യസ്യ മാതാ ഗൃഹേ നാസ്തി ഭാര്യാ ച പുംശ്ചലീ തഥാ । അരണ്യം തേന ഗന്തവ്യമരണ്യാദ്ദുഃഖദം ഗൃഹമ്
വീട്ടിൽ അമ്മയില്ല, ഭാര്യ വിശുദ്ധയല്ലെങ്കിൽ, അത്തരം പുരുഷൻ കാടിലേക്ക് പോകണം; അവനു വേണ്ടി വീടു കാട്ടിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ദുഃഖം നൽകും.
പതീം ദ്വേഷ്ടി സദാ ദുഷ്ടാ വിഷതുന്യം ച പശ്യതി । ദദാതി തസ്മൈ നാഽഽഹാരം ഭര്ത്സനം കുരുതേ സദാ
ദുഷ്ടയായ ഭാര്യ ഭർത്താവിനെ എപ്പോഴും വെറുക്കുന്നു, വിഷം കാണുന്നപോലെ അവനെ നോക്കുന്നു, ഭക്ഷണം നൽകുന്നില്ല, എപ്പോഴും നിന്ദിക്കുന്നു.
പൂജിതം മുനിതുല്യം ച സാ ച പാപീയസീ പരമ് । സംതതം തൃണവന്മത്വാ ന്യക്കാരം കുരുതേ സദാ
മുനിവിനെപ്പോലും ആദരിച്ചാലും, അത്തരം പാപിനി ഭർത്താവിനെ എപ്പോഴും പുല്ലുപോലെയാണെന്ന് കരുതി അപമാനിക്കും.
ദുര്വാക്യാവഹ്നിനാ ദഗ്ധോ മൃതതുല്യശ്ച ജീവതി । യാവജ്ജീവനപര്യന്തം സംപ്രാപ്യ ദുഷ്ടവംശജാമ്
ദുര്വാക്ക്യത്തിന്റെ തീയിൽ കത്തിയവൻ, ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോഴും മരിച്ചവനുപോലെയാണ്; ദുഷ്ടയായ ഭാര്യയെ ജീവിതം മുഴുവൻ അനുഭവിക്കേണ്ടിവരുന്നു.
ഗൃഹിണീനാം സദാചാരം ശ്രൂയതാം തച്ഛ്രു തൌ ശ്രുതമ് । ഗൃഹിണീ പതിഭക്താ ച ദേവബ്രാഹ്മണബൂജിതാ
ഇപ്പോൾ ഗൃഹിണികളുടെ നല്ല പെരുമാറ്റം കേൾക്കൂ: ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ളവളും, ദേവന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ആദരിക്കുന്നവളുമാണ് നല്ല ഗൃഹിണി.
സാ ശുദ്ധാ പ്രാതരുത്ഥായ നമസ്കൃത്യ പതിം സുരമ് । പ്രാങ്ഗണേ മങ്ഗലം ദദ്യാദ്ഗോമയേന ജലേന ച
അവൾ ശുദ്ധയാണു, പുലർച്ചെ എഴുന്നേറ്റ് ഭർത്താവിനും ദേവന്മാർക്കും നമസ്കരിച്ചു, അങ്കണത്തിൽ പശുവിന്റെ ചാണകവും വെള്ളവും ഉപയോഗിച്ച് മംഗളം നടത്തുന്നു.
ഗൃഹകൃത്യം ച കൃത്വാ ച സ്നാത്വാഽഽഗത്യ ഗൃഹം സതീ । സുരം വിപ്രം പതിം നത്വാ പൂജയേദ്ഗൃഹദേവതാമ്
വീട്വൃത്തികൾ തീർത്തു, കുളിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയ സതീ സ്ത്രീ ദേവന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണനെയും ഭർത്താവിനെയും ആദരവോടെ വണങ്ങി, വീട്ടിലെ ദേവതകളെ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിക്കുന്നു.
ഗൃഹകൃത്യം സുനിര്വൃത്യ ഭോജയിത്വാ പതിം സതീ । അതിഥിം പൂജയിത്വാ ച സ്വയം ഭുങ്കതേ സുഖംസതീ
വീട്വൃത്തികൾ മുഴുവനും നിർവ്വഹിച്ചു, ഭർത്താവിനെ ഭക്ഷണം കൊടുത്ത്, അതിഥിയെ ആദരിച്ച്, പിന്നെ സതീ സ്ത്രീ സന്തോഷത്തോടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു.
പുത്രൈശ്ച പൂജിതസ്താതഃ ശിഷ്യൈശ്ച പൂജിതോ ഗുരുഃ । ആജ്ഞയാ കുരുതേ കര്മ പുത്രഃ ശിഷ്യശ്ച ഭൃത്യവത്
മക്കൾ അച്ഛനെയും, ശിഷ്യന്മാർ ഗുരുവിനെയും ആദരിക്കുന്നു; അവരുടെ കല്പനപ്രകാരം മകനും ശിഷ്യനും ഭൃത്യനെപ്പോലെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
ന പ്രേരയേദ്ഗുരും താതം പുത്രഃ ശിഷ്യശ്ച കര്മസു । പിത്രേ ച ഗുരവേ നിത്യം സര്വസ്വം ച സമര്പയേത്
മകനോ ശിഷ്യനോ അച്ഛനെയോ ഗുരുവിനെയോ ഏതെങ്കിലും കാര്യത്തിൽ കല്പിക്കരുത്; അച്ഛനും ഗുരുവിനും എല്ലാം സമർപ്പിക്കേണ്ടതാണ്.
ന കുര്യാന്നരബുദ്ധിം ച ഗുരൌ പിതരി സംതതമ് । കൃത്വാ ച നരബുദ്ധിം ച ബ്രഹ്മഹത്യാം ലഭേദ്ധ്രുവമ്
ഗുരുവിനെയും അച്ഛനെയും ഒരിക്കലും സാധാരണ മനുഷ്യനായി കാണരുത്; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ നിർബന്ധമായും ബ്രാഹ്മണഹത്യാപാപം ലഭിക്കും.
മാതരം പൂജയേദ്ഭക്ത്യാ പിതുശ്ചാപ്യധികാം തഥാ । മാതുഃ പരം ഗുരും ചൈവ പൂജയേദ്ഭക്തിയോഗതഃ
അമ്മയെ ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കണം, അച്ഛനെ അതിലും കൂടുതൽ ആദരിക്കണം; ഗുരുവിനെ പരമഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കണം.
പിതാ മാതാ ഗുരുര്ഭാര്യാ ശിഷ്യഃ പുത്രഃ സദാഽക്ഷമഃ । അനാഥാ ഭഗിനീ കന്യാ നിത്യം പോഷ്യാ ഗുരുപ്രിയാ
അച്ഛൻ, അമ്മ, ഗുരു, ഭാര്യ, ശിഷ്യൻ, മകൻ ഇവരെ എല്ലായ്പ്പോഴും സംരക്ഷിക്കണം; അനാഥയായ സഹോദരി, കന്യക, ഗുരുവിന് പ്രിയപ്പെട്ടവൾ ഇവരെയും എന്നും പോഷിക്കണം.
ഏവം ച കഥിതം താത സര്വേഷാം ധര്മമുത്തമമ് । ശ്ത്രീജാതിര്വാസ്തപീശുദ്ധാ താശ്ച സര്വാഃ പതിവ്രതാഃ
ഇങ്ങനെ, പ്രിയനേ, എല്ലാവർക്കും ഉത്തമമായ ധർമ്മം വിശദീകരിച്ചു; ശുദ്ധമായ പെരുമാറ്റമുള്ള സ്ത്രീകൾ എല്ലാവരും ഭർത്താവിനോട് ഭക്തിയുള്ളവരാണ്.
സര്വാ ജാതിരേകവിധാ ചാഽഽദൌ സൃഷ്ടാ ച ബ്രഹ്മണാ । താഃ സര്വാഃ പ്രകൃതേരംശാഃ പവിത്രാഃ പണ്ഡിതാധികാഃ
എല്ലാ ജാതികളും ആദിയിൽ ബ്രഹ്മാവു ഒരേവിധത്തിൽ സൃഷ്ടിച്ചു; സ്ത്രീകൾ എല്ലാവരും പ്രകൃതിയുടെ ഭാഗങ്ങളാണ്, വിശുദ്ധരും പണ്ഡിതന്മാരെക്കാൾ ഉന്നതരുമാണ്.
കേദാരകന്യാശാപേന സ ഹി ധര്മഃ ക്ഷയം ഗതഃ । തദാ കോപേന ധാത്രാ ച കൃത്യാ സ്ത്രീ ച വിനിര്മിതാ
കേദാരകന്യയുടെ ശാപം മൂലം ആ ധർമ്മം നശിച്ചു; അപ്പോൾ ദൈവം കോപത്തോടെ കൃത്യയെയും സ്ത്രീയെയും സൃഷ്ടിച്ചു.
കൃത്യാ സ്ത്രീ ത്രിവിധാ ജാതിര്ബ്രഹ്മണാ നിര്മിതാ പുരാ । ഉത്തമാ പ്രഥമാ സാ ച മധ്യമാ ചാധമാ വ്രജ
കൃത്യയും സ്ത്രീയും ബ്രഹ്മാവ് മൂന്നു വിധത്തിൽ സൃഷ്ടിച്ചു: ഉത്തമം, മധ്യമം, അധമം.
ഉത്തമാ പതിഭക്താ സാ കിംചിദ്ധര്മസമന്വിതാ । പ്രാണാന്തേഽപി ന കുരുതേ തം ജാരമയശകരമ്
ഉത്തമസ്ത്രീ ഭർത്താവിനോട് ഭക്തിയുള്ളവളാണ്, കുറെ ധർമ്മം പാലിക്കുന്നവളാണ്; ജീവന്റെ അവസാനംവരെ അവൾ ജാരനെ സ്വീകരിച്ച് അപകീർത്തി വരുത്തില്ല.
പൂജയേത്സാ യഥാ കാന്തം തഥാ ദേവദ്വിജാതിഥീന് । വ്രതാനി ചോപവാസാംശ്ച കുരുതേ സര്വപൂജനമ്
അവൾ ഭർത്താവിനെയും ദേവന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും അതിഥികളെയും ഒരുപോലെ പൂജിക്കുന്നു; വ്രതങ്ങളും ഉപവാസങ്ങളും അനുഷ്ഠിച്ച് എല്ലാ പൂജകളും നിർവ്വഹിക്കുന്നു.
ഗുരുണാ രക്ഷിതാ യത്നാജ്ജാരം ച ന ഭജേദ്ഭയാത് । സ കൃത്രിമാ മധ്യമാ ച യഥാകിംചിത്പതിം ഭജേത്
ഗുരു ജാഗ്രതയോടെ സംരക്ഷിക്കുന്നവളാണ്, ഭയത്താൽ ജാരനെ ഒഴിവാക്കുന്നു; മധ്യമസ്ത്രീ കൃത്രിമമാണ്, ഭർത്താവിനെ കുറച്ച് മാത്രം സേവിക്കുന്നു.
സ്ഥാനം നാസ്തിക്ഷണം നാസ്തി നാസ്തി പ്രാര്ഥയിതാ നരഃ । തേന ഹേ നന്ദ താസാം ച സതീത്വമുപജായതേ
അവർക്കു സ്ഥിരമായ സ്ഥലം ഇല്ല, സമയവും ഇല്ല, ചോദിക്കാനാരുമില്ല; അതുകൊണ്ടാണ്, നന്ദാ, അവർക്കു സതിത്വം ഉണ്ടാകുന്നത്.
അധമാ പരമാ ദുഷ്ടാഽത്യന്താസദ്വംശജാ തഥാ । അധര്മശീലാ ദുഃശീലാ ദുര്മുഖാ കലഹാന്വിതാ
അധമസ്ത്രീ വളരെ ദുഷ്ടയാണ, പാപവംശത്തിൽ ജനിച്ചവളാണ്; അവൾ അധർമ്മിയായും ദുഷ്ശീലവതിയായും ദുർമുഖിയായും കലഹപ്രിയയായും ഇരിക്കുന്നു.
പതിം ഭര്ത്സയതേ നിത്യം ജാരം ച സേവതേ സദാ । ദുഃശം ദദാതി കാന്തായ വിഷതുല്യം ച പശ്യതി
അവൾ ഭർത്താവിനെ എല്ലായ്പ്പോഴും നിന്ദിക്കുന്നു, ജാരനെ എപ്പോഴും സേവിക്കുന്നു; ഭർത്താവിന് ദോഷം ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾ അവൾ ചെയ്യുന്നു, അവനെ വിഷം പോലെ കാണുന്നു.
ജാരദ്വാരമുപായേന ഹന്തി കാന്തം മനോഹരമ് । ധര്മിഷ്ഠം ച വരിഷ്ഠം ച ഗരിഷ്ഠം ച മഹീതലേ
ജാരന്റെ സഹായത്തോടെ അവൾ ഭർത്താവിനെ വഞ്ചനയിലൂടെ കൊല്ലുന്നു, ഭർത്താവ് ധാർമ്മികനോ ഉത്തമനോ മഹാനോ ആയാലും.
കാമദേവസമം ചാപി ജാരം പശ്യതി കാമതഃ । ശുഭദൃഷ്ട്യാ കടാക്ഷേണ ശരവത്പാപീയസീ മുദാ
ആ സ്ത്രീ, കാമദേവനേപ്പോലെ തന്റെ കാമന伴നായാളെ ആഗ്രഹത്തോടെ നോക്കുന്നു; സന്തോഷത്തോടെ പാപത്തിൽ ആസ്വദിച്ച്, കണ്ണുകൊണ്ടുള്ള സ്നേഹപരമായ കാഴ്ചയിൽ അവനെ അമ്പുപോലെ തൊടുന്നു.
സുവേഷം പുരുഷം ദ്രഷ്ട്വാ യുവാനം രതിശൂകരമ് । യോനിഃ ക്ലിദ്യതി നാരീണാം കാമിനീനാം നിരന്തരമ്
നന്നായി അലങ്കരിച്ച, യുവാവായ, സ്നേഹത്തിൽ നിപുണനായ പുരുഷനെ കണ്ടാൽ, ആഗ്രഹമുള്ള സ്ത്രീകളുടെ മനസ്സിൽ എപ്പോഴും മോഹം ഉണരുന്നു.
ദദാതി ഭര്ത്രേ നാഽഽഹാരം വിഷോക്തിം വക്തി സംതതമ് । അധര്മം ചിന്തയേച്ഛശ്വജ്ജാരം ച പരമം മുദാ
ഭർത്താവിന് ഭക്ഷണം കൊടുക്കാറില്ല, എപ്പോഴും കഠിനമായ വാക്കുകൾ സംസാരിക്കുന്നു, ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ ചിന്തിക്കുന്നു, കാമന伴നിൽ പരമസന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്നു.
ഗുരുഭിര്ഭര്ത്സിതാ സാ ച രക്ഷിതാ ച ശതേന ച । തഥാഽപി ജാരം കുരുതേ നാപി സാധ്യാ നൃപേരപി
മുതിർന്നവർ ശാസിച്ചാലും, നൂറു വിധത്തിൽ കാത്താലും, അവൾ എങ്കിലും കാമന伴നെ തേടുന്നു; രാജാവിനാലും അവളെ തടയാൻ കഴിയില്ല.
നാസ്തി തസ്യാഃ പ്രിയം കിംചിത്സര്വം കാര്യവശേന ച । ഗാവസ്തൃണമിവാരണ്യേ പ്രാര്ഥയന്തീ നവം നവമ്
അവള്ക്ക് ഒന്നും പ്രിയമല്ല; എല്ലാം സ്വന്തം ഇഷ്ടത്തിനായാണ്. കാട്ടിൽ പുതിയ പുല്ല് അന്വേഷിക്കുന്ന പശുക്കളെപ്പോലെ, അവൾ എപ്പോഴും പുതുമയേടെ തിരയുന്നു.
വിദ്യുദാഭാ ജലേ രേഖാ തസ്യാ പ്രീതിസ്തഥൈവ ച । അധര്മയുക്താ സതതം കപടം വക്തി നിശ്ചിതമ്
അവളുടെ സ്നേഹം വെള്ളത്തിൽ വരയിടുന്നതുപോലെയും, മിന്നലുപോലെയും ക്ഷണികമാണ്; എപ്പോഴും അധർമ്മത്തിൽ ചേർന്ന്, അവൾ ഉറപ്പായും കപടം സംസാരിക്കുന്നു.