ശംഭോശ്ച ചരണാമ്ഭോജേ ചകാര ച സമര്പണമ് । ശംഭുസ്തം പ്രീതിയുക്തശ്ച വാസയാമാസ വക്ഷസി
അവൻ ശംഭുവിന്റെ കമലപാദങ്ങളിൽ ആത്മാർത്ഥമായി അർപ്പിച്ചു. ശംഭു സ്നേഹത്തോടെ അവനെ നെഞ്ചിലേറ്റി.
ദത്തവാ തസ്മൈ പാദരേണും നിഷ്പാപം ച ചകാര സഃ । ദത്തവാ തന്മസ്തകേ ഹസ്തം കൃപാലുരഭയം ദദൌ
ശംഭു അവന് തന്റെ പാദരജം നൽകി, അവനെ പാപരഹിതനാക്കി. ദയാനിധിയായ ശംഭു അവന്റെ തലയിൽ കൈവെച്ച് ഭയമില്ലായ്മ അനുഗ്രഹിച്ചു.
ക്ഷീരോദേ സ്നാപയിത്വാ ച പ്രായശ്ചിത്തേന ശംകരഃ । ചകാര ചന്ദ്രം നിഷ്പാപം ബ്രഹ്മണാ സഹിതഃ ശുചിമ്
ക്ഷീരസമുദ്രത്തിൽ അവനെ കുളിപ്പിച്ച്, പ്രായശ്ചിത്തം നടത്തി, ശംഭു ബ്രഹ്മാവിനൊപ്പം ചേർന്ന് ചന്ദ്രനെ പാപരഹിതനും ശുദ്ധനും ആക്കി.
യോഗേന ചന്ദ്രം യോഗീന്ദ്രോ ദ്വിഖണ്ഡം തം ചകാര സഃ । രരക്ഷാര്ധം ലലാടേ ച സോഽപ്യര്ധം ബ്രഹ്മണഃ പുരഃ
യോഗശക്തിയാൽ യോഗീശ്വരൻ ചന്ദ്രനെ രണ്ടായി വിഭജിച്ചു; ഒരു ഭാഗം തന്റെ നെറ്റിയിൽ സൂക്ഷിച്ചു, മറ്റേ ഭാഗം ബ്രഹ്മാവിന് മുന്നിൽ വെച്ചു.
അത ഏവ മഹാദേവോ ബഭൂവ ചന്ദ്രശേഖരഃ । മൃഗാങ്കോ ലജ്ജിതസ്തത്ര കലങ്കീം ദേവസംസദി
അങ്ങനെ മഹാദേവൻ 'ചന്ദ്രശേഖരൻ' എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായി; അവിടെ, ദേവസഭയിൽ, ലജ്ജിതനായ ചന്ദ്രന് ഒരു കറങ്ക് ഉണ്ടായി.
ലജ്ജയാ ച സ്വയോഗേന ദേഹത്യാഗം ചകാര സഃ । തച്ഛരീരം ച ക്ഷീരോദേ ബ്രഹ്മണാ ച സമര്പിതമ്
ലജ്ജയിൽ തന്റെ യോഗശക്തിയാൽ ചന്ദ്രൻ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചു; ആ ശരീരം ബ്രഹ്മാവ് ക്ഷീരസമുദ്രത്തിൽ അർപ്പിച്ചു.
രുരോദാത്രിശ്ച കൃബയാ ശുചാ ക്ഷീരോദധേസ്തടേ । അത്രേശ്ചക്ഷുര്ജലം തസ്യ പപാത ച ജലേ വ്രജ
അത്രി ദയയിലും ദുഃഖത്തിലും ക്ഷീരസമുദ്രത്തിൻറെ തീരത്ത് കരഞ്ഞു; അത്രിയുടെ കണ്ണുനീർ സമുദ്രത്തിൽ വീണു, രാജാവേ.
തസ്മാദ്ബഭൂവ ചന്ദ്രശ്ച നിഷ്പാപോ ദേവസംസദി । ബ്രഹ്മാ ച ഭഗവാഞ്ഛംഭുരഭിഷേകം ചകാര തമ്
അത് മൂലം, ദേവസഭയിൽ ചന്ദ്രൻ പാപരഹിതനും ശുദ്ധനും ആയി; ബ്രഹ്മാവും ഭഗവാൻ ശംഭുവും ചേർന്ന് അവനെ അഭിഷേകം നടത്തി.
മഹാദേവ ഉവാച സ്വസ്ഥാനം ഗച്ഛ പുത്ര ത്വം കുരുഷ്വ വിഷയം മുദാ । പശ്ചാത്തസ്യാശ്ച ശാപേനയക്ഷ്മഗ്രസ്തോഭവിഷ്യസി
മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: 'മകനേ, നീ സ്വന്തം സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി സന്തോഷത്തോടെ രാജ്യം ഭരിക്കൂ; പക്ഷേ, പിന്നീട് അവളുടെ ശാപം മൂലം, ക്ഷയം ബാധിക്കപ്പെടും.'
വ്യര്ഥം പതിവ്രതാശാപം കര്തുമീശശ്ചകോ ഭുവി । മദാശിഷാ യക്ഷ്മണശ്ച പ്രതീകാരോ ഭവിഷ്യതി
ഭൂമിയിൽ പതിവ്രതയുടെ ശാപം ഫലഹീനമാകാൻ ഭഗവാൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ല; എന്നാൽ എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ക്ഷയത്തിന് പ്രതിവിധി ഉണ്ടാകും.
യസ്മാദ്ഭാദ്രചതുര്ഥ്യാം തു ഗുരുപത്നീക്ഷതിഃ കൃതാ । തസ്മാത്തസ്മിന്ദിനേ വത്സ പാപദൃശ്യോ യുഗേ യുഗേ
കാണ്ഡ, ഭദ്രചതുര്ത്ഥി ദിനത്തിൽ ഗുരുപത്നിക്ക് അനർഹമായത് സംഭവിച്ചതിനാൽ, ആ ദിവസം ഓരോ യുഗത്തിലും പാപഫലങ്ങൾ കാണപ്പെടും.
നാഭുക്തം ക്ഷീയതേ കര്മ കല്പകോടിശതൈരപി । അവശ്യമേവ ഭോക്തവ്യം കൃതം കര്മ ശുഭാശുഭമ്
അനുഭവിക്കാത്ത കര്മ്മം കോടിക്കണക്കിന് കാലങ്ങൾക്കു ശേഷവും നശിക്കില്ല; ചെയ്ത നല്ലതും ചീത്തയും കര്മ്മം നിർബന്ധമായും അനുഭവിക്കേണ്ടതാണ്.
ദേഹത്യാഗേന ഹേ വത്സ കര്മഭോഗോ ന നശ്യതി । പ്രായശ്ചിത്താന്ന സംദേഹോ ങ്യസ്തമേവ ഭവിഷ്യതി
ശരീരം വിട്ടുപോകുമ്പോഴും, പ്രിയപ്പെട്ടവാ, ചെയ്ത കർമ്മഫലങ്ങൾ അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നില്ല. സംശയമില്ലാതെ, പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്താൽ അതു കുറയുന്നു.
താരാബഹരണാവത്സ കലങ്കശ്ചന്ദ്രമണ്ഡലേ । മൃഗാകൃതിര്വിലഗ്നശ്ച ഭവിഷ്യതി യുഗേ യുഗേ
പ്രിയമകനേ, താരയെ കൊണ്ടുപോയതിന്റെ ഫലമായി, ചന്ദ്രന്റെ മുഖത്ത് ഒരു കറങ്കുരു എന്നും ഉണ്ടാകും. മൃഗത്തിന്റെ ആകൃതിയും അവിടെ ഓരോ കാലത്തും ദൃശ്യമാകും.
ശൃണു വാക്യമിഹാഽഽഗച്ഛ താരകേ ച പതിവ്രതേ । സത്യം ബ്രൂഹി കസ്യ ഗര്ഭംത്യക്ത്വാ ശുദ്ധാഭവ പ്രിയേ
എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ, ഇങ്ങോട്ട് വാ, ഭർത്തീവ്രതയായ താരേ. സത്യം പറയു, ആരുടെ ഗർഭം ഉപേക്ഷിച്ചശേഷമാണ് നീ ശുദ്ധയായതെന്ന്, പ്രിയേ.
അകാമതോ ബലാത്സാധ്വീ ന സ്ത്രീ ജാരേണ ദുഷ്യതി । കാമതോ നരകം യാതി യാവച്ചന്ദ്രദിവാകരൌ
ഇച്ഛയില്ലാതെ ബലാൽക്കാരമായി സംഭവിച്ചാൽ, ഭർത്തീവ്രതയായ സ്ത്രീക്ക് മറ്റൊരാളാൽ അശുദ്ധി വരില്ല. എന്നാൽ സ്വച്ഛയാൽ അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം അവൾ നരകത്തിൽ പോകും.
ഉവാച താരാ ബ്രഹ്മാണം ഗര്ഭം ചന്ദ്രസ്യ സസ്മിതമ് । ജഹസുര്ദേവതാഃ സര്വാഃ ശംഭുശ്ച മുനിസംഘകാഃ
താരാ ബ്രഹ്മാവിനോട് പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: 'ഈ കുഞ്ഞ് ചന്ദ്രന്റേതാണ്.' ദേവന്മാരും ശിവനും മുനിസമൂഹവും എല്ലാം ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.
ദദൌ താരാം ച ഗുരവേ ലജ്ജിതായ വ്രജേശ്വര । ബൃഹസ്പതിര്യയൌ ഗേഹം ഗൃഹീത്വാ ച പതിവ്രതാമ്
ലജ്ജിച്ച ഭർത്താവായ ഗുരുവിന് താരയെ തിരികെ നൽകി. ബൃഹസ്പതി തന്റെ ഭർത്തീവ്രതയായ ഭാര്യയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
തയാ പ്രസൂതം പുത്രം ച സുന്ദരം കനകപ്രഭമ് । ഗൃഹീത്വാപ്രയയൌ ചന്ദൌനമസ്കൃത്യ വിധിം ശിവാമ്
താരയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിച്ച മനോഹരവും പൊന്നുപോലെയുള്ള നിറമുള്ള ആ മകനെ എടുത്ത്, സൃഷ്ടാവിനെയും ശിവനെയും വണങ്ങി, ചന്ദ്രന്റെ അടുക്കൽ പോയി.
യയുര്ദേവാശ്ച മുനയഃ ശംഭുശ്ച കമലോദ്ഭവഃ । പ്രയയൌ സ്വഗൃഹം ശുക്രൌ ദൈത്യയുക്തൌ മുദാഽന്വിതഃ
ദേവന്മാരും മുനിമാരും ശിവനും കമലത്തിൽ ജനിച്ചവനും അവിടെയിൽ നിന്ന് പോയി. ശുക്രൻ, ദൈത്യന്മാരോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
ഏതത്തേ കഥിതം നന്ദ ഹ്യാഖ്യാനം പുണ്യദം ശുഭമ് । ഏതച്ഛ്രു ത്വാ തു നിഷ്പാപോ നിഷ്കലങ്കീ നരോ ഭവേത്
നന്ദാ, ഈ പുണ്യപ്രദവും മംഗളകരവുമായ കഥ ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു. ഇതു കേൾക്കുന്നവൻ പാപരഹിതനും കറങ്കുറയില്ലാത്തവനും ആകും.
ധന്യം യശസ്യമായുഷ്യം സര്വസംപത്കരം പരമ് । ശോകാപനോദനം ഹര്ഷകരം മര്വത്ര മങ്ഗലമ്
ഇത് ഭാഗ്യവും, കീർത്തിയും, ദീർഘായുസ്സും, സർവ്വസമ്പത്തും നൽകുന്നു. ദുഃഖം അകറ്റുകയും, സന്തോഷം പകരുകയും, എല്ലായിടത്തും മംഗളം വരുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
ത്യജ ശോകം സദാ നന്ദ ഗൃഹം വ്രജ വ്രജേശ്വര । ബ്രൂഹി സര്വം യശോദാം ച മത്പ്രസൂം ഗോപികാഗണമ്
നന്ദാ, എപ്പോഴും ദുഃഖം വിട്ടുകളയണം. വീട്ടിലേക്ക് പോ, വ്രജപതിയായവാ. എന്റെ അമ്മയായ യശോദക്കും ഗോപികാസമൂഹത്തിനും എല്ലാം പറഞ്ഞു തരിക.
ബോധയിഷ്യസി സര്വാം താം സ്ത്രീജാതിം ശോകസംയുതാമ് । സദീയജ്ഞാനദത്തേന ഹര്ഷയുക്തഃ സദാ ഭവ
ആ ദുഃഖഭാരിതയായ സ്ത്രീകളെ നീ എല്ലാം ബോധിപ്പിക്കും. ഞാൻ നൽകിയ ജ്ഞാനത്താൽ സന്തോഷത്തോടെ എപ്പോഴും ഇരിക്കണം.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മo മഹാo ശ്രീകൃഷ്ണജന്മഖo ഉത്തo നാരദനാo താരാഹരണം നാമൈകാശീതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീബ്രഹ്മവൈവർതപുരാണത്തിലെ ശ്രീകൃഷ്ണജന്മഖണ്ഡത്തിൽ നാരദൻ പറഞ്ഞ താരാഹരണമെന്ന പേരിലുള്ള എൺപത്തൊന്നാമത്തദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
അഥ ദ്വ്യശീതിതമോഽധ്യായഃ നന്ദ ഉവാച ശ്രുതം സര്വം മഹാഭാഗ ദുഃസ്വപ്നം കഥയ പ്രഭോ । ഉവാച തം വൈ ഭഗവാഞ്ഛ്രൂയതാമിതി തദ്വചഃ
ഇനി എൺപത്തിരണ്ടാമത്തദ്ധ്യായം. നന്ദൻ ചോദിച്ചു: 'സകലവും ഞാൻ കേട്ടു, മഹാഭാഗവ, ദുർസ്വപ്നത്തെക്കുറിച്ച് പറയണം, പ്രഭോ.' ഭഗവാൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: 'ഇത് കേൾക്കുക.'
ശ്രീഭഗവാനുവാച സ്വപ്നേ ഹസതി യോ ഹര്ഷാദ്വിവാഹം യദി പശ്യതി । നര്തനം ഗീതമിഷ്ടം ച വിപത്തിസ്തസ്യ നിശ്ചിതമ്
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: സ്വപ്നത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ ചിരിച്ചാൽ, വിവാഹം കാണുകയോ, നൃത്തം, പാട്ട്, ഇഷ്ടമായത് കാണുകയോ ചെയ്താൽ, അവനു നിർബന്ധമായി ദുർഭാഗ്യം സംഭവിക്കും.
ദന്താ യസ്യ വിബീഡ്യന്തേ വിചരന്തം ച പശ്യതി । ധനഹാനിര്ഭവേത്തസ്യ പീഡാ ചാപി ശരീരജാ
സ്വപ്നത്തിൽ ആരുടെയെങ്കിലും പല്ലുകൾ ഒടിഞ്ഞുപോകുകയോ, അലയുന്നതു കാണുകയോ ചെയ്താൽ, അവനു ധനനഷ്ടവും ശരീരവേദനയും ഉണ്ടാകും.
അമ്യങ്ഗിതസ്തു തൈലേന യോ ഗച്ഛേദ്ദക്ഷിണാം ദിശമ് । ഖരോഷ്ട്രമഹിഷാരൂഢോ മൃത്യുസ്തസ്യ ന സംശയഃ
എന്തെങ്കിലും എണ്ണയിട്ട്, ദക്ഷിണദിശയിലേക്ക് പോകുന്ന സ്വപ്നം കാണുകയോ, കഴുത, ഒട്ടകം, കാള, എന്നിവയിൽ കയറിയിരിക്കുന്നു കാണുകയോ ചെയ്താൽ, അവനു മരണം സംശയമില്ലാതെ സംഭവിക്കും.
സ്വപനേ കര്ണേ ജപാപുഷ്പമശോകം കരവീരകമ് । വിപത്തിസ്തസ്യ തൈലം ച ലവണം യദി പശ്യതി
സ്വപ്നത്തിൽ ചെവിയിൽ ചമ്പകപ്പൂവ്, അശോകപ്പൂവ്, അരളിപ്പൂവ് കാണുകയോ, എണ്ണയോ ഉപ്പോ കാണുകയോ ചെയ്താൽ, അവനു ദുർഭാഗ്യം സംഭവിക്കും.