ശ്രീഭഗവാനുവാച പിതരം മാതരം വിദ്യാമന്ത്രദം ഗുരുമേവ ച । യോ ന പുഷ്ണാതി പുരുഷോ യാവജ്ജീവം ച സോഽശുചിഃ
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: അച്ഛനും അമ്മയും വിദ്യയും മന്ത്രവും നൽകുന്ന ഗുരുവിനെയും ജീവൻ മുഴുവൻ പോഷിപ്പിക്കാത്ത പുരുഷൻ ശുദ്ധനല്ല.
സര്വേഷാമപി പൂജ്യാനാം പിതാ വന്ദ്യോ മഹാന് ഗുരുഃ । പിതുഃ ശതഗുണൈര്മാതാ ഗര്ഭധാരണപോഷണാത്
എല്ലാവർക്കും ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവരിൽ അച്ഛൻ മഹാഗുരുവായി വന്ദ്യനാണ്. എന്നാൽ ഗർഭം ധരിച്ചു പോഷിപ്പിച്ചതിനാൽ അമ്മ അച്ഛനേക്കാൾ നൂറിരട്ടി വലിയവളാണ്.
മാതാ ച പൃഥിവീരൂപാ സര്വേഭ്യശ്ച ഹിരൈഷിണീ । നാസ്തി മാതുഃ പരോ ബന്ധുഃ സര്വേഷാം ജഗതീതലേ
അമ്മ ഭൂമിപോലെയാണ്, എല്ലാവരിലും വിലയേറിയവളാണ്. ലോകത്ത് അമ്മയെക്കാൾ വലിയ സ്നേഹിതൻ ആരുമില്ല.
വിദ്യാമന്ത്രപ്രദഃ കത്യം മാതുഃ പരതനോ ഗുരുഃ । ന ഹി തസ്മാത്പരഃ കൌഽപി വന്ദ്യഃ പൂജ്യശ്ച വേദതഃ
വിദ്യയും മന്ത്രവും നൽകുന്ന ഗുരു അമ്മയെക്കാൾ വലിയവനാണ്. വേദപ്രകാരവും അവനെക്കാൾ വന്ദ്യനും പൂജ്യനും മറ്റൊരുവൻ ഇല്ല.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ ശ്രീകൃഷ്ണോ ബലഭദ്രോ നനാമ ച । മാതാ ചകാരതൌ ക്രോഡേ പിതാ ച സാദരം മുനേ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ശ്രീകൃഷ്ണനും ബാലരാമനും നമസ്കരിച്ചു. അമ്മ അവരെ മടിയിൽ ചേർത്ത് ആലിംഗനം ചെയ്തു, അച്ഛൻ സ്നേഹത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു.
മിഷ്ടാന്നം പരമം തൌ ച ഭോജയാമാസ ബ്രാഹ്മണാന് । വസുര്വസുസമൂഹം ച ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ ദദൌ മുദാ
അവർ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഉത്തമമായ വിഭവങ്ങൾകൊണ്ട് ഭക്ഷിപ്പിച്ചു, സന്തോഷത്തോടെ ധനവും എല്ലാ സമ്പത്തും അവർക്കു നൽകി.
അഥ ത്രിസപ്തതിതമോധ്യായഃ നാരായണ ഉവാച അഥ കൃഷ്ണശ്ച സാനന്ദം നന്ദം തം പിതരം ബലഃ । ബോധയാമാസ ശോകാര്തം ദിവ്യൈരാധ്യാത്മികാദിഭിഃ
എന്നിട്ട് എഴുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ നാരായണൻ പറഞ്ഞു: കൃഷ്ണൻ സന്തോഷത്തോടെ, ദുഃഖിതനായിരുന്ന അച്ഛൻ നന്ദനെ ദൈവികമായ ആത്മജ്ഞാനത്താൽ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
ഉച്ചൈ രുദന്തം നിശ്ചേഷ്ടം പുത്രവിച്ചേദകാതരമ് । ദത്ത്വാ തസ്മൈ മണിശ്രേഷ്ഠമിത്യുവാച ജഗത്പതിഃ
അവനെ ഉച്ചത്തിൽ കരയുകയും, അചഞ്ചലനായി മകനോടുള്ള വേർപാടിൽ വേദനിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന 모습을 കണ്ടു, ലോകനാഥൻ അവന് വിലയേറിയ ഒരു മണി നൽകി പറഞ്ഞു.
ശ്രീഭഗവാനുവാച നിബോധ നന്ദ സാനന്ദം ത്യജ ശോകം മുദം ലഭ । ജ്ഞാനം ഗൃഹാണ മദ്ദത്തം യദ്ദതം ബ്രഹ്മണേ പുരാ
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: നന്ദാ, സന്തോഷത്തോടെ കേൾക്ക്; ദുഃഖം വിട്ട് ആനന്ദം നേടുക. ഞാൻ നൽകുന്ന ജ്ഞാനം സ്വീകരിക്കൂ, ഇത് ഒരിക്കൽ ബ്രഹ്മാവിന് നൽകിയതും ആണു.
യദ്യദ്ദത്തം ച ശോഷായ ഗണേശായേശ്വരായ ച । ദിനേശായ മുനീശായ യോഗീശായ ച പുഷ്കരേ
ദുഃഖം അകറ്റാൻ ഗണപതിക്കും ഈശ്വരനും സൂര്യനും മുനികൾക്കും യോഗേശ്വരന്മാർക്കും പുഷ്കരത്തിൽ നൽകിയതെല്ലാം,
കഃകസ്യ പുത്രഃ കസ്താതഃ കാ മാതാ കസ്യചിത്കുതഃ। ആയാന്തി യാന്തി സംസാരം പരം സ്വകൃതകര്മണാ
ആരാണു ആരുടെ മകനെന്ന്, ആരാണു ആരുടെ പിതാവെന്ന്, ആരാണു ആരുടെ അമ്മയെന്ന്, ആരിൽ നിന്നാണു ആരെന്നുമൊക്കെ പറയാൻ കഴിയില്ല. എല്ലാവരും തങ്ങളുടേതായ പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലമായി ജനിച്ച് മരിച്ച് ഈ ജനനമരണചക്രത്തിൽ വരികയും പോകുകയും ചെയ്യുന്നു.
കര്മാനുസാരാജ്ജന്തുശ്ച ജായതേ സ്ഥാനഭേദതഃ । കര്മണാ കോഽപി ജന്തുശ്ച യോഗീന്ദ്രാണാം നൃപസ്ത്രിയാമ്
പ്രവൃത്തിയുടെ അനുസരണയാൽ ജീവികൾ വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിൽ ജനിക്കുന്നു. ഒരാളുടെ കർമ്മം അനുസരിച്ച്, ആൾ മഹായോഗിയായി, രാജാവായി, അല്ലെങ്കിൽ സ്ത്രീയായി ജനിക്കാം.
ദ്വിജാപത്ന്യാം ക്ഷത്രിയാണാം വൈശ്യായാം ശൂദ്രയോനിഷു । തിര്യഗ്യോനിഷു കശ്ചിച്ച കശ്ചിത്പശ്വാദിയോനിഷു
ചിലർ ബ്രാഹ്മണിയുടെ ഭാര്യയിൽ ജനിക്കുന്നു, ചിലർ ക്ഷത്രിയരിൽ, ചിലർ വൈശ്യരിൽ, ചിലർ ശൂദ്രജന്മത്തിൽ, ചിലർ മൃഗങ്ങളിൽ, ചിലർ മറ്റ് ജീവികളിൽ ജനിക്കുന്നു.
മമൈവ മായയാ സര്വേ സാനന്ദാ വിഷയേഷു ച । ദേഹത്യാമേ വിഷണ്ണാശ്ച വിച്ഛേദേ ബാന്ധവസ്യ ച
എന്റെ മായയാൽ എല്ലാവരും ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങളിൽ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നു. എന്നാൽ ശരീരം വിട്ടുപോകുമ്പോഴും ബന്ധുക്കളിൽ നിന്നുള്ള വേർപാടിൽക്കും അവർ ദുഃഖിതരാകുന്നു.
പ്രജാഭൂമിധനാദീനാം വിച്ഛേദോ മരണാധികഃ । നിത്യം ഭവതി മൂഢശ്ച ന ച വിദ്വാഞ്ഛുചാ യുതഃ
മക്കൾ, ഭൂമി, സമ്പത്ത് എന്നിവയിൽ നിന്നുള്ള വേർപാട് മരണത്തേക്കാൾ വലിയ ദുഃഖമാണ്. അജ്ഞാനികൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ദുഃഖിക്കുന്നു, എന്നാൽ ജ്ഞാനികൾക്ക് അങ്ങനെ ദുഃഖം ഉണ്ടാകില്ല.
മദ്ഭക്തോ ഭക്തിയുക്തശ്ച മദ്യാജീ വിജിതേന്ദ്രിയഃ । മന്മന്ത്രോപാസകശ്ചൈവ മത്സേവാനിരതഃ ശുചിഃ
എന്റെ ഭക്തൻ, ഭക്തിയോടെ എന്നെ ആരാധിക്കുന്നവൻ, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവൻ, എന്റെ മന്ത്രം ജപിക്കുന്നവൻ, എനിക്ക് സേവനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടവൻ, ശുദ്ധനായവൻ—
മദ്ഭയാദ്വാതി വാതോഽയം രവിര്ഭാതി ച നിത്യശഃ । ഭാതി ചന്ദ്രോ മഹേന്ദ്രശ്ച കാലഭേദേ ച വര്ഷതി
എന്റെ ഭയത്താൽ തന്നെ കാറ്റ് വീശുന്നു, സൂര്യൻ എപ്പോഴും പ്രകാശിക്കുന്നു, ചന്ദ്രനും ഇന്ദ്രനും തിളങ്ങുന്നു, കാലം അനുസരിച്ച് മഴ പെയ്യുന്നു.
വഹ്നിര്വഹതി മൃത്യുശ്ച ചരത്യേവ ഹി ജന്തുഷു । ബിഭര്തി വൃക്ഷഃ കാലേന പുഷ്പാപി ച ഫലാനി ച
അഗ്നി കത്തുന്നു, മരണൻ ജീവികളിൽ ഇടയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു, വൃക്ഷം സമയത്ത് പൂക്കളും ഫലങ്ങളും കായ്ക്കുന്നു.
നിരാധാരശ്ച വായുശ്ച വായ്വാധാരശ്ച കച്ചിപഃ । ശേഷശ്ച കച്ഛപാധാരഃ ശേഷാധാരശ്ച പര്വതഃ
കാറ്റിന് ആശ്രയമില്ല, കച്ചവു കാറ്റിനെ താങ്ങുന്നു, ശേഷൻ കച്ചവിനെ താങ്ങുന്നു, ശേഷനെ parvatham താങ്ങുന്നു.
തദാധാരാശ്ച പാതാലാഃ സപ്ത ഏവ ഹി പങ്ക്തിതഃ । നിശ്ചലം ച ജലം തസ്മാജ്ജലസ്ഥാ ച വസുംധരാ
അവയെല്ലാം താങ്ങുന്നത് ഏഴു പാതാളങ്ങളാണ്. വെള്ളം അചഞ്ചലമായി നിലകൊള്ളുന്നു, ആ വെള്ളത്തിന്മേൽ ഭൂമി വിശ്രമിക്കുന്നു.
സപ്തസ്വര്ഗ ധരാധാരം ജ്യോതിശ്ചകം ഗ്രഹാശ്രയമ് । നിരാധാരശ്ച വൈകുണ്ഠോ ബ്രഹ്മാണ്ഡേമ്യഃ പരോ വരഃ
ഏഴു സ്വർഗ്ഗങ്ങൾ ഭൂമിയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു, പ്രകാശവലയം ഗ്രഹങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലമാണ്. വൈകുണ്ഠം ആശ്രയമില്ലാത്തതാണ്, അതിനപ്പുറം പരമമായ ബ്രഹ്മാണ്ഡം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
തത്പരശ്ചാപി ഗോലോകഃ പഞ്ചാശത്കോ ടിയോജനാത് । ഊര്ധ്വ നിരാശ്രയശ്ചാപി രത്നസാരവിനിര്മിതഃ
അതിനപ്പുറം ഗോലോകം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു, അമ്പതു കോടി യോജന ഉയരത്തിൽ, ആശ്രയമില്ലാതെ, രത്നങ്ങളുടെ സാരത്തിൽ നിർമ്മിതമായത്.
സപ്തദ്വാരഃ സപ്തസാരഃ പരിഖാസപ്തസംയുതഃ । ലക്ഷപ്രാകാരയുക്തശ്ച നദ്യാ വിരജയാ യുതഃ
അത് ഏഴു വാതിലുകളും ഏഴു സാരങ്ങളും ഏഴു കിണറുകളും ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ലക്ഷം മതിലുകളും വിരജാനദിയും ചുറ്റിയിരിക്കുന്നു.
വേഷ്ടിതോ രത്നശൈലേന ശതശൃങ്ഗേണ ചാരുണാ । യോജനായുതമാനം ച യസ്യൈകം ശൃങ്ഗമുജ്ജ്വലമ്
അത് നൂറ് മനോഹരമായ കൊടുമുടികളുള്ള രത്നപർവ്വതം ചുറ്റിയിരിക്കുന്നു. അതിൽ ഒരു കൊടുമുടി പത്തു ആയിരം യോജന വലിപ്പത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.
ശതകോടിയോജനശ്ച ശൈല ഉച്ഛ്രിത ഏവ ച । ദൈര്ധ്യം തസ്യ ശതഗുണം പ്രസ്ഥം ച ലക്ഷയോജനമ്
ആ പർവ്വതം നൂറു കോടി യോജന ഉയരത്തിൽ ഉയർന്നിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ നീളം അതിന്റെ നൂറിരട്ടി, വീതി ലക്ഷം യോജനമാണ്.
യോജനായുതവിസ്തീര്ണസ്തത്രൈവ രാസമണ്ഡലഃ । അമൂല്യരത്നനിര്മാണോ വര്തുലശ്ചന്ദ്രബിമ്ബവതു
അതിനകത്ത് രാസമണ്ഡലം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു, പത്തു ആയിരം യോജന വീതിയുള്ളത്, അമൂല്യരത്നങ്ങളിൽ നിർമ്മിതം, വൃത്താകൃതിയിൽ ചന്ദ്രബിംബംപോലെയാണ്.
പാരിജാതവനേനൈവ പുഷ്പിതേന ച വേവ്ടിതഃ । കല്പവൃക്ഷസഹസ്രേണ പുഷ്പോദ്യാനശതേന ച
അത് പൂത്തുലഞ്ഞ പാർിജാതവനവും, ആയിരം കല്പവൃക്ഷങ്ങളും, നൂറു പൂന്തോട്ടങ്ങളും ചുറ്റിയിരിക്കുന്നു.
നാനാവിധൈഃ പുഷ്പവൃക്ഷൈഃ പുഷ്പിതേന ച ചാരുണാ । ത്രികോടിരത്നഭവനോ ഗോപീലക്ഷൈശ്ച രക്ഷിതഃ
പൂത്തുലഞ്ഞ色色മായ പൂക്കളുള്ള വൃക്ഷങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മൂന്നുകോടി രത്നഭവനം ലക്ഷക്കണക്കിന് ഗോപികൾ കാത്തിരിക്കുന്നു.
രത്നപ്രദീപയുക്തശ്ച രത്നതല്പസമന്വിതഃ । നാനാഭോഗസമായുക്തോ സധുവാപീശതൈര്വൃതഃ
മുത്തുകളും രത്നങ്ങളും ചേര്ന്ന വിളക്കുകളും രത്നങ്ങളാല് നിര്മ്മിച്ച കിടക്കകളും വിവിധവിധ ആനന്ദങ്ങളും നൂറുകണക്കിന് സദ്ഗുണമുള്ള കുളങ്ങള് ചുറ്റിപ്പറ്റിയതുമായ അത്ഭുതമായ ഭവനമാണ് അവിടെ.
പീയൂഷവാപീയുക്തശ്ച കാമഭോഗസമന്വിതഃ । ഗോലോകഗൃഹസംഖ്യാനവര്ണനേ വാ വിശാരദഃ
അമൃതം നിറഞ്ഞ കുളങ്ങളും ഇഷ്ടാനുഷ്ഠാനങ്ങള് നിറഞ്ഞ ആനന്ദങ്ങളും, ഗോലോകത്തിലെ അനേകം വീടുകളുടെ സവിശേഷതകള് വിശദമായി വിവരിക്കാന് കഴിവുള്ളവനുമാണ് അവിടെ.