ഫലം ച സര്വം തപസാം വ്രതാനാം ച വ്രജേശ്വര । ഇദം സ്തുത്വാ നമസ്കൃത്വാ ഭുങ്ക്തേ സാ തദനുജ്ഞയാ
വ്രജേശ്വരാ, ഈ സ്തുതി പാരായണം ചെയ്ത് നമസ്കരിച്ചാൽ, അവളുടെ അനുമതിയോടെ എല്ലാ വ്രതങ്ങളുടെയും തപസ്സിന്റെയും ഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കാം.
അഥ ചതുരശീതിതമോഽധ്യായഃ ശ്രീഭഗവാനുവാച ദ്വിജദേവാര്ചനം ചൈവ കരോതി സതതം ഗൃഹീ । സ്വധര്മാചരണം ചൈവ ചാതുര്വര്ണ്യം ച നിത്യണഃ
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: യജ്ഞോപവീതധാരികളെയും ദേവതകളെയും എപ്പോഴും ആരാധിക്കുന്ന ഗൃഹസ്ഥൻ, തന്റെ ധർമ്മം അനുഷ്ഠിച്ച് നാലു വർണ്ണങ്ങളെയും മാനിച്ച് ജീവിക്കുന്നവൻ—
കുര്വന്തി ഗൃഹിണാമാശാം സര്വേ ദേവാദയസ്തഥാ । അകൃത്വാഽതിഥിപൂജാം ച ഗൃഹസ്ഥശ്ച സദാഽശുചിഃ
അത്തരം ഗൃഹസ്ഥന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലാ ദേവതകളും മറ്റുള്ളവരും നിറവേറ്റുന്നു; അതിഥി പൂജ ചെയ്യാതെ ഇരിക്കുന്നവൻ എപ്പോഴും അശുദ്ധനാണ്.
പിതരഃ കര്മകാലേ ചാതിഥികാലേ ച ദേവതാഃ । സര്വേ ഗൃഹസ്ഥമായാന്തി നിപാനമിവ ധേനവഃ
കർമ്മസമയത്തും അതിഥി വരുമ്പോഴും പിതാക്കന്മാരും ദേവതകളും എല്ലാവരും ഗൃഹസ്ഥന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പശുക്കൾ വെള്ളം കുടിക്കാൻ വരുന്നതുപോലെ എത്തുന്നു.
സമായാതി പ്രയത്നേന സയാഹ്നേ ക്ഷുധിതോഽതിഥിഃ । പൂജാം ലബ്ധ്വാഽഽശിഷം കൃത്വാ പ്രയാതി ഗൃഹിണോ ഗൃഹാത്
സന്ധ്യാകാലത്ത് വിശപ്പോടെ അതിഥി ശ്രമിച്ച് എത്തുന്നു; അവനെ ആദരിച്ച് അനുഗ്രഹം വാങ്ങിയ ശേഷം അവൻ ഗൃഹസ്ഥന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പോകുന്നു.
അകൃത്വാഽതിഥിപൂജാം ച ഗൃഹീ ഭവതി പാതകീ । ത്രൈലോക്യജനിതം പാപം ലഭതേ നാത്ര സംശയഃ
അതിഥി പൂജ ചെയ്യാതെ ഇരിക്കുന്ന ഗൃഹസ്ഥൻ പാപിയാകുന്നു; മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ഉണ്ടാകുന്ന പാപം അവൻ ഉറപ്പായും അനുഭവിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
അതിഥിര്യസ്യ ഭഗ്നാശോ ഗൃഹാത്പ്രതിനിര്വതേ । പിതരസ്തസ്യ ദേവാശ്ച വഹ്നയശ്ച തഥൈവ ച
അതിഥിക്ക് പ്രതീക്ഷ നഷ്ടപ്പെട്ട് വീട്ടിൽ നിന്ന് പോകേണ്ടി വന്നാൽ, അവന്റെ പിതാക്കന്മാരും ദേവതകളും അഗ്നികളും അങ്ങനെ തന്നെ വിട്ടുപോകും.
നിരാശാഃ പ്രതിഗച്ഛന്തി ഗൃഹിണോഽതിഥയോ ഗൃഹാത് । സ്ത്രീധ്നൈര്ഗോഘ്നൈഃ കൃതഘ്നൈശ്ച ബ്രാഹ്മണൈര്ഗുരുതല്പഗൈഃ
പ്രതീക്ഷയില്ലാതെ അതിഥികൾ ഗൃഹസ്ഥന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പോകുമ്പോൾ, സ്ത്രീഹത്യ, പശുഹത്യ, കൃതഘ്നത, ഗുരുപത്നിയോട് ദോഷം ചെയ്ത ബ്രാഹ്മണൻ എന്നിവരുപോലെ അവരും പോകുന്നു.
തുല്യദോഷോ ഭവത്യേവ യേനാതിഥിരനര്ചിതഃ । സ്വാത്മനഃ പാതകം ദത്ത്വാ പുണ്യമാദായ ഗച്ഛതി
അതിഥിയെ ആദരിക്കാത്തവനു സമാനമായ പാപം അവനുണ്ടാകും; തന്റെ പുണ്യം വിട്ടുകൊടുത്ത്, ഗൃഹസ്ഥന്റെ പാപം ഏറ്റുവാങ്ങിയാണ് അവൻ പോകുന്നത്.
തസ്മാത്കൃത്വാ സര്വസേവാം ദേവാദീംശ്ച ശുഭാശയഃ । പോഷ്യാണാം ഭരണം കൃത്വാ പശ്ചാദ്ഭുങ്ക്തേ സ ധര്മവിത്
അതുകൊണ്ട്, നല്ല മനസ്സോടെ ദേവതാദികൾക്ക് സേവനം ചെയ്ത്, ആശ്രിതരെ പോഷിച്ച്, പിന്നെയാണ് ധർമ്മജ്ഞൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കേണ്ടത്.
യസ്യ മാതാ ഗൃഹേ നാസ്തി ഭാര്യാ ച പുംശ്ചലീ തഥാ । അരണ്യം തേന ഗന്തവ്യമരണ്യാദ്ദുഃഖദം ഗൃഹമ്
വീട്ടിൽ അമ്മയില്ല, ഭാര്യ വിശുദ്ധയല്ലെങ്കിൽ, അത്തരം പുരുഷൻ കാടിലേക്ക് പോകണം; അവനു വേണ്ടി വീടു കാട്ടിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ദുഃഖം നൽകും.
പതീം ദ്വേഷ്ടി സദാ ദുഷ്ടാ വിഷതുന്യം ച പശ്യതി । ദദാതി തസ്മൈ നാഽഽഹാരം ഭര്ത്സനം കുരുതേ സദാ
ദുഷ്ടയായ ഭാര്യ ഭർത്താവിനെ എപ്പോഴും വെറുക്കുന്നു, വിഷം കാണുന്നപോലെ അവനെ നോക്കുന്നു, ഭക്ഷണം നൽകുന്നില്ല, എപ്പോഴും നിന്ദിക്കുന്നു.
പൂജിതം മുനിതുല്യം ച സാ ച പാപീയസീ പരമ് । സംതതം തൃണവന്മത്വാ ന്യക്കാരം കുരുതേ സദാ
മുനിവിനെപ്പോലും ആദരിച്ചാലും, അത്തരം പാപിനി ഭർത്താവിനെ എപ്പോഴും പുല്ലുപോലെയാണെന്ന് കരുതി അപമാനിക്കും.
ദുര്വാക്യാവഹ്നിനാ ദഗ്ധോ മൃതതുല്യശ്ച ജീവതി । യാവജ്ജീവനപര്യന്തം സംപ്രാപ്യ ദുഷ്ടവംശജാമ്
ദുര്വാക്ക്യത്തിന്റെ തീയിൽ കത്തിയവൻ, ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോഴും മരിച്ചവനുപോലെയാണ്; ദുഷ്ടയായ ഭാര്യയെ ജീവിതം മുഴുവൻ അനുഭവിക്കേണ്ടിവരുന്നു.
ഗൃഹിണീനാം സദാചാരം ശ്രൂയതാം തച്ഛ്രു തൌ ശ്രുതമ് । ഗൃഹിണീ പതിഭക്താ ച ദേവബ്രാഹ്മണബൂജിതാ
ഇപ്പോൾ ഗൃഹിണികളുടെ നല്ല പെരുമാറ്റം കേൾക്കൂ: ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ളവളും, ദേവന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ആദരിക്കുന്നവളുമാണ് നല്ല ഗൃഹിണി.
സാ ശുദ്ധാ പ്രാതരുത്ഥായ നമസ്കൃത്യ പതിം സുരമ് । പ്രാങ്ഗണേ മങ്ഗലം ദദ്യാദ്ഗോമയേന ജലേന ച
അവൾ ശുദ്ധയാണു, പുലർച്ചെ എഴുന്നേറ്റ് ഭർത്താവിനും ദേവന്മാർക്കും നമസ്കരിച്ചു, അങ്കണത്തിൽ പശുവിന്റെ ചാണകവും വെള്ളവും ഉപയോഗിച്ച് മംഗളം നടത്തുന്നു.
ഗൃഹകൃത്യം ച കൃത്വാ ച സ്നാത്വാഽഽഗത്യ ഗൃഹം സതീ । സുരം വിപ്രം പതിം നത്വാ പൂജയേദ്ഗൃഹദേവതാമ്
വീട്വൃത്തികൾ തീർത്തു, കുളിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയ സതീ സ്ത്രീ ദേവന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണനെയും ഭർത്താവിനെയും ആദരവോടെ വണങ്ങി, വീട്ടിലെ ദേവതകളെ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിക്കുന്നു.
ഗൃഹകൃത്യം സുനിര്വൃത്യ ഭോജയിത്വാ പതിം സതീ । അതിഥിം പൂജയിത്വാ ച സ്വയം ഭുങ്കതേ സുഖംസതീ
വീട്വൃത്തികൾ മുഴുവനും നിർവ്വഹിച്ചു, ഭർത്താവിനെ ഭക്ഷണം കൊടുത്ത്, അതിഥിയെ ആദരിച്ച്, പിന്നെ സതീ സ്ത്രീ സന്തോഷത്തോടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു.
പുത്രൈശ്ച പൂജിതസ്താതഃ ശിഷ്യൈശ്ച പൂജിതോ ഗുരുഃ । ആജ്ഞയാ കുരുതേ കര്മ പുത്രഃ ശിഷ്യശ്ച ഭൃത്യവത്
മക്കൾ അച്ഛനെയും, ശിഷ്യന്മാർ ഗുരുവിനെയും ആദരിക്കുന്നു; അവരുടെ കല്പനപ്രകാരം മകനും ശിഷ്യനും ഭൃത്യനെപ്പോലെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
ന പ്രേരയേദ്ഗുരും താതം പുത്രഃ ശിഷ്യശ്ച കര്മസു । പിത്രേ ച ഗുരവേ നിത്യം സര്വസ്വം ച സമര്പയേത്
മകനോ ശിഷ്യനോ അച്ഛനെയോ ഗുരുവിനെയോ ഏതെങ്കിലും കാര്യത്തിൽ കല്പിക്കരുത്; അച്ഛനും ഗുരുവിനും എല്ലാം സമർപ്പിക്കേണ്ടതാണ്.
ന കുര്യാന്നരബുദ്ധിം ച ഗുരൌ പിതരി സംതതമ് । കൃത്വാ ച നരബുദ്ധിം ച ബ്രഹ്മഹത്യാം ലഭേദ്ധ്രുവമ്
ഗുരുവിനെയും അച്ഛനെയും ഒരിക്കലും സാധാരണ മനുഷ്യനായി കാണരുത്; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ നിർബന്ധമായും ബ്രാഹ്മണഹത്യാപാപം ലഭിക്കും.
മാതരം പൂജയേദ്ഭക്ത്യാ പിതുശ്ചാപ്യധികാം തഥാ । മാതുഃ പരം ഗുരും ചൈവ പൂജയേദ്ഭക്തിയോഗതഃ
അമ്മയെ ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കണം, അച്ഛനെ അതിലും കൂടുതൽ ആദരിക്കണം; ഗുരുവിനെ പരമഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കണം.
പിതാ മാതാ ഗുരുര്ഭാര്യാ ശിഷ്യഃ പുത്രഃ സദാഽക്ഷമഃ । അനാഥാ ഭഗിനീ കന്യാ നിത്യം പോഷ്യാ ഗുരുപ്രിയാ
അച്ഛൻ, അമ്മ, ഗുരു, ഭാര്യ, ശിഷ്യൻ, മകൻ ഇവരെ എല്ലായ്പ്പോഴും സംരക്ഷിക്കണം; അനാഥയായ സഹോദരി, കന്യക, ഗുരുവിന് പ്രിയപ്പെട്ടവൾ ഇവരെയും എന്നും പോഷിക്കണം.
ഏവം ച കഥിതം താത സര്വേഷാം ധര്മമുത്തമമ് । ശ്ത്രീജാതിര്വാസ്തപീശുദ്ധാ താശ്ച സര്വാഃ പതിവ്രതാഃ
ഇങ്ങനെ, പ്രിയനേ, എല്ലാവർക്കും ഉത്തമമായ ധർമ്മം വിശദീകരിച്ചു; ശുദ്ധമായ പെരുമാറ്റമുള്ള സ്ത്രീകൾ എല്ലാവരും ഭർത്താവിനോട് ഭക്തിയുള്ളവരാണ്.
സര്വാ ജാതിരേകവിധാ ചാഽഽദൌ സൃഷ്ടാ ച ബ്രഹ്മണാ । താഃ സര്വാഃ പ്രകൃതേരംശാഃ പവിത്രാഃ പണ്ഡിതാധികാഃ
എല്ലാ ജാതികളും ആദിയിൽ ബ്രഹ്മാവു ഒരേവിധത്തിൽ സൃഷ്ടിച്ചു; സ്ത്രീകൾ എല്ലാവരും പ്രകൃതിയുടെ ഭാഗങ്ങളാണ്, വിശുദ്ധരും പണ്ഡിതന്മാരെക്കാൾ ഉന്നതരുമാണ്.
കേദാരകന്യാശാപേന സ ഹി ധര്മഃ ക്ഷയം ഗതഃ । തദാ കോപേന ധാത്രാ ച കൃത്യാ സ്ത്രീ ച വിനിര്മിതാ
കേദാരകന്യയുടെ ശാപം മൂലം ആ ധർമ്മം നശിച്ചു; അപ്പോൾ ദൈവം കോപത്തോടെ കൃത്യയെയും സ്ത്രീയെയും സൃഷ്ടിച്ചു.
കൃത്യാ സ്ത്രീ ത്രിവിധാ ജാതിര്ബ്രഹ്മണാ നിര്മിതാ പുരാ । ഉത്തമാ പ്രഥമാ സാ ച മധ്യമാ ചാധമാ വ്രജ
കൃത്യയും സ്ത്രീയും ബ്രഹ്മാവ് മൂന്നു വിധത്തിൽ സൃഷ്ടിച്ചു: ഉത്തമം, മധ്യമം, അധമം.
ഉത്തമാ പതിഭക്താ സാ കിംചിദ്ധര്മസമന്വിതാ । പ്രാണാന്തേഽപി ന കുരുതേ തം ജാരമയശകരമ്
ഉത്തമസ്ത്രീ ഭർത്താവിനോട് ഭക്തിയുള്ളവളാണ്, കുറെ ധർമ്മം പാലിക്കുന്നവളാണ്; ജീവന്റെ അവസാനംവരെ അവൾ ജാരനെ സ്വീകരിച്ച് അപകീർത്തി വരുത്തില്ല.
പൂജയേത്സാ യഥാ കാന്തം തഥാ ദേവദ്വിജാതിഥീന് । വ്രതാനി ചോപവാസാംശ്ച കുരുതേ സര്വപൂജനമ്
അവൾ ഭർത്താവിനെയും ദേവന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും അതിഥികളെയും ഒരുപോലെ പൂജിക്കുന്നു; വ്രതങ്ങളും ഉപവാസങ്ങളും അനുഷ്ഠിച്ച് എല്ലാ പൂജകളും നിർവ്വഹിക്കുന്നു.
ഗുരുണാ രക്ഷിതാ യത്നാജ്ജാരം ച ന ഭജേദ്ഭയാത് । സ കൃത്രിമാ മധ്യമാ ച യഥാകിംചിത്പതിം ഭജേത്
ഗുരു ജാഗ്രതയോടെ സംരക്ഷിക്കുന്നവളാണ്, ഭയത്താൽ ജാരനെ ഒഴിവാക്കുന്നു; മധ്യമസ്ത്രീ കൃത്രിമമാണ്, ഭർത്താവിനെ കുറച്ച് മാത്രം സേവിക്കുന്നു.