ശ്രീകൃഷ്ണശ്ച ദ്വിധാരൂപോ ദ്വിഭുജശ്ച ചതുര്ഭുജഃ । ചതുര്ഭുജശ്ച വൈകുണ്ഠേ ഗോലോകേ ദ്വിഭുജഃ സ്വയമ്
ശ്രീകൃഷ്ണൻക്ക് രണ്ട് രൂപങ്ങളുണ്ട്: രണ്ട് കൈകളും നാലു കൈകളും. വൈകുണ്ഠത്തിൽ നാലു കൈകളോടെയും, ഗോളോകത്തിൽ സ്വാഭാവികമായി രണ്ട് കൈകളോടെയും.
യന്നിമേഷോ ഭവേദ്വൃന്ദേ ബ്രഹ്മണഃ പതതേന ച । പഞ്ചവിംശത്സഹസ്രേണാ യുഗേനേന്ദ്രസ്യ പാതനമ്
വൃന്ദേ, അവന്റെ കണ്ണിറുക്കം ബ്രഹ്മാവിന്റെ വീഴ്ചയേക്കാൾ തുല്യമാണ്; ഇരുപത്തയ്യായിരം യുഗങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് ഇന്ദ്രൻ വീഴുന്നതിനേക്കാൾ.
ചതുര്ദശേന്ദ്രാവച്ഛിന്നകാലേന ബ്രഹ്മണോ ദിനമ് । താവതീതി നിശാ തസ്യ വിധാതുര്ജഗതാമപി
പതിനാലു ഇന്ദ്രന്മാരുടെ കാലം കഴിഞ്ഞാൽ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഒരു ദിവസം തീരും; അത്രയും ദൈർഘ്യമുള്ളതാണ് ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവിന്റെ ഒരു രാത്രി.
ഏവം ത്രിംശദ്ദിനൈര്മാസം ദ്വിഷട്കേ മാസി വര്ഷകമ് । ഏവം ശതായുസ്തസ്യൈവ നിബോധ ബോധതത്പരമ്
ഇങ്ങനെ മുപ്പത് ദിവസങ്ങൾ ചേർന്ന് ഒരു മാസം; രണ്ട് മാസം ചേർന്ന് ഒരു ঋതുവും, അങ്ങനെ ഒരു വർഷവും. അവന്റേതായ ആയുസ്സ് നൂറു വർഷമാണ്; ഇതു മനസ്സിലാക്കണം.
യാവജ്ജീവനപര്യന്തം സേവന്തേ സനകാദയഃ । കല്പാനാം കോടികോടിം ച തന്ന സാധ്യാശ്ചയോ വിഭുഃ
സനകാദികൾ ജീവൻ മുഴുവൻ, അനേകം കോടിക്കണക്കിന് യുഗങ്ങൾക്കാലം ആ സർവ്വവ്യാപിയായ ഭഗവാനെ ഭക്തിയോടെ സേവിച്ചിട്ടും, അവരെക്കൊണ്ട് ആ മഹാത്മാവിനെ നേടാൻ കഴിയുന്നില്ല.
സഹസ്രവക്ത്രഃ ശേഷശ്ച സേവതേ ച ജപന്സദാ । ദിവാനിശം ച യം ഭക്ത്യാ കല്പകോടിശതം ശതമ്
ആയിരം വായുള്ള ശേഷൻ, ദിനം രാത്രിയും അനവധി കോടിയുകങ്ങൾ ഭക്തിയോടെ അവന്റെ നാമം ജപിച്ച് സേവിക്കുന്നു.
തന്ന സാധ്യോ ഹിതകരോ ദുരാരാധ്യഃ പരാത്പരഃ । ബ്രഹ്മാ ബ്രഹ്മാസ്വരൂപം തം ഭജേജ്ജന്മനി ജന്മനി
അവൻ പ്രാപിക്കാനാകാത്തവൻ, എല്ലാവർക്കും ഹിതം ചെയ്യുന്നവൻ, ആരാധിക്കാനേറെ ദുർലഭൻ, പരമനുഭവത്തിൽ പരമൻ; ബ്രഹ്മാവ് ബ്രഹ്മസ്വരൂപിയായി ജന്മംതോറും അവനെ ഭജിക്കുന്നു.
വക്ത്രൈശ്ചതുര്ഭിഃ സതതം സ്തൌതി നിത്യം സനാതനമ് । വേദേഽനിര്വചനീയശ്ച വേദാനാം ജനകോ വിധിഃ
നാലു മുഖങ്ങളാൽ ബ്രഹ്മാവ് എല്ലായ്പ്പോഴും ശാശ്വതനായി അവനെ സ്തുതിക്കുന്നു; വേദങ്ങളിൽ അവൻ വിവരണാതീതൻ, വേദങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവും വിധിയും ആണവൻ.
വിധാതാ ഫലദാതാ ച ദാതാ ച സര്വസംപദാമ് । തന്ന സാധ്യോ ഹി ഭഗവാന്കാലകാലാന്തകഃ
സൃഷ്ടാവും ഫലദാതാവും എല്ലാ സമ്പത്തുകളും നൽകുന്നവനും ആ ഭഗവാൻ, കാലത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും നാശകനായവൻ, പ്രാപിക്കാനാകാത്തവനാണ്.
സംഹാരകര്താ ജഗതാം കലയാ രുദ്രരൂപതഃ । സ സ്തൌതി പഞ്ചവക്ത്രേണ കോഽന്യോഽന്യസ്യാപി കാ കഥാ
ലോകങ്ങളുടെ സംഹാരകർത്താവായി, ഒരു ഭാഗത്തിൽ രുദ്രസ്വരൂപിയായി, അമ്പത് മുഖങ്ങളാൽ അവൻ സ്തുതിക്കുന്നു; മറ്റാരുണ്ട്, മറ്റൊന്നിനെക്കുറിച്ച് പറയേണ്ടതുണ്ടോ?
തത്പരശ്ച പ്രിയോ നാസ്തി വൃന്ദേ ഭഗവാതഃ ശൃണു । സര്വശക്തിസ്വരൂപാ സാ ദുര്ഗാ ദുര്ഗതിനാശിനീ
വൃന്ദേ, കേൾക്കൂ: ഭഗവാനെക്കാൾ പ്രിയപ്പെട്ടവൾ ആരുമില്ല; അവൾ എല്ലാ ശക്തികളുടെയും സ്വരൂപമായ ദുർഗ്ഗ, ദുർഗതികളെ നശിപ്പിക്കുന്നവളാണ്.
ബ്രഹ്മസ്വരൂപാ പരമാ മൂലപ്രകൃതിരീശ്വരീ । നാരായണീ വിഷ്ണുമായാ വൈഷ്ണവീ സാ സനാതനീ
അവൾ ബ്രഹ്മസ്വരൂപവും പരമവും മൂലപ്രകൃതിയായ ഈശ്വരിയും ആണ്; നാരായണി, വിഷ്ണുവിന്റെ മായ, ശാശ്വതമായ വൈഷ്ണവിയും ആകുന്നു.
യന്മായയാ ജഗദ്ഭ്രാന്തമനിത്യേ ഭ്രമതേ സദാ । സാ സ്തൌതി ഭക്ത്യായം ദേവം വൃന്ദേഽയങ്ഗേ.ദിവാനിശമ്
ആളുടെ മായയാൽ ലോകം എല്ലായ്പ്പോഴും ഭ്രമിച്ചുകൊണ്ട് അനിത്യതയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു; വൃന്ദേ, അവളാണ് ഈ ദൈവത്തെ ഭക്തിയോടെ, ദിനം രാത്രിയും ആരാധിക്കുന്നത്.
സ്തൌതി ഭക്ത്യാ സ്വശക്ത്യാ ച ഗജവക്ത്രഃ ഷഡാനനഃ । ധ്യായതേ യം ഗണേശശ്ച സര്വാദൌ യസ്യ പൂജനമ്
ഭക്തിയോടും സ്വന്തം ശക്തിയോടും കൂടി ഗജവക്ത്രനും ഷഡാനനനും അവനെ സ്തുതിക്കുന്നു; ഗണപതി അവനെ ധ്യാനിക്കുന്നു, എല്ലാറ്റിനും ആദ്യം പൂജിക്കപ്പെടുന്നവനാണ് അവൻ.
ഭഗവാന്സര്വദേവേശോ ജ്ഞാനിനാം ച ഗുരോര്ഗുരുഃ । സിദ്വേന്ദ്രേഷു ച ദേവേന്ദ്രേ യോമീന്ദ്രേ ജ്ഞാനിനാം ഗുരൌ
ഭഗവാൻ എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും നാഥനും ജ്ഞാനികളുടെ ഗുരുക്കളിൽ ഗുരുവും; സിദ്ധന്മാരിലും ദേവേന്ദ്രന്മാരിലും, ജ്ഞാനികളുടെ ഗുരുവായ ഇന്ദ്രനാണ് അവൻ.
ന ഗണേശാത്പരോ വിദ്വാന്ഗണേശശ്ച സുരാധിപഃ । സരസ്വതീ ച യം സ്തോതുമശക്താ പരമേശ്വരീ
ഗണപതിയെക്കാൾ വലിയവൻ ആരുമില്ല, ജ്ഞാനിയേ; ഗണപതിയാണ് ദേവന്മാരുടെ അധിപൻ; പരമേശ്വരിയായ സരസ്വതിക്കും അവനെ പുകഴ്ത്താൻ കഴിയില്ല.
ദിവാനിശം പാദപദ്മം ഭക്ത്യാ പദ്മാ നിഷേവതേ । യത്കടാക്ഷാജ്ജഗത്സര്വ പരിപൂര്ണതമം ശിവമ്
പദ്മയാണ് ഭക്തിയോടെ ദിനം രാത്രിയും അവന്റെ പാദപദ്മങ്ങൾ സേവിക്കുന്നത്; അവന്റെ കണികാഴ്ചകൊണ്ട് ലോകം മുഴുവൻ പൂർണ്ണമായും ശുഭമായി മാറുന്നു.
യദ്ഭയാദ്വാതി വാതോഽയം സൂര്യസ്തപതി യദ്ഭയാത് । വര്ഷതീന്ദ്രോ ദഹത്യഗ്നിര്മൃത്യുശ്ചരതി ജന്തുഷു
അവനെ ഭയന്ന് ഈ കാറ്റ് വീശുന്നു; അവനെ ഭയന്ന് സൂര്യൻ പ്രകാശിക്കുന്നു; ഇന്ദ്രൻ മഴ പെയ്യിക്കുന്നു, അഗ്നി ദഹിക്കുന്നു, മരണൻ സകല ജന്തുക്കളിലും സഞ്ചരിക്കുന്നു.
പൃഥിവീ സേവയാ യസ്യ സര്വാധാരാ വസംധരാ । സമൃദ്രാ നിശ്ചലാഃ ശൈലാ യസ്യ ഭീതാശ്ച സുന്ദരി
സുന്ദരിയേ, സർവ്വാധാരമായ ഭൂമി അവനെ സേവിക്കുന്നു; സമുദ്രങ്ങളും അചഞ്ചലമായ പർവതങ്ങളും അവനെ ഭയന്ന് അചഞ്ചലരായി നിലകൊള്ളുന്നു.
തീര്ഥസാരാ ച സാ ഗങ്ഗാ പവിത്രാ മുക്തിദായിനീ । ജഗതാം പാവനീ ദേവീ യസ്യ പാദാബ്ജസേവയാ
തീർത്ഥങ്ങളുടെ സാരമായ ഗംഗ, വിശുദ്ധയും മോക്ഷം നൽകുന്നവളും ലോകങ്ങളെ അവന്റെ പാദപൂജയാൽ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.
പവിത്രാ തുലസീ ദേവീ സ്മരണാദ്യസ്യ സേവനാത് । നവഗ്രഹാശ്ച ദിക്പാലാ ഭീതാ യസ്യ പ്രതാപതഃ
തുലസീദേവി അവനെ സ്മരിച്ചും സേവിച്ചും വിശുദ്ധയാകുന്നു; നവഗ്രഹങ്ങളും ദിക്കുപാലകരും അവന്റെ മഹത്വത്തെ ഭയന്ന് വിറക്കുന്നു.
ബ്രഹ്മണ്ഡേഷു ച സര്വേഷു ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാത്മകാഃ । അന്യേ യേ യേ സുരേശാശ്ച ശേഷാദ്യാ മുനയസ്തഥാ
ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങളിൽ എല്ലായിടത്തും ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ശിവനും മറ്റുള്ള ദേവാധിപന്മാരും ശേഷനും മുനിമാരും എല്ലാവരും അവന്റെ സ്വരൂപത്തിലാണ്.
കേചിത്കലാസ്വരൂപാശ്ചാപ്യംശരൂപാശ്ച കേചന । കേചിത്കലാംശാഃ കൃഷ്ണസ്യ കേചിച്ച പരമാത്മനഃ
ചിലര് ഭാഗങ്ങളുടെ രൂപവും ചിലര് അംശങ്ങളുടെ രൂപവുമാണ്; ചിലര് കൃഷ്ണന്റെ ഭാഗങ്ങളും അംശങ്ങളും, ചിലര് പരമാത്മാവിന്റെ ഭാഗങ്ങളുമാണ്.
പതിമിച്ഛസി കല്യാണി പ്രകൃതേഃ പരമീശ്വരമ് । ഗോലോകേ രാധികാ സാധ്യോ നാന്യേഷാം ച കദാചന
സൗഭാഗ്യവതിയായേ, നീ പ്രകൃതിയുടെ പരമേശ്വരനെയാണ് ഭര്ത്താവായി ആഗ്രഹിക്കുന്നത്; ഗോലോകത്തില് രാധിക മാത്രമാണ് ഭാര്യയായി പ്രാപ്യമായത്, മറ്റാര്ക്കും അങ്ങനെയില്ല.
മാം ഭജസ്വ മഹാഭാഗേ നൃപാണാമീശ്വരം പതിമ് । ബലവന്തം ച ദേവേഭ്യോ ദൈത്യേഭ്യശ്ച വരാനനേ
മഹാഭാഗ്യവതിയായേ, രാജാക്കന്മാരുടെ ഇശ്വരനും നിന്റെ ഭര്ത്താവുമായ എന്നെ ആരാധിക്കൂ; ദേവന്മാരിലും ദാനവന്മാരിലും ശക്തനായവനാണ് ഞാന്, സുന്ദരമുഖിയായേ.
സുഖാനി യാനി കല്യാണി ത്രിഷു ലോകേഷു സന്തി വൈ । ഭുങ്ക്ഷ്വ താന്യേവ സര്വാണി മത്പ്രസാദാന്ന സംശയഃ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ഉള്ള എല്ലാ സൗഭാഗ്യകരമായ സുഖങ്ങളും നീ എന്റെ കൃപയാല് അനുഭവിക്കൂ; ഇതില് സംശയമില്ല.
സപ്തസാഗലപാരേ ച കാഞ്ചനീ രുചിരാ വരേ । ദേവാനാം ക്രീഡനാര്ഥായ വിധാത്രാ നിര്മിതാ പുരീ
ഏഴു സമുദ്രങ്ങള്ക്കപ്പുറം ദേവന്മാര്ക്ക് വിനോദത്തിനായി സ്രഷ്ടാവു നിര്മ്മിച്ച മനോഹരമായ പൊന്നനഗരം ഉണ്ട്.
തത്രൈവ ഗച്ഛഭദ്രം തേ രമ രാമേ മയാ സഹ । മഹേന്ദ്രസ്യ പ്രിയവനം പുഷ്പോദ്യാനസമന്വിതമ്
അവിടെക്കു പോവൂ, നിനക്ക് ഭാഗ്യം ഉണ്ടാകട്ടെ; രാമേ, പൂക്കളാല് അലങ്കരിച്ച മഹേന്ദ്രന്റെ പ്രിയവനത്തില് എന്നോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കൂ.
ഗച്ഛ സ്വര്ണമയീം ലങ്കാം നാനാരത്നവിഭൂഷിതാമ് । തത്രൈവ ഗച്ഛ ഭദ്രം തേ രമo
നാനാരത്നങ്ങളാല് അലങ്കരിച്ച പൊന്നനഗരമായ ലങ്കയിലേക്കു പോവൂ; അവിടെക്കു പോവൂ, നിനക്ക് ഭാഗ്യം ഉണ്ടാകട്ടെ, രാമേ.
വിസ്പന്ദകം സുവസനം നന്ദകം പുഷ്പഭദ്രകമ് । തത്രൈവ ഗച്ഛ ഭദ്രം തേ രമo
വിസ്പന്ദകം, സുവസനം, നന്ദകം, പുഷ്പഭദ്രകം ഇവിടങ്ങളിലേക്കു പോവൂ; അവിടെക്കു പോവൂ, നിനക്ക് ഭാഗ്യം ഉണ്ടാകട്ടെ, രാമേ.