യഃ ശൂദ്രോ ബ്രാഹ്മണീഗാമീ മാതൃഗാമീ സ പാതകീ । കൃമ്ഭീപാകേ പച്യതേ സ യാവദ്വൈ ബ്രഹ്മണഃ ശാതമ്
ബ്രാഹ്മണിയുടെ അടുക്കലോ സ്വന്തം അമ്മയോടോ ശൂദ്രൻ സമീപിച്ചാൽ, അവൻ മഹാപാപിയാകുന്നു. അത്തരം ഒരാൾ ബ്രഹ്മാവിന്റെ നൂറു കാലങ്ങളോളം കുംബീപാക എന്ന നരകത്തിൽ പൊങ്ങുന്ന എണ്ണയിൽ വേവപ്പെടും.
കുമ്ഭീപാകേ തപ്രതൈലേ ഭുക്തഃ സര്പൈരഹര്നിശമ് । ശബ്ദം ച വികൃതാകാരം കുരുതേ യമതാഡനാത്
കുംബീപാക നരകത്തിൽ, തിളച്ച എണ്ണയിൽ അവനെ പാമ്പുകൾ പകലും രാത്രിയും തിന്നും; യമന്റെ അടിയേറ്റ് അവൻ വിചിത്രമായ ശബ്ദങ്ങൾ ഉരിയാടും.
തതശ്ചാണ്ഡാലയോനിഃ സ്യാത്സപ്തജന്മസു പാതകീ । സപ്തജന്മസു സര്പശ്ച ജലൌകാഃ സപ്തജന്മസു
അതിനുശേഷം, ആ പാപി ഏഴു ജന്മങ്ങൾ ചാണ്ഡാളന്റെ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കും; ഏഴു ജന്മങ്ങൾ പാമ്പായി, ഏഴു ജന്മങ്ങൾ ജലൗകയായി ജനിക്കും.
ജന്മകോടിസഹത്രം ച വിഷ്ഠായാം ജായതേ കൃമിഃ । പുംശ്ചലീനാം യോനികൃമിഃ സ ഭവേത്സപ്തജന്മസു
കോടിയ്ക്കണക്കിന് ജന്മങ്ങൾ അവൻ മലയിൽ കൃമിയായി ജനിക്കും; ഏഴു ജന്മങ്ങൾ ദുഷ്ടസ്ത്രികളുടെ ഗർഭത്തിൽ യോനികൃമിയായി മാറും.
ഗര്വാ വ്രണകൃമിഃ സ്യാച്ച പാതകീ സപ്തജന്മസു । യോനൌ യോനൌ ഭ്രമത്യേവം ന പുനര്ജായതേ നരഃ
അഹങ്കാരത്താൽ അവൻ ഏഴു ജന്മങ്ങൾ മുറിവിൽ കൃമിയായി പാപിയായി ജനിക്കും; ഇങ്ങനെ ഗർഭംതോറും അലഞ്ഞു തിരിയുമ്പോൾ, മനുഷ്യനായി വീണ്ടും ജനിക്കില്ല.
സംന്യാസിനാം ച യോ ധര്മോ മന്മുഖാച്ച നിശാമയ। ദണ്ഡഗ്രഹണമാത്രേണ നരോ നാരായണോ ഭവേത്
സന്ന്യാസികളുടെ ധർമ്മം എന്റെ വായിൽ നിന്ന് കേൾക്കൂ: ദണ്ഡം കൈവശം എടുക്കുന്നതു മാത്രം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ നാരായണനായി മാറും.
പൂര്വകര്മാണി ദഗ്ധ്വാ ച പരകര്മനികൃന്തനമ് । കുരുതേ ചിന്തയേന്മാം ച ഹ്യായാതി മമ മന്ദിരമ്
മുൻകൃത്യങ്ങൾ ദഹിപ്പിച്ച്, മറ്റുള്ളവരുടെ കർമ്മങ്ങൾ വിട്ട്, അവൻ എന്നെ ചിന്തിച്ച് എന്റെ വാസസ്ഥലത്തിൽ എത്തും.
സംന്യാസിനാം പദസ്പര്ശാത്സദ്യഃ പൂതാ വസുംധരാ । സദ്യഃ പുനന്തി തീര്ഥാനി വൈഷ്ണവസ്യ യഥാ വ്രജ
സന്ന്യാസിയുടെ കാലടിയുടെ സ്പർശം കൊണ്ടു ഭൂമി ഉടൻ ശുദ്ധിയാകും; വൈഷ്ണവൻ വൃന്ദാവനത്തിൽ എത്തിയാൽ തീർത്ഥങ്ങൾ എങ്ങനെ ശുദ്ധിയാകുന്നു അതുപോലെ.
സംന്യാസിനശ്ച സ്പര്ശേന നിഷ്പാപോ ജായതേ നരഃ । സംന്യാസിനം ഭോജയിത്വാ ചാശ്വമേധഫലം ലഭേത്
സന്ന്യാസിയെ സ്പർശിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ പാപരഹിതനാകും; സന്ന്യാസിയെ അഹാരം കൊടുത്താൽ അശ്വമേധയാഗഫലം ലഭിക്കും.
നത്വാ ച കാമതോ ദൃഷ്ട്വാ രാജസൂയഫലം ലഭേത് । ഫലം സംന്യാസിനാം തുന്യം യതീനാം ബ്രഹ്മചാരിണാമ്
സ്വച്ഛന്ദമായി സന്ന്യാസിയെ കണ്ട് വന്ദിച്ചാൽ രാജസൂയയാഗഫലം ലഭിക്കും; അതേ ഫലം സന്ന്യാസികൾ, യതികൾ, ബ്രഹ്മചാരികൾ എന്നിവരിൽ നിന്നുമാണ് ലഭിക്കുന്നത്.
സംന്യാചീ യാതി സായാഹ്നേ ക്ഷുധിതോ ഗൃഹിണാം ഗൃഹമ് । സദന്നം വാ കദന്നം വാ തദ്ദത്തം നൈവ വര്ജയേത്
സന്ധ്യാകാലത്ത് വിശപ്പോടെ സന്ന്യാസി ഗൃഹസ്ഥന്റെ വീട്ടിൽ പോകുന്നു; നല്ലതോ മോശമോ, നൽകുന്ന അഹാരം അവൻ നിരസിക്കരുത്.
ന യാചതേ ച മിഷ്ടാന്നം ന കുര്യാത്കോപമേവ ച । ന ധനഗ്രഹണം കുര്യാദേകവാസാ നിരീഹതഃ
അവൻ മധുരഭക്ഷണം ചോദിക്കരുത്, കോപം കാണിക്കരുത്; സമ്പത്ത് സ്വീകരിക്കരുത്, ഒരു വസ്ത്രം മാത്രം ധരിച്ച് ആഗ്രഹമില്ലാതെ ഇരിക്കണം.
ശീതഗ്രീഷ്മസമാനശ്ച ലോഭമോഹവിവര്ജിതഃ । തത്ര സ്ഥിത്വൈകരാത്രം ച പ്രാതരന്യത്സ്ഥലം വ്രജേത്
തണുപ്പിലും ചൂടിലും ഒരുപോലെയായിരിക്കണം, ലാഭവും മോഹവും ഇല്ലാതിരിക്കണം; ഒരു രാത്രി മാത്രം ഒരിടത്ത് താമസിച്ച്, രാവിലെ മറ്റിടത്തേക്ക് പോവണം.
യാനമാനോഹണം കൃത്വാ ഗൃഹീത്വാ ഗൃഹിണോ ധനമ് । ഗൃഹം കൃത്വാ ഗൃഹീ രമ്യാത്സ്വധര്മാത്പതിതോ ഭവേത്
യാത്ര ചെയ്യുകയോ മറ്റുള്ളവരുടെ സാധനം ചുമക്കുകയോ, ഗൃഹസ്ഥന്റെ സമ്പത്ത് സ്വീകരിക്കുകയോ, വീടുണ്ടാക്കി ആനന്ദമായി ജീവിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, അവൻ സ്വന്തം ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് തെറ്റിപ്പോകും.
കൃത്വാ ചകൃഷിവാണിജ്യം കുവൃത്തിം കുരുതേ ച യഃ । സ സംന്യാസീ ഹൃതാചാരഃ സ്വധര്മാത്വതിതോ ഭവേത്
ആരെങ്കിലും സന്ന്യാസം സ്വീകരിച്ചിട്ടും വയലെടുപ്പ്, വ്യാപാരം, അല്ലെങ്കിൽ തെറ്റായ ഉപജീവനം തുടരുകയാണെങ്കില്, അത്തരം സന്ന്യാസിക്ക് ശരിയായ ആചാരമില്ലാതെയും തന്റെ കർത്തവ്യത്തിൽ നിന്ന് വിട്ടുപോകുകയും ചെയ്യും.
അശുഭം ച ശുഭം വാഽപി സ്വകര്മ കുരുതേ യദി । ബഹിഷ്കൃതഃ സ്വധര്മോ വാഽപ്യുപഹാസ്യശ്ച വൈ ഭവേത്
തനിക്കു നിർദ്ദിഷ്ടമല്ലാത്ത നല്ലതോ മോശമോ ആയ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവൻ, തന്റെ ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താകുകയും, മറ്റുള്ളവരുടെ പരിഹാസത്തിന് വിധേയനാവുകയും ചെയ്യും.
ബ്രാഹ്മണീ പതിഹീനാ യാ ഭവേന്നിഷ്കാമിനീ സദാ । ഏകഭുക്താ ദിനാന്തേ സാ ഹവിഷ്യാന്നരതാ സദാ
ഭർത്താവിനെ നഷ്ടപ്പെട്ട ബ്രാഹ്മണിക്കാരി എപ്പോഴും ആസക്തിയില്ലാതെ, ദിവസാന്ത്യത്തിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, യജ്ഞത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന അന്നം മാത്രം സ്വീകരിക്കണം.
ന ധത്തേ ദിവ്യവസ്ത്രം ച ഗന്ധദ്രവ്യം സുതൈലകമ് । സ്രജം ച ചന്ദനം ചൈവ ശങ്ഖസിന്ദൂരഭൂഷണമ്
അവൾ ദൈവിക വസ്ത്രം, സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ, സുഗന്ധതൈലം, പുഷ്പമാല, ചന്ദനം, ശംഖം, കുങ്കുമം, ആഭരണങ്ങൾ എന്നിവ ധരിക്കരുത്.
ത്യക്ത്വാ മലിനവസ്ത്രാ സ്യാന്നിത്യം നാരായണം സ്മരേത് । നാരായണസ്യ സേവാം ച കുരുതേ നിത്യമേവ ച
ഇവയെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച്, അവൾ എപ്പോഴും സാദാരണമുള്ള വസ്ത്രം ധരിക്കുകയും, നാരായണനെ സ്മരിക്കുകയും, നിത്യവും നാരായണനെ സേവിക്കുകയും വേണം.
തന്നാമോച്ചാരണം ശശ്വത്കുരുതേ നാന്യഭക്തിതഃ । പുത്രതുല്യം ച പുരുഷം സദാ പശ്യതി ധര്മതഃ
അവൾ എപ്പോഴും നാരായണന്റെ നാമം ഉച്ചരിക്കണം, മറ്റാരോടും ഭക്തി കാണിക്കരുത്; പുരുഷന്മാരെ എപ്പോഴും മകനായി മാത്രം കാണണം, ധർമ്മത്തിന് അനുസരിച്ച്.
മിഷ്ടാന്നം ന ച ഭുങ്ക്തേ സാ ന കുര്യാദ്വിഭവം വ്രജ । ഏകാദശ്യാം ന ഭോക്തവ്യം കൃഷ്ണജന്മാഷ്ടമീദിനേ
അവൾ മധുരഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്, സമ്പത്ത് പ്രദർശിപ്പിക്കരുത്; ഏകാദശിയും കൃഷ്ണജന്മാഷ്ടമിയും ദിവസങ്ങളിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്.
ശ്രീരാമസ്യ നവമ്യാം തു ശിവരാത്രൌ പവിത്രയാ । അഘോരായാം ച പ്രേതായാം ചന്ദ്രസൂര്യോപരാഗയോഃ
ശ്രീരാമന്റെ നവമി, ശിവരാത്രി, അഘോര, പ്രേത, ചന്ദ്രസൂര്യഗ്രഹണങ്ങൾ തുടങ്ങിയ ദിവസങ്ങളിൽ,
ഭൃഷ്ടം ദ്രവ്യം പരിത്യജ്യ ഭുജ്യതേ പരമേവ ച । താമ്ബൂലം വിധവാസ്ത്രീണാം യതീനാം ബ്രഹ്മചാനിണാമ്
അവൾ വറുത്ത ഭക്ഷണം ഒഴിവാക്കി ഏറ്റവും ശുദ്ധമായ അന്നം മാത്രം കഴിക്കണം; താമ്പൂലവും വിധവകൾക്കും സന്ന്യാസികൾക്കും ബ്രഹ്മചാരികൾക്കും നിരോധിച്ചിരിക്കുന്നു.
സംന്യാസിനാം ച സൌമാംസസുരാതുല്യം ശ്രുതൌ ശ്രുതമ് । രക്തശാകം മസൂരം ച ജമ്ബീരം പര്ണമേവ ച
സന്ന്യാസികൾക്ക് താമ്പൂലം മാംസത്തോടോ മദ്യത്തോടോ സമാനമാണെന്ന് ശാസ്ത്രത്തിൽ പറയുന്നു; ചുവന്ന ഇലക്കറികൾ, പരിപ്പ്, നാരങ്ങ, ചില ഇലകൾ എന്നിവയും ഒഴിവാക്കണം.
അലാബുര്വര്തുലാകാരാ വര്ജനീയാ ച തൈരവി । പര്യങ്കശായിനീ നാരീ വിധവാ പാതയേത്പതിമ്
ചുരുണ്ട പടവലങ്ങ, വട്ടാകാര പടവലങ്ങ എന്നിവയും അവൾ ഒഴിവാക്കണം; വിധവ കിടക്കയിൽ കിടന്നാൽ ഭർത്താവിന് ദോഷം സംഭവിക്കും.
യാനമാരോഹണം കൃത്വാ വിധവാ നരകം വ്രജേത് । ന കുര്യാത്കേശസംസ്കാരം ഗാത്രസംസ്കാരമേവ ച
വിധവ വാഹനത്തിൽ കയറുകയാണെങ്കിൽ നരകത്തിൽ പോകും; അവൾ മുടി അലങ്കരിക്കരുത്, ശരീരം അലങ്കരിക്കരുത്.
കേശവേണീ ജടാരൂപേ തത്ക്ഷൌരം തീര്ഥകം വിനാ । തൈലാഭ്യങ്ഗംന കുര്വീത നഹി പശ്യതി ദര്പണമ്
അവൾ മുടി ചുരുട്ടുകയോ ജടയാക്കുകയോ ചെയ്യരുത്; തീർത്ഥസ്ഥലങ്ങൾ ഒഴികെ മുടി മുറിക്കരുത്; എണ്ണയൊന്നും പുരട്ടരുത്, കണ്ണാടിയിൽ നോക്കുകയും ചെയ്യരുത്.
മുഖം ച പരപുംസാം ച യാത്രാം നൃത്യം മഹോത്സവമ് । നര്തനം ഗായനം ചൈവ സുവേഷം പുരുഷം ശുഭമ്
അവൾ അന്യപുരുഷന്മാരുടെ മുഖം നോക്കരുത്, യാത്രകളിലും നൃത്തങ്ങളിലും മഹോത്സവങ്ങളിലും, കലാപരിപാടികളിലും ഗാനം, അലങ്കാരമുള്ള പുരുഷന്മാരെ കാണൽ എന്നിവയിലും പങ്കെടുക്കരുത്.
ശൃണുയാച്ച സതാം ധര്മ സാമവേദനിരൂപിതമ് । പരമാര്ഥ പരം ചൈവ നിബോധ കഥയാമി തേ
അവൾ സന്മാർഗ്ഗത്തിലുള്ളവരുടെ ധർമ്മം, സാമവേദത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതുപോലെ, കേൾക്കണം; ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്നോട് പരമാർത്ഥം പറയുന്നു, ശ്രദ്ധിക്കൂ.
അധ്യാപനമധ്യാനം ശിഷ്യാണാം പരിപാലനമ് । ഗുരുണാം സേവനം നിത്യം ദ്വിചദേവാര്ചനം തഥാ
പഠിപ്പിക്കൽ, പഠനം, ശിഷ്യന്മാരെ സംരക്ഷിക്കൽ, ഗുരുക്കന്മാരെ നിത്യവും സേവിക്കൽ, ദ്വിജദേവന്മാരെ ആരാധിക്കൽ—