സ്ഥാനം നാസ്തിക്ഷണം നാസ്തി നാസ്തി പ്രാര്ഥയിതാ നരഃ । തേന ഹേ നന്ദ താസാം ച സതീത്വമുപജായതേ
അവർക്കു സ്ഥിരമായ സ്ഥലം ഇല്ല, സമയവും ഇല്ല, ചോദിക്കാനാരുമില്ല; അതുകൊണ്ടാണ്, നന്ദാ, അവർക്കു സതിത്വം ഉണ്ടാകുന്നത്.
അധമാ പരമാ ദുഷ്ടാഽത്യന്താസദ്വംശജാ തഥാ । അധര്മശീലാ ദുഃശീലാ ദുര്മുഖാ കലഹാന്വിതാ
അധമസ്ത്രീ വളരെ ദുഷ്ടയാണ, പാപവംശത്തിൽ ജനിച്ചവളാണ്; അവൾ അധർമ്മിയായും ദുഷ്ശീലവതിയായും ദുർമുഖിയായും കലഹപ്രിയയായും ഇരിക്കുന്നു.
പതിം ഭര്ത്സയതേ നിത്യം ജാരം ച സേവതേ സദാ । ദുഃശം ദദാതി കാന്തായ വിഷതുല്യം ച പശ്യതി
അവൾ ഭർത്താവിനെ എല്ലായ്പ്പോഴും നിന്ദിക്കുന്നു, ജാരനെ എപ്പോഴും സേവിക്കുന്നു; ഭർത്താവിന് ദോഷം ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾ അവൾ ചെയ്യുന്നു, അവനെ വിഷം പോലെ കാണുന്നു.
ജാരദ്വാരമുപായേന ഹന്തി കാന്തം മനോഹരമ് । ധര്മിഷ്ഠം ച വരിഷ്ഠം ച ഗരിഷ്ഠം ച മഹീതലേ
ജാരന്റെ സഹായത്തോടെ അവൾ ഭർത്താവിനെ വഞ്ചനയിലൂടെ കൊല്ലുന്നു, ഭർത്താവ് ധാർമ്മികനോ ഉത്തമനോ മഹാനോ ആയാലും.
കാമദേവസമം ചാപി ജാരം പശ്യതി കാമതഃ । ശുഭദൃഷ്ട്യാ കടാക്ഷേണ ശരവത്പാപീയസീ മുദാ
ആ സ്ത്രീ, കാമദേവനേപ്പോലെ തന്റെ കാമന伴നായാളെ ആഗ്രഹത്തോടെ നോക്കുന്നു; സന്തോഷത്തോടെ പാപത്തിൽ ആസ്വദിച്ച്, കണ്ണുകൊണ്ടുള്ള സ്നേഹപരമായ കാഴ്ചയിൽ അവനെ അമ്പുപോലെ തൊടുന്നു.
സുവേഷം പുരുഷം ദ്രഷ്ട്വാ യുവാനം രതിശൂകരമ് । യോനിഃ ക്ലിദ്യതി നാരീണാം കാമിനീനാം നിരന്തരമ്
നന്നായി അലങ്കരിച്ച, യുവാവായ, സ്നേഹത്തിൽ നിപുണനായ പുരുഷനെ കണ്ടാൽ, ആഗ്രഹമുള്ള സ്ത്രീകളുടെ മനസ്സിൽ എപ്പോഴും മോഹം ഉണരുന്നു.
ദദാതി ഭര്ത്രേ നാഽഽഹാരം വിഷോക്തിം വക്തി സംതതമ് । അധര്മം ചിന്തയേച്ഛശ്വജ്ജാരം ച പരമം മുദാ
ഭർത്താവിന് ഭക്ഷണം കൊടുക്കാറില്ല, എപ്പോഴും കഠിനമായ വാക്കുകൾ സംസാരിക്കുന്നു, ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ ചിന്തിക്കുന്നു, കാമന伴നിൽ പരമസന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്നു.
ഗുരുഭിര്ഭര്ത്സിതാ സാ ച രക്ഷിതാ ച ശതേന ച । തഥാഽപി ജാരം കുരുതേ നാപി സാധ്യാ നൃപേരപി
മുതിർന്നവർ ശാസിച്ചാലും, നൂറു വിധത്തിൽ കാത്താലും, അവൾ എങ്കിലും കാമന伴നെ തേടുന്നു; രാജാവിനാലും അവളെ തടയാൻ കഴിയില്ല.
നാസ്തി തസ്യാഃ പ്രിയം കിംചിത്സര്വം കാര്യവശേന ച । ഗാവസ്തൃണമിവാരണ്യേ പ്രാര്ഥയന്തീ നവം നവമ്
അവള്ക്ക് ഒന്നും പ്രിയമല്ല; എല്ലാം സ്വന്തം ഇഷ്ടത്തിനായാണ്. കാട്ടിൽ പുതിയ പുല്ല് അന്വേഷിക്കുന്ന പശുക്കളെപ്പോലെ, അവൾ എപ്പോഴും പുതുമയേടെ തിരയുന്നു.
വിദ്യുദാഭാ ജലേ രേഖാ തസ്യാ പ്രീതിസ്തഥൈവ ച । അധര്മയുക്താ സതതം കപടം വക്തി നിശ്ചിതമ്
അവളുടെ സ്നേഹം വെള്ളത്തിൽ വരയിടുന്നതുപോലെയും, മിന്നലുപോലെയും ക്ഷണികമാണ്; എപ്പോഴും അധർമ്മത്തിൽ ചേർന്ന്, അവൾ ഉറപ്പായും കപടം സംസാരിക്കുന്നു.
വ്രതേ തപസി ധര്മേ ച ന മനോ ഗൃഹകര്മണി । ന ഗുരൌ ന ച ദേവേഷു ജാരേ സ്നിഗ്ധം ച ചഞ്ചലമ്
വ്രതങ്ങളിലും, തപസ്സിലും, ധർമ്മത്തിലും, വീട്ടുവ işlerിലും അവളുടെ മനസില്ല; ഗുരുക്കളിലും ദേവന്മാരിലും അല്ല, കാമന伴നിൽ മാത്രമാണ് അവളുടെ മനസ്സും സ്നേഹവും, അതും സ്ഥിരതയില്ലാതെ.
സ്ത്രീജാതിത്രിവിധാനാം ച കഥാ ച കഥിതാ മയാ । ഭക്താനാം ത്രിവിധാനാം ച ലക്ഷണം ശ്രൂയതാമിതി
സ്ത്രീകളുടെ മൂന്നു വകഭേദങ്ങൾ ഞാൻ വിശദമായി പറഞ്ഞു; ഇനി ഭക്തരുടെ മൂന്നു വകഭേദങ്ങളുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ കേൾക്കൂ.
തൃണശയ്യാരതോ ഭക്തോ മന്നാമഗുണകീര്തിഷു । മനോ നിവേശയേത്ത്യക്ത്വാ സംസാരസുഖകാരണമ്
തൃണത്തിൽ കിടക്കുന്നതിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്ന ഭക്തൻ, എന്റെ നാമവും ഗുണങ്ങളും മഹത്വവും മനസ്സിൽ ആഴമായി ആലോചിച്ച്, ലോകസുഖങ്ങൾ എല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.
വ്യായതേ മത്പദാബ്ജം ച പൂജയേദ്ഭക്തിഭാവതഃ । അഹൈതുകീം തസ്യ ദേവാഃ സംകല്പരഹിതസ്യ ച
എന്റെ പാദപദ്മങ്ങൾ ഭക്തിഭാവത്തോടെ ആരാധിക്കാൻ അവൻ പരിശ്രമിക്കുന്നു; അവനിൽ സ്വാർത്ഥം ഇല്ല. അങ്ങനെയുള്ളവർക്കു ദേവന്മാർ കാരണമില്ലാത്ത അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകുന്നു.
സര്വസിദ്ധിംന വാഞ്ഛന്തി തേഽണിമാദികമീപ്സിതമ് । ബ്രഹ്മത്വമമരത്വം വാ സുരത്വം സുഖകാരണമ്
അവർക്ക് യാതൊരു സിദ്ധികളും ആഗ്രഹമില്ല; അണിമാദി ശക്തികളും, ബ്രഹ്മാവായിരിക്കുക, അമരന്മാരാകുക, ദേവസുഖങ്ങൾ എന്നിവയൊന്നും അവർ തേടുന്നില്ല.
ദാസ്യം വിനാ നഹീച്ഛന്തി സാലോക്യാദിചതുഷ്ടയമ് । നൈവ നിര്വാണമുക്തിം ച സുധാപാനമഭീപ്സിതമ്
ദാസ്യഭാവം ഒഴികെ മറ്റൊന്നും അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; എന്റെ ലോകത്തിൽ വസിക്കുക തുടങ്ങിയ നാലു മോക്ഷങ്ങളെയും, പരമമോക്ഷമോ അമൃതപാനം പോലുള്ള അനുഭവങ്ങളെയും അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
വാഞ്ഛന്തി നിശ്ചിലാം ഭക്തിം മദീയാമതുലാമപി । സ്ത്രീപുംവിഭേദോ നാസ്ത്യേവ സര്വജീവേഷു ഭിന്നതാ
അവർക്ക് എപ്പോഴും അചഞ്ചലമായ, അതുല്യമായ ഭക്തിയേ ആഗ്രഹമുണ്ടാകൂ; സ്ത്രീപുരുഷഭേദം ഇല്ല, എല്ലാ ജീവികളിലും വ്യത്യാസം ഇല്ല.
തേഷാം സിദ്ധേശ്വരാണാം ച പ്രവരാണാം വ്രജേശ്വര । ക്ഷുത്പിപാസാദികം നിദ്രാലോഭമോഹാദികം രിപുമ്
വ്രജരാജാവേ, ആ സിദ്ധന്മാരിൽ, വിശിഷ്ടന്മാരിൽ, വിശേഷമായി വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നവരിൽ, വിശപ്പ്, ദാഹം, ഉറക്കം, ലാഭം, മോഹം തുടങ്ങിയ ദോഷങ്ങൾ ഇല്ല.
ത്പക്ത്വാ ദിവാനിശം മാം ച ധ്യായന്തേ ച ദിഗമ്ബരാഃ । സമദ്ഭക്തോത്തമോ നന്ദ ശ്രൂയതാം മധ്യമാദികമ്
അവർ ഇവയെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച്, പകലും രാത്രിയും എന്നെ മാത്രം ധ്യാനിക്കുന്നു; ദിശകളെ വസ്ത്രമാക്കി ജീവിക്കുന്നു. നന്ദാ, ഇനി മധ്യഭക്തന്മാരുടെ വിശിഷ്ടതകൾ കേൾക്കൂ.
നാഽഽസക്തഃ കര്മസു ഗൃഹീ പൂര്വപ്രാക്തനതഃ ശുചിഃ । കരോതി സതതം ചൈവ പൂര്വകര്മനികൃന്തനമ്
ഗൃഹസ്ഥൻ, പ്രവൃത്തികളിൽ ആസക്തിയില്ലാതെ, മുമ്പ് ചെയ്ത പുണ്യഫലത്താൽ ശുദ്ധനായി, എപ്പോഴും പഴയ കർമ്മങ്ങൾ മുറിക്കാനായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
ന കരോത്യപരം വത്നാത്സംകല്പരഹിതഃ സ ച । സര്വം കൃഷ്ണസ്യ യത്കിംചിന്നാഹം കര്താ ച കര്മണഃ
അവൻ മറ്റേതെങ്കിലും പ്രവൃത്തി ആഗ്രഹത്തോടെ ചെയ്യുന്നില്ല; സ്വാർത്ഥം ഇല്ല. എന്ത് ചെയ്താലും, അത് കൃഷ്ണനുവേണ്ടിയാണെന്ന് കരുതുന്നു, താനല്ല കർമ്മഫലഭോക്താവ്.
കര്മണാ മനസാ വാചാ സതതം ചിന്തയേദിതി । ന്യൂനഭക്തശ്ച തന്ന്യൂനഃ സ ച പ്രാകൃതികഃ ശ്രുതൌ
പ്രവൃത്തിയിലും മനസ്സിലും വാക്കിലും എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ ആലോചിക്കുന്നു; ഭക്തി കുറവുള്ളവൻ അതിനനുസരിച്ച് കുറവുള്ളവനാണ്, ശാസ്ത്രത്തിൽ അവൻ സാധാരണവനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
യമം വാ യമദൂതം വാ സ്വപ്നേഽപി ന ച പശ്യതി । പുരുഷാണാം സഹസ്രം ച പൂര്വഭക്തഃ സുദ്ധരേത്
അവന് യമനും യമദൂതന്മാരെയും സ്വപ്നത്തിലുപോലും കാണുന്നില്ല; മുമ്പ് ഭക്തി ചെയ്തവന് ആയിരം ആളുകളെ ശുദ്ധീകരിക്കാനും കഴിയും.
പുംസാം ശതം മധ്യമശ്ച തച്ചതുര്ഥം ച പ്രാകൃതഃ । ഭക്തശ്ച ത്രിവിധസ്താത കഥിതശ്ച തവാഽഽജ്ഞയാ
മധ്യസ്ഥഭക്തന് നൂറ് പേരെ ശുദ്ധീകരിക്കാം; സാധാരണഭക്തന് അതിന്റെ നാലിലൊന്ന് മാത്രം. പ്രിയനേ, ഭക്തന്മാരുടെ ഈ മൂന്നു തരങ്ങൾ നിന്റെ today നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഞാൻ വിശദീകരിച്ചു.
ബ്രഹ്മാണ്ഡരചനാഖ്യാനം ശ്രൂയതാം സാവധാനതഃ । ബ്രഹ്മാണ്ഡരചനാര്ഥം ച ഭക്താ ജാനന്തി യത്നതഃ
ബ്രഹ്മാണ്ഡസൃഷ്ടിയുടെ കഥ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കണം; ഭക്തന്മാർ ഈ സൃഷ്ടിയുടെ ഉദ്ദേശം മനസ്സിലാക്കാൻ പരിശ്രമിക്കുന്നു.
മുനയശ്ച സുരാഃ സന്തഃ കിംചിജ്ജാനന്തി ദുഃഖതഃ । ജാനാമി വിശ്വം സര്വാര്ഥ ബ്രഹ്മാഽഽനന്തോ
മുനിമാരും ദേവന്മാരും സത്പുരുഷന്മാരും വളരെ കഷ്ടപ്പാടോടെ അല്പം മാത്രം അറിയുന്നു; എന്നാൽ ഞാനോ, ബ്രഹ്മാവേ, ഈ സർവ്വവിശ്വവും അതിലെ അർത്ഥങ്ങളും മുഴുവനായി അറിയുന്നു.
ധര്മഃ സനത്കുമാരശ്ച നരനാരായണാവൃഷീ । കപിലശ്ച ഗണേശശ്ച ദുര്ഗാ ലക്ഷ്മീഃ സരസ്വതീ
ധർമ്മൻ, സനത്കുമാരൻ, നരനാരായണന്മാർ, കപിലൻ, ഗണപതി, ദുർഗ്ഗ, ലക്ഷ്മി, സരസ്വതി ഇവരും,
വേദാശ്ച വേദമാതാ ച സര്വജ്ഞാ രാധികാ സ്വയമ് । ഏതേ ജാനന്തി വിശ്വാര്ഥ നാന്യോ ജാനാതി കശ്ചന
വേദങ്ങളും വേദമാതാവും സർവ്വജ്ഞയായ രാധികയും — ഇവർ മാത്രമാണ് വിശ്വത്തിന്റെ അർത്ഥം അറിയുന്നത്; മറ്റാരും അതറിയുന്നില്ല.
വൈഷമ്യാര്ഥ ച സുധിയഃ സര്വേ വിജ്ഞാതുമക്ഷമാഃ । നിത്യാകാശോ യഥാഽഽത്മാ ച തഥാ നിത്യാ ദിശോ ദശ
സകല ബുദ്ധിമാന്മാർക്കും വൈവിധ്യത്തിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയില്ല; എങ്ങിനെ ആകാശം ശാശ്വതമാണോ, അതുപോലെ പത്ത് ദിശകളും ശാശ്വതമാണ്.
യഥാ നിത്യാ ച പ്രകൃതിസ്തഥൈവ വിശ്വഗോലകഃ । ഗോലോകശ്ച യഥാ നിത്യസ്തഥാ വൈകുണ്ഠ ഏവ ച
പ്രകൃതി എങ്ങിനെ ശാശ്വതമാണോ, അതുപോലെ ഈ വിശ്വഗോളവും ശാശ്വതമാണ്; ഗോലോകം എങ്ങിനെ ശാശ്വതമാണോ, അങ്ങനെ തന്നെ വൈകുണ്ഠവും ശാശ്വതമാണ്.