ഗണ്യന്തേ പാംസവോ ഭൂമേര്ഗണ്യന്തേ വൃഷ്ടിബിന്ദവഃ । ന ഗണ്യതേ വിധാത്രാഽപി വിപ്രസംസ്ഥാപനേ ഫലമ്
ഭൂമിയിലെ മണലണുക്കളെയും മഴത്തുള്ളികളെയും എണ്ണാൻ കഴിയുമെങ്കിലും, ബ്രാഹ്മണസ്ഥാപനത്തിന്റെ ഫലം സൃഷ്ടാവിന് പോലും എണ്ണാൻ കഴിയില്ല.
കൃത്വോപജീംയം വിപ്രസ്യ ജീവന്മുക്തോ ഭവേന്നരഃ । അചലാം ശ്രീയമാപ്നോതി പരേ സുക്തിചതുഷ്ടയമ്
ബ്രാഹ്മണന്റെ ഉപജീവനത്തിനായി സൗകര്യം ഒരുക്കിയാൽ, മനുഷ്യൻ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മോക്ഷം നേടും, അചഞ്ചലമായ ഐശ്വര്യവും പരമോന്നതമായ നാലു സ്തുതികളും ലഭിക്കും.
മദ്ദാസ്യഭക്തിം സ ലഭേദ്വൈകുണ്ഠേ മോദകേ ചിരമ് । ന ഹി പാതോ ഭവേത്തസ്യ യഥാ മേ പരമാത്മനഃ
അവൻ എന്റെ സേവയിലേക്കുള്ള ഭക്തി നേടും, വൈകുണ്ഠത്തിൽ ദീർഘകാലം സന്തോഷത്തോടെ കഴിയുകയും ചെയ്യും; എനിക്ക് എങ്ങനെ വീഴ്ചയില്ലയോ, അവനുമത് അനുഭവിക്കില്ല.
കുമാരീമഷ്ടവര്ഷോയാം സുവിപ്രയ ദദാതി യഃ । സംപൂജ്യ സര്വാഭരണാം ദുര്ഗാദാനഫലം ലഭേത്
എട്ടുവയസ്സുള്ള, എല്ലാ ആഭരണങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ച കന്യകയെ, ആരാധിച്ച്, യോഗ്യനായ ബ്രാഹ്മണനു സമർപ്പിച്ചാൽ, ദുർഗ്ഗാദാനത്തിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും.
സര്വ സ്വര്ഗ്യ സമാലോക്യ ബ്രഹ്മലോകേഷു പൂജിതഃ । ലഭതേ മമ ദാസ്യം ച വൈസുണ്ഠേ മോദതേ ചിരമ്
സകല സ്വർഗ്ഗലോകങ്ങളും കണ്ടു, ബ്രഹ്മലോകങ്ങളിൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട്, എന്റെ സേവയും വൈകുണ്ഠത്തിൽ ദീർഘകാലം ആനന്ദിക്കുകയും ചെയ്യും.
വിവാഹദര്ശനേ കോടിസ്വര്ണദാനഫലം ലഭേത് । അന്തേ സ്വര്ഗേ പ്രയാത്യേവമിഹൈവ നിശ്ചലാം ശ്രിയമ്
വിവാഹം കാണുന്നവൻ, കോടിയോളം പൊന്നുദാനത്തിന്റെ ഫലം നേടും; ജീവിതാവസാനത്തിൽ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തുകയും, ഈ ലോകത്തും അചഞ്ചലമായ ഐശ്വര്യം ലഭിക്കുകയും ചെയ്യും.
യഃ സുവിപ്രമനാഥം ച ദരിദ്രം ച സുപണ़്ഡിതമ് । ദൃഷ്ട്വാ കുര്യാത്തദ്വിവാഹം സ മോക്ഷം ലഭതേ ധ്രുവമ്
യോഗ്യനും ദരിദ്രനും പണ്ഡിതനുമായ ബ്രാഹ്മണനെ കണ്ടു അവന്റെ വിവാഹം നടത്തിവെച്ചാൽ, അവൻ ഉറപ്പായും മോക്ഷം നേടും.
യച്ഛത്രപാദുകാദാനം ശാലഗ്രാമസ്യ യോഷിതഃ । കരോതി ഭക്ത്യാ പുണ്യാഹേ പൃഥ്വീദാനഫലം ലഭേത്
ശാലഗ്രാമ വംശത്തിൽ പെട്ട സ്ത്രീക്ക്, ഭക്തിയോടെ, ഉത്തമദിനത്തിൽ കുടയും പാദരക്ഷയും നൽകുന്നവൻ ഭൂമിദാനത്തിന്റെ ഫലം നേടും.
ഗജചദാനേ ച തല്ലോമമാനവര്ഷ ശ്രുതൌ ശ്രുതമ് । ചതുര്ഗുണം ഗജേന്ദ്രം ച മോദതേ മമ മന്ദിരേ
ആനയെ ദാനം ചെയ്താൽ, ആനയുടെ ഓരോ രോമത്തിനും നാലിരട്ടി സന്തോഷം ആനകളുടെ രാജാവിന് കിട്ടുന്നതുപോലെ എന്റെ വാസസ്ഥലത്തിൽ ദാനിക്ക് ലഭിക്കും എന്ന് ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പറയുന്നുണ്ട്.
ഗജര്ധ ശ്വേതതുരഗേ തദര്ധ ചേതനേ പിതഃ । ഗജതുല്യം കൃഷ്ണഗവാം ദാനേ ച തത്ഫലം ലഭേത്
ആനയുടെ പാതി ദാനം ചെയ്താൽ വെള്ള കുതിരയുടെ ഫലം ലഭിക്കും; അതിന്റെ പാതി ദാനം ചെയ്താൽ മഞ്ഞ കുതിരയുടെ ഫലം ലഭിക്കും; ആനയോട് തുല്യമായ കറുത്ത പശുവിനെ ദാനം ചെയ്താൽ ആന ദാനത്തിന്റെ ഫലമൊന്നും ലഭിക്കും.
തത്തുല്യം ധേനുദാനേ ച ഹ്യര്ധം സാമാന്യഗോസ്തഥാ । ലഭേദ്വത്സപ്രസൂതാനാം ദാനേ ദാനേ ഫലം ഭുവഃ
അത് പോലെ തുല്യമായ പശു ദാനം ചെയ്താൽ പാതി ഫലം ലഭിക്കും; സാധാരണ പശു ദാനം ചെയ്താലും അതുപോലെ. കിടാവു പ്രസവിച്ച പശുവിനെ ദാനം ചെയ്താൽ, ഓരോ ദാനത്തിനും ഭൂമിയിൽ ഫലം ലഭിക്കും.
ഭൂമിദാനേ രേണുമാനവര്ഷ സ്ഥാനം ച മത്പദേ । ജ്ഞാനദാനേ മഹത്പുണ്യം വൈകുണ്ഠേ മോദതേ ചിരമ്
മണ്ണ് ഒരു പൊടി തൂവൽ പോലും ദാനം ചെയ്താൽ എന്റെ പാദത്തിങ്കൽ സ്ഥാനം ലഭിക്കും; അറിവ് ദാനം ചെയ്താൽ വലിയ പുണ്യം ലഭിച്ച് വൈകുണ്ഠത്തിൽ ദീർഘകാലം ആനന്ദം അനുഭവിക്കും.
ശ്രിയം ലഭേത്സ്വര്ണദാനേ രാജത്വം രജതേന ച । അന്നദാനേ ഫലം ഗഹം കഥം ജാനാമി പൈ ശുതമ്
പൊന്നു ദാനം ചെയ്താൽ ഐശ്വര്യം ലഭിക്കും; വെള്ളി ദാനം ചെയ്താൽ രാജത്വം ലഭിക്കും; അന്നം ദാനം ചെയ്താൽ വീട് ലഭിക്കും—അത് സംബന്ധിച്ചുള്ള ഫലം ഞാൻ എങ്ങനെ മുഴുവനായി വിവരിക്കാനാകും?
ലഭതേ സര്വദാനസ്യ ഫലം ബ്രഹ്മണഭോജനേ । അന്നദാനാത്പരം ദാനം ന ഭൂതം ന ഭവിഷ്യതി
ബ്രാഹ്മണനെ ഭക്ഷണം കൊടുത്താൽ എല്ലാ ദാനങ്ങളുടെയും ഫലം ലഭിക്കും; അന്നദാനത്തേക്കാൾ വലിയ ദാനം ഉണ്ടായിട്ടില്ല, ഉണ്ടാകയുമില്ല.
നാത്ര പാത്രപരീക്ഷാഽസ്തി ന കാലനിയമഃ ക്വചിത് । അന്നദാനേ ശുഭം പുണ്യം ദാതുഃ പാത്രം ത്വപാതകീ
ഇവിടെ അർഹത പരിശോധിക്കേണ്ടതില്ല, സമയനിയമവും ഇല്ല; അന്നദാനം ചെയ്താൽ വലിയ പുണ്യം ദാനിക്കാരനു ലഭിക്കും, സ്വീകരിക്കുന്നവന് പാപം വരില്ല.
അന്നദാനം ച ധന്യം സ്യാദ്ഭൂമൌ വൈകുണ്ഠഹേതുകമ് । വസ്ത്രം ദദാതി വിപ്രയ ദരിദ്രായ കുടുമ്ബിനേ
ഭൂമിയിൽ അന്നദാനം ഭാഗ്യകരവും വൈകുണ്ഠത്തിലെത്തിക്കുന്നതുമാണ്; ബ്രാഹ്മണനോ ദരിദ്രനോ കുടുംബസ്ഥനോ ആകട്ടെ, വസ്ത്രം ദാനം ചെയ്യുന്നവന്—
വസ്ത്രംസൂത്രമാനവര്ഷ വൈകുണ്ഠേ മോദതേ ചിരമ് । സുരമ്യേ ചന്ദ്രലോകേ ച വാരുണേ ച തഥൈവ ച
ദാനം ചെയ്ത വസ്ത്രത്തിലെ ഓരോ നൂലിനും വൈകുണ്ഠത്തിൽ ദീർഘകാലം ആനന്ദം അനുഭവിക്കും; അതുപോലെ മനോഹരമായ ചന്ദ്രലോകത്തും വാരുണലോകത്തും ആനന്ദം ലഭിക്കും.
കൃത്വാ ലോഹപ്രദീപം ച സ്വര്ണവര്തിസമന്വിതമ് । ദത്തവാ ഘൃതപ്രദീപം ച ഹരയേ പരമാത്മനേ
ഇരുമ്പിൽ നിർമ്മിച്ച ദീപം പൊൻ വെട്ടിയോടെ ഉണ്ടാക്കി, അല്ലെങ്കിൽ ഹരിയായ പരമാത്മാവിന് നെയ്യ് വിളക്ക് ദാനം ചെയ്താൽ—
അന്ധകാരം ച ന ഗൃഹം യമദൂതം യമം തഥാ । ന ഹി പശ്യതി ദാതാ ച പ്രയാതി മമ മന്ദിരമ്
അവന്റെ വീട്ടിൽ ഇരുട്ട് കയറില്ല; യമദൂതന്മാരോ യമനോ അവിടെ വരില്ല; ദാനിക്കാരൻ അവരെ കാണുകയില്ല, എന്റെ വാസസ്ഥലത്തിലേക്ക് പോകും.
ബ്രഹ്മണായ ച ദത്തവൈവ ന യാതി യമയാതനാമ് । ദിവ്യവര്ഷസഹശ്രം ച മോദതേ ശക്രമന്ദിരേ
ബ്രാഹ്മണനു ദാനം ചെയ്താൽ യമലോകത്തിലേക്ക് പോകേണ്ടതില്ല; ദൈവീയമായ ആയിരം വർഷം ഇന്ദ്രന്റെ മണ്ഡപത്തിൽ ആനന്ദം അനുഭവിക്കും.
ആസനം ലഭതേ സ്വര്ഗേ വസ്തുമാത്രാനുരൂപതഃ । ഉത്തമേ ലക്ഷവര്ഷേ ച തദര്ധ ചേതരേ വ്രജേത്
ദാനത്തിന്റെ മൂല്യത്തിന് അനുസരിച്ച് സ്വർഗത്തിൽ ഇരിപ്പിടം ലഭിക്കും; ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ദാനത്തിന് ഒരു ലക്ഷം വർഷം, അതിന്റെ പാതിക്ക് അതനുസരിച്ച്.
താമ്പൂലേന ലഭേദ്ഭോഗം സ്വര്ഗേ വര്ഷശതം വ്രജേത് । മാല്യദാനേ പ്രിയം സ്വര്ഗ വസ്തുമാത്രാനുരൂപതഃ
താമ്പൂൽം ദാനം ചെയ്താൽ സ്വർഗത്തിൽ നൂറു വർഷം ആനന്ദം അനുഭവിക്കും; മാല ദാനം ചെയ്താൽ, ദാനത്തിന്റെ മൂല്യത്തിന് അനുസരിച്ച് പ്രിയമായ സ്വർഗം ലഭിക്കും.
ഫലദാനഫലം സ്വര്ഗ ലഭതേ നാത്ര സംശയഃ । സാമാന്യശയ്യാദാനേന സ്വര്ഗ വര്ഷശതം വ്രജേത്
പഴം ദാനം ചെയ്താൽ സ്വർഗഫലം ലഭിക്കും—ഇതിൽ സംശയം ഇല്ല; സാധാരണ കിടക്ക ദാനം ചെയ്താൽ സ്വർഗത്തിൽ നൂറു വർഷം ആനന്ദം അനുഭവിക്കും.
ചതുര്ഗുണം പ്രകൃഷ്ടായാം ഗുണലക്ഷം ദിലക്ഷണേ । അനാഥായ സുവിപ്രായ യദി ഗേഹം പ്രദീയതേ
ഉത്തമമായ കിടക്ക ദാനം ചെയ്താൽ നാലിരട്ടി ഫലം; മധ്യമായതിനു ലക്ഷക്കണക്കിന് ഗുണം; അനാഥനോ യോഗ്യനായ ബ്രാഹ്മണനോ ആകട്ടെ, വീട്ടു ദാനം ചെയ്താൽ—
അത്രൈവ മാനവര്ഷ ച ശക്രലോകേ മഹീയതേ । ദൃഷ്ട്വാ ബുഭുക്ഷിതം വിപ്രമന്നം തസ്മൈ പ്രദീയതേ
അവിടെ തന്നെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ രോമത്തിനും തുല്യമായ വർഷങ്ങൾ ഇന്ദ്രലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടും; വിശപ്പോടെ ഇരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണനെ കണ്ടാൽ അവനു അന്നം കൊടുക്കുമ്പോൾ—
അയലാം ശ്രിയമാപ്നോതി പുത്രപൌത്രവിവര്ധിനീമ് । വ്രജനാഥ വ്രജം ഗത്വാ വ്രജഭൂമൌ വ്രജാധുനാ
അക്ഷയമായ ഐശ്വര്യവും പുത്രപൗത്രസമ്പത്തും ലഭിക്കും; വ്രജനാഥാ, വ്രജഭൂമിയിൽ എത്തി, ഇപ്പോൾ വ്രജയിലാണല്ലോ.
വ്രജ ഭോജയ വിപാംശ്ച വ്രജ സര്വ വ്രജേ വ്രജേ । ഗോകുലേ ഗോകുലേ വത്സ വത്സ വത്സ നിരാകുലേ
നീ വൃന്ദാവനത്തിലേക്ക് പോവുക, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷണം കൊടുക്കുക, എല്ലാം വൃന്ദാവനത്തിൽ തന്നെ നടക്കട്ടെ. ഗോക്കുലത്തിലും, ഗോക്കുലത്തിലും, കിടാവേ, കിടാവേ, കിടാവേ, ദു:ഖമില്ലാത്ത സ്ഥലത്താണ് ഇത് നടക്കുന്നത്.
വ്യാകുലാനാം ഗോകുലാനാം സംകുലേ ച വ്രജേ വ്രജേ । ഏതത്തേ കഥിതം നന്ദ സാനന്ദം പുണ്യവര്ധനമ്
വ്യാകുലമായ ഗോക്കുലങ്ങളിലും, തിരക്കേറിയ വൃന്ദാവനങ്ങളിലും, ഈ കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു, നന്ദാ, സന്തോഷകരവും പുണ്യം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതുമാണ് ഇതു.
കാശ്യപം ദുര്ഭഗം നീചം ശത്രുമജ്ഞാനിനം സ്ത്രേയമ് । ത്യക്ത്വാ രാത്രിം ച ദിവസേ വക്തി വിപ്രം മുപണ്ഡിതമ്
ദുർഭാഗ്യവും താഴ്ന്നതുമായ, ശത്രുവും അജ്ഞാനിയും ആയ കശ്യപനും സ്ത്രീയും ഉപേക്ഷിച്ച്, രാത്രി പകലിൽ പണ്ഡിതനായ ബ്രാഹ്മണനോട് സംസാരിക്കണം.
ദേവാലയേ ച ദേവം വാഽപ്യശ്വത്ഥതുലശീവടമ് । ഉക്ത്വാ തദ്ദ്വിഗുണം പുണ്യമപ്രകാശ്യ ചതുര്ഗുണമ്
ദേവാലയത്തിലും ദേവന്റെ സന്നിധിയിലും, അശ്വത്ത്വമരത്തിൻ കീഴിലോ തുളസിച്ചെടിയടിയിലോ പറഞ്ഞാൽ, അതിന്റെ പുണ്യം ഇരട്ടിയാകും; മറച്ചുവെച്ചാൽ നാലിരട്ടിയാകും.