ
വസുദേവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, കൃഷ്ണൻ സന്തോഷത്തോടെ ആശംസകൾ പറഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റു, ഭവൻ ഭവാനിയെ സ്വീകരിച്ചതുപോലെ ദേവിയെ സ്വീകരിച്ചു.
സുവര്ണാനാം പഞ്ചലക്ഷം കൃഷ്ണായ പരമാത്മനേ । ദക്ഷിണാം താം ദദൌ രാജാ പരിപൂര്ണതമായ ച
കൃഷ്ണൻ, പരമാത്മാവായ ആ മഹാപൂർണ്ണനു, രാജാവ് അഞ്ചുലക്ഷം സ്വർണ്ണം ദക്ഷിണയായി നൽകി.
ശുഭകര്മണി നിഷ്പന്നേ കൃത്വാ കന്യാം ച വക്ഷസി । രുരോദ രാജാ മോഹേന മുനിദേവേന്ദ്രസംസദി
ശുഭകർമ്മം പൂർത്തിയായപ്പോൾ, തന്റെ മകളെ കൃഷ്ണന്റെ നെഞ്ചിൽ വെച്ച ശേഷം, മുനിമാരുടെയും ദേവന്മാരുടെയും സന്നിധിയിൽ രാജാവ് ആശ്ചര്യത്താൽ കരഞ്ഞു.
പരിഹാരേണ വചസാ കുത്വാ തസ്മൈ സമര്പണമ് । സിഷേച കന്യാം ധന്യാം ച നേത്രയുഗ്മജലേന ച
വിദായിപറഞ്ഞ്, അവളെ സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, രാജാവ് ഇരുകണ്ണുനീർ കൊണ്ട് ആ ഭാഗ്യശാലിയായ മകളെ തളിച്ചു.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മo മഹാo ശ്രീകൃഷ്ണജന്മഖo ഉത്തo നാരദനാo രുക്മിണ്യു- ദ്വാഹേഽഷ്ടാധികശാതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീബ്രഹ്മവൈവർതപുരാണത്തിലെ ശ്രീകൃഷ്ണജന്മഖണ്ഡത്തിൽ നാരദൻ പറഞ്ഞ രുക്മിണിയുടെ വിവാഹവിവരണമായ നൂറത്തൊമ്പതാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.
അഥ നവാധികശതതമോഽധ്യായഃ നാരായണ ഉവാച ഏതസ്മിന്നന്തരേ രാജ്ഞീ രുക്മിണീജനനീ ശഭാ । പതിപുത്രവതീഭിശ്ച സാധ്വീഭിഃ സഹിതാ മുദാ
അന്നസമയത്ത്, രുക്മിണിയുടെ അമ്മയായ രാജ്ഞി, ഭർത്താവും മകനും ഉള്ള സദാചാരവതികളുമായി സന്തോഷത്തോടെ സഭയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
ആഗത്യ മങ്ഗലം കൃത്വാ തത്ര നിര്മഞ്ഛനാദികമ് । ദംപതീ വേശയാമാസ രത്നനിര്മാണമന്ദിരമ്
അവിടെ എത്തി, മംഗളകർമ്മങ്ങളും ശുദ്ധീകരണവിളക്കുകളും നടത്തി, ദമ്പതികളെ രത്നങ്ങൾകൊണ്ടു നിർമ്മിച്ച മന്ദിരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
നാനാചിത്രവിചിത്രാഢ്യം ഹീരഹാരേണ ഭൂഷിതമ് । മുക്താമാണിക്യരത്നേന മുദീപ്തം ദര്പണേന ച
അവിടം വിവിധ മനോഹരചിത്രങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; വജ്രഹാരങ്ങൾ, മുത്തുകളും മാണിക്യങ്ങളും, പ്രകാശമുള്ള കണ്ണാടിയും അകത്തുണ്ടായിരുന്നു.
ദദര്ശ കൃഷ്ണസ്തത്രൈവ ദുര്ഗാം ദുര്ഗതിനാശിനീമ് । സരസ്വതീം ച സാവിത്രീം രതിം ച രോഹിണീം സതീമ്
അവിടെ കൃഷ്ണൻ ദുർഗ്ഗയെ, ദുർഗതികൾ നീക്കുന്നവളെ, സരസ്വതിയെ, സാവിത്രിയെ, രതിയെ, രോഹിണിയെ, സതിയെ എന്നും കണ്ടു.
ദേവപത്നീം രാജപത്നീം മുനിപത്നീം പതിവ്രതാമ് । രത്നമിഹാനസ്ഥാം ച രത്നഭൂഷണഭൂഷിതാമ്
അവിടെ ദേവികളുടെ ഭാര്യമാരെയും, രാജാക്കന്മാരുടെ ഭാര്യമാരെയും, മുനികളുടെ ഭാര്യമാരെയും, ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ളവരെയും, രത്നാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞവരെയും കൃഷ്ണൻ കണ്ടു.
ഉത്തസ്ഥുരാരാദ്ദൃഷ്ട്വാ ച ശ്രീകൃഷ്ണം ജഗതീപതിമ് । രത്നസിഹാസനേ രമ്യേ വാരയാമാസ താം മുദാ
ശ്രീകൃഷ്ണനെ, ലോകത്തിന്റെ നാഥനെ, അവർ ഭക്തിയോടെ കണ്ടപ്പോൾ, എല്ലാവരും എഴുന്നേറ്റ് സന്തോഷത്തോടെ രത്നസിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കാൻ അവനെ നിർബന്ധിച്ചു.
സ്തുതിം ചക്രുശ്ച ദേവാശ്ച മുനിപത്ന്യശ്ച മാധവമ് । പുടാഞ്ജലിയുതാസ്തത്ര ത്രമേണ ച പൃധക്പൃഥക്
അവിടെ ദേവികളും മുനികളുടെ ഭാര്യമാരും കൈകൂപ്പി ഭക്തിയോടെ മാധവനെ പാടിപ്പുകഴ്ത്തി; ഓരോരുത്തരും തങ്ങളായി അർപ്പിച്ചു.
ഭോജയാമാസ രാജ്ഞീ ച വരേണ സഹ കന്യകാമ് । സകര്പൂരം സതാമ്ബൂലം പ്രദദൌ വാസിതം ജലമ്
രാജ്ഞിയും കന്യയും ചേർന്ന് കൃഷ്ണനു ഭോജനം ഒരുക്കി, കർപ്പൂരവും താമ്പൂലവും ചേർത്ത സുഗന്ധമുള്ള വെള്ളം അർപ്പിച്ചു.
ദുര്ഗാ കൃഷ്ണായ പ്രദദൌ തത്ര മങ്ഗലപത്രികാമ് । സര്വാസാമാജ്ഞയാ ദേവീ പഠേതി തമുവാച സാ
അവിടെ ദുർഗ്ഗാ കൃഷ്ണനു മംഗളപത്രിക നൽകി; എല്ലാവരുടെയും today പ്രകാരം, ദേവി അതു വായിക്കാൻ കൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞു.
പപാഠ പത്രികാം കൃഷ്ണോ ദേവീസംസദി സസ്മിതഃ । ലക്ഷ്മീ സരസ്വതീ ദുര്ഗാ സാവിത്രീ രാധികാ സതീ
കൃഷ്ണൻ പുഞ്ചിരിയോടെ ദേവികളുടെ സഭയിൽ ആ പത്രിക വായിച്ചു; ലക്ഷ്മി, സരസ്വതി, ദുർഗ്ഗ, സാവിത്രി, രാധിക, സതി എന്നിവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തുലസീ പൃഥിവീ ഗങ്ഗാഽരുന്ധതി യമുനാഽദിതിഃ । ശതരൂപാ ച സീതാ ച ദേവഹൂതിശ്ച മേനകാ
തുളസി, ഭൂമി, ഗംഗ, അരുന്ധതി, യമുന, അതിതി, ശതരൂപ, സീത, ദേവഹൂതി, മേനക എന്നിവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദൈവ്യശ്ചൈതാശ്ച ദംപത്യോഃ കുര്വന്തു പരമ് । പപാഠ ചേതി കൃഷ്ണശ്ച ശുശ്രുവുര്ജഹസുശ്ച താഃ
ഈ ദൈവദമ്പതികൾ പരമമായ അനുഗ്രഹം നൽകട്ടെ എന്ന് കൃഷ്ണൻ വായിച്ചു; ദേവികൾ ആലപിച്ചു കേട്ട് സന്തോഷത്തോടെ ചിരിച്ചു.
പാര്വത്യുവാചരുക്മിണീം രുക്മിണീകാന്ത ത്വാം പശ്യന്തീം ച സസ്മിതാമ് । പശ്യ പ്രൌഢാം രുപവതീം സുന്ദരീം നവയൌവനാമ്
പാർവതി പറഞ്ഞു: രുക്മിണിയുടെ പ്രിയനേ, അവളെ പുഞ്ചിരിയോടെ നിന്നെ നോക്കുന്നത് കാണൂ; അവളെ പ്രൗഢയായും, മനോഹരിയായും, സൗന്ദര്യവതിയായും, യൗവനസമൃദ്ധിയായും കാണുക.
ശച്യുവാച തവ യോഗ്യാ ച യുവതീ രത്നഭൂഷണഭൂഷിതാ । ത്വാം പ്രാര്ഥയന്തീ സുചിരമവമന്യാന്യമീശ്വരമ്
ശചി പറഞ്ഞു: നീയോർക്കുന്ന ഈ യുവതി, രത്നാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞവളാണ്; നീയെക്കുറിച്ച് ദീർഘകാലം ആഗ്രഹിച്ചവളും, മറ്റുള്ളവരെ അവഗണിച്ചവളുമാണ്.
സാവിത്ര്യുവാച യഥാ വരസ്തഥാ കന്യാ വിധിനാ യോജിതാ പുരാ । വിദഗ്ധായാ വിദഗ്ധേന സര്വത്ര സംഗമഃ ശുഭഃ
സാവിത്രി പറഞ്ഞു: വരനും കന്യയും വിധിയുടെ അനുസരണത്തിൽ മുമ്പേ തന്നെ യോജിപ്പിക്കപ്പെട്ടവരാണ്; ബുദ്ധിമാന്മാരുടെ ഐക്യം എല്ലായ്പ്പോഴും ശുഭകരമാണ്.
രത്യുവാച ഈശ്വരേണ പരീഹാസം കാ വാ കര്തും ക്ഷമാ ഭുവി । ധ്യാനാസാധ്യോ ദുരാരാധ്യശ്ചാവമന്യാന്യമീശ്വരമ്
രതി പറഞ്ഞു: ഈ ലോകത്ത് ഈശ്വരനോടു തമാശ ചെയ്യാൻ ആര് കഴിയും? ധ്യാനത്തിലൂടെ മാത്രമേ അവനെ പ്രാപിക്കാൻ കഴിയൂ; അവനെ ആരാധിക്കാൻ പ്രയാസമാണ്; അവളോ മറ്റുള്ളവരെ അവഗണിച്ചു.
ഗായത്ര്യുവാച യഥാ വരസ്തഥാ കന്യാ ചാക്ഷുബ്ധേ ഭൈഷ്മകേ ഗൃഹേ
ഗായത്രി പറഞ്ഞു: വരൻ എങ്ങനെയോ അതുപോലെയാണ് കന്യയും, ഭൈഷ്മകന്റെ അശാന്തമായ വീട്ടിൽ.
രോഹിണ്യുവാച സത്യം ബ്രൂഹി ജഗന്നാഥ കാമിനീനാം ച സംസദി । കീദൃശീ രാധികാ രമ്യാ രുക്മിണീ ചാപി കീദൃശീ
രോഹിണി പറഞ്ഞു: ലോകനാഥാ, സ്ത്രീകളുടെ സഭയിൽ സത്യം പറയൂ; രാധിക എങ്ങനെയാണു, രുക്മിണി എങ്ങനെയാണു?
സരസ്വത്യുവാച രാധായാം യാദൃശീ പ്രീതീ രുക്മിണ്യാം നൈവ താദൃശീ । സാ സങ്ഗിനീ പൂര്വകാലേ സര്വക്രീഡാസു വര്ധിനീ
സരസ്വതി പറഞ്ഞു: രാധയിൽ കാണുന്ന പ്രേമം രുക്മിണിയിൽ ഇല്ല; അവൾ മുമ്പ് കളികളിൽ കൂട്ടുകാരിയായിരുന്നു.