അഷ്ടാവക്രോ വാമനശ്ച വാല്മീകിഃ പാരിഭദ്രകഃ । പൈലോ വൈശംപായനശ്ച പ്രചേതാഃ പുരുജിത്തഥാ
അഷ്ടാവക്രനും വാമനനും വാൽമീകിയും പാർിഭദ്രനും പൈലനും വൈശമ്പായനനും പ്രചേതാസും പുരുജിത്തും—ഇവരും.
ഭൃഗുര്മരീചിര്മധുജിത്കശ്യപശ്ച പ്രജാപതിഃ । അദിതിര്ദേവമാതാ ച ദിതിര്ദൈത്യപ്രസൂസ്തഥാ
ഭൃഗുവും മരീചിയും മധുജിത്തും പ്രജാപതിയായ കശ്യപനും ദേവമാതാവായ അദിതിയും ദൈത്യമാതാവായ ദിതിയും—ഇവരും.
സുമന്തുശ്ച സുഭാനുശ്ച കണ്വഃ കാത്യായനസ്തഥാ । മാര്കണ്ഡേയോ ലോമശശ്ച കപിലശ്ച പരാശരഃ
സുമന്തുവും സുഭാനുവും കണ്വനും കാത്യായനനും മാർകണ്ഡേയനും ലോമശനും കപിലനും പരാശരനും—ഇവരും.
പാണിനിഃ പാരിയാത്രശ്ച പാരിഭദ്രശ്ച പുംഗവഃ । സംവര്തശ്ചാപ്യുതഥ്യശ്ച നരോഽഹം ചാപി നാരദ
പാണിനിയും പാർിയാത്രനും മഹാനായ പാർിഭദ്രനും സംവർത്തനും ഉതഥ്യനും നരനും ഞാനും നാരദനും—ഇവരും.
വിശ്വാമിത്രഃ ശതാനന്ദോ ജാബാലിസ്തൈതിലസ്തഥാ । സാംദീപനിശ്ച ബ്രഹ്മാംശോ യോഗിനാം ജ്ഞാനിനാം ഗുരുഃ
വിശ്വാമിത്രനും ശതാനന്ദനും ജാബാലിയും തൈതിലനും സാന്ദീപനിയും ബ്രഹ്മാവിന്റെ അംശവും യോഗികളും ജ്ഞാനികളും ഗുരുവും—ഇവരും.
ഉപമന്യുര്ഗൌരമുഖോ മൈത്രേയശ്ച ശ്രുതശ്രവാഃ । കഠഃ കചശ്ച കരഖോ ഭരദ്വാജശ്ച ധര്മവിത്
ഉപമന്യുവും ഗൗരമുഖനും മൈത്രേയനും ശ്രുതശ്രവാസും കഠനും കചനും കരഖനും ധർമ്മജ്ഞനായ ഭരദ്വാജനും—ഇവരും.
സശിഷ്യാ മുനയഃ സര്വേ വസുദേവാശ്രമം യയുഃ । വസുദേവശ്ച താന്ദൃഷ്ട്വാ വവന്ദേ ദണ്ഡവദ്ഭുവി
ഈ മഹർഷിമാർ എല്ലാവരും ശിഷ്യന്മാരോടൊപ്പം വസുദേവന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി. വസുദേവൻ അവരെ കണ്ടപ്പോൾ ഭക്തിയോടെ നിലത്ത് വീണു വണങ്ങി.
അഥാസ്മിന്നന്തരേ ബ്രഹ്മാ സസ്മിതോ ഹംസവാഹനഃ । രത്നനിര്മാണയാനേന പാര്വത്യാ സഹ ശംകരഃ
അപ്പോൾ തന്നെ, പുഞ്ചിരിയോടെ ഹംസവാഹനനായ ബ്രഹ്മാവും പാർവതിയോടൊപ്പം ശംകരനും രത്നങ്ങൾകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ രഥത്തിൽ എത്തി.
നന്ദീ സ്വയം മഹാകാലോ വീരഭദ്രഃ സുഭദ്രകഃ । മണിഭദ്രഃ പാരിഭദ്രഃ കാര്തികേയോ ഗണേശ്വരഃ
നന്ദിയും മഹാകാലനും വീരഭദ്രനും സുഭദ്രകനും മണിഭദ്രനും പാർിഭദ്രനും കാർത്തികേയനും ഗണപതിയായ ഗണേശനും—ഇവരും.
ഗജേന്ദ്രേണ മഹേന്ദ്രശ്ച ധര്മശ്ചന്ദ്രോ രവിസ്തഥാ । കുബേരോ വരുണശ്ചൈവ പവനോ വഹ്നിരേവ ച
ആനകളുടെ രാജാവുമായി മഹേന്ദ്രനും ധർമ്മനും ചന്ദ്രനും സൂര്യനും കുബേരനും വരുണനും വായുവും അഗ്നിയും—ഇവരും.
യമഃ സംയമിനീനാഥോ ജയന്തോ നലകൂബരഃ । സര്വേ ഗ്രഹാശ്ച വസവോ രുദ്രാശ്ച സഗണസ്തഥാ
യമനും സംയമിനികളുടെ നാഥനും ജയന്തനും നളകുബേരനും എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങളും വസുക്കളും രുദ്രന്മാരും അവരുടെ സംഘവും—ഇവരും.
ആദിത്യാശ്ച തഥാ ശേണോ നാനാദേവാഃ സമായയുഃ । വസുദേവശ്ച ഭക്ത്യാ ച വവന്ദേ ശിരസാ ഭുവി
ആദിത്യന്മാരും ശേണനും പലവിധ ദേവന്മാരും എത്തി. വസുദേവൻ ഭക്തിയോടെ തല നിലത്ത് വച്ച് വണങ്ങി.
തുഷ്ടാവ പരയാ ഭക്ത്യാ ദേവേന്ദ്രാംശ്ച തഥാ സുരാന് । ഭക്തിന മ്രാത്മമൂര്ധാ ച പുലകാഞ്ചിതവിഗ്രഹഃ
അവൻ പരമഭക്തിയോടെ ഇന്ദ്രനെയും മറ്റു ദേവന്മാരെയും സ്തുതിച്ചു. ഭക്തിയിൽ തല താഴ്ത്തി, ആനന്ദത്തിൽ ശരീരം പുളകിതമായി.
വസുദേവ ഉവാച പരം ബ്രഹ്മ പരം ധാമ പരമേശഃ പരാത്പരഃ । സ്വയം വിധാതാ മദ്ഗേഹേ ജഗതാം പരിപാലകഃ
വസുദേവൻ പറഞ്ഞു: പരമബ്രഹ്മവും പരമധാമവും പരമേശ്വരനും പരാത്പരനും സ്വയം സൃഷ്ടികർത്താവും എന്റെ വീട്ടിൽ വസിക്കുന്ന ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷകനുമാണ്.
വേദാനാം ജനകഃ സ്രഷ്ടാ സൃഷ്ടിഹേതുഃ സനാതനഃ । സുരാണാം ച മുനീന്ദ്രാണാം സിദ്ധേന്ദ്രാണാം ഗുരോര്ഗുരുഃ
വേദങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചവനും, സൃഷ്ടിയുടെ ശാശ്വതമായ കാരണവനും, ദേവന്മാരുടെയും മഹർഷിമാരുടെയും സിദ്ധന്മാരുടെയും ഗുരുക്കന്മാരുടെ ഗുരുവുമാണ് അദ്ദേഹം.
സ്വപ്നേ യത്പാദപദ്മം ച ക്ഷണം ദ്രഷ്ടും സുദുര്ലഭമ് । ശിവസ്മരണമോത്രേണ സര്വാനിഷ്ടാഃ പലായിതാഃ
അവന്റെ കമലപാദങ്ങൾ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും ഒരു നിമിഷം കാണാൻ അത്യന്തം ദുർലഭമാണ്; ഇങ്ങനെ ശിവനെ സ്മരിച്ചാൽ എല്ലാ ദുർഭാഗ്യങ്ങളും അകന്നു പോകും.
സര്വസംകടമുത്തീര്യ കല്യാണം ലഭതേ നരഃ । സര്വാഗ്രേ പൂജനം യസ്യ ദേവാനാമഗ്രണീഃ പരഃ
എല്ലാ കഷ്ടതകളും കടന്ന്, ഒരാൾക്ക് മംഗളം ലഭിക്കും; ദേവന്മാരിൽ ആദ്യം പൂജിക്കപ്പെടുന്നവൻ പരമനായ നേതാവാണ്.
ഘടേഷു മങ്ഗലം മന്ത്രൈര്ഭക്ത്യാ ചാഽഽവാഹനേന ച । സ്വയം ഗണേശോ ഭഗവാന് സാക്ഷാദ്വിഘ്നവിനാശകഃ
മംഗളകരമായ മന്ത്രങ്ങളാൽ, ഭക്തിയോടെ, കലശങ്ങളിൽ ആഹ്വാനം ചെയ്തപ്പോൾ, വിഘ്നങ്ങൾ നീക്കുന്ന ഭഗവാൻ ഗണപതി നേരിട്ട് അവിടെ സാന്നിദ്ധ്യപ്പെടുന്നു.
കാര്തികേയശ്ച ഭഗവാന്ദേവാദീനാം ച പൂജിതഃ । ദേവാനാം പ്രവരാ പൂജ്യാ മഹാലക്ഷ്മീഃ പരാത്പരാ
ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ പൂജിക്കുന്ന കാർത്തികേയനും, ആരാധനയ്ക്ക് അർഹയായ മഹാലക്ഷ്മിയും ദേവന്മാരിൽ ഉത്തമരാൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
മദ്ഗേഹേ പാര്വതീ മാതാ ജഗതാമാദിരൂപിണീ । സര്വശക്തിസ്വരൂപാ ച മൂലപ്രകൃതിരീശ്വരീ
എന്റെ വീട്ടിൽ ലോകങ്ങളുടെ ആദിരൂപിണിയായ പാർവതീ മാതാവും, എല്ലാ ശക്തികളുടെ സാക്ഷാത്കാരവും, മൂലപ്രകൃതിയായ ഈശ്വരിയും സാന്നിധ്യപ്പെടുന്നു.
പരാപരാണാം പരമാ പരബ്രഹ്മസ്വരൂപിണീ । യസ്യാഃ പാദൌ സമാരാധ്യ വാഞ്ഛിതം ലഭതേ നരഃ
പരവും അപരവുമായവരിൽ പരമമായവളാണ് അവൾ; പരബ്രഹ്മത്തിന്റെ സാക്ഷാത് രൂപം. അവളുടെ പാദങ്ങൾ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചാൽ ആഗ്രഹിച്ചതു ലഭിക്കും.
ശരത്കാരേ ച ഭക്ത്യാ ച സാ സാക്ഷാന്മമ മന്ദിരേ । സര്വദേവൈശ്ച സഹിതാ സഗണാ ഭക്തവാത്സലാ
ശരത്കാല പൂജയിൽ, ഭക്തിയോടെ, അവൾ തന്നെ എന്റെ ക്ഷേത്രത്തിൽ എല്ലാ ദേവതകളോടും അവരുടെ അനുചരന്മാരോടും കൂടെ, ഭക്തന്മാരോടു സ്നേഹത്തോടെ, സാക്ഷാൽ സാന്നിധ്യപ്പെടുന്നു.
കൃപാമയീ ച കൃപയാ ചാഽഽവിര്ഭൂതാ ച ഭാരതേ । ധന്യോഽഹം കൃതകൃത്യോഽഹം സഫലം ജീവനം മമ
കൃപയാൽ നിറഞ്ഞവളായ അവൾ ഭാരതത്തിൽ ദയവാൽ പ്രത്യക്ഷമായി; ഞാൻ ഭാഗ്യവാനാണ്, എന്റെ ജീവിതം സഫലമായി, ഞാൻ നിർവൃതി നേടി.
ആഗതാഽസി യതോ ദുര്ഗേ പരമാദ്യാ ച മദ്ഗൃഹേ । ഏവം സര്വാംശ്ച തുഷ്ടാവ ക്രമേണ ച പരസ്പരമ്
ദുർഗ്ഗേ, പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ആദിശക്തിയായ നീ എന്റെ വീട്ടിൽ എത്തിയതുകൊണ്ട്, അവൻ എല്ലാവരെയും ഒരൊന്നായി പരസ്പരം സ്തുതിച്ചു.
സര്വാന്മുനീന്ദ്രാന്വിപ്രാംശ്ച ഗലേ ബദ്ധ്വാംഽശുകം മുദാ । പ്രത്യേകം വാസയാമാസ രത്നസിഹാസനേ വരേ
എല്ലാ മഹർഷിമാരുടെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയും കഴുത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ വസ്ത്രം കെട്ടി, ഓരോരുത്തരെയും മനോഹരമായ രത്നസിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തി.
പൂജയാമാസ വിധിവത്ക്രമേണ ച പൃഥക്പൃഥക് । പ്രത്യേകം വരയാമാസ ബ്രഹ്മാദീംശ്ച സുരാനപി
അവൻ ഓരോരുത്തരെയും ക്രമത്തിൽ, വിധിപ്രകാരം, വേർതിരിച്ച് പൂജിച്ചു; ബ്രഹ്മാവിനെയും മറ്റു ദേവന്മാരെയും പ്രത്യേകം ആദരിച്ചു.
മുനിവര്ഗാന്ബ്രാഹ്മണാംശ്ച ഭക്ത്യാ ഗര്ഗം പുരോഹിതമ് । രത്നൈഃ പ്രവാലൈര്മണിഭിര്മുവതാമാണിക്യഹീരകൈഃ
മഹർഷിമാരെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും, പുരോഹിതനായ ഗർഗ്ഗനെയും, രത്നങ്ങൾ, പവഴ, മാണിക്യങ്ങൾ, മുത്ത്, വജ്രം എന്നിവകൊണ്ട് ഭക്തിപൂർവ്വം ആദരിച്ചു.
ഭൂഷണൈര്വസനൈശ്ചൈവ മാല്യൈശ്ച ഗന്ധചന്ദനൈഃ । ലത്നസിഹാസനേ രമ്യേ സര്വേഷാം മധ്യദേശതഃ
ഭൂഷണങ്ങൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ, പുഷ്പമാലകൾ, സുഗന്ധചന്ദനം എന്നിവയാൽ അലങ്കരിച്ച്, മനോഹരമായ രത്നസിംഹാസനത്തിൽ എല്ലാവരെയും നടുവിൽ ഇരുത്തി.
ഗണേശം വാസയാമാസ പൂജാര്ഥം ശുഭകര്മണി । സപ്തതീര്ഥോദകേനൈവ സുവര്ണകലശേന ച
ശുഭകരമായ കര്മ്മത്തിനായി ഗണപതിയെ പൂജിക്കാൻ, എഴുപത് തീർത്ഥജലവും സ്വർണ്ണകലശവും ഉപയോഗിച്ച് ഇരുത്തി.
പുഷ്പജന്ദ്രനയുക്തേന ശീതേന വാസിതേന ച । സ്വര്ഗഗങ്ഗാജലേനൈവ പുഷ്കരോദകുണ്യതഃ
പുഷ്പങ്ങളും ചന്ദനവും ചേർത്ത് സുഗന്ധവും തണുപ്പും നിറഞ്ഞ വെള്ളവും, സ്വർഗ്ഗഗംഗയുടെ ജലവും പുഷ്കരതീർത്ഥജലവും ഉപയോഗിച്ചു.