നമഃ ശാന്തായ ദാന്തായ സര്വദേവാശ്രയായ ച । നമോ ബ്രഹ്മസ്വരൂപായ സതീപ്രാണപരായ ച
ശാന്തനും, ദമനശീലനും, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ആശ്രയവുമാണ് നമസ്കാരം. ബ്രഹ്മസ്വരൂപനും, സതീയുടെ പ്രാണനുമായവനുമാണ് നമസ്കാരം.
നമസ്യായ ച പൂജ്യായ ഹൃദാധാരായ തേ നമഃ । പഞ്ചപ്രാണാധിദേവായ ചക്ഷുഷസ്താരകായ ച
നമസ്കാരയോഗ്യനും, പൂജ്യനും, ഹൃദയത്തിന്റെ ആധാരവുമായവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം. അഞ്ചു പ്രാണന്മാരുടെ അധിപനും, കണ്ണിന്റെ നക്ഷത്രവുമാണ് നിനക്ക് നമസ്കാരം.
ജ്ഞാനാധാരായ പത്നീനാം പരമാനന്ദരൂപിണേ । പതിര്ബ്രഹ്മാ പതിര്വിഷ്ണുഃ പതിരേവ മഹേശ്വരഃ
ഭാര്യകൾക്കു ജ്ഞാനത്തിന്റെ ആധാരവും പരമാനന്ദസ്വരൂപനുമാണ് ഭർത്താവ്. ഭർത്താവാണ് ബ്രഹ്മാവും, ഭർത്താവാണ് വിഷ്ണുവും, ഭർത്താവാണ് മഹേശ്വരനും.
പതിശ്ച നിര്ഗുണാധാരോ ബ്രഹ്മരൂപ നമോഽസ്തു തേ । ക്ഷമസ്വ ഭഗവന് ദോഷം ജ്ഞാനാജ്ഞാനകൃതം ച യത്
ഭർത്താവാണ് ഗുണരഹിതന്റെ ആധാരവും ബ്രഹ്മസ്വരൂപനുമാണ്. നിനക്കു നമസ്കാരം. അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ ഞാൻ ചെയ്ത പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കണമേ, ഭഗവനെ.
പത്നീബന്ധോ ദയാസിന്ധോ ദാസീദോഷം ക്ഷമസ്വ മേ । ഇദം സ്തോത്രം മഹാപുണ്യം സൃഷ്ട്യാദൌ പദ്മയാ കൃതമ്
ഭാര്യയുടെ ബന്ധുവും, കരുണാസാഗരനുമായ ഭർത്താവേ, ദാസിയായുള്ള എന്റെ പിഴവുകൾ ക്ഷമിക്കണമേ. ഈ മഹാപുണ്യമുള്ള സ്തോത്രം സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തിൽ പദ്മയാൽ രചിച്ചതാണ്.
സരസ്വത്യാ ച ധരയാ ഗങ്ഗയാ ച പുരാ വ്രജ । സാവിത്ര്യാ ച കൃതം പൂര്വം ബ്രഹ്മണേ ചാപി നിത്യശഃ
സരസ്വതിയും ധാരയും ഗംഗയും വ്രജയിൽ, സാവിത്രിയും എന്നും ബ്രഹ്മാവിനായി ഈ സ്തോത്രം മുമ്പ് രചിച്ചിരുന്നു.
പാര്വത്യാ ച കൃതം ഭക്ത്യാ കൈലാസേ ശംകരായ ച । മുനീനാം ച സുരാണാം ച പത്നീഭിശ്ച കൃതം പുരാ
പാർവതിയും ഭക്തിയോടെ കൈലാസത്തിൽ ശങ്കരനായി ഈ സ്തോത്രം രചിച്ചു. മുനികൾക്കും ദേവന്മാർക്കും അവരുടെ ഭാര്യമാർക്കും മുമ്പ് ഈ സ്തോത്രം രചിച്ചിരുന്നു.
പതിവ്രതാനാം സര്വാസാം സ്തോത്രമേതച്ഛുഭാവഹമ് । ഇദം സ്തോത്രം മഹാപുണ്യം യാ ശ്രൃണോതി പതിവ്രതാ
പതിവ്രതയായ എല്ലാ സ്ത്രീകൾക്കും ഈ സ്തോത്രം ശുഭഫലദായകമാണ്. ഈ മഹാപുണ്യമുള്ള സ്തോത്രം ആരെങ്കിലും പതിവ്രതയായ സ്ത്രീ കേൾക്കുകയാണെങ്കിൽ...
നരോഽന്യോ വാഽപി നാരീ വാ ലഭതേ സര്വവാഞ്ഛിതമ് । അപുത്രോ ലഭതേ പുത്രം നിര്ധനോ ലഭതേ ധനമ്
ആണായാലും പെണ്ണായാലും, ആരായാലും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ലഭിക്കും; മക്കളില്ലാത്തവർക്ക് മകൻ ലഭിക്കും, ദരിദ്രൻക്ക് സമ്പത്ത് ലഭിക്കും.
രൌഗീ ച മുച്യതേ രോഗാദ്ബദ്ധോ മുച്യേത ബന്ധനാത് । പതിവ്രതാ ച സ്തുത്വാ ച തീര്ഥസ്നാനഫലം ലഭേത്
രോഗികൾ രോഗത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരാകും, ബന്ധനത്തിൽ കഴിയുന്നവർ മോചനം നേടും; ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ള ഭാര്യ ഈ സ്തുതി പാരായണം ചെയ്താൽ തീർത്ഥസ്നാനഫലം ലഭിക്കും.
ഫലം ച സര്വം തപസാം വ്രതാനാം ച വ്രജേശ്വര । ഇദം സ്തുത്വാ നമസ്കൃത്വാ ഭുങ്ക്തേ സാ തദനുജ്ഞയാ
വ്രജേശ്വരാ, ഈ സ്തുതി പാരായണം ചെയ്ത് നമസ്കരിച്ചാൽ, അവളുടെ അനുമതിയോടെ എല്ലാ വ്രതങ്ങളുടെയും തപസ്സിന്റെയും ഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കാം.
അഥ ചതുരശീതിതമോഽധ്യായഃ ശ്രീഭഗവാനുവാച ദ്വിജദേവാര്ചനം ചൈവ കരോതി സതതം ഗൃഹീ । സ്വധര്മാചരണം ചൈവ ചാതുര്വര്ണ്യം ച നിത്യണഃ
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: യജ്ഞോപവീതധാരികളെയും ദേവതകളെയും എപ്പോഴും ആരാധിക്കുന്ന ഗൃഹസ്ഥൻ, തന്റെ ധർമ്മം അനുഷ്ഠിച്ച് നാലു വർണ്ണങ്ങളെയും മാനിച്ച് ജീവിക്കുന്നവൻ—
കുര്വന്തി ഗൃഹിണാമാശാം സര്വേ ദേവാദയസ്തഥാ । അകൃത്വാഽതിഥിപൂജാം ച ഗൃഹസ്ഥശ്ച സദാഽശുചിഃ
അത്തരം ഗൃഹസ്ഥന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലാ ദേവതകളും മറ്റുള്ളവരും നിറവേറ്റുന്നു; അതിഥി പൂജ ചെയ്യാതെ ഇരിക്കുന്നവൻ എപ്പോഴും അശുദ്ധനാണ്.
പിതരഃ കര്മകാലേ ചാതിഥികാലേ ച ദേവതാഃ । സര്വേ ഗൃഹസ്ഥമായാന്തി നിപാനമിവ ധേനവഃ
കർമ്മസമയത്തും അതിഥി വരുമ്പോഴും പിതാക്കന്മാരും ദേവതകളും എല്ലാവരും ഗൃഹസ്ഥന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പശുക്കൾ വെള്ളം കുടിക്കാൻ വരുന്നതുപോലെ എത്തുന്നു.
സമായാതി പ്രയത്നേന സയാഹ്നേ ക്ഷുധിതോഽതിഥിഃ । പൂജാം ലബ്ധ്വാഽഽശിഷം കൃത്വാ പ്രയാതി ഗൃഹിണോ ഗൃഹാത്
സന്ധ്യാകാലത്ത് വിശപ്പോടെ അതിഥി ശ്രമിച്ച് എത്തുന്നു; അവനെ ആദരിച്ച് അനുഗ്രഹം വാങ്ങിയ ശേഷം അവൻ ഗൃഹസ്ഥന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പോകുന്നു.
അകൃത്വാഽതിഥിപൂജാം ച ഗൃഹീ ഭവതി പാതകീ । ത്രൈലോക്യജനിതം പാപം ലഭതേ നാത്ര സംശയഃ
അതിഥി പൂജ ചെയ്യാതെ ഇരിക്കുന്ന ഗൃഹസ്ഥൻ പാപിയാകുന്നു; മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ഉണ്ടാകുന്ന പാപം അവൻ ഉറപ്പായും അനുഭവിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
അതിഥിര്യസ്യ ഭഗ്നാശോ ഗൃഹാത്പ്രതിനിര്വതേ । പിതരസ്തസ്യ ദേവാശ്ച വഹ്നയശ്ച തഥൈവ ച
അതിഥിക്ക് പ്രതീക്ഷ നഷ്ടപ്പെട്ട് വീട്ടിൽ നിന്ന് പോകേണ്ടി വന്നാൽ, അവന്റെ പിതാക്കന്മാരും ദേവതകളും അഗ്നികളും അങ്ങനെ തന്നെ വിട്ടുപോകും.
നിരാശാഃ പ്രതിഗച്ഛന്തി ഗൃഹിണോഽതിഥയോ ഗൃഹാത് । സ്ത്രീധ്നൈര്ഗോഘ്നൈഃ കൃതഘ്നൈശ്ച ബ്രാഹ്മണൈര്ഗുരുതല്പഗൈഃ
പ്രതീക്ഷയില്ലാതെ അതിഥികൾ ഗൃഹസ്ഥന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പോകുമ്പോൾ, സ്ത്രീഹത്യ, പശുഹത്യ, കൃതഘ്നത, ഗുരുപത്നിയോട് ദോഷം ചെയ്ത ബ്രാഹ്മണൻ എന്നിവരുപോലെ അവരും പോകുന്നു.
തുല്യദോഷോ ഭവത്യേവ യേനാതിഥിരനര്ചിതഃ । സ്വാത്മനഃ പാതകം ദത്ത്വാ പുണ്യമാദായ ഗച്ഛതി
അതിഥിയെ ആദരിക്കാത്തവനു സമാനമായ പാപം അവനുണ്ടാകും; തന്റെ പുണ്യം വിട്ടുകൊടുത്ത്, ഗൃഹസ്ഥന്റെ പാപം ഏറ്റുവാങ്ങിയാണ് അവൻ പോകുന്നത്.
തസ്മാത്കൃത്വാ സര്വസേവാം ദേവാദീംശ്ച ശുഭാശയഃ । പോഷ്യാണാം ഭരണം കൃത്വാ പശ്ചാദ്ഭുങ്ക്തേ സ ധര്മവിത്
അതുകൊണ്ട്, നല്ല മനസ്സോടെ ദേവതാദികൾക്ക് സേവനം ചെയ്ത്, ആശ്രിതരെ പോഷിച്ച്, പിന്നെയാണ് ധർമ്മജ്ഞൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കേണ്ടത്.
യസ്യ മാതാ ഗൃഹേ നാസ്തി ഭാര്യാ ച പുംശ്ചലീ തഥാ । അരണ്യം തേന ഗന്തവ്യമരണ്യാദ്ദുഃഖദം ഗൃഹമ്
വീട്ടിൽ അമ്മയില്ല, ഭാര്യ വിശുദ്ധയല്ലെങ്കിൽ, അത്തരം പുരുഷൻ കാടിലേക്ക് പോകണം; അവനു വേണ്ടി വീടു കാട്ടിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ദുഃഖം നൽകും.
പതീം ദ്വേഷ്ടി സദാ ദുഷ്ടാ വിഷതുന്യം ച പശ്യതി । ദദാതി തസ്മൈ നാഽഽഹാരം ഭര്ത്സനം കുരുതേ സദാ
ദുഷ്ടയായ ഭാര്യ ഭർത്താവിനെ എപ്പോഴും വെറുക്കുന്നു, വിഷം കാണുന്നപോലെ അവനെ നോക്കുന്നു, ഭക്ഷണം നൽകുന്നില്ല, എപ്പോഴും നിന്ദിക്കുന്നു.
പൂജിതം മുനിതുല്യം ച സാ ച പാപീയസീ പരമ് । സംതതം തൃണവന്മത്വാ ന്യക്കാരം കുരുതേ സദാ
മുനിവിനെപ്പോലും ആദരിച്ചാലും, അത്തരം പാപിനി ഭർത്താവിനെ എപ്പോഴും പുല്ലുപോലെയാണെന്ന് കരുതി അപമാനിക്കും.
ദുര്വാക്യാവഹ്നിനാ ദഗ്ധോ മൃതതുല്യശ്ച ജീവതി । യാവജ്ജീവനപര്യന്തം സംപ്രാപ്യ ദുഷ്ടവംശജാമ്
ദുര്വാക്ക്യത്തിന്റെ തീയിൽ കത്തിയവൻ, ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോഴും മരിച്ചവനുപോലെയാണ്; ദുഷ്ടയായ ഭാര്യയെ ജീവിതം മുഴുവൻ അനുഭവിക്കേണ്ടിവരുന്നു.
ഗൃഹിണീനാം സദാചാരം ശ്രൂയതാം തച്ഛ്രു തൌ ശ്രുതമ് । ഗൃഹിണീ പതിഭക്താ ച ദേവബ്രാഹ്മണബൂജിതാ
ഇപ്പോൾ ഗൃഹിണികളുടെ നല്ല പെരുമാറ്റം കേൾക്കൂ: ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ളവളും, ദേവന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ആദരിക്കുന്നവളുമാണ് നല്ല ഗൃഹിണി.
സാ ശുദ്ധാ പ്രാതരുത്ഥായ നമസ്കൃത്യ പതിം സുരമ് । പ്രാങ്ഗണേ മങ്ഗലം ദദ്യാദ്ഗോമയേന ജലേന ച
അവൾ ശുദ്ധയാണു, പുലർച്ചെ എഴുന്നേറ്റ് ഭർത്താവിനും ദേവന്മാർക്കും നമസ്കരിച്ചു, അങ്കണത്തിൽ പശുവിന്റെ ചാണകവും വെള്ളവും ഉപയോഗിച്ച് മംഗളം നടത്തുന്നു.
ഗൃഹകൃത്യം ച കൃത്വാ ച സ്നാത്വാഽഽഗത്യ ഗൃഹം സതീ । സുരം വിപ്രം പതിം നത്വാ പൂജയേദ്ഗൃഹദേവതാമ്
വീട്വൃത്തികൾ തീർത്തു, കുളിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയ സതീ സ്ത്രീ ദേവന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണനെയും ഭർത്താവിനെയും ആദരവോടെ വണങ്ങി, വീട്ടിലെ ദേവതകളെ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിക്കുന്നു.
ഗൃഹകൃത്യം സുനിര്വൃത്യ ഭോജയിത്വാ പതിം സതീ । അതിഥിം പൂജയിത്വാ ച സ്വയം ഭുങ്കതേ സുഖംസതീ
വീട്വൃത്തികൾ മുഴുവനും നിർവ്വഹിച്ചു, ഭർത്താവിനെ ഭക്ഷണം കൊടുത്ത്, അതിഥിയെ ആദരിച്ച്, പിന്നെ സതീ സ്ത്രീ സന്തോഷത്തോടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു.
പുത്രൈശ്ച പൂജിതസ്താതഃ ശിഷ്യൈശ്ച പൂജിതോ ഗുരുഃ । ആജ്ഞയാ കുരുതേ കര്മ പുത്രഃ ശിഷ്യശ്ച ഭൃത്യവത്
മക്കൾ അച്ഛനെയും, ശിഷ്യന്മാർ ഗുരുവിനെയും ആദരിക്കുന്നു; അവരുടെ കല്പനപ്രകാരം മകനും ശിഷ്യനും ഭൃത്യനെപ്പോലെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
ന പ്രേരയേദ്ഗുരും താതം പുത്രഃ ശിഷ്യശ്ച കര്മസു । പിത്രേ ച ഗുരവേ നിത്യം സര്വസ്വം ച സമര്പയേത്
മകനോ ശിഷ്യനോ അച്ഛനെയോ ഗുരുവിനെയോ ഏതെങ്കിലും കാര്യത്തിൽ കല്പിക്കരുത്; അച്ഛനും ഗുരുവിനും എല്ലാം സമർപ്പിക്കേണ്ടതാണ്.