യസ്യ തുഷ്ടാ ഭവേത്സ്വപ്നേ സ ഭവേത്കവിപണ़്ഡിതഃ । ദദാതി പുസ്തകം സ്വപ്നേ യസ്മൈ പുണ്യവതേ ച സാ
സ്വപ്നത്തില് അവനോട് സന്തോഷം കാണിച്ചാല് അവന് കവി, പണ്ഡിതന് ആവും; അവള് ഒരു പുസ്തകം സ്വപ്നത്തില് ഒരു പുണ്യവാനെ നല്കിയാല്
സ ഭവേദ്വിശ്വവിഖ്യാതഃ കവീന്ദ്രഃ പണ़്ഡിതേശ്വരഃ । യം പാഠയതി സ്വപ്നേ വാ മാതേവ ച സുതം യഥാ
അവന് ലോകപ്രസിദ്ധനായ കവി, പണ്ഡിതന്മാരില് പ്രധാനിയാകും; സ്വപ്നത്തില് അമ്മപോലെ ആരെയെങ്കിലും പഠിപ്പിച്ചാല്
സരസ്വതീസുതഃ സോഽപി തത്പരോ നാസ്തി പണ്ഡിതഃ । ബ്രാഹ്മണഃ പാഠയേദ്യം ച പിതേവ യത്നപൂര്വകമ്
അവന് സരസ്വതിയുടെ പുത്രനാകും, അവനെക്കാള് വലിയ പണ്ഡിതന് ആരുമില്ല; ഒരു ബ്രാഹ്മണന് പിതാവുപോലെ ശ്രദ്ധയോടെ ആരെയെങ്കിലും പഠിപ്പിച്ചാല്
ദദാതി പുസ്തകം പ്രീത്യാ സ ച സത്സദൃശോ ഭവേത് । പ്രാപ്നോതി പുസ്തകം സ്വപ്നേ പഥി വാ യത്ര തത്ര വാ
സ്നേഹത്തോടെ ഒരു പുസ്തകം നല്കിയാല് അവന് സന്മാര്ഗ്ഗത്തിലുള്ളവനാകും; സ്വപ്നത്തില് വഴിയിലോ മറ്റേതെങ്കിലും സ്ഥലത്തോ ഒരു പുസ്തകം ലഭിച്ചാല്
സ പണ്ഡിതോ യശസ്വീ ച വിഖ്യാതശ്ച മഹീതലേ । സ്വപ്നേ യസ്മൈ മഹാമന്ത്രം വിപ്രോ വിപ്രേ ദദാതി ചേത്
അവന് പണ്ഡിതനും പ്രശസ്തനും ലോകത്തില് പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നവനുമാകും; സ്വപ്നത്തില് ഒരു ബ്രാഹ്മണന് മറ്റൊരു ബ്രാഹ്മണന് മഹാമന്ത്രം നല്കിയാല്
സ ഭവേത്പുരുഷഃ പ്രാജ്ഞോ ധനവാന്ഗുണവാന്സുധീഃ । സ്വപ്നേ ദദാതി മന്ത്രം വാ പ്രതിമാം വാ ശിലാമയീമ്
അവന് ബുദ്ധിമാനും ധനികനും ഗുണവാനും വിവേകശാലിയുമാകും; സ്വപ്നത്തില് മന്ത്രമോ കല്ലില് രൂപം ചെയ്ത പ്രതിമയോ ലഭിച്ചാല്
യസ്മൈ ദദാതി വിപ്രശ്ച മന്ത് സിദ്ധിശ്ച തദ്ഭവേത് । വിപ്രം വിപ്രസമൂഹം ച ദൃഷ്ട്വാ നത്വാഽഽശിഷം ലഭേത്
ഒരു ബ്രാഹ്മണന് ആരെയെങ്കിലും മന്ത്രം നല്കിയാല് അവന് ആ മന്ത്രത്തില് സിദ്ധി ലഭിക്കും; ബ്രാഹ്മണനെയും ബ്രാഹ്മണസംഘത്തെയും കണ്ടു വന്ദിച്ചാല് അനുഗ്രഹം ലഭിക്കും.
രാജേന്ദ്രഃ സ ഭവേദ്വാഽപി കിംവാ ച കവിപണ്ഡിതഃ । ശുക്ലധാന്യയുതാം ഭൂമീം യസ്മൈ വിപ്ര സമുത്സൃജേത്
അവന് രാജാവായോ അല്ലെങ്കില് കവി പണ്ഡിതനായോ മാറും; ഒരു ബ്രാഹ്മണന് വെളുത്ത ധാന്യങ്ങള് നിറഞ്ഞ ഭൂമി നല്കിയാല്
സ്വപ്നേഽപി പരിതുഷ്ടശ്ച സ ഭവേത്പൃഥിവീപതിഃ । സ്വപ്ന വിപ്രോ രഥേ കൃത്വാ നാനാസ്വര്ഗം പ്രദര്ശയേത്
സ്വപ്നത്തിൽ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചാൽ, അവൻ ഭൂമിയുടെ രാജാവാകും. ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ സ്വപ്നത്തിൽ ആരെയെങ്കിലും രഥത്തിൽ ഇരുത്തി വിവിധ സ്വർഗങ്ങൾ കാണിച്ചാൽ, അതും അതുപോലെ.
ചിരംജീവീ ഭവേദായുര്ധനവൃദ്ധിര്ഭവേദ്ധ്രുവമ് । വിപ്രായ വിപ്രഃ സംതുഷ്ടോ യസ്മൈ കന്യാം ദദാതി ച
ഒരു സന്തുഷ്ട ബ്രാഹ്മണൻ ആര്ക്ക് തന്റെ മകളെ വിവാഹം നൽകുന്നുവോ, അവന് ദീർഘായുസും, ആയുസും ധനവും ഉറപ്പായും വർദ്ധിക്കും.
സ്വപ്നേ ച സ ഭവേന്നിത്യം ധനാഢ്യോ ഭൂവതിഃ സ്വയമ് । സ്വപ്നേ സരോവരം ദൃഷ്ടവാ സമുദ്രം വാ നദീം നദമ്
സ്വപ്നത്തിൽ ഒരു തടാകം, കടൽ, നദി, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ചെറിയ പുഴ കാണുന്നവൻ എപ്പോഴും ധനികനും ഭൂമിയിലെ പ്രഭുവുമാകും.
ശുക്ലാഹിം ശുക്ലശൈലം ച ദൃഷ്ട്വാ ശ്രിയമവാപ്നുയാത് । യം പശ്യന്തി മൃതം സ്വപ്നേ സ ഭവേച്ചിരജീവനഃ
വെള്ള പാമ്പ് അല്ലെങ്കിൽ വെള്ള പർവതം കാണുന്നവൻ സമൃദ്ധി നേടും. സ്വപ്നത്തിൽ മരിച്ചവനെ കാണുന്നവൻ ദീർഘായുസ്സുകാരനാകും.
അരോഗീ രോഗിണം ദു ഖീ സുശിനം ച സുഖം ഭവേത് । ദിവ്യാ സ്ത്രീ യം പ്രവദതി മമ സ്വാമീ ഭവാനിതി
രോഗിയായവൻ ആരോഗ്യവാനാകും, ദുഃഖിതൻ സന്തോഷം നേടും, ദിവ്യസ്ത്രി സ്വപ്നത്തിൽ 'നീ എന്റെ ഭർത്താവാണ്' എന്ന് പറയുകയാണെങ്കിൽ.
സ്വപ്നേ ദൃഷ്ട്വാ ച ചാഗതിം സ ച രാജാ ഭവേദ്ദൃഢമ് । സ്വപ്നേ വാ കാലികാം ദൃഷ്ട്വാ ലബ്ധവാ സ്ഫടികമാലികാമ്
സ്വപ്നത്തിൽ രഥം കാണുന്നവൻ ഉറപ്പായും രാജാവാകും. സ്വപ്നത്തിൽ കാളിയെ കാണുകയോ സ്ഫടികമാല ലഭിക്കുകയോ ചെയ്താൽ അതുപോലെയാണ്.
ഇന്ദ്രചാപം ശക്രവജ്രം സ പ്രതിഷ്ഠാം ലഭേദ്ധ്രുവമ് । സ്വപ്നേ വദതി യം വിപ്രോ മമ ദാസോ ഭവേതി ച
ഇന്ദ്രന്റെ വില്ലോ ശക്രന്റെ വജ്രയോ കാണുന്നവൻ ഉറപ്പായും സ്ഥിരത നേടും. സ്വപ്നത്തിൽ ബ്രാഹ്മണൻ 'നീ എന്റെ ദാസനാകൂ' എന്ന് പറയുകയാണെങ്കിൽ.
ഹരിദാസ്യം ച മദ്ഭക്തിം സ ലബ്ധ്വാ വൈഷ്ണവോ ഭവേത് । സ്വപ്നേ വിപ്രോ ഹരീഃ ശംഭുര്ബ്രാഹ്മണീ കമലാ ശിവാ
കറുത്ത നിറവും എന്റെ ഭക്തിയും ലഭിച്ചാൽ, അവൻ വൈഷ്ണവനാകും. സ്വപ്നത്തിൽ ബ്രാഹ്മണൻ, ഹരിഃ, ശംഭുർ, ബ്രാഹ്മണീ, കമലാ, ശിവാ ഇവരെ കാണുകയാണെങ്കിൽ—
ശക്ലാ സ്ത്രീ ദേവമാതാ വാ ജാഹ്നവീ വാ സരസ്വതീ । ഗോപാലികാവേഷധരീ ബാലികാ രാധികാ മമ
വെള്ള നിറമുള്ള സ്ത്രീ, ദേവമാതാവ്, ജാഹ്നവി, സരസ്വതി, ഗോപികാവേഷം ധരിച്ച പെൺകുട്ടി, ബാലിക, അല്ലെങ്കിൽ എന്റെ രൂപത്തിലുള്ള രാധിക—
ബാലശ്ച ബാലഗോപാലഃ സ്വപ്നവിദ്ഭിഃ പ്രകാശിതഃ । ഏഷ തേ കഥിതോ നന്ദ സുസ്വപ്നഃ പുണ്യഹേതുകഃ
ഒരു ബാലൻ അല്ലെങ്കിൽ ബാലഗോപാലൻ സ്വപ്നവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. നന്ദാ, ഈ ശുഭസ്വപ്നം പുണ്യഫലമായി നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മo മഹാo ശ്രീകൃഷ്ണജന്മഖo ഉത്തo നാരാദനാo സുസ്വപ്നകഥാനം നാമ സപ്തസപ്തതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ മഹാ ബ്രഹ്മവൈവർതപുരാണത്തിലെ ശ്രീകൃഷ്ണജന്മഖണ്ഡത്തിൽ നാരദൻ പറഞ്ഞ ശുഭസ്വപ്നകഥകളുടെ എഴുപത്തേഴാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
അഥാഷ്ടസപ്തതിതമോഽധ്യായഃ നന്ദ ഉവാച ശ്രീक़ഷ്ണ ജഗതാം നാഥ സുസ്വപ്നശ്ച ശ്രുതോ മയാ । വേദസാരോ നീതിസാരോ ലൌകികോ വൈദികസ്തഥാ
ഇപ്പോൾ എഴുപത്തിയെട്ടാമത്തെ അധ്യായം. നന്ദൻ പറഞ്ഞു: ശ്രീകൃഷ്ണാ, ലോകങ്ങളുടെ നാഥാ, ശുഭസ്വപ്നങ്ങളെ കുറിച്ച് ഞാൻ കേട്ടിരിക്കുന്നു. അതിൽ വേദസാരവും നീതിസാരവും, ലോകികവും വൈദികവുമായ അറിവും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
അധുനാ ശ്രോതുമിച്ഛാമി പാപം യേഷാം ച ദര്ശനേ । യസ്മിന്കര്മണി വാ വത്സ തന്മാം കഥിതുമര്ഹസി
ഇപ്പോൾ ഞാൻ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്, ഏതെല്ലാം ദൃശ്യങ്ങളിലോ പ്രവർത്തികളിലോ പാപം ഉണ്ടാകുന്നുവെന്നതാണ്. പ്രിയമേ, അതെനിക്ക് ദയവായി പറയണം.
വചനം വേദശാശ്രോക്തം തഥാ വേദാനുയായിനഃ । ശ്രോതുമിച്ഛന്തി സംതപ്താ ലോകാസ്ത്വന്മുഖതസ്തഥാ
വേദങ്ങളിലും വേദാനുയായികളുടെയും വാക്കുകൾ കേൾക്കാൻ ദുഃഖിതരായ ജനങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അതുപോലെ, നിന്റെ വായിൽ നിന്നുമുള്ള വചനങ്ങളും അവർ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
വേദാനാം ജനകസ്ത്വം ച വൈദികാനാം സതാമപി । പ്രഹ്മാദീനാം സുരാണാം ച മുനീനാം ജഗതാമപി
വേദങ്ങളുടെ ഉത്ഭവം നീയാണു, സന്മാർഗ്ഗത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന വൈദികർക്കും, ബ്രഹ്മാവിനും ദേവന്മാർക്കും, മുനികൾക്കും ലോകങ്ങൾക്കുമെല്ലാം നീയാണു ആദി.
ശ്രുതം യത്ത്വന്മുഖാമ്ഭോജാത്പ്രമാണം വചനാമൃതമ് । തേന ദേഹോഽഭിഷിക്തോ മേ വത്സവിച്ഛേദദാഹനഃ
നിന്റെ കമലപോലുള്ള വായിൽ നിന്നു കേൾക്കുന്ന വാക്കുകൾ സത്യവും അമൃതവും ആണ്. അതിനാൽ എന്റെ ശരീരം അനുസ്മരണത്താൽ അഭിഷിക്തമായിരിക്കുന്നു; മകനിൽ നിന്നുള്ള വേർപാടിന്റെ വേദന അതിനാൽ അകറ്റപ്പെടുന്നു.
സ്വപ്നേ യച്ഛരണാമ്ഭോജം സര്വകാമഫലപ്രദമ് । ബ്രഹ്മാദയോ ന പശ്യന്തി തദദ്യ ദൃഷ്ടിഗോചരമ്
സ്വപ്നത്തിൽ നിന്റെ കമലപാദങ്ങൾ കാണുന്നത് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നു. ബ്രഹ്മാവും മറ്റുള്ളവരും അതു കാണാറില്ല, എന്നാൽ ഇന്ന് അത് എന്റെ കാഴ്ചയിൽ എത്തി.
അതഃ പരം ത്വത്പദാബ്ജം ക്വ പശ്യാമി ച പാതകീ । വിണ്മൂത്രധാരീ ദേഹോ മേ നിബദ്ധശ്ച സ്വകര്മണാ
അതുകൊണ്ട്, പാപിയാകുന്ന ഞാൻ, എവിടെയായാലും നിന്റെ കമലപാദങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയുമോ? വിണ് മൂത്രം ധരിക്കുന്ന ഈ ശരീരം സ്വകർമ്മത്തിൽ പറ്റിയിരിക്കുന്നു.
ഈദൃശം ച ദിനം വത്സ കദാ മമ ഭവിഷ്യതി । ത്വയാ ബ്രഹ്മാദിനാഥേന സംവാദോ മമ പാപിനഃ
കുഞ്ഞേ, ബ്രഹ്മാദികളുടേയും നാഥനായ നീയോടു, ഞാൻ പാപിയായ ഞാൻ, ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കാൻ എനിക്ക് അത്തരം ഒരു ദിവസം എപ്പോഴാകും വരിക?
കൃപാം കുരു കൃപാനാഥ മമ ദോഷം ക്ഷമസ്വ ച । വത്സബുദ്ധ്യാ ച ദുര്നീതം യത്കൃതം ച മഹേശ്വര
കൃപാനാഥാ, ദയവായി എന്നോട് കൃപ കാണിക്കണം; എന്റെ തെറ്റുകൾ ക്ഷമിക്കണം. കുട്ടിത്തം കൊണ്ടു ഞാൻ ചെയ്ത എല്ലാ തെറ്റുകളും മഹേശ്വരാ, നീ ക്ഷമിക്കണം.
ബ്രഹ്മേശശേഷമുനയോ ധ്യായന്തേ ത്വത്പദാമ്ബുജമ് । സരസ്വതീ ശ്രുതിര്യസ്യ സ്തവനേ ജഡതാം വ്രജേത്
ബ്രഹ്മാവും ഈശ്വരനും അനന്തനും മഹർഷിമാരും നിന്റെ കമലപാദങ്ങളിൽ ധ്യാനം ചെയ്യുന്നു; വേദങ്ങളായ സരസ്വതിയും, നിന്റെ സ്തുതിയിൽ, മിണ്ടാതാകുന്നു.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ നന്ദശ്ച നിരാനന്ദഃ ശുചാഽഽകുലഃ । മൂര്ച്ഛാമാപ രുദിത്വാ ച പുത്രവിച്ഛേദവിഹ്വലഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, സന്തോഷം ഇല്ലാതെ, ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയ നന്ദൻ, മകനിൽ നിന്നുള്ള വേർപാടിൽ വേദനിച്ച് കരഞ്ഞ്, അവൻ ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടു.