സുമേരുഗഹ്വരം വാഽപി ക്ഷീരോര്ദ വാ മനോഹരമ് । തത്രൈവ ഗച്ഛ ഭദ്രം തേ രമo
സുമേരു മലയുടെ ഗുഹയിലേക്കോ, മനോഹരമായ ക്ഷീരസാഗരത്തിലേക്കോ പോവൂ; അവിടെക്കു പോവൂ, നിനക്ക് ഭാഗ്യം ഉണ്ടാകട്ടെ, രാമേ.
സത്യലോകം ബ്രഹ്മലോകം രമ്യം സദ്മ രഹഃസ്ഥലമ് । തത്രൈവ ഗച്ഛ ഭദ്രം തേ രമo
സത്യലോകം, ബ്രഹ്മലോകം, മനോഹരമായ ഭവനം, രഹസ്യസ്ഥലം—അവിടങ്ങളിലേക്കു പോവൂ; അവിടെക്കു പോവൂ, നിനക്ക് ഭാഗ്യം ഉണ്ടാകട്ടെ, രാമേ.
മലയേ നിലയം രമ്യം രത്നേന്ദ്രസാരനിര്മിതമ് । സുഗന്ധിയുക്തം സതതം ശുദ്ധം ചന്ദനവായുനാ
മലയപര്വ്വതത്തില് രത്നങ്ങളുടെ ശ്രേഷ്ഠതയാല് നിര്മ്മിച്ച, സദാ സുഗന്ധവും ശുദ്ധിയും നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ ഒരു വാസസ്ഥലം ഉണ്ട്.
മാലതീ യൂഥികാ രമ്യാ കേതകീ മാധവീ തഥാ । ചാരുചമ്പകപുഷ്പാണാം ഗന്ധേന സുമനോഹരമ്
മാലതി, യൂഥിക, രമ്യമായ കേതകി, മാധവി, മനോഹരമായ ചാമ്പകപൂക്കളുടെ സുഗന്ധം—ഇവയാല് ആ സ്ഥലം അതിമനോഹരമാണ്.
പികാനാം ഭ്രമരാണാം ച മധുരധ്വനിസംയുതമ് । തത്രൈവ ഗച്ഛ ഭദ്രം തേ രമo
കുയിലുകളും തേനീച്ചകളും മധുരമായ ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന ആ സ്ഥലത്തേക്കു പോവൂ; അവിടെക്കു പോവൂ, നിനക്ക് ഭാഗ്യം ഉണ്ടാകട്ടെ, രാമേ.
ഇന്ദ്രസ്യ വരുണാസ്യൈവ വായോരപി യമസ്യ ച । ധനേശ്വരസ്യ ബഹ്രേശ്ച ധര്മസ്യ ശശിനസ്തഥാ
ഇന്ദ്രന്, വരുണന്, വായു, യമന്, കുബേരന്, ബഹ്രന്, ധര്മന്, ചന്ദ്രന്—ഇവരുടെ ലോകങ്ങള്—
സുരമ്യം ലോകമേതേഷാം മധ്യേ തേവി യഥേച്ഛസി । തത്രൈവ ഗച്ഛ ഭദ്രം തേ രമo
ഈ ദേവന്മാരുടെ മനോഹരമായ ലോകങ്ങളില് നിന്നു നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളിടത്തേക്കു പോവൂ; അവിടെക്കു പോവൂ, നിനക്ക് ഭാഗ്യം ഉണ്ടാകട്ടെ, രാമേ.
രത്നദ്വീപം മണിദ്വീപം രമ്യം ചന്ദ്രസരോവരമ് । തത്രൈവ ഗച്ഛ ഭദ്രം തേ രമo
രത്നദ്വീപ്, മണിദ്വീപ്, മനോഹരമായ ചന്ദ്രസരോവര്—അവിടങ്ങളിലേക്കു പോവൂ; അവിടെക്കു പോവൂ, നിനക്ക് ഭാഗ്യം ഉണ്ടാകട്ടെ, രാമേ.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ സംഭോക്തും ഗച്ഛന്തം തം ഛലേന ച । ന വാസ്തവപരീക്ഷാര്ഥം സതീത്വം ബോധിതും വ്രജ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, അവന് ആനന്ദിക്കാനായി പോകുമ്പോള് അവനെ പരീക്ഷിക്കാനായി, സതീത്വം തെളിയിക്കാനാണ് അവള് പോയത്, യഥാര്ത്ഥ പരീക്ഷയ്ക്കല്ല.
ഉവാച സാ നൃപസുതാ കോപവക്ത്രാസ്യലോചനാ । ഹിതം സത്യം യോഗയുക്തം ധര്മാര്ഥം ച യശസ്കരമ്
രാജകുമാരിയുടെ മുഖത്തും കണ്ണുകളിലും കോപം നിറഞ്ഞു; അവള് ഉപകാരകരവും സത്യസന്ധവുമായ, യോഗം ചേര്ന്ന, ധര്മത്തിനും കീര്ത്തിക്കും കാരണമാകുന്ന വാക്കുകള് പറഞ്ഞു.
വൃന്ദോവാച ധൈര്യ കുരു മഹാഭാഗ ശ്രേഷ്ഠോ ജാതിഷു ബ്രഹ്മണഃ । ബ്രഹ്മണാനാം തപോ മൂലം സത്യം വേദവ്രതം ധൃതിഃ
വൃന്ദാ പറഞ്ഞു: ധൈര്യം കാണിക്കൂ മഹാഭാഗവതേ, ജന്മത്തിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനാണ് നീ. ബ്രാഹ്മണരുടെ മൂലാധാരം തപസാണ്, സത്യമാണ്, വേദാനുഷ്ഠാനവും സ്ഥിരതയും കൂടിയാണ്.
പരസ്ത്രീസഹസംഭോഗഃ സ്വഭാവശ്ചാപ്യധര്മിണാമ് । അധര്മേണൈവ ഹേ വിപ്ര ദുഷ്ടോഽഭദ്രാണി പശ്യതി
മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യയുമായി അനധികൃത ബന്ധം പുലർത്തുന്നത് അധർമികളുടേതായ സ്വഭാവമാണ്. അദ്ധർമ്മത്തിലൂടെ മാത്രമേ ദുഷ്ടന്മാർക്ക് അശുഭങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയൂ.
തതഃ സപത്നേ ജയതി സമൂലസ്ഥോ വിനശ്യതി । പതിവ്രതാനാം ഗമനേ ബലാത്കാരേണ നിശ്ചിതമ്
അങ്ങനെ, എതിരാളി ജയിക്കും, പാപത്തിൽ ഉറച്ചവൻ നശിക്കും. പതിവ്രതകളെ ബലാൽക്കാരം ചെയ്താൽ നിർഭാഗ്യവും നാശവും ഉറപ്പാണ്.
മാതൃഗാമീ ഭവേത്സദ്യോ ബ്രഹ്മഹത്യാശതം ഭവേത് । കുമ്ഭീപാകേ പച്യതേ ച യാവച്ചന്ദ്രദിവാകരൌ
തന്റെ അമ്മയെ സമീപിക്കുന്നവൻ ഉടൻ നൂറ് ബ്രാഹ്മണഹത്യയുടെ പാപം ഏറ്റെടുക്കുന്നു; ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നിലനിൽക്കുന്നവരെക്കാളും ദീർഘമായി കുംബീപാകനരകത്തിൽ വേവപ്പെടും.
പ്രദഗ്ധസ്തൈലതപ്തേഷു ന മൃതഃ സൂക്ഷ്മദേഹതഃ । താഡിതോ യമദൂതൈശ്ച ലോഹദണ़്ഡേന മൂര്ധനി
എണ്ണ ചൂടാക്കി കുതിച്ചുവീഴുന്ന പാത്രങ്ങളിൽ അവൻ ചുട്ടുപൊള്ളും, എന്നാൽ സൂക്ഷ്മശരീരമുള്ളതിനാൽ മരിക്കില്ല; യമദൂതന്മാർ ഇരുമ്പുകൊലുവുകൾ കൊണ്ട് തലയിൽ അടിക്കും.
ക്ഷണം സുഖം ചിരം ദുഃഖം സര്വനാശസ്യ കാരണമ് । അഗമ്യാഗമനം ദുഃഖം ധര്മിഷ്ഠോ നൈവ വാഞ്ഛതി
ഒരു നിമിഷം മാത്രം സന്തോഷം, എന്നാൽ ദീർഘകാലം ദു:ഖം, എല്ലാം നശിപ്പിക്കുന്ന കാരണമാണ്. അനധികൃത ബന്ധത്തിന്റെ ദു:ഖം ധാർമ്മികർ ഒരിക്കലും ആഗ്രഹിക്കില്ല.
ക്ഷമസ്വഗച്ഛ ഭദ്രം തേ ബ്രാഹ്മണ ജ്ഞാനദുര്ബല । യഥാ ദീപശിഖാം ദൃഷ്ട്വാ കീടഃ പതതി നിശ്ചിതമ്
ക്ഷമിക്കൂ, പോവൂ, നിനക്ക് ആശംസകൾ, ജ്ഞാനത്തിൽ ദുർബലനായ ബ്രാഹ്മണാ; ദീപശിഖ കാണുമ്പോൾ കീടം അതിലേക്ക് പാഞ്ഞു വീഴുന്നതുപോലെയാണ്.
മിഷ്ടം ദൃഷ്ട്വാ ബഡീശാഗ്രേ ലുബ്ധമീനോ മൃഗോ യഥാ । യഥാ വിഷാക്തം ഭക്ഷ്യം ച ഭുങ്ക്തേ ഭോക്താ ബുഭുക്ഷിതഃ
കമ്പിയിൽ ഇലക്കെട്ട് കണ്ടാൽ ആസക്തനായ മീൻ അതിലേക്ക് ചാടുന്നതുപോലെയും, വിഷം കലർന്ന ഭക്ഷണം വിശപ്പോടെ ഒരാൾ കഴിക്കുന്നതുപോലെയും,
ഗൃഹ്ണാതി ദുഷ്ടോ ദുഷ്ടം ച വിഷകുമ്ഭം പയോമുഖമ് । തഥാ ദൃഷ്ട്വാ പരസ്ത്രീണാം മുഖപദ്മം മനോഹരമ്
അങ്ങനെ തന്നെ, ദുഷ്ടൻ ദുഷ്ടതയേ തിരഞ്ഞെടുക്കും, പാലുപരിചയമുള്ള വിഷപ്പാത്രം പിടിക്കുന്നതുപോലെ; മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയുടെ മനോഹരമായ മുഖം കണ്ടാൽ,
വിനാശബീജം മോഹേന ഭ്രാന്തോ ഭവതി ലമ്പടഃ । മുഖം ച രുചിരം സ്ത്രീണാം ശ്രോണിയുഗ്മം മനോഹരമ്
മോഹത്തിൽ ആകൃഷ്ടനായി, അവൻ ലംപടനായി, നാശത്തിന്റെ വിത്ത് വിതയ്ക്കുന്നു; സ്ത്രീകളുടെ മനോഹരമായ മുഖവും ആകർഷകമായ കമരും,
കാമാധാരം നാശബീജമധര്മസ്ഥലമേവ ച । ഭഗം നരകകുണ്ഡം ച ലാലാമൂത്രസമന്വിതമ്
കാമത്തിന്റെ ആധാരവും, നാശത്തിന്റെ വിത്തും, അദ്ധർമ്മത്തിന്റെ സ്ഥലവുമാണ്; സ്ത്രീയുടെ യോനി നരകകുഴിയാണ്, തുപ്പും മൂത്രവും നിറഞ്ഞത്.
ദുര്ഗന്ധിയുക്തം പാപം ച യമദണ്ഡസ്യ കാരണമ് । യഥാ ലിങ്ഗം വിശത്യേവ പാപയോനൌ ച യോഷിതാമ്
ദുർഗന്ധവും പാപവും യമദണ്ഡത്തിന് കാരണമാണ്; പുരുഷൻ സ്ത്രീയുടെ പാപയോനിയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതുപോലെയാണ്,
തഥാ പുമാന്വിശത്യേവ രൌരവേ ച യുഗേ യുഗേ । രഹസ്യം ചാഽഽപദം ദൃഷ്ട്വാ മാം തവം ധര്ഷിതുമിച്ഛസി
അങ്ങനെ തന്നെ, പുരുഷൻ യുകയുഗങ്ങളോളം റൗരവനരകത്തിൽ പ്രവേശിക്കും; രഹസ്യമായും ദുരിതത്തിലും എന്നെ കാണുമ്പോൾ നീ എന്നെ ബലാൽക്കാരം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
അത്രൈവ സര്വദേവാശ്ച ലോകപാലാശ്ച ബ്രാഹ്മണാ । ജാജ്വല്യമാനോ ധര്മശ്ച സാക്ഷീ ശാസ്താ ച കര്മണാമ്
ഇവിടെ തന്നെ എല്ലാ ദേവന്മാരും ലോകപാലന്മാരും ബ്രാഹ്മണന്മാരും, ജ്വലിക്കുന്ന ധർമ്മവും, കർമ്മങ്ങൾക്ക് സാക്ഷികളും ശിക്ഷകരുമാണ്.
യമശ്ച ദണ़്ഡകര്താ ച സ്ഥാപിതോ ഹരിണാ സ്വയമ് । സ്വയം കുഷ്ണശ്ച ധര്മാത്മാ ജ്ഞാനരുപോ മഹേശ്വരഃ
യമൻ ശിക്ഷയുടെ ദണ്ഡം കൈവശം വഹിക്കുന്നവൻ, ഹരിയാൽ തന്നെയാണ് ഇവിടെ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നത്; കൃഷ്ണനും ധാർമ്മികനും ജ്ഞാനസ്വരൂപനായ മഹേശ്വരനും ഇവിടെ സന്നിഹിതരാണ്.
ദുര്ഗാ ബുദ്ധിര്മനോ ബ്രഹ്മ ചേന്ദ്രിയാണി സുരാസ്തഥാ । സര്വപ്രാണിഷു തിഷ്ഠന്തി സാക്ഷിണാഃ കര്മണാം ദ്വിജ
ദുർഗ്ഗ, ബുദ്ധി, മനസ്സ്, ബ്രഹ്മാവു, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, ദേവന്മാർ ഇവരും, എല്ലാ ജീവികളിലും കർമ്മങ്ങൾക്ക് സാക്ഷികളായി നിലകൊള്ളുന്നു, ദ്വിജനേ.
ക്വ ഗുപ്തം ക്വ രഹസ്യം വാ ബ്രഹ്മണ ജ്ഞാനദുര്ബല । ക്ഷമസ്വ ഗച്ഛ ഭദ്രം തേ അവധ്യാശ്ച ദ്വിജാതയഃ
എവിടെയാണ് രഹസ്യവും ഒളിവും, ജ്ഞാനത്തിൽ ദുർബലനായ ബ്രാഹ്മണാ? ക്ഷമിക്കൂ, പോവൂ, നിനക്ക് ആശംസകൾ. ദ്വിജന്മാരെ കൊല്ലാൻ പാടില്ല.
ശക്താഽഹം ഭമസാത്കര്തും ഗച്ഛ വത്സ യഥാസുഖമ് । തപസ്യാസു മമ ഗതമഷ്ടോത്തരശതം യുഗമ്
നിനക്കെതിരെ ഞാൻ ശക്തിയുള്ളവളാണ്, എങ്കിലും മകനേ, ഇഷ്ടംപോലെ പോവൂ; എന്റെ തപസ്സിൽ ഞാൻ നൂറും എട്ട് യുഗങ്ങൾ കഴിച്ചു.
നാസ്തി ഗോര്ത്ര മത്പിതുശ്ച ന മാതാ ന പിതാ മമ । സര്വാന്തരാത്മാ ഭഗവാന്കൃഷ്ണോ രക്ഷതി മാം ദ്വിജ
എനിക്ക് വംശമില്ല, അമ്മയുമില്ല, അച്ഛനും ഇല്ല; എല്ലാ ജീവികളുടെയും ഉള്ളിലിരിക്കുന്ന കൃഷ്ണൻ എന്നെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു, ദ്വിജന്.
കൃഷ്ണേന സ്ഥാപിതോ ധര്മോ മാം ച രക്ഷതി നിത്യശഃ । ആദിത്യശ്ച തഥാ ചന്ദ്രഃ പവനശ്ച ഹുതാശനഃ
കൃഷ്ണൻ തന്നെയാണ് ധർമ്മം സ്ഥാപിച്ചത്, അവൻ എന്നെ എല്ലായ്പ്പോഴും രക്ഷിക്കുന്നു; അതുപോലെ സൂര്യനും ചന്ദ്രനും കാറ്റും അഗ്നിയും എന്നെ കാവലെടുക്കുന്നു.