സൌമ്യസ്വാമിയുതേ ലഗ്നേ സൌമ്യഗ്രഹവിലോകിതേ । പാപഗ്രഹസമാസക്തദുഷ്ടദോഷാദിവര്ജിതേ
ലഗ്നത്തില് ശുഭഗ്രഹാധിപന് ചേർന്ന്, ശുഭഗ്രഹങ്ങള് നോക്കി, പാപഗ്രഹങ്ങളുടെയും ദോഷങ്ങളുടെയും ബാധയില്ലാതെ, ശുഭം നിറഞ്ഞു.
യശോദാം ബോധയാമാസ കാരയാമാസ മങ്ഗലമ് । വന്ധൂനാശ്വാസയാമാസ സമുത്ഥായ ഹരിഃ സ്വയമ്
ഹരിഃ സ്വയം എഴുന്നേറ്റ് യശോദയെ ഉണര്ത്തി, മംഗളകര്മങ്ങള് നടത്തി, ബന്ധുക്കളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
വാദ്യം നിഷേധയാമാസ രാധികാഭയഭീതവത് । സ്വതന്ത്രോ വിശ്വകര്താ ച പാതാ ഭര്താ സ്വതന്ത്രവത്
രാധയുടെ സുരക്ഷയ്ക്ക് ഭയപ്പെട്ടതുപോലെ സംഗീതം നിര്ത്താന് അദ്ദേഹം കല്പിച്ചു. ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവും രക്ഷകനും ആയവന് മറ്റൊരാളുടെ ഇച്ഛയ്ക്ക് വിധേയനായി നടിച്ചു.
പ്രക്ഷാല്യ പാദയുഗലം ധൃതവാ ധൌതേ ച വാസസീ । ഉവാസ സംസ്കൃതേ സ്ഥാനേ വിലിപ്തേ ചന്ദനാദിനാ
അവന് തന്റെ കാലുകള് കഴുകി, വൃത്തമായ വസ്ത്രം ധരിച്ച്, ശുദ്ധമായ സ്ഥലത്ത് ചന്ദനാദികള് പുരട്ടിയിരുത്തി ഇരുന്നു.
ഫലപല്ലവസംയുക്തം സംസ്കൃതം ചന്ദനാദിഭിഃ । വാമേ കൃത്വാ പൂര്ണകുമ്ഭം വഹ്നിം വിപ്രം സ്വദക്ഷിണേ
വലതുവശത്ത് തീയും ബ്രാഹ്മണനും, ഇടതുവശത്ത് പൂർത്തിയുള്ള വെള്ളക്കലശവും പഴങ്ങളും ഇലകളും ചന്ദനാദികളാല് അലങ്കരിച്ച് വച്ചു.
പതിപുത്രവതീം ദീപം ദര്പണം പുരതസ്തഥാ । ദൂര്വാകാണ്ഡം ച സുസ്നിഗ്ധം പുഷ്പം ധാന്യം സിതം ശുഭമ്
അവന് മുന്നില് ദീപവും കണ്ണാടിയും, ഭര്ത്താവും മകനുമുള്ള സ്ത്രീയും, സ്നിഗ്ധമായ ദൂവയും, പൂക്കളും, ശുദ്ധമായ വെള്ളരി ധാന്യവും വച്ചു.
ഗുരുദത്തം ഗുഹീത്വാ ച പ്രദധൌ മസ്തകോപരി । ധൃതം ദദര്ശ മാധ്വീകം രജതം കാഞ്ചനം ദധി
ഗുരു നല്കിയതു സ്വീകരിച്ച് തലയില് വെച്ചു. അവന് തേനും വെള്ളിയും പൊന്നും തയിരും അണിനിരത്തിയതായി കണ്ടു.
ചന്ദനം ലേപനം കൃത്വാ പുഷ്പമാലാം ഗലേ ദദൌ । ഗുരുവര്ഗം ബ്രാഹ്മണം ച വന്ദയാമാസ ഭക്തിതഃ
ചന്ദനപ്പൊടി പുരട്ടി, പൂമാല കഴുത്തില് ഇടുകയും, ഗുരുക്കളെയും ബ്രാഹ്മണനെയും ഭക്തിയോടെ വണങ്ങുകയും ചെയ്തു.
ശങ്ഖധ്വനിം വേദപാഠം സംഗീതം മങ്ഗലാഷ്ടകമ് । വിപ്രശീര്വചനം രമ്യം ശുശ്രാവ പരമാദരമ്
ശംഖനാദം, വേദപാരായണം, ഗാനം, മംഗളശ്ലോകങ്ങള്, ബ്രാഹ്മണന്റെ മനോഹരമായ അനുഗ്രഹവചനങ്ങള് എന്നിവയെ അവന് അത്യന്തം ആദരവോടെ ശ്രവിച്ചു.
ധ്യാത്വാ മങ്ഗലരൂപം ച സര്വത്ര മങ്ഗലപ്രദമ് । ചിക്ഷേപ ദക്ഷിണാം പാദം സുന്ദരം സ്വാത്മവിഗ്രഹമ്
എല്ലായിടത്തും മംഗളം പകരുന്ന ദൈവരൂപത്തെ ധ്യാനിച്ച്, തന്റെ മനോഹരമായ വലതുകാല് നീട്ടി വെച്ചു.
വിധൃത്യ നാസികാവാമഭാഗം മധ്യമയാ വിഭുഃ । വിസൃജ്യ വായും സംപൂര്ണം നാസാദക്ഷിണരന്ധ്രതഃ
പ്രഭു മധ്യവിരല് കൊണ്ട് മൂക്കിന്റെ ഇടതുവശം പിടിച്ച്, മുഴുവന് ശ്വാസവും വലതുവശം വിട്ട് പുറത്തുവിട്ടു.
തതോ യയൌ നന്ദനന്ദോ നന്ദസ്യ പ്രാങ്ഗണം വരമ് । സാനന്ദഃ പരമാനന്ദോ നിത്യാനന്ദഃ സനാതനഃ
നന്ദന്റെ സന്തോഷമായ കൃഷ്ണന് പരമാനന്ദത്തോടും നിത്യാനന്ദത്തോടും കൂടി, നന്ദന്റെ മനോഹരമായ പുരത്തേക്കു പോയി.
നിത്യോഽനിത്യോ നിത്യബീചസ്വരൂപോ നിത്യവിഗ്രഹഃ । നിത്യാങ്ഗഭൂതോ നിത്യേശോ നിത്യകൃത്യവിശാരദഃ
അവന് ശാശ്വതനും അശാശ്വതനും, നിത്യബീജസ്വരൂപനും, നിത്യരൂപനുമാണ്. അവന് നിത്യാംഗങ്ങളുള്ളവനും, നിത്യനാഥനും, നിത്യകര്മങ്ങളില് പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും.
നിത്യനൂതനരൂപശ്ച നിത്യനൂതനയൌവനഃ । നിത്യനൂതനവേഷശ്ച വയസാ നിത്യനൂതനഃ
അവന് എപ്പോഴും പുതുമയുള്ള രൂപവും, പുതുമയുള്ള യൗവനവും, പുതുമയുള്ള വേഷവും, പുതുമയുള്ള പ്രായവും ഉള്ളവനാണ്.
നിത്യനൂതനസംഭാഷോ യത്പ്രേമ നിത്യനൂതനമ് । നിത്യനൂതനസംപ്രാപ്തിഃ സൌഭാഗ്യം നിത്യനൂതനമ്
എപ്പോഴും പുതുമയുള്ള സംഭാഷണത്തിലുമാണ് ആ സ്നേഹം, അതിന്റെ അനുഭവത്തിലും അതിന്റെ ലഭ്യത്തിലുമാണ് പുതുമ. അങ്ങനെയാണ് എപ്പോഴും പുതുമയുള്ള ഭാഗ്യം.
സുധാരസപരം മിഷ്ടം യത്വാക്യം നിത്യനൂതനമ് । നിത്യനൂതനഭക്തം ച യത്പദം നിത്യനൂതനമ്
അമൃതത്തിന്റെ രസംപോലെ മധുരമായ, എപ്പോഴും പുതുമയുള്ള ആ വാക്കുകൾ; എപ്പോഴും പുതുമയുള്ള ഭക്തിയും, എപ്പോഴും പുതുമയുള്ള ആ വാസസ്ഥലവും.
സ്ഥായം സ്ഥായം പ്രാങ്ഗണേഽസ്മിനമായേശോ മായയാ യുതഃ । അതീവ രമ്യേ സുസ്നിഗ്ധോ ബഭൂവ ഗമനോന്മുഖഃ
ആ അങ്കണത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും മായയുടെ അധിപൻ മായയോടൊപ്പം ചേർന്ന് അത്യന്തം മനോഹരനും സ്നേഹപൂർവകനും ആയി യാത്രയ്ക്കായി തയ്യാറായി നിന്നു.
രമ്ഭാസ്തമ്ഭസമൂഹൈശ്ച രസാലപല്ലവാന്വിതൈഃ । പട്ടസൂത്രനിബദ്ധൈശ്ച സുന്ദരൈശ്ച സുസംസ്കൃതൈഃ
വാഴക്കൊമ്പുകളുടെ കൂട്ടങ്ങളോടും മാവിന്റെ ഇളം ഇലയോടും, പെട്ടിത്തരങ്ങൾ കൊണ്ടു മനോഹരമായി കെട്ടിയ അലങ്കാരങ്ങളോടും കൂടി.
പദ്മരാഗേണ ഖചിതേ രചിതേ വിശ്വകര്മണാ । കസ്തൂരീകുങ്കുമാക്തൈശ്ച ചന്ദനൈശ്ച സുസംസ്കൃതേ
പദ്മരാഗം കൊണ്ടു പുഷ്പിച്ചും, വിശ്വകർമ്മൻ നിർമ്മിച്ചും, കസ്തൂരി, കുങ്കുമം, ചന്ദനം എന്നിവയാൽ മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ചും.
തത്ര തസ്ഥൌ സ്വയം കൃഷ്ണഃ സഹാക്രൂരഃ സബാന്ധവഃ । യശോദയാ സമാശ്ലിഷ്ടോ വാമപാര്ശ്വേന മായയാ
അവിടെ തന്നെയാണ് കൃഷ്ണൻ അക്രൂരനും ബന്ധുക്കളുമൊത്ത്, യശോദയുടെ സ്നേഹപൂർവമായ ഇടതുഭാഗത്തെ അണിയറയിൽ നിന്നു.
നന്ദേനാഽഽനന്ദയുക്തേനാഽഽശ്ലിഷ്ടോ ദക്ഷിണപാര്ശ്വതഃ । സംഭാഷിതോ ബാന്ധവൈശ്ച പിത്രാ മാത്രാ ച ചുമ്ബിതഃ
നന്ദൻ സന്തോഷത്തോടെ വലതുഭാഗത്ത് ചേർത്ത് പിടിച്ചു, ബന്ധുക്കൾ സംസാരിച്ചു, പിതാവും മാതാവും ചുംബിച്ചു.
ഇതി ശീബ്രഹ്മo മഹാo ശ്രീകൃഷ്ണജന്മഖo ഉത്തo നാരദനാo യാത്രാമങ്ഗലം നാമൈകസപ്തതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ മഹാബ്രഹ്മവൈവർതപുരാണത്തിലെ ശ്രീകൃഷ്ണജന്മഖണ്ഡത്തിലെ നാരദന്റെ യാത്രാമംഗളം എന്ന എഴുപത്തൊന്നാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
അഥ ദ്വിസപ്തതിതമോഽധ്യായഃ നാരായണ ഉവാച അഥ കൃഷ്ണോ ഗുരും നത്വാ നിര്ഗമ്യ ശിബിരാന്മുനേ । ആരുഹ്യ സ്വര്ഗയാനം ച ശുഭാം മധുപുരീം യയൌ
ഇനി എഴുപത്തിരണ്ടാമത്തെ അധ്യായം. നാരായണൻ പറഞ്ഞു: അപ്പോൾ കൃഷ്ണൻ ഗുരുവിനെ നമസ്കരിച്ചു, പാളയത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു, സ്വർഗ്ഗയാനത്തിൽ കയറി, ശുഭമായ മധുപുരിയിലേക്ക് പോയി.
വിവേശ മഥുരാം രമ്യാം സഹാക്രൂരഗണൈഃ സമമ് । നിര്ജിത്യ ശക്രനഗരീ ശോഭായുക്താം മനോഹരാമ്
അക്രൂരനും കൂട്ടരും കൂടെ ചേർന്ന് മനോഹരമായ മഥുരയിൽ കയറി, ഇന്ദ്രന്റെ നഗരം ജയിച്ച് അതിന്റെ ഭംഗിയോടെ കയറി.
രത്നശ്രേഷ്ഠേന ഖചിതാം രചിതാം വിശ്വകര്മണാ । അമൂല്യരത്നകലശോ രാജിതൈശ്ച വിരാജനാമ്
വിശ്വകർമ്മൻ നിർമ്മിച്ച, വിലയേറിയ രത്നങ്ങൾ കൊണ്ടു അലങ്കരിച്ച, അമൂല്യരത്നങ്ങളുടെ കലശങ്ങൾ കൊണ്ട് ദീപ്തിയുള്ള നഗരം.
രാജമര്ഗശതൈരിഷ്ടൈര്വൈഷ്ടിതാം രുചിരൈര്വരൈഃ । ചന്ദ്രാകാരൈശ്ചന്ദ്രസാരൈര്മണിമിഃ പരിസംസ്കൃതൈഃ
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കു നീളുന്ന രാജമാർഗ്ഗങ്ങൾ, മനോഹരവും ഉജ്ജ്വലവുമായവ, ചന്ദ്രൻപോലെയുള്ള, ചന്ദ്രസാരമുള്ള, രത്നങ്ങൾ കൊണ്ടു പണിത വഴികൾ.
വിചിത്രൈര്മണിസാരൈശ്ച വീഥീശതവിനിര്മിതൈഃ । ശോഭിതൈര്വണിജൈഃ ശ്രേഷ്ഠൈഃ പുണ്യവസ്തുസമന്വിതൈഃ
നാനാതരം രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച നൂറുകണക്കിന് വീഥികൾ, മികച്ച വ്യാപാരികളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടും, പുണ്യവസ്തുക്കൾ നിറഞ്ഞുമാണ്.
സരോവരസഹസ്രൈശ്ച പരിതഃ പരിശോഭിതമ് । ശുധ്ധസ്ഫടിസംകാശൈഃ പദ്മരാഗവിരാജിതൈഃ
എല്ലാ വശത്തും ആയിരക്കണക്കിന് തടാകങ്ങൾ ചുറ്റിപ്പറ്റി, ശുദ്ധമായ സ്ഫടികംപോലും പദ്മരാഗം കൊണ്ടും ദീപ്തിയുള്ളതും.
രത്നാലംകാരഭൂഷാഢ്യൈഃ ശോഭിതാം പദ്മിനീഗണൈഃ । സ്യിരയൌവനസംയുക്തൈര്നിമേഷരഹിതൈഃ പരൈഃ
രത്നാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച പദ്മിനികൾ, എപ്പോഴും യൗവനം നിറഞ്ഞവരും ഒരു നിമിഷം പോലും ക്ഷയമില്ലാത്തവരുമാണ് അവിടെ.
ശാക്ഷരൈരൂര്ധ്വവദനൈഃ കൃഷ്ണദര്ശനലാലസൈഃ । ഭ്രൂഭങ്ഗലീലാലോലൈശ്ച ശശ്വച്ചഞ്ചലലോചനൈഃ
ഉയർന്ന മുഖങ്ങളോടെ, കൃഷ്ണനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും, ഭ്രൂഭംഗിയുടെ കളികളിൽ രസിക്കുന്നവരും, എപ്പോഴും ചഞ്ചലമായ കണ്ണുകളുമാണ് അവിടെ.