ത്വമേവ ഗങ്ഗാ തുലസീ ത്വം ച സ്വാഹാ സതീ । ത്വദംശാംശാംശകലയാ സര്വദേവാദിയോഷിതഃ
നീ തന്നെയാണ് ഗംഗയും തുളസിയും സ്വാഹയും സതിയും. ദേവതകളിൽ തുടങ്ങുന്ന എല്ലാ ദേവീകളും, നിന്റെ ഒരു ചെറിയ അംശത്താൽ തന്നെ ഉദിച്ചവരാണ്.
സ്ത്രീരൂപം ചാതിപുംരൂപം ദേവി ത്വം ച നപുംസകമ് । വൃക്ഷാണാം വൃങരൂപാ ത്വം സൃഷ്ടാ ചാങ്കുരരൂപിണീ
ദേവി, സ്ത്രീരൂപവും അതിമാനവരൂപവും നപുംസകരൂപവും നീ തന്നെയാണ്. മരങ്ങളിൽ വടവൃക്ഷരൂപവും, അങ്കുരമായി ഉദിക്കുന്നതും നീയാണു.
വഹ്നൌ ച ദാഹികാ ശക്തിര്ജലേ ശൈത്യസ്വരൂപിണീ । സൂര്യേ തേജഃ സ്വരൂപാ ച പ്രഭാരൂപാ ച സംതതമ്
അഗ്നിയിൽ ദഹനശക്തിയായി നീയുണ്ട്, വെള്ളത്തിൽ തണുപ്പായി, സൂര്യനിൽ പ്രകാശവും തേജസ്സും ആയി നീ എപ്പോഴും നിലകൊള്ളുന്നു.
ഗന്ധരൂപാ ച ഭൂമൌ ച ആകാശേ ശബ്ദരൂപിണീ । ശോഭാസ്വരൂപാ ചന്ദ്രേ ച പദ്മസംഘേ ച നിശ്ചിതമ്
ഭൂമിയിൽ സുഗന്ധമായി, ആകാശത്തിൽ ശബ്ദമായി, ചന്ദ്രനിൽ ഭംഗിയായി, താമരകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ മനോഹാരിതയായി നീയുണ്ട്.
സൃഷ്ടൌ സൃഷ്ടിസ്വരൂപാ ച പാലനേ പരിപാലികാ । മഹാമാരീ ച സംഹാരേ ജലേ ച ജലരൂപിണീ
സൃഷ്ടിയിൽ സൃഷ്ടിരൂപവും, രക്ഷയിൽ രക്ഷകയും, സംഹാരത്തിൽ മഹാമാരിയും, വെള്ളത്തിൽ വെള്ളത്തിന്റെ രൂപവും നീയാണു.
ക്ഷുത്തവം ദയാ ത്വം നിദ്രാ ത്വം തൃഷ്ണാ ത്വം ബുദ്ധിരൂപിണീ । തുഷ്ടിസ്ത്വം ചാപി പുഷ്ടിസ്ത്വം ശ്രദ്ധാസ്ത്വം ച ക്ഷമാ സ്വയമ്
ക്ഷുധയും കരുണയും നിദ്രയും ദാഹവും ബുദ്ധിരൂപവും നീയാണു. തൃപ്തിയും പോഷണവും വിശ്വാസവും ക്ഷമയും നീ തന്നെയാണ്.
ശാന്തിസ്ത്വം ച സ്വയം ഭ്രാന്തിഃ കാന്തിസ്തവം കീര്തിരേവ ച । ലജ്ജാ ത്വം ച തഥാ മായാ ഭുക്തി-
ശാന്തിയും ഭ്രമവും കാന്തിയും കീർത്തിയും നീയാണു. ലജ്ജയും മായയും അനുഭവവും നീ തന്നെയാണ്.
സര്വശക്തിസ്വരൂപാ ത്വം സര്വസംബത്പ്രദായിനീ । വേദേഽനിര്വചനീയാ ത്വം ത്വാം ന ജാനാതി കശ്ചന
എല്ലാ ശക്തികളുടെയും സാക്ഷാത്കാരവും എല്ലാ സമ്പത്തും നൽകുന്നവളും നീയാണു. വേദങ്ങളിൽ നിന്നു വിവരണം കഴിയാത്തവളാണ് നീ, ആരും നിന്നെ അറിയുന്നില്ല.
സഹസ്ര വക്ത്രസ്ത്വാം സ്തോതും ന ച ശക്തഃ സുരേശ്വരി । വേദാ ന ശക്താഃ കോ വിദ്വാന്ന ച ശക്താ സരസ്വതീ
ദേവതകളുടെ രാജ്ഞിയേ, ആയിരം വായുള്ളവനും നിന്നെ പുകഴ്ത്താൻ കഴിയില്ല. വേദങ്ങൾക്കും പണ്ഡിതർക്കും പോലും കഴിയില്ല, സരസ്വതിക്കും കഴിയില്ല.
സ്വയം വിധാതാ ശക്തോ ന ന ച വിഷ്ണുഃ മനാതനഃ । കിം സ്തൌമി പഞ്ചവക്ത്രൈസ്തു രണത്രസ്തോ മഹേശ്വരി
സ്വയം സൃഷ്ടികർത്താവിനും ശാശ്വതനായ വിഷ്ണുവിനും കഴിയില്ല. അങ്ങനെ, യുദ്ധത്തിൽ ഭയപ്പെട്ട് അഞ്ചു വായുകൾകൊണ്ട് ഞാൻ എങ്ങനെ നിന്നെ സ്തുതിക്കുമേ, മഹേശ്വരിയേ?
കൃപാം കുരു മഹാമായേ മമ ശത്രുക്ഷയം കുരു । ഇത്യുക്ത്വാ ച സകരുണം രഥസ്ഥേ പതിതേ രണേ
മഹാമായേ, ദയചെയ്യേണം, എന്റെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കേണം. ഇങ്ങനെ കരുണയോടെ പറഞ്ഞ്, യുദ്ധരംഗത്തെ രഥത്തിൽ വീണു.
ആവിര്ബഭൂവ സാ ദുര്ഗാ സൂര്യകോടിസമപ്രഭാ । നാരായണേന കൃപയാ പ്രേരിതാ പരമാത്മനാ
അപ്പോൾ, കോടിയധികം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശത്തോടെ ദുർഗ്ഗാ പ്രത്യക്ഷമായി. പരമാത്മാവായ നാരായണന്റെ കരുണയാൽ അവൾ എത്തി.
ശിവസ്യ പുരതഃ ശീഘ്രം ശിവായ ച ജയായ ച । ഇത്യുവാച മഹാദേവീ മായാശക്ത്യാഽസുരം ജഹി
ശിവന്റെ മുന്നിൽ, അവന്റെ ജയത്തിനായി, മഹാദേവി പറഞ്ഞു: 'മായാശക്തിയാൽ അസുരനെ സംഹരിക്കൂ.'
ദുര്ഗോവാച വരം വൃണീഷ്വ ഭദ്രം തേ യത്തേ മനസി വാഞ്ഛിതമ് । ഭവാന്വരഃ സുരാണാം ച ജയം തുഭ്യം ദദാമ്യഹമ്
ദുർഗ്ഗാ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ, ഭദ്രൻ. ദേവന്മാരിൽ നീ ശ്രേഷ്ഠൻ; ഞാൻ നിനക്ക് ജയവും നൽകുന്നു.'
മഹാദേവ ഉവാച ക്ഷയോ ഭവതു ദൈത്യസ്യ ഇതി മേ വരമീശ്വരീ । ദേഹീതി വാഞ്ഛിതം ദുര്ഗേ പരമാദ്യേ മലാതനി
മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: 'അസുരന്റെ നാശം സംഭവിക്കട്ടെ — ഇതാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരം, ദുർഗ്ഗേ, പരമാദ്യേ, പാവനമായവളേ, ഇത് ദയവായി നൽകണം.'
ഭഗവത്യുവാച ഹരിം സ്മര മഹാഭാഗാ ജയ ദൈത്യം ജഗദ്ഗുരുഃ । സ്വയം വിധാതാ ഭഗവാംസ്ത്വമേവ ജ്യോതിരീശ്വരഃ
ഭഗവതി പറഞ്ഞു: 'ഹരിയെ ഓർക്കൂ, മഹാഭാഗവേ. ലോകഗുരുവായ ഭഗവാൻ തന്നെ അസുരനെ ജയിക്കും. സൃഷ്ടികർത്താവും പ്രകാശത്തിന്റെ ഇശ്വരനും നീ തന്നെയാണ്.'
ഏതസ്മിന്നന്തരേ വിഷ്ണുര്വൃഷരൂപോ ബഭൂവ ഹ । ദധാര കലയാ മൂര്ധ്നാ ശൂലപാണേ രഥം വിഭുഃ
അതിനിടയിൽ, വിഷ്ണു കാളരൂപം ധരിച്ചു, തന്റെ ഒരു അംശത്താൽ ത്രിശൂലധാരിയുടെ രഥം തലയിൽ ചുമന്നു.
ഊര്ധ്വചക്രമഥോഗ്രം ച പ്രകൃതിം ച ചകാര സഃ । ശസ്ത്രം ദദൌ മന്ത്രപൂതമുദ്ദധാര തതോ രഥമ്
അവൻ ഭയങ്കരമായ മേലേ തിരിയുന്ന ചക്രവും ആദിശക്തിയും സൃഷ്ടിച്ചു. മന്ത്രശുദ്ധമായ ആയുധം നൽകി, പിന്നെ രഥം ഉയർത്തി.
ശിവഃ ശസ്ത്രം ഗൃഹീത്വാ ച ധ്യാത്വാ വിഷ്ണും മഹേശ്വരീമ് । ജഘാന ത്രിപുരം ശീഘ്രം സ പപാത മഹീതലേ
ശിവൻ തന്റെ ആയുധം എടുത്തു, വിഷ്ണുവിനെയും മഹേശ്വരിയെയും മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ച്, ത്രിപുരനെ വേഗത്തിൽ നശിപ്പിച്ചു; അതു ഭൂമിയിൽ വീണു.
തുഷ്ടുവുഃ ശംകരം ദേവാശ്ചകുശ്ച പുഷ്പവര്ഷണമ് । ദുര്ഗാ തസ്മൈ ദദൌ ശൂരം പിനാകം വിഷ്ണുരേവ ച
ദേവന്മാർ ശംകരനെ സ്തുതിച്ചു, പുഷ്പവർഷം നടത്തി; ദുര്ഗ്ഗാ അവനു വീരമായ പിനാകം നൽകി, വിഷ്ണുവും അതുപോലെ തന്നു.
ബ്രഹ്മാ ശുഭാശിഷം ചൈവ മുനയശ്ചാപി ഹര്ഷിതാഃ । നനൃതുര്ദേവതാഃ സര്വാ ജഗുര്ഗന്ധര്വകിന്നരാഃ
ബ്രഹ്മാവും സന്തോഷത്തോടെ മുനിമാരും ശുഭാശംസകൾ പറഞ്ഞു; എല്ലാ ദേവതകളും നൃത്തം ചെയ്തു, ഗന്ധർവരും കിന്നരന്മാരും പാടുകയും ചെയ്തു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ താത സ്തവരാജമനുത്തമമ് । വിഘ്നവിഘ്നകരം ശീഘ്രം ശത്രുസംഹാരകാരണമ്
ഇതിനിടയിൽ, പ്രിയപ്പെട്ടവനേ, എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നീക്കുന്ന, വേഗത്തിൽ ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്ന അതുല്യമായ സ്തോത്രരാജം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
പരമൈശ്വര്യജനകം സുഖദം പരമം ശുഭമ് । നിര്വാണമോക്ഷദം ചൈവ ഹരിഭക്തിപ്രദം ധ്രുവമ്
അത് പരമാധികാരവും സന്തോഷവും നൽകുന്നു, ഏറ്റവും ശുഭകരമാണ്, മോക്ഷവും നിർവാണവും നൽകുന്നു, ഹരിയിലേക്കുള്ള ഭക്തിയും ഉറപ്പായും നൽകുന്നു.
ഗോലോകവാസദം ചൈവ സര്വസിദ്ധിപ്രദം വരമ് । സ്തോത്രരാജപ്രപഠനാത്പ്രസന്നാ പാര്വതീ സദാ
അത് ഗോലോകത്തിൽ വാസം നൽകുന്നു, എല്ലാ സിദ്ധികളും പ്രാപ്യമാണ്; സ്തോത്രരാജം ജപിച്ചാൽ പാർവതി എപ്പോഴും പ്രസന്നയാകുന്നു.
ലോഭമോഹകാമക്രോധകര്മമൂലനികൃന്തനമ് । ബലബുദ്ധികരം ചൈവ ജന്മമൃത്യുവിനാശനമ്
ലോഭം, മോഹം, കാമം, ക്രോധം, കർമ്മം എന്നിവയുടെ മൂലങ്ങൾ ഇതു മുറിക്കുന്നു; ശക്തിയും ബുദ്ധിയും നൽകുന്നു, ജനനവും മരണവും നശിപ്പിക്കുന്നു.
ധനപുത്രപ്രിയാഭൂമിസര്വസംപത്പ്രദം നൃണാമ് । ശോകദുഃഖഹരം ചൈവ സര്വാമിദ്ധിപ്രദം വരമ്
മനുഷ്യർക്കു ധനം, മക്കൾ, പ്രിയപ്പെട്ടവർ, ഭൂമി, എല്ലാ സമ്പത്തും നൽകുന്നു; ദുഃഖവും സങ്കടവും അകറ്റുന്നു, എല്ലാ വിജയം നൽകുന്നു.
സ്തോത്രരാജപ്രപഠനാന്മഹാവന്ധ്യാ പ്രസൂയതേ । വന്ധനാന്മുച്യതേ ദുഃഖീ ഭയാന്മുച്യേത നിശ്ചിതമ്
സ്തോത്രരാജം ജപിച്ചാൽ വലിയ വന്ധ്യയും സന്താനത്തെ ലഭിക്കും; ദുഃഖിതർ ബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരാകും, ഭയത്തിൽ നിന്ന് ഉറപ്പായും വിടുതൽ ലഭിക്കും.
രോഗാദ്വിമുച്യതേ രോഗീ ദരിദ്രശ്ച ധനീ ഭവേന് । ദാവാഗ്നിമധ്യേ ന മൃതോ മഗ്നഃ പോതോ മഹാര്ണവേ
രോഗികൾ രോഗത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരാകും, ദരിദ്രൻ ധനികനാകും; കാട്ടുതീയിൽ മരണമില്ല, വലിയ സമുദ്രത്തിൽ കപ്പൽ മുങ്ങില്ല.
ദസ്യുഗ്രസ്തോ നിപുഗ്രസ്തോ ഹിംസ്രജന്തുസമന്വിതഃ । സ്തോത്രേണാനേന വൈശ്യേന്ദ്ര കല്യാണം ലഭതേ നരഃ
ചോരക്കാർ, ശത്രുക്കൾ, ക്രൂരമായ മൃഗങ്ങൾ എന്നിവയാൽ ഉപദ്രവിക്കപ്പെട്ടാലും, ഈ സ്തോത്രം ജപിച്ചാൽ, വാണിഗ്രാജാവേ, മനുഷ്യൻ ക്ഷേമം നേടും.
തൈജസാനാം യഥാ രത്നമാശ്രമാണാം ദ്വിജോ യഥാ । നദീനാം ച യഥാ ഗങ്ഗാ മന്ത്രാണാം പ്രണവോ യഥാ
രത്നങ്ങളിൽ തേജസ്സുള്ളത് എങ്ങനെ ശ്രേഷ്ഠമാണോ, ആശ്രമങ്ങളിൽ ദ്വിജന്റെത് എങ്ങനെ ഉത്തമമാണോ, നദികളിൽ ഗംഗ എങ്ങനെ പ്രധാനമാണോ, മന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രണവം എങ്ങനെ പ്രധാനമാണോ,