ദുംദൂഭീവാദ്യഭാണ്ഡാനാം പഞ്ചലക്ഷം തഥൈവ ച । പടഹാനാം ത്രിലക്ഷം ച ഡിണ്ഡിമാനാം ദ്വിലക്ഷകമ്
അവിടെ അഞ്ഞൂറ്റി ആയിരം ദുണ്ടുഭി മേളങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും, മൂന്നു ലക്ഷം പടയമേളങ്ങളും രണ്ട് ലക്ഷം ḍിണ്ഡിമം മേളങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഐരാവതേ മഹേന്ദ്രം ച ശ്വേതാശ്വേ ധര്മമേവ ച । കുബേരം വരുണം വഹ്നിം രഥസ്ഥം പവനം തഥാ
അവിടെ ഐരാവതത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന മഹേന്ദ്രനും, വെള്ള കുതിരയിൽ ധർമ്മനും, കുബേരനും, വരുണനും, അഗ്നിയും, രഥത്തിൽ കാറ്റ് ദേവനും ഉണ്ടായിരുന്നു.
മഹിഷസ്ഥം യമം ചൈവ സ്യന്ദനസ്ഥം ദിവാകരമ് । ഈശാനം ച വൃഷേന്ദ്രസ്ഥമനന്തം നാഗവാഹമ്
മഹിഷത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന യമനും, രഥത്തിൽ സൂര്യനും, കാളയിൽ ഈശാനനും, അനന്തൻ എന്ന പാമ്പിൽ കയറിയവനും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ആദിത്യാംശ്ച വസൂന്രുദ്രാന്സിദ്ധഗന്ധര്വാകിന്നരാന് । ജീവന്മുക്തമുനീനാം ച സമീഹം സൂര്യവര്ചസമ്
അവിടെ ആദിത്യന്മാർ, വസുക്കൾ, രുദ്രന്മാർ, സിദ്ധന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, കിന്നരന്മാർ, സൂര്യനുപമമായ പ്രകാശമുള്ള ജീവന്മുക്തമുനികൾ എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
താന്ദൃഷ്ട്വാ നിര്ഭയഃ ശുക്രഃ സമാശ്വാസ്യ നിശാകരമ് । സുരാണാം ദ്വിഗുണം സൈന്യമാജുഹാവ വ്രജേശ്വര
അവരെ കണ്ടപ്പോൾ ശുക്രൻ ഭയമില്ലാതായി, ചന്ദ്രനോട് ആശ്വാസം നൽകി, വ്രജേശ്വരാ, ദേവന്മാർക്കായി ഇരട്ടിയോളം വലിയൊരു സൈന്യം വിളിച്ചു കൂട്ടി.
രത്നമാലാനദീതീരേ ഹുതാശനപ്രിയാശ്രമേ । തത്ര തസ്ഥൌ ദൈത്യസൈന്യം പുണ്യക്ഷീരോദധേസ്തടേ
രത്നമാലാ നദിയുടെ തീരത്ത്, അഗ്നിക്ക് പ്രിയമായ ആശ്രമത്തിൽ, പുണ്യമായ ക്ഷീരസമുദ്രത്തിന്റെ കരയിൽ, ദൈത്യസൈന്യം അവിടെ നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ ശുക്രഃ സമീപേ സരസസ്തടേ । പുണ്യാശ്രമേഽക്ഷയവടേ സുരസൈന്യാത്സമാഗതമ്
അതിനിടയിൽ ശുക്രൻ, തടാകത്തിന്റെ അരികിൽ, പുണ്യമായ അക്ഷയവറ്റിന്റെ കീഴിലുള്ള ആശ്രമത്തിൽ, ദേവസൈന്യം ഒന്നിച്ചു കൂടി നിൽക്കുന്നതു കണ്ടു.
ദദര്ശ വൃഷഭസ്ഥം ച ശംകരം സര്വംശംകരമ് । ത്രിശൂലപട്ടീശധരം വ്യാഘ്രചര്മാമ്ബരം വരമ്
അവൻ കാളയിൽ ഇരിക്കുന്ന ശങ്കരനെയും, എല്ലാ മംഗളത്തിന്റെയും ഉറവിടമായവനെയും, ത്രിശൂലവും കുനിയും കൈവശമുള്ളവനെയും, പുലിവെള്ളി ധരിച്ച പരമനെയും കണ്ടു.
തേജഃസ്വരൂപം പരമം ഭക്താനുഗ്രഹവിഗ്രഹമ് । സര്ദസംപത്പ്രദാതാരം സര്വജ്ഞം സര്വകാരണമ്
അവൻ ഭക്തന്മാരെ അനുഗ്രഹിക്കുന്ന, പരമപ്രകാശസ്വരൂപനായ, സമ്പത്തിന്റെ ദാതാവായ, എല്ലാം അറിയുന്നവനും എല്ലാറ്റിനും കാരണമാകുന്നവനും ആയ രൂപം അവിടെ കണ്ടു.
സര്വേശ്വരം സര്വപൂജ്യം സര്വഹൂപം സനാതനമ് । ശരണാഗതദീനാര്തം പരിത്രാണപരായണമ്
അവൻ എല്ലാം ഭരിക്കുന്നവൻ, എല്ലാവരും ആരാധിക്കുന്നവൻ, എല്ലാ രൂപങ്ങളുടെയും നിത്യസ്വരൂപൻ, അഭയം തേടുന്ന ദീനർക്കും കഷ്ടം അനുഭവിക്കുന്നവർക്കും രക്ഷകനായവൻ.
സസ്മിതം പരമാത്മാനം ജ്വലന്തം ബ്രഹ്മതേജസാ । സംത്രസ്തഃ സഹസോത്ഥായ പ്രണനാമ പദാമ്ബുജേ
അവൻ പുഞ്ചിരിയോടെ, ബ്രഹ്മതേജസ്സാൽ ദഹിക്കുന്ന പരമാത്മാവിനെ കണ്ടു. ഭയപ്പെട്ട് ഉടൻ എഴുന്നേറ്റ് പാദപദ്മങ്ങളിൽ നമസ്കരിച്ചു.
ദദൌ ശുഭാശിഷം തസ്മൈ സുപ്രസന്നഃ പരാത്പരഃ । രത്നസിംഹാസനേ തം ച വാസയാമാസ സാദരമ്
പരമോന്നതനും അനുകമ്പയുള്ളവനും അവനു ശുഭാശംസകൾ നൽകി, ആദരപൂർവ്വം രത്നസിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തി ആദരിച്ചു.
അഥ തത്രാന്തരേ വിപ്രം പുരതസ്തം ദദര്ശ സഃ । ശാന്തം സ്വയം വിധാതാരം രത്നസ്യന്ദനമുന്ദരമ്
അപ്പോൾ അവിടെ, അവന്റെ മുമ്പിൽ, ശാന്തനായ ഒരു മഹർഷിയെ, സൃഷ്ടികർത്താവായ ബ്രഹ്മാവിനെ, രത്നംകൊണ്ടുള്ള മനോഹരമായ രഥത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതും കണ്ടു.
വഹ്നിശുദ്ധാംശുകാധാനം രത്നമാലാവിഭൂഷിതമ് । പ്രസന്നം സുസ്മിതം ശുദ്ധം ജഗതാമീശ്വരം പരമ്
അവൻ അഗ്നിയിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച വസ്ത്രം ധരിച്ചവൻ, രത്നമാലയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവൻ, പ്രസന്നനും പുഞ്ചിരിയോടെ ശുദ്ധനും ലോകങ്ങളുടെ പരമേശ്വരനുമായിരുന്നു.
കര്മണാം ഫലദാതാരം തപോരൂപം തപശ്വിനാമ് । വേദാനാം ജനകം വേദപ്രസൂം കാന്തം മനോഹരമ്
അവൻ കര്മ്മഫലദായകൻ, തപസ്സുകാരുടെ തപസ്സിന്റെ സ്വരൂപം, വേദങ്ങളുടെ ജനകനും വേദങ്ങളുടെ ഉത്ഭവവും, പ്രിയനും മനോഹരനുമായിരുന്നു.
പുടാഞ്ജലിസ്തദാ ത്രസ്തഃ പ്രണനാമ സുരേശ്വരമ് । രത്നസിംഹാസനേ രമ്യേ വാസയാമാസ ഭക്തിതഃ
ഭയപ്പെട്ട് കയ്യൊപ്പിച്ച്, അവൻ ദേവന്മാരുടെ നാഥനോട് നമസ്കരിച്ചു. ഭക്തിയോടെ രത്നസിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തി ആദരിച്ചു.
പൂജാം ചകാര ഭക്ത്യാ ച തയോശ്ചരണപങ്കജേ । നോചിതം കുശലപ്രശ്നം തയോഃ കല്യാണമേവ ച
അവരുടെ കമലപാദങ്ങൾ ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ചു, പതിവുപോലെ സുഖദുഃഖങ്ങൾ ചോദിച്ചില്ല, നല്ല ആശംസകൾ മാത്രം അർപ്പിച്ചു.
വിധാതാ ജഗതാം നന്ദ ശകാചാര്യം പുരസ്ഥിതമ് । സുനീതിം കഥയാമാസ യത്നതഃ ശംമുസംമതഃ
നന്ദാ, ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവായവൻ ശുക്രാചാര്യനെ മുന്നിൽ കണ്ടപ്പോൾ, നല്ലവരുടെ മനസ്സിൽ അംഗീകരിക്കുന്ന നല്ല ആചാരങ്ങൾ ശ്രദ്ധയോടെ പറഞ്ഞു.
ശ്രൃണു ശുക്ര പ്രവക്ഷ്യാമി തുര്നീതിം ശശിനഃ സുത । ലജ്ജാകാരം ത്രിജഗതാം കര്മ വേദബഹിഷ്കൃതമ്
ശുക്രാ, കേൾക്കൂ, ഞാൻ ചന്ദ്രന്റെ മകന്റെ ദുഷ്കൃത്യം പറയാം. ആ പ്രവൃത്തി മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കും ലജ്ജയാകുന്നതും വേദങ്ങൾ നിരസിച്ചതുമാണ്.
സ്നാത്വാ ഗൃഹോന്മുഖീം താരാം ഗുരുപത്നീം പതിവ്രതാമ് । ഗൃഹീത്വാ ശരണാപന്നസ്ത്വയി പാപശ്ച സംപ്രതമ്
കുളിച്ചശേഷം ഗുരുപത്നിയായ താരാ ഭർത്താവിനോടു വിശ്വസ്തയായി വീട്ടിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അവളെ പിടിച്ചുപോയ പാപി നിന്നിൽ അഭയം തേടുന്നു.
പ്രസ്തുതം ദേവസൈന്യം ച പശ്യ വത്സ രണോദ്യതമ് । അഹം ശംഭുസ്ത്വത്സമീപം തദര്ഥം ച സമാഗതൌ
കുഞ്ഞേ, യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറായി ദേവസൈന്യം ഇവിടെ ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഞാനും ശംഭുവും അതിനായി നിന്നോടൊപ്പം വന്നിരിക്കുന്നു.
ശംഭുരുവാച ചന്ദ്രമാനയ ഹേ വിപ്ര യദ്യാത്മശിവമിച്ഛസി । സംഹരിഷ്യേ സിരസ്തസ്യ ത്രിശൂരേന ച പാപിനഃ
ശംഭു പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണനേ, നിന്റെ ഭാവുക്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ ചന്ദ്രനെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക. ആ പാപിയുടെ തല ഞാൻ ത്രിശൂലത്തോടെ വെട്ടിത്തുറക്കും.
അന്യഥാ സംഹരിഷ്യാമി സര്വദൈത്യാന്ക്ഷണേന ച । മയി രുഷ്ടേ രക്ഷിതാ കോ ദൈത്യാനാം ച ഭവേദ്ദ്വിജ
അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഒരു നിമിഷത്തിൽ എല്ലാ ദാനവരെയും നശിപ്പിക്കും. ബ്രാഹ്മണനേ, എനിക്ക് കോപം വന്നാൽ ആരാണ് ദാനവരെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിയുക?
സദ്യഃ പാശുപതേനൈവ വായ്വസ്ത്രേണ ച ര്സാംപ്രതമ് । സുരാണാം രിപുവര്ഗം ച ഹരിഷ്യാമി ച ലീലയാ
ഇപ്പോൾ തന്നെ പാശുപതാസ്ത്രം അല്ലെങ്കിൽ വായുസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കളെ എളുപ്പത്തിൽ ഞാൻ നശിപ്പിക്കും.
ദുര്വാസസോ മദംശസ്യ ഗുരുസ്തസ്യാങ്ഗിരാ സുനിഃ । പരസ്പരാച്ച സംബന്ധാദ്ഗുരുപുത്രോ ഗുരുര്മമ
ദുര്വാസസാണ് മദംശന്റെ ഗുരു; അവന്റെ ഗുരു അങ്കിരാസാണ്. ഇങ്ങനെ പരസ്പരബന്ധം കൊണ്ട് ഗുരുപുത്രനും എനിക്ക് ഗുരുവാണ്.
ബൃഹസ്പതിശ്ച തേജസ്വീ തം ഭസ്മീകര്തുമീശ്വരഃ । ന ചകാര കൃപാലുശ്ചേത്പ്രിയശിഷ്യേണ ഹേതുനാ
തേജസ്സുള്ള ബൃഹസ്പതി ഭഗവാനാൽ ചാരമായ് ആക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു. പക്ഷേ, പ്രിയ ശിഷ്യനോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ അങ്ങനെ ചെയ്തില്ല.
ഉതഥ്യപത്നീം ദൃഷ്ട്വാ സ പുരാ രേമേ സ്വകാമതഃ । തത്പതേഃ ശാപതോഽസ്യൈവ പരഗ്രസ്താ പ്രിയാ സതീ
പണ്ടു ഉതത്യന്റെ ഭാര്യയെ കണ്ടപ്പോൾ അവൻ തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം അവളോടു രമിച്ചു. അതിന്റെ ഫലമായി ഭർത്താവിന്റെ ശാപം മൂലം അവന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളെ മറ്റൊരാൾ പിടിച്ചുപോയി.
പത്നീം മദ്ഗുരുപുത്രസ്യ ദേഹി താര്രാം മനോഹരാമ് । മദ്വൈരിണം ച ചന്ദ്രം ച ഭ്രാദൃഭാര്യാപഹാരിണമ്
എന്റെ ഗുരുപുത്രന്റെ മനോഹരിയായ ഭാര്യയായ താരയെ തിരികെ നൽകൂ. കൂടാതെ എന്റെ ശത്രുവായ ചന്ദ്രനെയും, സഹോദരന്റെ ഭാര്യയെ അപഹരിച്ചവനെയും.
ശരണാഗതദീനാര്തം ന ഹി രക്ഷേദ്യദീശ്വരഃ । പച്യതേ നിരയേ താവദ്യാവദിന്ദാശ്ചതുദര്ശ
അഭയം തേടി ദു:ഖിതനും ദുരിതത്തിലായവനെയും രക്ഷിക്കാതിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ഇന്ദ്രൻ നാലു ദിക്കുകളും കാണുന്നവരെ വരെ അവൻ നരകത്തിൽ കഷ്ടപ്പെടും.
അത്ര നാസ്തി വിചാരോ മേ പാപിഷ്ഠേ ശരണാഗതേ । പാപീ യം ശരണം യാതി സ പാപീ ച ന സംശയഃ
ഈ കാര്യത്തിൽ അഭയം തേടിയവനെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് ഒരു സംശയവുമില്ല, പാപിയാണെങ്കിലും അഭയം തേടുന്നവൻ പാപിയാണെന്നതിൽ സംശയമില്ല.