ബഭൂവ സോഽപി ഗോലോകേ പാര്ഷദേഷു ച പാര്ഷദഃ । കൃഷ്ണസ്യാഽഽഗമനം തത്ര സസ്മാര സതതം വശീ
അവനും ഗോലോകത്തിൽ സേവകരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഒരു സേവകനായി മാറി; സ്വയം നിയന്ത്രണമുള്ളവനായി, അവിടേക്ക് കൃഷ്ണന്റെ വരവ് എപ്പോഴും ഓർത്തിരുന്നു.
അസ്തം ഗതോ ദിനകരോഽപ്യക്രൂരഃ സ്വഗൃഹം യയൌ । കൃഷ്ണസ്യാനുമതിം പ്രാപ്യ കൃഷ്ണോഽപി കസ്യചിദ്ഗൃഹമ്
സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചപ്പോൾ, അക്രൂരൻ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി; കൃഷ്ണന്റെ അനുമതി വാങ്ങി, കൃഷ്ണനും മറ്റൊരാളുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
വൈഷ്ണവസ്യ കുവിന്ദസ്യ തസ്മിന്നസ്തധനസ്യ ച । സാനന്ദോ നന്ദസഹിതോ ബലദേവാദിഭിര്യുതഃ
അവിടം ദരിദ്രനായ വൈഷ്ണവനായ കുവിന്ദന്റെ വീട് ആയിരുന്നു; സന്തോഷത്തോടെ, നന്ദനും ബാലരാമനും മറ്റുള്ളവരും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സ ഭക്തഃ പൂജയാമാസ പ്രണമ്യ ശ്രീനികേതനമ് । തസ്മൈ ദദൌ സ്വദാസ്യം ച വരം ബ്രഹ്മാദിദുര്ലഭമ്
ആ ഭക്തൻ കൃഷ്ണനെ ഭക്തിപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ചു ആരാധിച്ചു; കൃഷ്ണൻ അവനു തന്നെ സേവനം ചെയ്യാനുള്ള അനുഗ്രഹം, ബ്രഹ്മാവിനും മറ്റുള്ളവർക്കും അപൂർവമായ അനുഗ്രഹം, നൽകി.
പര്യങ്കേ സുഷുപുഃ സര്വേ ഭുക്ത്വാ മിഷ്ടാന്നസുത്തമമ് । നിദ്രാം ച ലേഭേ സാ കുബ്ജാ നിദ്രേശോഽപിയയൌ മുദാ
അവർക്കെല്ലാവരും രുചികരമായ നല്ല വിഭവങ്ങൾ കഴിച്ചു കിടക്കകളിൽ വിശ്രമിച്ചു; കുബ്ജയും ഉറക്കം കിട്ടി, ഉറക്കത്തിന്റെ ദേവനും സന്തോഷത്തോടെ അവിടെനിന്ന് പോയി.
ഗത്വാ ദദര്ശ കുബ്ജാം താം രത്നതല്പേ ച നിദ്രിതാമ് । ദാസീഗണൈഃ പരിവൃതാം സുന്ദരീം കമലാമിവ
അവിടെ ചെന്നു കൃഷ്ണൻ കുബ്ജയെ രത്നപ്പടുക്കയിൽ ദാസിമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടും, കമലപൂവുപോലെ മനോഹരിയായും ഉറങ്ങുന്നതായി കണ്ടു.
ബോധയാമാസ താം കൃഷ്ണോ ന ദാസീസ്വപി നിദ്രിതാഃ । താമുവാച ജഗന്നാഥോ ജഗന്നാഥപ്രിയാം സതീമ്
കൃഷ്ണൻ അവളെ ഉണർത്തി, ദാസിമാർക്ക് ഉറക്കം തുടർന്നിരുന്നു; ലോകനാഥൻ തന്റെ പ്രിയയായ സതിയായ അവളോട് സംസാരിച്ചു.
ശ്രീഭഗവാനുവാച ത്യജ നിദ്രാം മഹാഭാഗേ ശൃങ്ഗാരം ദേഹി സുന്ദരി । പുരാ ശൂര്പണഖാ ത്വം ച ഭഗിനീം രാവണസ്യ ച
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗ്യേ, ഉറക്കം ഉപേക്ഷിച്ചു, സുന്ദരിയേ, സ്നേഹത്തിനായി വരിക; മുമ്പ് നീ രാവണന്റെ സഹോദരിയായ ശൂർപണഖയായിരുന്നു.
രാമജന്മനി മദ്ധേതോസ്ത്വയാ കാന്തേ തപഃ കൃതമ് । തപഃപ്രഭാവാന്മാം കാന്തം ഭജ ശ്രീകൃഷ്ണജന്മനി
രാമാവതാരത്തിൽ, എന്നെ പ്രാപിക്കാൻ നീ കഠിനതപസ്സു ചെയ്തിരുന്നു; ആ തപസ്സിന്റെ ഫലമായി, കൃഷ്ണജന്മത്തിൽ എന്നെ പ്രിയനായി സ്വീകരിക്കൂ.
അധുനാ സുഖസംയോഗം കൃത്വാ ഗച്ഛ മമാഽഽലയമ് । സുദുര്ലഭം ച ഗോലോകം ജരാസൃത്യുഹരം പരമ്
ഇപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ ഐക്യമായ ശേഷം, എന്റെ വാസസ്ഥലമായ ഗോലോകത്തിലേക്ക് പോവൂ; അതു വളരെ അപൂർവവും, വയസ്സും മരണവും ഇല്ലാത്ത പരമസ്ഥലവുമാണ്.
ഇത്യുകത്വാ ശ്രീനിവാസശ്ച കൃത്വാതാമേവ വക്ഷസി । നഗ്നാം ചകാര ശൃങ്ഗാരം ചുമ്ബനം ചാപി കാമുകീമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ശ്രീകൃഷ്ണൻ അവളെ തന്റെ നെഞ്ചിൽ ചേർത്ത്, അവളെ വസ്ത്രമില്ലാതാക്കി, സ്നേഹത്തിൽ ലീനനായി, ആവേശത്തോടെ ചുംബിച്ചു.
സ സസ്മിതാ ച ശ്രീകൃഷ്ണം നവസംഗമലജ്ജിതാ । ചുചുമ്ബ ഗണ്ഡേ ക്രോഡേ തം ചകാര കമലാ യഥാ
പുതിയ ഐക്യത്തിൽ ലജ്ജയോടെ, പുഞ്ചിരിയോടെ, കുബ്ജ ശ്രീകൃഷ്ണനെ കവിളിലും കഴുത്തിലും ചുംബിച്ചു, കമലാദേവിയെപ്പോലെ.
സുരതേര്വിരതിര്നാസ്തി ദംപതീ രതിപണ്ഡിതൌ । നാനാപ്രകാരസുരതം ബഭൂവ തത്ര നാരദ
ആ ദമ്പതികൾക്ക് സ്നേഹവിനോദത്തിൽ ഇടവേളയില്ല; ഇരുവരും സ്നേഹകലയിൽ നിപുണരായതിനാൽ, നാനാതരം സ്നേഹവിനോദങ്ങൾ അവിടെ നടന്നു, നാരദാ.
സ്തനശ്രോണിയുഗം തസ്യാ വിക്ഷതം ച ചകാര ഹ । ഭഗവാന്നഖരൈസ്തീക്ഷ്ണൈര്ദശനൈരധരം വരമ്
കൃഷ്ണൻ അവളുടെ മുലയും കമരും നഖങ്ങളാൽ കുറുക്കളാക്കി; ദൈവം തീവ്രമായ പല്ലുകളും നഖങ്ങളും കൊണ്ട് അവളുടെ അധരത്തിൽ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി.
നിശാവസാനസമയേ വീര്യാധാനം ചകാര സഃ । സുഖസംഭോഗഭോഗേന മൂര്ച്ഛാമാപ ച സുന്ദരീ
രാത്രിയുടെ അവസാനം, കൃഷ്ണൻ തന്റെ ബീജം അവളിൽ നിക്ഷേപിച്ചു; ആനന്ദസമാഗമത്തിൽ കുബ്ജ മനസ്സില്ലാതെ വീണു.
തത്രാഽഽജഗാമതാം തന്ദ്രാ കൃഷ്ണവക്ഷഃസ്ഥലസ്ഥിതാമ് । ബുബുധേ ന ദിവാരാത്രം സ്വര്ഗ മര്ത്യ ജലം സ്ഥലമ്
അവിടെ, കൃഷ്ണന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്ന അവളെ ഉറക്കം പിടിച്ചു; അവൾക്ക് പകലോ രാത്രിയോ, സ്വർഗ്ഗമോ ഭൂമിയോ, വെള്ളമോ കരയോ ഒന്നും അറിയാനായില്ല.
സുപ്രഭാതാ ച രജനീ ബഭൂവ രജനീപതിഃ । പത്യുര്വ്യതിക്രമേണൈവ ലജ്ജയേവ മലീമസഃ
രാത്രി അത്യന്തം മനോഹരവും പ്രകാശമുള്ളതുമായി മാറി. രജനിയുടെ ഭർത്താവിന്റെ അക്രമം കണ്ടു ലജ്ജിച്ചുവെന്നപോലെ, അവളുടെ മലിനതയൊക്കെയും അകന്നു.
അഥാജഗാമ ഗോലോകാദ്രഥോ രത്നവിനിര്മിതഃ । ജഗാമ തേന തം ലോകം ധൃത്വാ ദിവ്യകലേവരമ്
അപ്പോൾ ഗോലോകത്തിൽ നിന്നൊരു രത്നങ്ങൾകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ രഥം എത്തി. ദിവ്യമായ ശരീരം ധരിച്ച് അവൾ ആ രഥത്തിൽ കയറി ആ ലോകത്തേക്ക് പോയി.
വഹ്നിശുദ്ധാം ശുകാധാനം രത്നഭൂഷണഭൂഷിതമ് । പ്രതപ്തകാഞ്ചനാഭാസം നിത്യം ജന്മാദിവര്ജിതമ്
അവളുടെ രൂപം അഗ്നിയിൽ ശുദ്ധമായതും, രത്നാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞതും, ഉരുക്കിയ പൊന്നുപോലെ തിളങ്ങുന്നതും, ജനനം മുതലായ മാറ്റങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാത്തതുമായിരുന്നു.
സാ ബഭൂവ ച തത്രൈവ ഗോപീ ചന്ദ്രമുഖീ മുനേ । ഗോപ്യഃ കതിവിധാസ്തസ്യാ ബഭൂവുഃ പരിചാരികാഃ
അവിടെ, മഹർഷേ, അവൾ ചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള മുഖമുള്ള ഒരു ഗോപിയായി മാറി. അനേകം ഗോപികൾ അവളെ സേവിക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഭഗവാനപി തത്രൈവ ക്ഷണം സ്ഥിത്വാ സ്വമന്ദിരമ് । ജഗാമ യത്ര നന്ദശ്ച സാനന്ദോ നന്ദനന്ദനഃ
ഭഗവാൻ അവിടെ ഒരു നിമിഷം നിന്ന ശേഷം, തന്റെ സ്വമന്ദിരത്തിലേക്ക് പോയി. അവിടെ നന്ദനും സന്തോഷത്തോടെ നന്ദനന്ദനനും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അഥ കംസോ നിശായാം ച നിദ്രായാം ഭയവിഹ്വലഃ । ദദര്ശ ദുഃഖദുഃസ്വപ്നമാത്മനോ മൃത്യുസൂചകമ്
അപ്പോൾ കംസൻ, ഭയത്തിൽ കുലുങ്ങി, രാത്രി ഉറക്കത്തിൽ ദു:ഖകരവും മരണസൂചനയുമായ ഒരു ദു:സ്വപ്നം കണ്ടു.
ദദര്ശ സൂര്യം ഭൂമിസ്ഥം ചതുഃഖണ്ഡം നഭശ്ച്യുതമ് । ദശഖണ്ഡേ ചന്ദ്രബിമ്ബം ഭൂമിസ്ഥം ഖാച്ച്യുതം മുനേ
അവൻ സൂര്യനെ ഭൂമിയിൽ വീണു നാലായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടതും, ചന്ദ്രബിംബം പത്ത് ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ച് ഭൂമിയിൽ വീണതും കണ്ടു, മഹർഷേ.
പുരുഷാന്വികൃതാകാരാന്രജ്ജുഹസ്താന്ദിഗമ്ബരാന് । വിധവാം ശൂദ്രപത്നീം ച നഗ്നാം ച ച്ഛിന്നനാസികാമ്
അവൻ രൂപം വളഞ്ഞ പുരുഷന്മാരെയും കയറുകൈയിൽ പിടിച്ചും നഗ്നരായും, വിധവയെയും, ശൂദ്രന്റെ ഭാര്യയെയും നഗ്നയുമായി മൂക്ക് മുറിച്ചവളായും കണ്ടു.
ഹസന്തീം ചൂര്ണതിലകാം ശ്വേതകൃഷ്ണോച്ചമൂര്ധജാമ് । ഖഡ്ഗഖര്പരഹസ്താം ച ലോലജിഹ്വാം ച ബിഭ്രതീമ്
ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും, ചൂർണത്തിലകം ധരിച്ചതും, വെളുത്തും കറുത്തും മുടിയുള്ളതും, വാൾയും കപ്പാലവും കൈയിൽ പിടിച്ചതും, ചഞ്ചലമായ നാവു കാണിച്ചതുമായ സ്ത്രീയെ അവൻ കണ്ടു.
രുണ്ഡമാലാസമായുക്താം ഗര്ദഭം മഹിഷം വൃഷമ് । ഭല്ലൂകം സൂകരം കാകം ഗൃധ്രം കഹ്കം ച വാനരമ്
കറ്റിയ തലമാല അണിഞ്ഞവളെയും, കഴുത, മഹിഷം, കാള, കരടി, പന്നി, കാക്ക, കഴുകൻ, ആണ്ടിക്കാക്ക, കുരങ്ങ് എന്നിവയും അവൻ കണ്ടു.
വിരജം കുക്കുരം നക്രം ശൃഗാലം ഭസ്മപുഞ്ജകമ് । അസ്ഥിരാശിം താലഫലം കേശം കാര്പാസമുല്ബണമ്
കുറ്റനായും, മുങ്ങായും, നരിക്കായും, ചാരക്കൂമ്പാരവും, അസ്ഥിക്കൂമ്പാരവും, താളപ്പഴം, മുടി, കർശനമായ കപ്പാസ് എന്നിവയും അവൻ കണ്ടു.
നിര്വാണാങ്ഗാരമില്കാം ച ശവം സര്ത്യം ചിതാശ്രിതമ് । കുലാലതൈലകാരാണാം ചക്രം വക്രം കപര്ദകമ്
കെടുത്ത് കത്തിയ കല്ലിരിയും, പാൽ, ചിതയിൽ വെച്ച ശവം, കുലാളനും എണ്ണക്കാരനും ഉപയോഗിക്കുന്ന വളഞ്ഞ ചക്രവും കപ്പാർദകവും അവൻ കണ്ടു.
ശ്മശാനം ദഗ്ധകാഷ്ഠം ച ശുഷ്കകാഷ്ഠം കുണം തൃണാമ് । ഗച്ഛന്തം ച കബന്ധം ച നദന്തം മൃതമസ്തകമ്
ശ്മശാനം, കത്തിയ മരച്ചില്ല, ഉണക്കിയ മരച്ചില്ല, പുല്ലിന്റെ കൂമ്പാരം, തല ഇല്ലാത്ത ശരീരം നടക്കുന്നതും, മരിച്ച തല കരയുന്നതും അവൻ കണ്ടു.
ദഗ്ധസ്ഥാനം ഭസ്മയുതം തഡാഗം ജലവര്ജിതമ് । ദഗ്ധമത്സ്യം ച ലോഹം ച നിര്വാണദഗ്ധകാനനമ്
കത്തിയ സ്ഥലവും ചാരമൂടിയതും, വെള്ളമില്ലാത്ത കുളം, കത്തിയ മീൻ, ഇരുമ്പ്, ജീവൻ ഇല്ലാത്ത കത്തിയ കാടും അവൻ കണ്ടു.