ബ്രഹ്മാ ശുഭാശിഷം ചൈവ മുനയശ്ചാപി ഹര്ഷിതാഃ । നനൃതുര്ദേവതാഃ സര്വാ ജഗുര്ഗന്ധര്വകിന്നരാഃ
ബ്രഹ്മാവും സന്തോഷത്തോടെ മുനിമാരും ശുഭാശംസകൾ പറഞ്ഞു; എല്ലാ ദേവതകളും നൃത്തം ചെയ്തു, ഗന്ധർവരും കിന്നരന്മാരും പാടുകയും ചെയ്തു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ താത സ്തവരാജമനുത്തമമ് । വിഘ്നവിഘ്നകരം ശീഘ്രം ശത്രുസംഹാരകാരണമ്
ഇതിനിടയിൽ, പ്രിയപ്പെട്ടവനേ, എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നീക്കുന്ന, വേഗത്തിൽ ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്ന അതുല്യമായ സ്തോത്രരാജം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
പരമൈശ്വര്യജനകം സുഖദം പരമം ശുഭമ് । നിര്വാണമോക്ഷദം ചൈവ ഹരിഭക്തിപ്രദം ധ്രുവമ്
അത് പരമാധികാരവും സന്തോഷവും നൽകുന്നു, ഏറ്റവും ശുഭകരമാണ്, മോക്ഷവും നിർവാണവും നൽകുന്നു, ഹരിയിലേക്കുള്ള ഭക്തിയും ഉറപ്പായും നൽകുന്നു.
ഗോലോകവാസദം ചൈവ സര്വസിദ്ധിപ്രദം വരമ് । സ്തോത്രരാജപ്രപഠനാത്പ്രസന്നാ പാര്വതീ സദാ
അത് ഗോലോകത്തിൽ വാസം നൽകുന്നു, എല്ലാ സിദ്ധികളും പ്രാപ്യമാണ്; സ്തോത്രരാജം ജപിച്ചാൽ പാർവതി എപ്പോഴും പ്രസന്നയാകുന്നു.
ലോഭമോഹകാമക്രോധകര്മമൂലനികൃന്തനമ് । ബലബുദ്ധികരം ചൈവ ജന്മമൃത്യുവിനാശനമ്
ലോഭം, മോഹം, കാമം, ക്രോധം, കർമ്മം എന്നിവയുടെ മൂലങ്ങൾ ഇതു മുറിക്കുന്നു; ശക്തിയും ബുദ്ധിയും നൽകുന്നു, ജനനവും മരണവും നശിപ്പിക്കുന്നു.
ധനപുത്രപ്രിയാഭൂമിസര്വസംപത്പ്രദം നൃണാമ് । ശോകദുഃഖഹരം ചൈവ സര്വാമിദ്ധിപ്രദം വരമ്
മനുഷ്യർക്കു ധനം, മക്കൾ, പ്രിയപ്പെട്ടവർ, ഭൂമി, എല്ലാ സമ്പത്തും നൽകുന്നു; ദുഃഖവും സങ്കടവും അകറ്റുന്നു, എല്ലാ വിജയം നൽകുന്നു.
സ്തോത്രരാജപ്രപഠനാന്മഹാവന്ധ്യാ പ്രസൂയതേ । വന്ധനാന്മുച്യതേ ദുഃഖീ ഭയാന്മുച്യേത നിശ്ചിതമ്
സ്തോത്രരാജം ജപിച്ചാൽ വലിയ വന്ധ്യയും സന്താനത്തെ ലഭിക്കും; ദുഃഖിതർ ബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരാകും, ഭയത്തിൽ നിന്ന് ഉറപ്പായും വിടുതൽ ലഭിക്കും.
രോഗാദ്വിമുച്യതേ രോഗീ ദരിദ്രശ്ച ധനീ ഭവേന് । ദാവാഗ്നിമധ്യേ ന മൃതോ മഗ്നഃ പോതോ മഹാര്ണവേ
രോഗികൾ രോഗത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരാകും, ദരിദ്രൻ ധനികനാകും; കാട്ടുതീയിൽ മരണമില്ല, വലിയ സമുദ്രത്തിൽ കപ്പൽ മുങ്ങില്ല.
ദസ്യുഗ്രസ്തോ നിപുഗ്രസ്തോ ഹിംസ്രജന്തുസമന്വിതഃ । സ്തോത്രേണാനേന വൈശ്യേന്ദ്ര കല്യാണം ലഭതേ നരഃ
ചോരക്കാർ, ശത്രുക്കൾ, ക്രൂരമായ മൃഗങ്ങൾ എന്നിവയാൽ ഉപദ്രവിക്കപ്പെട്ടാലും, ഈ സ്തോത്രം ജപിച്ചാൽ, വാണിഗ്രാജാവേ, മനുഷ്യൻ ക്ഷേമം നേടും.
തൈജസാനാം യഥാ രത്നമാശ്രമാണാം ദ്വിജോ യഥാ । നദീനാം ച യഥാ ഗങ്ഗാ മന്ത്രാണാം പ്രണവോ യഥാ
രത്നങ്ങളിൽ തേജസ്സുള്ളത് എങ്ങനെ ശ്രേഷ്ഠമാണോ, ആശ്രമങ്ങളിൽ ദ്വിജന്റെത് എങ്ങനെ ഉത്തമമാണോ, നദികളിൽ ഗംഗ എങ്ങനെ പ്രധാനമാണോ, മന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രണവം എങ്ങനെ പ്രധാനമാണോ,
തുലസീ സര്വപത്രാണാം ധരാണാം ച വസുംധരാ । പുഷ്പാണാം പാരിജാതം ച കാഷ്ഠാനാം ചന്ദനം യഥാ
ഇലകളിൽ തുളസി എങ്ങനെ ശ്രേഷ്ഠമാണോ, ഭൂമികളിൽ ഭൂമാതാവ് എങ്ങനെ പ്രധാനമാണോ, പുഷ്പങ്ങളിൽ പാർിജാതം എങ്ങനെ ഉത്തമമാണോ, മരങ്ങളിൽ ചന്ദനം എങ്ങനെ ശ്രേഷ്ഠമാണോ,
വിഷ്ണുപൂജാ ച തപസാം വ്രതേഷ്വേകാദശീ യഥാ । ജ്ഞാനിനാം ച യഥാ ശംഭുഃ സിദ്ധാനാം ച ഗണേശ്വരഃ
തപസ്സുകളിൽ വിഷ്ണുപൂജ എങ്ങനെ പ്രധാനമാണോ, വ്രതങ്ങളിൽ ഏകാദശി എങ്ങനെ ഉത്തമമാണോ, ജ്ഞാനികളിൽ ശംഭു എങ്ങനെ ശ്രേഷ്ഠനാണോ, സിദ്ധന്മാരിൽ ഗണപതി എങ്ങനെ പ്രധാനനാണോ,
ദേവാനാം ച യഥാ വിഷ്ണുര്വേദാഃ ശാസ്ത്രേഷു തന്ത്രതഃ । ദേവീനാം ച യഥാ ദുര്ഗാ ശാന്താനാം കമലാ യഥാ
ദേവന്മാരിൽ വിഷ്ണു എങ്ങനെ ശ്രേഷ്ഠനാണോ, ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ വേദങ്ങൾ എങ്ങനെ പ്രധാനമാണോ, ദേവികളിൽ ദുര്ഗ്ഗാ എങ്ങനെ ഉത്തമയാണോ, ശാന്തരിൽ ലക്ഷ്മി എങ്ങനെ ശ്രേഷ്ഠയാണോ,
സരസ്വതീ ച വിദുഷാം രാധികാ സുന്ദരീഷു ച । തഥാ സ്തോത്രേഷ്വിദം സ്തോത്രം നാതഃ പരതരം വ്രജ
പണ്ഡിതന്മാരിൽ സരസ്വതി എങ്ങനെ ശ്രേഷ്ഠയാണോ, സുന്ദരികളിൽ രാധിക എങ്ങനെ പ്രധാനയാണോ, അങ്ങനെ സ്തോത്രങ്ങളിൽ ഈ സ്തോത്രം തന്നെയാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം, വ്രജ.
പുരാ ദത്തം ബ്രഹ്മണേ ച പുഷ്കരേ സൂര്യപര്വണി । ദൈത്യഗ്രസ്തായ ഭീതായ സര്വദുര്ഗഹരം പരമ്
പണ്ടെ, സൂര്യോത്സവത്തിൽ, ദൈത്യന്മാർ പിടിച്ചിരുന്നതിനാൽ ഭയപ്പെട്ട ബ്രഹ്മാവിന്, പുഷ്കരത്തിൽ ഇത് നൽകിയിരുന്നു; ഇത് എല്ലാ ദുർഗതികളും അകറ്റുന്ന ഉത്തമമായ സ്തോത്രമാണ്.
ശിവായ ശത്രുഗ്രസ്തായ ദദൌ ബ്രഹ്മാ മദാജ്ഞയാ । ശിവശ്ച സനകാദിഭ്യഃ പുരാ ദുര്വാസസേ ദദൌ
എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ശത്രുക്കൾ ഉപദ്രവിച്ചപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് ശിവനു ഇത് നൽകി; ശിവൻ പണ്ടെ സനകാദിമുനിമാർക്കും ദുർവാസസ്സിനും ഇത് നൽകി.
സനത്കുമാരോ ഭഗവാന്കൃപയാ ഗൌതമായ ച । പുലഹായ പുലസ്ത്യായ ദദൌ ചാങ്ഗിരസേ മുദാ
സനത്കുമാരൻ ഭഗവാൻ കരുണയോടെ ഗൗതമനോടും, പുലഹനോടും, പുലസ്ത്യനോടും, ആംഗിരസനോടും സന്തോഷത്തോടെ ഇത് നൽകി.
തഥാ യന്ദ്രായ സൂര്യായ സൂര്യശ്ചാപി യമായ ച । യമാശ്ച ചിത്രഗുപ്തായ കൃപയാ ച പുരാ ദദൌ
അതു പോലെ തന്നെ, യമനോടും സൂര്യനോടും ദാനം ചെയ്തു; സൂര്യൻ വീണ്ടും യമനോടും, യമൻ കരുണയോടെ പുരാതനകാലത്ത് ചിത്രഗുപ്തനോടും നൽകി.
നിത്യം പഠിഷ്യസി സ്തോത്രം ഗോലോകഗമനായ വൈ । സാക്ഷാത്പശ്യസി ഭോ താത താമേവ പാര്വതീമിഹ
നിത്യം ഈ സ്തോത്രം ഗോലോകത്തിലെത്താൻ വേണ്ടി ജപിച്ചാൽ, പ്രിയനായവാ, നീ ഇവിടെ തന്നെ പാർവതിയെ നേരിട്ട് കാണും.
യസ്മൈ കസ്മൈ ന ദാതവ്യം പാപിനേ ഗോപനം കുരു । നാരായണസ്യ ഭക്തായ ശാന്തായ വിദുഷേ തഥാ
ഇത് ആര്ക്കും കൊടുക്കരുത്, പ്രത്യേകിച്ച് പാപികൾക്ക്; രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കണം. നാരായണഭക്തനും ശാന്തനും വിദ്യാവാനുമായവർക്കേ കൊടുക്കണം.
സര്വജ്ഞായ ച വിപ്രായ ദാതവ്യം ച പ്രയത്നതഃ । വിപ്രായ വൃഷവാഹായ വൃഷലീവതയേ തഥാ
സർവ്വജ്ഞനോടും ബ്രാഹ്മണനോടും, വൃഷഭവാഹനഭക്തനോടും, സദ്ഗുണമുള്ള ഭാര്യയോടൊപ്പം ജീവിക്കുന്നവനോടും ശ്രദ്ധയോടെ നൽകണം.
ശൂദ്രാണാം സൂപകാരായ ശൂദ്രക്ഷാദ്ധാന്നഭോജിനേ । കന്യാവിക്രചിണേ ചൈവ ബ്രാഹ്മണായ വിശേഷതഃ
മറ്റുള്ളവർക്കു വേണ്ടി പാചകം ചെയ്യുന്ന ശൂദ്രനോടോ, ശൂദ്രഭക്ഷണം ചെയ്യുന്നവനോടോ, മകളെ വിൽക്കുന്നവനോടോ നൽകരുത്; പ്രത്യേകിച്ച് ബ്രാഹ്മണനോടാണ് നൽകേണ്ടത്.
സര്വസിദ്ധിം ച ലഭതേ സിദ്ധസ്തോത്രേ ഭവേദ്യദി । ദശായുതജപേനൈവ സിദ്ധസ്തോത്രോ ഭവേന്നരഃ
സ്തോത്രം സിദ്ധിച്ചാൽ എല്ലാസിദ്ധികളും ലഭിക്കും; പത്ത് ആയിരം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ ആൾക്ക് ഈ സ്തോത്രത്തിൽ പൂർണ്ണസിദ്ധി ലഭിക്കും.
അഗ്നിസ്തമഭം ജലസ്തമ്ഭം മൃത്സ്തമ്ഭം മനസസ്തഥാ । അശ്വമേധസഹസ്രാച്ച പൃഥിവ്യാശ്ച പ്രദക്ഷിണാത്
അഗ്നിയെ, വെള്ളം, ഭൂമി, മനസ്സ് എന്നിവയെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിലും, ആയിരം അശ്വമേധയാഗങ്ങൾക്കാളും, ഭൂമിയെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുന്നതിനേക്കാളും ഇതിന് വലിയ ഫലം ഉണ്ട്.
സ്നാനാച്ച സര്വതീര്ഥാനാം സ്തോത്രമേതച്ച പുണ്യദമ് । ദത്തം തുഭ്യം മയാ താത മമ പ്രാണസമം വ്രജ
എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും സ്നാനം ചെയ്യുന്നതിലും ഈ സ്തോത്രം കൂടുതൽ പുണ്യം നൽകുന്നു; പ്രിയനായവാ, എന്റെ ജീവനെപ്പോലെ പ്രിയപ്പെട്ടതായിത് ഞാൻ നിന്നെ നൽകിയിരിക്കുന്നു.
സ്തവനം കുരു പാര്വത്യാശ്ചേദാനീം മമ സംസദി । ശ്രീകൃഷ്ണസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ നന്ദസ്തുഷ്ടാവ പാര്വതീമ്
ഇപ്പോൾ പാർവതിയെ എന്റെ സന്നിധിയിൽ സ്തുതിക്കൂ; ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു നന്ദൻ പാർവതിയെ സ്തുതിച്ചു.
സ്തോത്രേണാനേന വിപ്രേന്ദ്ര സര്വസംപത്പ്രദായിനീമ് । വരം തസ്മൈ ദദൌ ദുര്ഗാ ഗോലോകവാസമീപ്സിതമ്
ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, എല്ലാ ഐശ്വര്യങ്ങളും നൽകുന്ന ഈ സ്തോത്രം കൊണ്ട് ദുർഗ്ഗാ അവനു ഗോലോകവാസം എന്ന ആഗ്രഹിച്ച വരം നൽകി.
ദുര്ലഭം പരമം ജ്ഞാനം വേദേ യന്ന ശ്രുതം മുനേ । രാജേന്ദ്രത്വം ഗോകുലേ ച കൃഷ്ണഭക്തിം സുദുര്ലഭാമ്
വേദങ്ങളിൽ പോലും കേൾക്കാനാകാത്ത അത്യന്തം ദുർലഭമായ പരമജ്ഞാനം, ഗോകുലത്തിൽ രാജത്വം, അത്യന്തം ദുർലഭമായ കൃഷ്ണഭക്തി എന്നിവയും അവൾ അവനു നൽകി.
തദ്ദാസ്വം ചാവി പരതോ മഹത്ത്വം സിദ്ധമേവ ച । വരം ദത്ത്വാ യയൌ ദുര്ഗാ സംഭാഷ്യ ശംഭുനാ സഹ
അവനു ദാസ്യവും, പരമമഹത്വവും, സിദ്ധിയും നൽകി; വരം നൽകി, ശംഭുവിനോടൊപ്പം സംസാരിച്ച് ദുർഗ്ഗാ അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
ജഗ്മുര്ദേവാശ്ച മുനയഃ സ്തുത്വാ ച നന്ദനന്ദനമ് । ഉവാച നന്ദം ശ്രീകൃഷ്ണോ വ്രജ നന്ദ വ്രജാന്വിതഃ
ദേവന്മാരും മുനിമാരും നന്ദപുത്രനെ സ്തുതിച്ച് പുറപ്പെട്ടു; ശ്രീകൃഷ്ണൻ നന്ദനോടു പറഞ്ഞു: 'നന്ദാ, നീ ജനങ്ങളോടൊപ്പം വ്രജയിലേക്ക് മടങ്ങൂ.'