ത്രികൂടേ വടമൂലേ ച തത്ര ചന്ദ്രസരോവരേ । സുചാരുശതപത്രാണാം പത്രേ ചന്ദനചര്ചിതേ
തൃകൂടപർവ്വതത്തിൽ വടവൃക്ഷത്തിന്റെ കീഴിലും, അവിടത്തെ ചന്ദ്രസരോവരത്തും, മനോഹരമായ താമരപ്പൂവിന്റെ ഇലയിലുമാണ് ചന്ദനം പുരട്ടിയിരുന്നത്.
സുചാരുചമ്പകോദ്യാനേ ചമ്പകാനിലപൂജിതേ । ക്ഷീരോദകാഞ്ചനീഭൂമൌ ക്രൌഞ്ചകാഞ്ചനപര്വതേ
സുന്ദരമായ ചമ്പകവനത്തിൽ, ചമ്പകപൂക്കളുടെ സുഗന്ധമുള്ള കാറ്റ് വീശുമ്പോൾ, പാലാഴിയുടെ പൊന്നനയിച്ച നിലത്തും, ക്രൗഞ്ചപർവ്വതത്തിലെ പൊന്നുപർവ്വതത്തിലും,
രത്നശൈലേ മണിമയേ മണിമന്ദിരസുന്ദരേ । മാണിക്യമുക്താസാരേണ ഹീരഹാരേണ ശോഭിതേ
രത്നങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച മലയിൽ, മനോഹരമായ മണിമന്ദിരത്തിൽ, മാണിക്യവും മുത്തുകളും ചേർന്ന ഹാരവും, വജ്രമാലയും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.
സുചാരുവസ്ത്രചിത്രാഢ്യേ ശ്വേതചാമാരദര്പണൈഃ । ഭൂഷിതേ രത്നദീപൈശ്ച ദേവക്രീഡേ പ്രിയസ്ഥലേ
സുന്ദരവും വർണ്ണാഭമായ വസ്ത്രങ്ങൾ, വെള്ളയാനയുടെ വാൽപങ്കയും കണ്ണാടികളും, രത്നദീപങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ദൈവികമായ വിനോദഭൂമിയിലാണ് പ്രിയസ്ഥലം.
വാരുണീം മദിരാം പീത്വാ വരുണാനീസമന്വിതഃ । ബരുണോ രമതേ യത്ര തത്ര രേമേ തയാ സഹ
വാരുണീ മദ്യം കുടിച്ച്, വരുൺ ദേവതകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ, വരുൺ അവിടെ ആനന്ദത്തോടെ അവളോടൊപ്പം സുഖിച്ചു.
പാവനേ പവനോദ്യാനേ പരിജാതാനിലേന ച । സുഗന്ധിമോഹിതേ രത്നമാലാതീരേ ച നിര്മലേ
ശുദ്ധമായ കാറ്റുള്ള തോട്ടത്തിൽ, പരിജാതപൂക്കളുടെ സുഗന്ധം നിറഞ്ഞ കാറ്റിൽ, നിർമ്മലമായ രത്നതീരത്തിലും,
ഋക്ഷശൈലേ കല്പവൃക്ഷവനേ വഹ്നിപ്രിയാശ്രമേ । പപൌ ച കാമധേനൂനാം ക്ഷീരം ക്ഷീരോദധേസ്തടേ
ഋക്ഷപർവ്വതത്തിൽ, കൽപ്പവൃക്ഷങ്ങളുടെ കാടിലും, അഗ്നിക്ക് പ്രിയമായ ആശ്രമത്തിലും, പാലാഴിയുടെ തീരത്ത് കാമധേനുക്കളുടെ പാൽ കുടിച്ചു.
വഹ്നിശുദ്ധാംശുകയുഗം വഹ്നിസ്തസ്മൈ ദദൌ മുദാ । വരുണോ രത്നമാലാം ച നത്നച്ഛത്രം സമീരണഃ
അഗ്നിദേവൻ സന്തോഷത്തോടെ തീയിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച വസ്ത്രജോഡിയും, വരുൺ രത്നമാലയും, സമീരൻ രത്നം ചാർത്തിയ കുടയും നൽകി.
തത്ര ദൃഷ്ട്വാഽസുരഗുരം ബലിഗേഹാത്സമാഗതമ് । പ്രണമ്യ സര്വമുക്ത്വാ ച ചന്ദ്രസ്തം ശരണം യയൌ
അവിടെ, ബലിയുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് വന്ന അസുരഗുരുവിനെ കണ്ടു, ചന്ദ്രൻ അവനോട് വന്ദനം ചെയ്ത് എല്ലാം പറഞ്ഞ് അഭയം തേടി.
ശുക്രസ്തം ബോധയാമാസ വചനം നീതിയുക്തിതഃ । നിരപേക്ഷോ സുനിശ്രേഷ്ഠോ വേദവേദാങ്ഗപാരഗഃ
ശുക്രൻ അവനെ, നീതിയുള്ള വാക്കുകളിൽ, പാർശ്വമില്ലാതെ, ഉത്തമമായും, വേദങ്ങളിലും അതിന്റെ ശാഖകളിലും പാടവമുള്ളവനായി ഉപദേശിച്ചു.
ശുക്ര ഉവാച ശൃണു വത്സ പ്രവക്ഷ്യാമി ഗുരവേ ദേഹി താരകാമ് । ശംഭോശ്ച സുരുപുത്രായ പൌത്രായ ബ്രഹ്മണശ്ച വൈ
ശുക്രൻ പറഞ്ഞു: മകനേ, കേൾക്കു, ഞാൻ പറയും—നിന്റെ ഗുരുവിന്, ശിവപുത്രനു, ബ്രഹ്മാവിന്റെ മകനായവനു താരയെ നൽകുക.
പൂജിതായ സുരാര്ണാ ച ദേയാ തസ്മൈ നിശാപതേ । പ്രിയായ തത്പ്രിര്യാം ദത്തവാ ശീഘ്രം ത്വം ശരണം വ്രജ
ദേവന്മാർ ആരാധിക്കുന്ന നിശാപതിക്ക്, പ്രിയപ്പെട്ടവനു, നീ പ്രിയപ്പെട്ടവളെ നൽകുക; ഉടൻ അവനിൽ അഭയം തേടുക.
ഗുരുപത്നീം മാതൃതുല്യാം ത്യജ സദ്വചനാദ്വിധോ । കുരു പാപക്ഷയം പാപനിവൃത്തിസ്തു മഹാഫലാ
ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെ, മാതാവിനെപ്പോലെ കാണേണ്ടവളെ, നല്ലവാക്കുകൾ അനുസരിച്ച് ഉപേക്ഷിക്കണം; പാപം നശിപ്പിക്കുക, പാപം വിട്ടുനിൽക്കുന്നത് വലിയ ഫലമാണ്.
സതീനാം ഗുരുപത്നീര്നാം ഗ്രഹണേ ച ബലേന ച । ബ്രഹ്മഹത്യാസഹസ്രാര്ണാം പാതകം ലഭതേ ജനഃ
ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെ, പ്രത്യേകിച്ച് ബലാൽക്കാരം ചെയ്ത് സ്വന്തമാക്കുന്നവൻ, ആയിരം ബ്രാഹ്മണഹത്യക്ക് തുല്യമായ പാപം അനുഭവിക്കും.
കുമ്ഭീപാകേ ച പച്യന്തേ യാവദ്വൈ ബ്രഹ്മണഃ ശതമ് । സാമ്യം നാരായണസ്ഥാനേ തൃണപര്വതയോഃ സുര
അവർ കുംബീപാകനരകത്തിൽ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ നൂറു ആയുസ്സിനോളം പാകപ്പെടും; നാരായണന്റെ സ്ഥാനം പുല്ലിനും പർവ്വതത്തിനും ഉള്ള വ്യത്യാസംപോലെ അപ്രാപ്യമാണ്, ദേവാ.
കസ്ത്വം വത്സ ഹരേഃ സ്ഥാനേ കര്മഭോഗോഽസ്തി ബ്രഹ്മണഃ । നാരായണാശ്രീതാഃ സര്വേ ജീവിനസ്ത്രിവിധാ ഭവേ
ഹരിയുടെ സ്ഥാനത്ത് നീ ആരാണ്, മകനേ? കർമ്മഫലം ബ്രഹ്മാവിനാണ്; നാരായണനെ ആശ്രയിക്കുന്ന എല്ലാ ജീവികളും മൂന്നു വിധമാണ്.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മo മഹാo ശ്രീകൃഷ്ണജന്മഖo ഉത്തo നാരദനാo ഭഗവന്നന്ദസംo താരാഹരണേഽശീതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീബ്രഹ്മവൈവർതപുരാണത്തിലെ ശ്രീകൃഷ്ണജന്മഖണ്ഡത്തിൽ, നാരായണനും ഭഗവാൻ നന്ദനും തമ്മിലുള്ള സംവാദത്തിൽ, താരയെ അപഹരിച്ച കഥയുള്ള എൺപതാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.
അഥൈകാശീതിതമോഽധ്യായഃ ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവായ ഏതസ്മിന്നന്തരേ ശുക്രഃ സുരശ്രേണീം ദദര്ശ സഃ । ആകാശമാര്ഗാദായാന്തീം രണശസ്ത്രാസ്ത്രധാരിണീമ്
ഇപ്പോൾ എൺപത്തൊന്നാം അധ്യായം. ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: അതിനിടയിൽ ശുക്രൻ, ആകാശമാർഗ്ഗം വഴി യുദ്ധായുധങ്ങൾ ധരിച്ച് വരികയായിരുന്ന ദേവതാസമൂഹത്തെ കണ്ടു.
പതാകാനാം ത്രികോടിശ്ച ശതകോടിര്മഹാരഥാഃ । ശതകോടിര്ഗജേന്ദ്രാണാം രഥാനാം തച്ചതുര്ഗുണമ്
അവിടെ മുപ്പത് കോടിയോളം പതാകകളും, നൂറുകോടി വലിയ രഥങ്ങളും, നൂറുകോടി മഹാശക്തിയുള്ള ആനകളും, അതിന്റെ നാലിരട്ടിയോളം രഥങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അശ്വാനാം തത്ഛതഗുണം സമൂഹം ച സുദാരുണമ് । പദാതീനാം സമൂഹം ച തുരങ്ഗേഭ്യശ്ച ഷഡ്ഗുണമ്
ആ ആനകളുടെ എണ്ണത്തിന്റെ നൂറിരട്ടിയോളം കുതിരകളും അത്രയും ഭയാനകമായ ഒരു കൂട്ടവും ഉണ്ടായിരുന്നു. കുതിരകളുടെ ആറിരട്ടിയോളം പടയാളികളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദുംദൂഭീവാദ്യഭാണ്ഡാനാം പഞ്ചലക്ഷം തഥൈവ ച । പടഹാനാം ത്രിലക്ഷം ച ഡിണ്ഡിമാനാം ദ്വിലക്ഷകമ്
അവിടെ അഞ്ഞൂറ്റി ആയിരം ദുണ്ടുഭി മേളങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളും, മൂന്നു ലക്ഷം പടയമേളങ്ങളും രണ്ട് ലക്ഷം ḍിണ്ഡിമം മേളങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഐരാവതേ മഹേന്ദ്രം ച ശ്വേതാശ്വേ ധര്മമേവ ച । കുബേരം വരുണം വഹ്നിം രഥസ്ഥം പവനം തഥാ
അവിടെ ഐരാവതത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന മഹേന്ദ്രനും, വെള്ള കുതിരയിൽ ധർമ്മനും, കുബേരനും, വരുണനും, അഗ്നിയും, രഥത്തിൽ കാറ്റ് ദേവനും ഉണ്ടായിരുന്നു.
മഹിഷസ്ഥം യമം ചൈവ സ്യന്ദനസ്ഥം ദിവാകരമ് । ഈശാനം ച വൃഷേന്ദ്രസ്ഥമനന്തം നാഗവാഹമ്
മഹിഷത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന യമനും, രഥത്തിൽ സൂര്യനും, കാളയിൽ ഈശാനനും, അനന്തൻ എന്ന പാമ്പിൽ കയറിയവനും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ആദിത്യാംശ്ച വസൂന്രുദ്രാന്സിദ്ധഗന്ധര്വാകിന്നരാന് । ജീവന്മുക്തമുനീനാം ച സമീഹം സൂര്യവര്ചസമ്
അവിടെ ആദിത്യന്മാർ, വസുക്കൾ, രുദ്രന്മാർ, സിദ്ധന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, കിന്നരന്മാർ, സൂര്യനുപമമായ പ്രകാശമുള്ള ജീവന്മുക്തമുനികൾ എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
താന്ദൃഷ്ട്വാ നിര്ഭയഃ ശുക്രഃ സമാശ്വാസ്യ നിശാകരമ് । സുരാണാം ദ്വിഗുണം സൈന്യമാജുഹാവ വ്രജേശ്വര
അവരെ കണ്ടപ്പോൾ ശുക്രൻ ഭയമില്ലാതായി, ചന്ദ്രനോട് ആശ്വാസം നൽകി, വ്രജേശ്വരാ, ദേവന്മാർക്കായി ഇരട്ടിയോളം വലിയൊരു സൈന്യം വിളിച്ചു കൂട്ടി.
രത്നമാലാനദീതീരേ ഹുതാശനപ്രിയാശ്രമേ । തത്ര തസ്ഥൌ ദൈത്യസൈന്യം പുണ്യക്ഷീരോദധേസ്തടേ
രത്നമാലാ നദിയുടെ തീരത്ത്, അഗ്നിക്ക് പ്രിയമായ ആശ്രമത്തിൽ, പുണ്യമായ ക്ഷീരസമുദ്രത്തിന്റെ കരയിൽ, ദൈത്യസൈന്യം അവിടെ നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ ശുക്രഃ സമീപേ സരസസ്തടേ । പുണ്യാശ്രമേഽക്ഷയവടേ സുരസൈന്യാത്സമാഗതമ്
അതിനിടയിൽ ശുക്രൻ, തടാകത്തിന്റെ അരികിൽ, പുണ്യമായ അക്ഷയവറ്റിന്റെ കീഴിലുള്ള ആശ്രമത്തിൽ, ദേവസൈന്യം ഒന്നിച്ചു കൂടി നിൽക്കുന്നതു കണ്ടു.
ദദര്ശ വൃഷഭസ്ഥം ച ശംകരം സര്വംശംകരമ് । ത്രിശൂലപട്ടീശധരം വ്യാഘ്രചര്മാമ്ബരം വരമ്
അവൻ കാളയിൽ ഇരിക്കുന്ന ശങ്കരനെയും, എല്ലാ മംഗളത്തിന്റെയും ഉറവിടമായവനെയും, ത്രിശൂലവും കുനിയും കൈവശമുള്ളവനെയും, പുലിവെള്ളി ധരിച്ച പരമനെയും കണ്ടു.
തേജഃസ്വരൂപം പരമം ഭക്താനുഗ്രഹവിഗ്രഹമ് । സര്ദസംപത്പ്രദാതാരം സര്വജ്ഞം സര്വകാരണമ്
അവൻ ഭക്തന്മാരെ അനുഗ്രഹിക്കുന്ന, പരമപ്രകാശസ്വരൂപനായ, സമ്പത്തിന്റെ ദാതാവായ, എല്ലാം അറിയുന്നവനും എല്ലാറ്റിനും കാരണമാകുന്നവനും ആയ രൂപം അവിടെ കണ്ടു.
സര്വേശ്വരം സര്വപൂജ്യം സര്വഹൂപം സനാതനമ് । ശരണാഗതദീനാര്തം പരിത്രാണപരായണമ്
അവൻ എല്ലാം ഭരിക്കുന്നവൻ, എല്ലാവരും ആരാധിക്കുന്നവൻ, എല്ലാ രൂപങ്ങളുടെയും നിത്യസ്വരൂപൻ, അഭയം തേടുന്ന ദീനർക്കും കഷ്ടം അനുഭവിക്കുന്നവർക്കും രക്ഷകനായവൻ.