യാവത്ത്വത്പാദപദ്മസ്യ ഭജനം നാസ്തി ദര്ശനമ് । ഹേ കാലകാല ഭഗവന്സ്രഷ്ടുഃ സംഹര്തുരീശ്വര
നിന്റെ കമലപാദങ്ങൾക്കു ഭജനമോ ദർശനമോ ഇല്ലാത്തിടത്തോളം — കാലത്തിനും അതീതനായ ഭഗവൻ, സൃഷ്ടാവും സംഹാരകനുമായ ഈശ്വരാ —
കൃപാം കുരു കൃപാനാഥ മായാമോഹനികൃന്തന । ഇത്യുക്ത്വാ സാശ്രുനേത്രാ സാ ക്രോഡേ കൃത്വാ ഹരിം പുനഃ സ്വസ്തനം പായയാമാസ പ്രേമ്ണാ ച ദേവകീ യഥാ
ദയയുടെ നാഥാ, മായയുടെ മായാജാലം വെട്ടിമാറ്റുന്നവാ, ദയചെയ്യേണമേ. അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് കണ്ണീരോടെ, അവൾ ഹരിയെ വീണ്ടും മടിയിൽ ഇരുത്തി, ദേവകി ചെയ്തതുപോലെ സ്നേഹത്തോടെ തനിക്കു പാൽനൽകി.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച മാതസ്ത്വം മാം കഥം സ്തൌഷി ബാലം ദുഗ്ധമുഖം സുതമ് । ഗച്ഛ ഗോലോകമിഷ്ടം ച സ്വാമിനാ സഹസാപ്രതമ്
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: അമ്മേ, പാൽ കുടിക്കുന്ന ബാലനായ മകനായ എന്നെ നീ എങ്ങനെ പുകഴ്ത്തുന്നു? നീ ഭർത്താവിനൊപ്പം ഇഷ്ടമായ ഗോലോകത്തിലേക്ക് ഉടൻ പോവുക.
ത്യക്ത്വാ പ്രാകൃതികം മിഥ്യാ നശ്വരം ച കലേവരമ് । വിധായ നിര്മലം ദേഹം ജന്മമൃത്യുജരാഹരമ്
സ്വാഭാവികമായ, മിഥ്യയായ, നശ്വരമായ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച്, ജനനമരണവൃദ്ധികൾ ഇല്ലാത്ത ശുദ്ധമായ ദേഹം സ്വീകരിക്കൂ.
ഇത്യുക്തവാ ചതുരോ വേദാന്പഠിത്വാ മുനിപുംഗവാത് । മാസേന പരയാ ഭക്ത്യാ ദത്ത്വാ പുത്രം മൃതം പുരാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹർഷികൾ പഠിപ്പിച്ച നാലു വേദങ്ങളും പാരായണം ചെയ്ത്, ഒരു മാസം പരമഭക്തിയോടെ, മുമ്പ് മരിച്ച മകനെ അർപ്പിച്ചു.
രത്നാനാം ച ത്രിലക്ഷം ച മണീനാം പഞ്ചലക്ഷണമ് । ഹീരകാണാം ചതുര്ലക്ഷം മുക്താനാം പഞ്ചലക്ഷകമ്
മുന്നൂറായിരം രത്നങ്ങൾ, അഞ്ഞൂറായിരം മണികൾ, നാലുനൂറായിരം വജ്രങ്ങൾ, അഞ്ഞൂറായിരം മുത്തുകൾ.
മാണിക്യാനാം ദ്വിലക്ഷം ച വസ്ത്രം ത്രൈലോക്യദുര്ലഭമ് । ഹാരം ച ദുര്ഗയാ ദതം ഹസ്തരത്നാങ്ഗുലീയകമ്
രണ്ടുലക്ഷം മാണിക്ക്യങ്ങൾ, മൂന്നു ലോകത്തും അപൂർവമായ വസ്ത്രങ്ങൾ, ദുർഗ്ഗാ നൽകിയ ഹാരം, വിലയേറിയ രത്നങ്ങളാൽ നിർമ്മിച്ച വിരലിനുള്ള മോതിരങ്ങൾ.
ദശകോടിം സുവര്ണാനാം ഗുരവേ ദക്ഷിണാം ദദൌ । അമൂല്യരത്നനിര്മാണം നാരീസര്വാങ്ഗഭൂഷണമാ
പത്ത് കോടി സ്വർണ്ണനാണയങ്ങൾ ഗുരുവിന്South dakṣiṇaയായി നൽകി; വിലമതിക്കാനാവാത്ത രത്നങ്ങളിൽ നിർമ്മിച്ച ആഭരണങ്ങളും സ്ത്രീകളുടെ എല്ലാ അലങ്കാരങ്ങളും നൽകി.
ഗുരുപ്രിയായൈ പ്രദദൌ വഹ്നിശുദ്ധാംശുകം വരമ് । മുനിര്ദത്ത്വാ ച പുത്രായ തഃസര്വം പ്രിയയാ സഹ
ഗുരുവിന്റെ പ്രിയപത്നിക്ക് അഗ്നിയിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച ഉത്തമവസ്ത്രം നൽകി; അതെല്ലാം ഭാര്യയോടൊപ്പം മুনি മകനു നൽകി.
സദ്രത്നരഥമാരുഹ്യ യയൌ ഗോലോകമുത്തമമ് । തമദ്ഭൂതം ഹരിം ദൃഷ്ട്വാ പ്രയയൌ സ്വാലയം മുദാ
മനോഹരമായ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച രഥത്തിൽ കയറി, അവൻ ഉത്തമമായ ഗോലോകത്തിലേക്ക് പോയി; അത്ഭുതകരമായ ഹരിയെ കണ്ടു സന്തോഷത്തോടെ സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
ഏവം ബ്രഹ്മണ്യദേവസ്യ ചരിത്രം ശൃണു നാരദ । ഇദം സ്തോത്രം മഹാപുണ്യം യഃ പഠേദ്ഭക്തിപൂര്വകമ്
നാരദാ, ബ്രഹ്മണ്യദേവന്റെ മഹത്തായ കൃത്യങ്ങൾ നീ കേൾക്കു. ഈ പുണ്യപ്രദമായ സ്തോത്രം ഭക്തിപൂർവ്വം ആരെങ്കിലും പാരായണം ചെയ്താൽ—
ശ്രീകൃഷ്ണേ നിശ്ചലാം ഭക്തിം ലഭതേ നാത്ര സംശയഃ । അസ്പഷ്ടകീര്തിഃ സുയശാ മൂര്ഖോ ഭവതി പണ़്ഡിതഃ
അവൻ ശ്രീകൃഷ്ണനിൽ അചഞ്ചലമായ ഭക്തി നേടും, ഇതിൽ സംശയമില്ല. പ്രസിദ്ധിയില്ലാത്തവൻ നല്ല പേര് ലഭിക്കും, മന്ദബുദ്ധി ഉള്ളവൻ പണ്ഡിതനാകും.
ഇഹ ലോകേ സുഖം പ്രാപ്യ യാത്യന്തേ ശ്രീഹരേഃ പദമ് । തത്ര നിത്യം ഹരേര്ദാസ്യം ലഭതേ നാത്ര സംശയഃ
ഈ ലോകത്ത് സുഖം അനുഭവിച്ച്, അവസാനം ശ്രീഹരിയുടെ പദം പ്രാപിക്കും. അവിടെ നിത്യമായി ഹരിയുടെ സേവനം ലഭിക്കും, ഇതിൽ യാതൊരു സംശയവും ഇല്ല.
ഇതിo ശ്രീബ്രഹ്മo മഹാo ശ്രീകൃഷ്ണജന്മഖo ഉത്തo നാരദനാo മുനിപത്നീസ്തോത്രം നാമ ദ്വ്യധികശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ മഹാ ബ്രഹ്മവൈവർതത്തിൽ ശ്രീകൃഷ്ണജന്മഖണ്ഡത്തിലെ നാരദനോടു മുനിപത്നിമാർ പാടിയ സ്തോത്രം എന്ന നൂറ്റിരണ്ടാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.
അഥ ത്ര്യധികശതതമോഽധ്യായഃ നാരായണ ഉവാച അഥാഽഽഗത്യ മധുപുരീം പ്രണമ്യ പിതരം വിഭുഃ । സബലോ വടമൂലേ ച സസ്മാര ഗരുഡം ഹരിഃ
ഇനി നൂറ്റിമൂന്നാം അധ്യായം. നാരായണൻ പറഞ്ഞു: അപ്പോൾ, മധുരയിൽ എത്തി, ഭഗവാൻ തന്റെ പിതാവിനെ വണങ്ങി. സഹോദരനോടൊപ്പം വടവൃക്ഷത്തിൻ കീഴിൽ ഹരി ഗരുഡനെ ഓർത്തു.
സാദരം ലവണോദം ച വിശ്വകര്മാണമീപ്സിതമ് । തത്യാജ ഗോപവേഷം ച നൃപവേഷം ദധാര സഃ
ആദരപൂർവ്വം ലവൺസമുദ്രത്തെയും വിശ്വകർമ്മാവിനെയും ആഹ്വാനിച്ചു. പശുപാല വേഷം ഉപേക്ഷിച്ച്, രാജവേഷം ധരിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ ചക്രമാജഗാമ് ഹരിം സ്വയമ് । പരം സുദര്ശനം നാമ സൂര്യകോടിസമപ്രഭമ്
അവിടെ, അതേസമയം, സൂര്യന്റെ കോടിഗുണം പ്രകാശമുള്ള പരമശക്തിയായ സുദർശനചക്രം സ്വയം ഹരിയുടെ സന്നിധിയിൽ എത്തി.
തേജസാ ഹരിണാ തുല്യം പരം വൈരിവിമര്ദനമ് । അവ്യര്ഥമസ്ത്രമസ്ത്രാണാം പ്രവരം പരമം പരമ്
ഹരിയുടെ തേജസ്സിന് തുല്യമായ, ശത്രുക്കൾക്ക് ഭയങ്കരമായ, എല്ലാ ആയുധങ്ങളിൽ ഉന്നതവും പരമവും, ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടാത്ത ആയുധം.
രത്നയാനം പുരഃ കൃത്വാ ഗരുഡോ ഹരിസംനിധിമ് । വിശ്വകര്മാ സശിഷ്യശ്ച ജലധിഃ കമ്പിതസ്തഥാ
രത്നങ്ങൾകൊണ്ടു അലങ്കരിച്ച വാഹനത്തെ മുന്നിൽ വെച്ച് ഗരുഡൻ ഹരിയുടെ സന്നിധിയിൽ എത്തി. വിശ്വകർമ്മാവും ശിഷ്യന്മാരും, സമുദ്രവും ഭയത്തോടെ അവിടെ എത്തി.
ഹരിം പ്രണേമുസ്തേ സര്വേ മൂര്ധ്നാ ച ഭക്തിപൂര്വകമ് । സസ്മിതഃ സാദരം യത്നാത്താനുവാച ക്രമാദ്വിഭുഃ
അവരൊക്കെയും ഭക്തിപൂർവ്വം തല കുനിഞ്ഞ് ഹരിയെ വണങ്ങി. ഭഗവാൻ സ്നേഹപൂർവ്വം പുഞ്ചിരിയോടെ അവരെ ഓരോരുത്തരെയും ആദരത്തോടെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച ഹേ സമുദ്ര മഹാഭാഗ സ്ഥലം ച ശാതയോജനമ് । ദേഹി മേ നഗരാര്ഥം ച പശ്ചാദ്ദാസ്യാമി നിശ്ചിതമ്
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: മഹാസമുദ്രമേ, ഒരു നഗരത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള നൂറു യോജന വീതമുള്ള ഭൂമി എനിക്ക് തരിക. പിന്നീട് ഞാൻ അത് തിരികെ നൽകും.
നഗരം കുരു ഹേ കാരോ ത്രിഷു ലോകേഷു ദുര്ലഭമ് । രമണീയം ച സര്വേഷാം കമനീയം ച യോഷിതാമ്
വിശ്വകർമ്മാ, മൂന്നു ലോകത്തിലും അപൂർവമായ, എല്ലാവർക്കും ആകർഷണീയമായ, സ്ത്രീകൾക്കു മനോഹരമായ ഒരു നഗരം നിർമ്മിക്കണം.
വാഞ്ഛിതം ചാപി ഭക്താനാം വൈകുണ്ഠസദൃശം പരമ് । സര്വേഷാമപി സ്വര്ഗാണാം പരം പാരമഭീപ്സിതമ്
ഭക്തന്മാരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്ന, വൈകുണ്ഠത്തിനെപ്പോലെയുള്ള, സ്വർഗ്ഗങ്ങളെക്കാൾ ഉന്നതവും എല്ലാവർക്കും പ്രാപ്തിയാവാൻ ആഗ്രഹമുള്ളതുമായ നഗരമാകണം.
ദിവാനിശം ഖഗശ്രേഷ്ഠ സംനിധൌ വിശ്വകര്മണഃ । സ്ഥിതിം കുരു മഹാഭാഗ യാവന്നിര്മാതി ദ്വാരകാമ്
പക്ഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഗരുഡാ, വിശ്വകർമ്മാവിന്റെ സന്നിധിയിൽ, ദ്വാരക നിർമ്മാണം പൂർത്തിയാകുന്നതുവരെ, പകലും രാത്രിയും അവിടെയിരിക്കുക.
ദിവാനിശം ച മത്പാര്ശ്വേ ചക്രശ്രേഷ്ഠ സ്ഥിതിം കുരു । ഓമിത്യുക്ത്വാ തു പ്രയയുഃ സര്വേ ചക്രം വിനാ മുനേ
ചക്രങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠമായ ചക്രമേ, നീ പകലും രാത്രിയും എന്റെ അടുത്ത് നിലകൊള്ളണം. അങ്ങനെ 'ഓം' എന്നു പറഞ്ഞ് എല്ലാവരും, ചക്രം ഒഴികെ, അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
കംസസ്യ പിതരം ഭദ്രമുഗ്രസേനം മഹാബലമ് । നൃപം ചകാര നഗരേ ക്ഷത്രിയാണാം സതാമപി
കംസന്റെ പിതാവായ ഉഗ്രസേനൻ, മഹാബലശാലിയും ധർമ്മാത്മാവും ആയവനെ, നഗരത്തിൽ രാജാവായി സ്ഥാനാരോഹനം ചെയ്തു, ക്ഷത്രിയന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരായവരോടുകൂടി.
വിജിത്യ ച ജരാസംധം നിഹത്യ യവനം തഥാ । ഉപായേന മഹാഭാഗ നിര്മാണക്രമമീശ്വരഃ
ജരാസന്ധനെ ജയിച്ച്, യവനനെ സംഹരിച്ചു. മഹാഭാഗാ, ഇശ്വരൻ തന്ത്രപൂർവ്വം നഗരനിർമ്മാണം ആരംഭിച്ചു.
ശ്രീഭഗവാനുവാച ശതയോജനപര്യന്തം നഗരം സുമനോഹരമ് । പദ്മരാഗൈര്മരകതൈരിന്ദ്രനീലൈരനുത്തമൈഃ
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: നൂറു യോജന വ്യാപിച്ച മനോഹരമായ നഗരം, ഉത്തമമായ പദ്മരാഗം, മരകതം, ഇന്ദ്രനീലവും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരിക്കും.
രുചകൈഃ പാരിഭദ്രൈശ്ച പലങ്കൈശ്ച സ്യമന്തകൈഃ । ഗന്ധകൈര്ഗാലിമൈശ്ചൈവ ചന്ദ്രകാന്താദിഭിസ്തഥാ
രുചക, പാർിഭദ്ര, പലങ്ക, സ്യാമന്തക എന്നീ രത്നങ്ങളും, ഗന്ധകയും ഗാലിമയും, ചന്ദ്രകാന്താദി മറ്റു രത്നങ്ങളും കൊണ്ട്,
സൂര്യകാന്താദിഭിശ്ചൈവ പുത്രൈശ്ച സ്ഫടികാകൃതൈഃ । ഹരിദ്വര്ണൈശ്ച മണിഭിഃ ശ്യാമൈര്ഗൌരമുഖൈശ്ചഷൈഃ
സൂര്യകാന്തം പോലുള്ള രത്നങ്ങളും, സ്ഫടികം പോലെയുള്ള മക്കളെപ്പോലെയുള്ള രത്നങ്ങളും, പച്ചയും കറുപ്പും നിറമുള്ളവയും, വെളുത്ത മുഖമുള്ളവയും കൊണ്ട്,