ഈശാനേ ചാപി പൂര്വസ്മിന്പശ്ചിമേ ച തഥോത്തരേ । ശിബിരസ്യ ജലം ഭദ്രമന്യത്രാശുഭമേവ ച
ഈശാന്യത്തിൽ, കിഴക്കിൽ, പടിഞ്ഞാറിൽ, വടക്കിൽ കൂടാരത്തിലെ വെള്ളം ഭദ്രമാണ്; മറ്റിടങ്ങളിൽ അതു ശുഭം അല്ല.
ദീര്ഘേ പ്രസ്ഥേ സമാനം ച ന കുര്യാന്മന്ദിരേ ബുധഃ । ചതുരസ്രേ ഗൃഹേ കാരോ ഗൃഹിണാം ധനനാശനമ്
നീളമുള്ളതോ ചതുരശ്രമോ ആയ വീടുകൾ പണിയരുത്; ചതുരശ്രമായ വീട് വീട്ടുകാരുടെ സമ്പത്ത് നഷ്ടപ്പെടുത്തും.
ദീര്ഘപ്രസ്ഥഃ പരിമിതോ നേത്രാങ്കേനാപി സംഹൃതമ് । ശൂന്യേന രഹിതം ഭദ്രം ശൂന്യം ശൂന്യപ്രദം നൃണാമ്
നീളമുള്ള ചതുരശ്രം കണ്ണാൽ അളന്ന് പണിതാൽ, അത് ശൂന്യമായാൽ ഭദ്രമാണ്; ശൂന്യത്വം മനുഷ്യർക്കു ശൂന്യത്വം തന്നെയാണ് നൽകുന്നത്.
പ്രസ്ഥേ ഹസ്തദ്വയാത്പൂര്വം ദീര്ഘേ ഹസ്തത്രയം തഥാ । ഗൃഹാണാം ശുഭദം ദ്വാരം പ്രാകാരസ്യ ഗൃഹസ്യ ച
ചതുരശ്രവീട്ടിൽ വാതിൽ മുന്നിൽ നിന്ന് രണ്ട് കൈ അളവിൽ വേണം; നീളവീട്ടിൽ മൂന്ന് കൈ അളവിൽ വേണം; വീടിന്റെയും മതിലിന്റെയും വാതിൽ ശുഭം നൽകുന്നു.
ന മധ്യദേശേ കര്തവ്യം കിംചിന്ന്യൂനാധികേ ശുഭമ് । ചതുരസ്രം ചന്ദ്രവേധം ശിബിരം മങ്ഗലപ്രദമ്
നടുവിൽ ഒന്നും പണിയരുത്, കുറവോ കൂടുതലോ ആകരുത്; ചതുരശ്രമായ, ചന്ദ്രവേദമുള്ള കൂടാരം മംഗളകരമാണ്.
അഭദ്രദം സൂര്യവേധം ശിബിരം മങ്ഗലപ്രദമ് । അഭദ്രദം സൂര്യവേധം പ്രാങ്ഗണം ച തഥൈവ ച
സൂര്യവേദമുള്ള കൂടാരം ശുഭം അല്ല, മംഗളവും നൽകാം; അതുപോലെ തന്നെ പ്രാകാരത്തിൽ സൂര്യവേദം ശുഭം അല്ല.
ശിബിരാഭ്യന്തരേ ഭദ്രാ സ്ഥാപിതാ തുലസീ നൃണാമ് । ധനപുത്രപ്രദാത്രീ ച പുണ്യദാ ഹരിഭക്തിദാ
കൂടാരത്തിനകത്ത് തുളസി വയ്ക്കുന്നത് മനുഷ്യർക്കു ഭദ്രമാണ്; അവൾ സമ്പത്തും മക്കളും പുണ്യവും ഹരിഭക്തിയും നൽകുന്നു.
പ്രഭാതേ തുലസീം ദൃഷ്ട്വാ സ്വര്ണദാനഫലം ലഭേത് । മാലതീ യൂഥികാ കുന്ദം മാധവീ കേതകീ തഥാ
പ്രഭാതത്തിൽ തുളസി കാണുമ്പോൾ സ്വർണ്ണം ദാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും; മല്ലിക, യൂതിക, കുന്ദം, മാധവി, കേതകി ഇവയും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
നാഗേശ്വരം മല്ലികാം ച കാഞ്ചനം ബകുലം ശുഭമ് । അപരാജിതാ ച ശുഭദാ തേഷാമുദ്യാനമീപ്സിതമ്
നാഗേശ്വരം, മല്ലിക, കാഞ്ചനം, ബകുലം, അപരാജിത ഇവ ശുഭം നൽകുന്നു; അവയുടെ തോട്ടം ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നു.
പൂര്വേ ച ദക്ഷിണേ ചൈവ ശുഭദം നാത്ര സംശയഃ । ഊര്ധ്വം ഷോഡശഹസ്തേഭ്യോ നൈവ കുര്യാദ്ഗൃഹം ഗൃഹീ
കിഴക്കും തെക്കും ഭാഗ്യകരമാണ്, സംശയമില്ല; പതിനാറു കൈ അളവിന് മുകളിലേക്ക് വീട് പണിയരുത്.
ഉര്ധ്വം വിംശതിഹസ്തേഭ്യഃ പ്രാകാരം ന ശുഭപ്രദമ് । സൂത്രധാരം തൈലാകാരം സ്വര്ണകാരം ച ഹീരകമ്
ഇരുപത് കൈ അളവിന് മുകളിലായാൽ മതിൽ ശുഭം നൽകുന്നില്ല; ശില്പി, എണ്ണയുണ്ടാക്കുന്നവർ, പൊന്നൂക്കാരൻ, രത്നക്കാരൻ എന്നിവർക്കും അതുപോലെയാണ്.
വാടീമൂലേ ഗ്രാമമധ്യേ ന കുര്യാത്സ്ഥാപനം ബുധഃ । ബ്രാഹ്മണം ക്ഷത്ത്രിയം വൈശ്യം സച്ഛൂദ്രം ഗണകം ശുഭമ്
തോട്ടത്തിന്റെ അടിയിലും ഗ്രാമത്തിന്റെ നടുവിലും ഭവനം സ്ഥാപിക്കരുത്; ബ്രാഹ്മണൻ, ക്ഷത്രിയൻ, വൈശ്യൻ, സത്യശൂദ്രൻ, ശുഭമായ ജ്യോതിഷൻ എന്നിവരാണ് അനുയോജ്യം.
ഭട്ടം വൈദ്യം പുഷ്പകാരം സ്ഥാപയേച്ഛിബിരാന്തികേ । പ്രസ്ഥേ ച പരിഖാമാനം ശതഹസ്തം പ്രശസ്തകമ്
യജ്ഞികനെ, വൈദ്യനെ, പൂക്കളണിയുന്നവനെ എന്നിവരെ പാളയത്തിനടുത്ത് വയ്ക്കണം. പാളയം ചുറ്റി നന്നായി പണിത, നൂറ് ഹസ്തം വീതിയുള്ള ഒരു കുഴി ഉണ്ടാക്കണം.
പരിതഃ ശിബിരാണാം ച ഗമ്ഭീരം ദശഹസ്തകമ് । സംകേതപൂര്വകം ചൈവ പരിഖാദ്വാരമീപ്സിതമ്
പാളയങ്ങൾ ചുറ്റി പത്ത് ഹസ്തം ആഴമുള്ള ഒരു കുഴി ഉണ്ടാക്കണം. അതിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ചവണ്ണം ഒരുക്കണം.
ശത്രോരഗമ്യം മിത്രസ്യ ഗമ്യമേവ സുഖേന ച । ശാല്മലീനാം തിന്തിഡീനാം ഹിന്താലാനാം തഥൈവ ച
ശത്രുക്കൾക്ക് കടക്കാൻ കഴിയാത്തതും, സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് എളുപ്പത്തിൽ കടക്കാവുന്നതുമായിരിക്കണം. ശാൽമലി, തിന്തിടി, ഹിന്താലം തുടങ്ങിയ വൃക്ഷങ്ങളും ഉപയോഗിക്കണം.
നിമ്ബാണാം സിന്ധുവാരാണാം ബദരീണാമഭദ്രകമ് । ധത്തൂരാണാം വടാനാം ചാപ്യേരണ്ഡാനാമവാഞ്ഛിതമ്
നിംബം, സിന്ദുവാരം, ബദരി, അഭദ്രം, ധത്തൂരം, വടം, എരണ്ടം എന്നിവയും ആവശ്യമെങ്കിൽ ഉപയോഗിക്കാം.
ഏതേഷാമതിരിക്താനാം ശിബിരേ കാഷ്ഠമീപ്സിതമ് । വൃക്ഷം ച വജ്രഹസ്തം ച ഭൂധരോ വര്ജയേദധഃ
ഇവയ്ക്കു പുറമെ മറ്റു മരക്കട്ടകളും പാളയത്തിന് ഉപയോഗിക്കാം. പക്ഷേ, മിന്നലേറ്റ് വീണ മരങ്ങളോ, പുഴുവെട്ടിൽ വളരുന്നവയോ ഒഴിവാക്കണം.
പുത്രദാരധനം ഹന്യാദിത്യാഹ കമലോദ്ഭവഃ । കഥിതം ലോകശിക്ഷാര്ഥം കുരു കാഷ്ഠം വിനാ പുരീമ്
ഇത്തരത്തിലുള്ള മരങ്ങൾ മക്കളെയും ഭാര്യയെയും സമ്പത്തെയും നശിപ്പിക്കും എന്ന് കമലോത്ഭവൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ലോകത്തിന് പാഠം പഠിപ്പിക്കാനാണ് ഇത് പറഞ്ഞത്. അത്തരം മരങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി നഗരമുണ്ടാക്കണം.
ശുഭക്ഷണം ചാപ്യധുനാ ഗച്ഛ വത്സ യഥാസുഖമ് । വിശ്വകര്മാ ഹരിം നത്വാ ജഗാമ് പക്ഷിണാ സഹ
ഇപ്പോൾ ശുഭമുഹൂർത്തത്തിൽ നീ ഇഷ്ടംപോലെ പോകൂ, മകനേ. വിശ്വകർമ്മൻ ഹരിയെ വണങ്ങി പക്ഷിയോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു.
സമുദ്രസ്യ സമീപം ച വടമൂലം മനോഹരമ് । സുഷ്വാപ തത്ര നക്തം ച കാരുശ്ച പക്ഷിണാ സഹ
കടലിന്റെ സമീപത്ത് മനോഹരമായ വടമരത്തിന്റെ ചുവടിയിൽ, ആ ശിൽപി പക്ഷിയോടൊപ്പം രാത്രിയിൽ അവിടെ ഉറങ്ങി.
സ്വപ്നേ ദ്വാരവതീം രമ്യാം ദദര്ശ ഗരുഡസ്തഥാ । യത്കിംചിത്കഥിതം കാരും കൃഷ്ണേന പരമാത്മനാ
സ്വപ്നത്തിൽ ഗരുഡൻ മനോഹരമായ ദ്വാരക നഗരം കണ്ടു; പരമാത്മാവായ കൃഷ്ണൻ ശിൽപിക്ക് പറഞ്ഞതെല്ലാം അവിടെ കാണാനായി.
തദേവ ലക്ഷണം സര്വം ദദര്ശ നഗരേ മുനേ । കാരും ഹസന്തി സ്വപ്നേ ച സര്വേ തേ ശില്പകാരിണഃ
മഹർഷേ, ആ നഗരത്തിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ എല്ലാം അവൻ കണ്ടു. സ്വപ്നത്തിൽ എല്ലാ ശിൽപ്പികളും ആ ശിൽപിയെ ചിരിച്ചുപരിഹസിച്ചു.
ഗരുഡം ഗരുഡാശ്ചാന്യേ ബലവന്തശ്ച പക്ഷിണഃ । ബുദ്ധോ ദദര്ശ ഗരുഡോ വിശ്വകര്മാ ച ലജ്ജിതഃ
ഗരുഡനും, മറ്റ് ഗരുഡന്മാരും ശക്തരായ പക്ഷികളും അവിടെ കണ്ടു. ഗരുഡന് മനസ്സിലായി; വിശ്വകർമ്മൻ ലജ്ജിച്ചു.
അതീവ ദ്വാരകാം രമ്യാം ശതയോജനവിസ്തൃതാമ് । ബ്രഹ്മാദീനാം ച നഗരം വിജിത്യ ച വിരാജിതാമ്
അത്യന്തം മനോഹരവും, നൂറ് യോജന വ്യാപകവുമായ ദ്വാരകയും, ബ്രഹ്മാദികൾക്കുള്ള നഗരവും, ജയപൂർത്തിയോടെ ഭംഗിയായി നിലകൊണ്ടതും അവൻ കണ്ടു.
അഥ ചതുരധികശതതമോഽധ്യായഃ നാരായണ ഉവാച ഏതസ്മിന്നന്തരേ ബ്രഹ്മാ ഭവാന്യാ ച ഭവഃ സ്വയമ് । അനന്തശ്ചാപി ധര്മശ്ച ഭാസ്കരശ്ച ഹുതാശനഃ
ഇതിന്റെ ഇടയിൽ ബ്രഹ്മാവും ഭവാനിയോടൊപ്പം ശിവനും അനന്തനും ധർമ്മനും ഭാസ്കരനും ഹുതാശനനും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
കുബേരോ വരുണശ്ചൈവ പവനശ്ച യമസ്തഥാ । മഹേന്ദ്രശ്ചപി ചന്ദ്രശ്ച രുദ്രാശ്ചൈകാദശൈവ തേ
കുബേരൻ, വരുണൻ, പവൻ, യമൻ, മഹേന്ദ്രൻ, ചന്ദ്രൻ, പതിനൊന്ന് രുദ്രന്മാർ എന്നിവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അന്യേ ദേവാശ്ച മുനയോ വസവഃ സപ്ത ഏവ ച । ആദിത്യാശ്ചാപി ദൈത്യാശ്ച ഗന്ധര്വാഃ കിന്നരാസ്തഥാ
മറ്റ് ദേവന്മാർ, മുനികൾ, ഏഴു വസുക്കൾ, ആദിത്യർ, ദൈത്യർ, ഗന്ധർവർ, കിന്നരന്മാർ എന്നിവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ആയയുര്ദ്വാരകാം ദ്രഷ്ടും ശ്രീകൃഷ്ണം ച ബലം തഥാ । ആഗച്ഛന്തം ച സഹസാ വടമൂലം മനോഹരമ്
എല്ലാവരും ശ്രീകൃഷ്ണനെയും ബാലരാമനെയും കാണാൻ ദ്വാരകയിലേക്ക് വന്നു; അവർ വേഗത്തിൽ മനോഹരമായ വടമരച്ചുവടിയിൽ എത്തി.
ദൃഷ്ട്വാ ച ദേവതാഃ സര്വാസ്തുഷ്ടുവുഃ പുരുഷോത്തമമ് । ആകാശാച്ച വിമാനൈശ്ച സംപ്രാപ്യ വടമൂലകമ്
കണ്ടപ്പോൾ എല്ലാ ദേവതകളും പരമപുരുഷനെ സ്തുതിച്ചു. ആകാശത്തിൽ നിന്നുള്ള വിമാനങ്ങളിൽ കയറി അവർ വടമരച്ചുവടിയിൽ എത്തി.
ദദൃശുര്ദ്വാരകാം രമ്യാമതീവ സുമനോഹരമ് । മുക്താമാണിക്യഹീരേണാ രത്നരാജിവിരാജിതാമ്
അവർ ദ്വാരകയെ കണ്ടു; അത്യന്തം മനോഹരവും ആകർഷകവുമായ നഗരം, മുത്ത്, മാണിക്യം, വൈഡൂര്യം, രത്നങ്ങളുടെ നിരകൾകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതുമായിരുന്നു.