വാസുദേവേതി തന്നാമ വേദേഷു ച ചതുര്ഷു ച । പുരാണേഷ്വിതിഹാസേഷു യാത്രാദിഷു ച ദൃശ്യതേ
വാസുദേവൻ എന്ന നാമം നാലു വേദങ്ങളിലും, പുരാണങ്ങളിലും, ഇതിഹാസങ്ങളിലും, യാഗാദികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും കാണാം.
രക്തവീര്യാശ്രിതോ ദേഹഃ ക്വ തേ വേദേ നിരൂപിതഃ । സാക്ഷിണോ മുനയശ്ചൈവ ധര്മഃ സര്വത്ര ഏവ ച
നിനക്ക് രക്തവും വീര്യവും ആശ്രയിച്ച ദേഹം വേദങ്ങളിൽ എവിടെയാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്? മുനിമാരും സാക്ഷികളാണ്, ധർമ്മം എല്ലായിടത്തും നിലനിൽക്കുന്നു.
സാക്ഷിണോ മമ വേദാശ്ച രവിചന്ദൌ ച സംപ്രതമ്
എന്റെ സാക്ഷികൾ വേദങ്ങളും, ഈ സമയം സൂര്യനും ചന്ദ്രനും തന്നെയാണ്.
ഭൃഗുരുവാച സത്യം വദസി ത്വമേവ വൈഷ്ണവാഗ്രണീഃ । സ്വാഗതം കുശലം ശശ്വത്കിംനിമിത്തമിഹാഽഽഗതഃ
ഭൃഗു പറഞ്ഞു: നീ സത്യം പറയുന്നു; വൈഷ്ണവന്മാരിൽ നീ തന്നെ പ്രധാനൻ. സ്വാഗതം! എപ്പോഴും നിനക്ക് സുഖം ഉണ്ടാകട്ടെ. ഏത് കാരണത്താലാണ് നീ ഇവിടെയെത്തിയത്?
സനത്കുമാര ഉവാച ശ്രൂയതാം മുനയഃ സര്വേ ശ്രൂയതാം കൃഷ്ണ സാംപ്രതമ് । അഹോ യേന നിമിത്തേന ചാതിശീഘ്രമിഹാഽഽഗതഃ
സനത്കുമാരൻ പറഞ്ഞു: എല്ലാ മുനിമാരും കേൾക്കട്ടെ, കൃഷ്ണനും ഇപ്പോൾ കേൾക്കട്ടെ; ഏത് കാരണത്താലാണ് അവൻ ഇത്ര വേഗത്തിൽ ഇവിടെയെത്തിയത്?
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച ഭഗവന്മര്വധര്മജ്ഞ കിംനിമിത്തമിഹാഽഽഗതഃ । സര്വം ജാനാസി സര്വജ്ഞ ത്വമേവ വിദുഷാം വരഃ
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ഭഗവൻ, ധർമ്മത്തെ അറിയുന്നവനേ, ഏത് കാരണത്താലാണ് നീ ഇവിടെയെത്തിയത്? നീ എല്ലാം അറിയുന്നവനാണ്, ജ്ഞാനികളിൽ നീ തന്നെ ശ്രേഷ്ഠൻ.
സനത്കുമാര ഉവാച ധന്യോഽസി ഭഗവഞ്ഛശ്വന്മാന്യോഽസി ജഗതാമപി । സര്വേശ്വരേശ്വരോഽസി ത്വം തത്പരോ നാസ്തി വിശ്വതഃ
സനത്കുമാരൻ പറഞ്ഞു: ഭഗവൻ, നീ ഭാഗ്യവാനാണ്; ലോകങ്ങൾക്കു പോലും എപ്പോഴും ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ് നീ. നീ സർവ്വേശ്വരന്മാരുടെ ഇശ്വരനാണ്; ഈ വിശ്വത്തിൽ നിന്നേക്കാൾ ഉയർന്നവൻ ആരുമില്ല.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച യജ്ഞാനാം ച വ്രതാനാം ച തപസ്യാനാം ദ്വിജേശ്വര। സതതം ഫലദാതാഽഹം ദക്ഷിണാഭിഃ സഹേതി യ
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, യജ്ഞങ്ങൾക്കും വ്രതങ്ങൾക്കും തപസ്സുകൾക്കും ഫലം നൽകുന്നത് എപ്പോഴും ഞാനാണ്, ദക്ഷിണയോടുകൂടി.
ഇതി ശ്രുത്വാ കുമാരശ്ച ജവേന പ്രയയൌ വനേ । മത്വാഽഽശ്ചര്യ ച വചനം വാരയാമാസ തേഽപിതമ്
ഇത് കേട്ട യുവാവ് വേഗത്തിൽ കാടിലേക്ക് പോയി; അത്ഭുതകരമായ വാക്കുകൾ ആലോചിച്ച്, അവൻ തന്റെ അച്ഛനെ തടഞ്ഞു.
ഋഷയ ഊചുഃ ഹേ സിദ്ധേന്ദ്ര മഹാഭാഗ കുമാര കരുണാമയ । കാ ശങ്കിതകഥാ പ്രോക്താ ഭഗവത്കൃഷ്ണസംനിധൌ
മുനികൾ പറഞ്ഞു: ഹേ സിദ്ധേന്ദ്ര, മഹാഭാഗനേ, കരുണയുള്ള ബാലനേ, ഭഗവാൻ കൃഷ്ണന്റെ സന്നിധിയിൽ ഏതു ആശങ്കയുള്ള കഥയാണ് പറഞ്ഞത്?
കിം പുത്ര ദൃഷ്ടമാശ്ചര്യ ശ്രുതം കിമപി കുത്രചിത് । അതീവ കൃത്വാ വിസ്തീര്ണമസ്മാകം വക്തുമര്ഹസി
മകനേ, നീ എന്തെങ്കിലും അത്ഭുതം കണ്ടോ, അല്ലെങ്കിൽ എവിടെയെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും കേട്ടോ? ദയവായി ഞങ്ങൾക്ക് വിശദമായി, വ്യക്തമായി പറയണം.
ഏത സ്മിന്ന്നതരേ ബ്രഹ്മാ പാര്വത്യാ സഹ ശംകരഃ । അനന്തശ്ചാപി ധര്മശ്ച ശ്രീസൂര്യശ്ച നിശാകരഃ
ഇവിടെ ഈ സഭയിൽ ബ്രഹ്മാവും പാർവതിയുമൊപ്പം ശങ്കരനും, അനന്തനും, ധർമ്മനും, ശ്രീസൂര്യനും, ചന്ദ്രനും ഉണ്ട്.
ആദിത്യാ വസവോ രുദ്രാ ദിക്പാലാദ്യാശ്ച ദേവതാഃ । ശ്രീകൃഷ്ണഃ സഹസോത്ഥായ സംഭാധ്യ ചപൃഥക്പൃഥകു
ആദിത്യന്മാർ, വസുക്കൾ, രുദ്രന്മാർ, ദിക്കുകളുടെ രക്ഷകരും മറ്റു ദേവതകളും ഇവിടെയുണ്ട്; ശ്രീകൃഷ്ണൻ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റ്, ഓരോരുത്തരെയും പ്രത്യേകം ആദരിച്ചു.
മധുപര്കാദികം ദത്ത്വാ പൂജയാമാസ ഭക്തിതഃ । പ്രണേസുര്ഋഷയഃ സര്വേ ശേഷം ശംഭും വിധിം ശിവാമ്
മധുപർക്കാദി ഭോജനങ്ങൾ അർപ്പിച്ച്, ഭക്തിയോടെ അവരെ പൂജിച്ചു; എല്ലാ മുനികളും ശേഷനെയും ശംഭുവിനെയും, വിധിയെയും ശിവനെയും നമസ്കരിച്ചു.
പരസ്പരം ച സംഭാഷാ ബഭൂവ ദ്വിജദേവയോഃ । സമുവാസാഽഽസനേ മധ്യേ കുമാരഃ കനകപ്രഭഃ
ദ്വിജന്മാരും ദേവന്മാരും തമ്മിൽ പരസ്പരം സംസാരിച്ചു; പൊന്നുപോലുള്ള വർണ്ണമുള്ള ബാലൻ നടുവിൽ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരുന്നു.
മയാ ഗതശ്ച ഗോലോകോ ന ദൃഷ്ടോ രാധികാപതിഃ । തതോ ഗതം ച വൈകുണ്ഠം തത്ര നാസ്തി ചതുര്ഭുജഃ
ഞാൻ ഗോളോകത്തിലേക്ക് പോയി, പക്ഷേ രാധയുടെ നാഥനെ കാണാനായില്ല; പിന്നെ വൈകുണ്ഠത്തിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, അവിടെ നാലു കൈകളുള്ളവനില്ലായിരുന്നു.
തതോ ഗതശ്ച ക്ഷീരോദസ്തത്ര നാസ്തി ഹരിഃ സ്വയമ് । പരിശ്രാന്തോ വിഷണ്ണശ്ച സ്നാതം ക്ഷീരോദധേസ്തടേ
അതിനുശേഷം ക്ഷീരസാഗരത്തിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, അവിടെ ഹരിയെ കാണാനായില്ല; ഞാൻ ക്ഷീണിച്ചും വിഷണ്ണനായി ക്ഷീരസാഗരത്തിൻറെ തീരത്ത് കുളിച്ചു.
വിസ്തീര്ണവാലുകാമധ്യേ കച്ഛപഃ ശതയോജനഃ । ഭീതശ്ച കമ്പിതസ്തത്ര ദൃഷ്ടോ ദുഃഖീ ച ശുഷ്കിതഃ
വിപുലമായ മണലിനടിയിൽ, നൂറു യോജന വലിപ്പമുള്ള ഒരു ആമയെ ഞാൻ കണ്ടു; അവൻ ഭയത്താൽ വിറെച്ചു, ദു:ഖിതനായി ഉണങ്ങിയിരുന്നു.
നിഃസാരിതോ രാഘവേണ മീനേന ച മഹാത്മനാ । ധന്യോഽസീതി മയോക്തശ്ച നാഹം ധന്യ ഉവാച സഃ
രാഘവനും മഹാത്മാവായ മീനനും എന്നെ പുറത്താക്കി; ഞാൻ പറഞ്ഞു, 'നീ ഭാഗ്യവാനാണ്', പക്ഷേ അവൻ പറഞ്ഞു, 'ഞാൻ ഭാഗ്യവാനല്ല.'
ക്ഷീരോദഃ സാഗരോ ധന്യോ ജന്തവോ യത്ര മദ്വിധാഃ । മത്തോ മഹത്തരാശ്ചാപി ഹ്യസംഖ്യാശ്ച മഹാമുനേ
ക്ഷീരസാഗരം ഭാഗ്യവാനാണ്, കാരണം എന്റെ പോലെയുള്ള ജീവികൾ അവിടെ വസിക്കുന്നു; എന്നേക്കാൾ വലിയവരും അനേകം ജീവികളും അവിടെ ഉണ്ട്, മഹാമുനിയേ.
ഭവാന്ധന്യോഽസ്തി ക്ഷീരോദ തേനോക്തോ നാഹമേവ ച । ധന്യാ വസുംധരാ ദേവീ യത്രൈവ സപ്തസാഗരാഃ
ക്ഷീരസാഗരമേ, നീ ഭാഗ്യവാനാണ്, എന്നിങ്ങനെ അവൻ പറഞ്ഞു, പക്ഷേ ഞാൻ അല്ല; ഭൂമിദേവി ഭാഗ്യവതിയാണ്, അവിടെയാണ് ഏഴു സമുദ്രങ്ങളും ഉള്ളത്.
ധന്യാഽസി വസുധേത്യുക്താ നാഹമേവേത്യുവാച സാ । ധന്യോഽനന്തോ മമാഽഽധാരഃ കൃഷ്ണാംശോ നാഗരാഡ്വിഭുഃ
'ഭൂമിയേ, നീ ഭാഗ്യവതിയാണ്' എന്ന് പറഞ്ഞു, പക്ഷേ അവൾ പറഞ്ഞു, 'ഞാൻ അല്ല'; അനന്തൻ ഭാഗ്യവാനാണ്, അവളെ താങ്ങുന്നവൻ, കൃഷ്ണന്റെ അംശമായ നാഗരാജാവ്.
മഹസ്രമൂര്ധ്നാ മധ്യേഽഹം മൂര്ധ്നി ശൂര്പേ ച സര്ഷപഃ । ധന്യോഽസി ശേഷേത്യുക്തോഽയം ധന്യോ നാഹമുവാച വൈ
വലിയ ജലാശയങ്ങൾക്കിടയിൽ, ഞാൻ അവന്റെ തലയിൽ ഉണ്ട്, ഒരു ചാക്കിൽ ഉള്ള കടുകുപോലെ; 'ശേഷനേ, നീ ഭാഗ്യവാനാണ്' എന്ന് പറഞ്ഞു, പക്ഷേ അവൻ പറഞ്ഞു, 'ഞാൻ ഭാഗ്യവാനല്ല.'
ധന്യഃ കൂര്മോ മമാഽഽധാരോ ഗച്ഛ തത്രൈവ വൈ മുനേ । ധന്യോഽസി കൂര്മേത്യുക്തോഽയം നാരം ധന്യോഽസ്മി വൈ മുനേ
ആമയാണ് എന്നെ താങ്ങുന്നത്, അതിനാൽ ആമ ഭാഗ്യവാനാണ്; നീ അവിടേക്ക് പോവുക, മുനിയേ; 'കൂർമനേ, നീ ഭാഗ്യവാനാണ്' എന്ന് പറഞ്ഞു, പക്ഷേ അവൻ പറഞ്ഞു, 'ഞാൻ ഭാഗ്യവാനല്ല.'
വായുനാ ധാര്യമാണോഽഹം മത്തോ ധന്യതമശ്ച സഃ । ധന്യോഽസീത്യുക്തഃ പവനോ ധന്യോ നാഹമുവാച സഃ
വായുവാണ് എന്നെ താങ്ങുന്നത്, അവൻ എന്നേക്കാൾ ഭാഗ്യവാനാണ്; 'നീ ഭാഗ്യവാനാണ്' എന്ന് വായുവിനോട് പറഞ്ഞു, പക്ഷേ അവൻ പറഞ്ഞു, 'ഞാൻ ഭാഗ്യവാനല്ല.'
ധന്യശ്ച ഭഗവാന്ബ്രഹ്മാ വിധാതാ ജഗതാമപി । ധന്യോഽസി തത്ര ധാതാ ച ധന്യോ നാഹമുവാചസഃ
ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവാണ് ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, അവൻ ഭാഗ്യവാനാണ്; 'നീ ഭാഗ്യവാനാണ്' എന്ന് സ്രഷ്ടാവിനോട് പറഞ്ഞു, പക്ഷേ അവൻ പറഞ്ഞു, 'ഞാൻ ഭാഗ്യവാനല്ല.'
ധന്യോ മഹേശ്വരോ ദേവോ യോഗീന്ദ്രാണാം ഗുരോര്ഗുരുഃ । സര്വാരാധ്യഃ സര്വപൂജ്യോ ധര്മരൂപഃ സനാതനഃ
മഹേശ്വരൻ മഹാനായ ദൈവം, യോഗിമാരുടെ ഗുരുവും ഗുരുക്കന്മാരുടെ ഗുരുവുമാണ്. എല്ലാവരും ആരാധിക്കേണ്ടവനും, എല്ലാവരും ആദരിക്കേണ്ടവനും, ധർമ്മത്തിന്റെ രൂപവും, ശാശ്വതനും ആകുന്നു.
കാലകാലശ്ച സംഹര്താ സ്വയം മൃത്യുംജയഃ പ്രഭുഃ । ധന്യോഽസി തത്ര ശംഭുശ്ച ധന്യോ നാഹമുവാച സഃ
കാലത്തിന്റെ കാലനായി, സകലത്തെയും സംഹരിക്കുന്നവനും, മരണത്തെ ജയിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രഭുവുമാണ്. അപ്പോൾ ശംഭുവേ, നീ ഭാഗ്യവാനാണ് — എന്നാണവൻ പറഞ്ഞത് — ഞാൻ അല്ല.
സര്വാദൌ പൂജനം യസ്യ ജ്ഞാനിനാം ച ഗുരോര്ഗുരുഃ । ധന്യോ ഗണേശ്വരോ ദേവോ ദേവാനാം പ്രവരഃ പരഃ
എല്ലാവർക്കും ആദ്യം പൂജിക്കപ്പെടേണ്ടവനും, ജ്ഞാനികളുടെ ഗുരുവും, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും പരമനുമായ ഗണേശൻ ഭാഗ്യവാനാണ്.
സിദ്ധേന്ദ്രേഷു മുനീന്ദ്രേഷു ദേവേന്ദ്രേഷു ശ്രുതൌ ശ്രുതമ് । യോഗീന്ദ്രേഷു ച പ്രാജ്ഞേഷു ന ഗണേശാത്പരഃ പുമാന്
സിദ്ധന്മാരിലും, മഹർഷിമാരിലും, ദേവേന്ദ്രന്മാരിലും, വേദങ്ങളിൽ കേൾക്കുന്നതിലും, യോഗിമാരിലും ജ്ഞാനികളിലും, ഗണേശനേക്കാൾ വലിയവൻ ആരുമില്ല.