രാധാപ്രാണാധിദേവായ വിശ്വരൂപായ തേ നമഃ । വേദസ്തുതാത്മവേദജ്ഞരൂപിണേ സര്വവേദിനേ
രാധയുടെ പ്രാണനാഥനായവനേ, വിശ്വരൂപനായവനേ, വേദങ്ങൾ സ്തുതിക്കുന്നവനേ, ആത്മാവിന്റെ സാരഭാവം അറിയുന്നവനേ, എല്ലാം അറിയുന്നവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.
വൈദാധിഷ്ഠാതൃദേവായ വേദബീജായ തേ നമഃ । യസ്യ ലോമസു വിശ്വാനി ചാസംഖ്യാനി ച നിത്യശഃ
വേദങ്ങൾക്ക് അധിഷ്ഠാനദേവനായവനേ, വേദങ്ങളുടെ മൂലമായവനേ, നിന്റെ രോമങ്ങളിൽ അനന്തമായ ലോകങ്ങൾ എന്നും നിലനിൽക്കുന്നവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.
മഹദ്വിഷ്ണോരീശ്വരായ വിശ്വേശായ നമോ നമഃ । സ്വയം പ്രകൃതിരൂപായ പ്രാകൃതായ നമോo
മഹാവിഷ്ണുവായ ഈശ്വരനേ, വിശ്വത്തിന്റെ നാഥനായവനേ, നിനക്കു വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം. സ്വയം പ്രകൃതിരൂപമായവനേ, ആദിമാവായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.
പ്രകൃതീശ്വരരൂപായ പ്രധാനപുരൂഷായ ച । ഇത്യേവം സ്തവനം കൃത്വാ മൂര്ച്ഛാമാപ സഭാതലേ
പ്രകൃതിയുടെ നാഥനായവനേ, പ്രധാനപുരുഷനായവനേ, ഇങ്ങനെ സ്തുതി ചെയ്ത ശേഷം, അവൻ സഭയിലിരുത്തി അച്ഛാനായി.
പപാത സഹസാ ഭൂമൌ പുനരീശം ദദര്ശ സഃ । ബഹിഃസ്ഥം ഹൃദയസ്ഥം ച പരമാത്മാനമീശ്വരമ്
അവൻ പെട്ടെന്ന് നിലത്ത് വീണു, വീണ്ടും ആ ഈശ്വരനെ കാണുകയും ചെയ്തു; പുറത്തും ഹൃദയത്തിനകത്തും പരമാത്മാവായ ഈശ്വരനെ കണ്ടു.
പരിതഃ ശ്യാമരൂപം ച വിശ്വസ്ഥം വിശ്വമേവ ച । അക്രൂരം മൂര്ച്ഛിതം ദൃഷ്ട്വാ നന്ദഃ സാദരപൂര്വകമ്
ചുറ്റും കറുത്ത നിറത്തിലുള്ള രൂപം, സർവ്വവിശ്വത്തിൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതും, വിശ്വം തന്നെയും കണ്ടു; അകൃൂരൻ ബോധംകെട്ടിരിക്കുന്നതിനെ കണ്ടു, നന്ദൻ ആദരപൂർവ്വം,
രത്നസിംഹാസനേ രമ്യേ വാസയാമാസ നാരദ । പപ്രച്ഛ സര്വവൃത്താന്തം കിംസ്വിദ്ദൃഷ്ടമിതി ത്വയാ
അവനെ മനോഹരമായ രത്നസിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തി, നാരദാ, സംഭവിച്ച എല്ലാം ചോദിച്ചു: 'നീ എന്താണ് കണ്ടത്?' എന്ന്.
മിഷ്ടാന്നം ഭോജയാമായ കുശലം ച പുനഃ പുനഃ । അക്രൂരേഃ കഥയാമസ കംസവൃത്താന്തമീപ്സിതമ്
അവനെ പലതവണ മധുരഭക്ഷണം നൽകി, സുഖം അന്വേഷിച്ചു, അകൃൂരൻ കംസന്റെ കാര്യങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ചപോലെ വിശദമായി പറഞ്ഞു.
സ്വപിത്രോര്മോക്ഷണാര്ഥം ച ഗമനം രാമകൃഷ്ണയോഃ । ഇത്യക്രൂരകൃതം സ്തോത്രം യഃ പഠേത്സുസമാഹിതഃ
സ്വന്തം അച്ഛന്റെ മോക്ഷത്തിനും രാമനും കൃഷ്ണനും യാത്ര പോകുന്നതിനും വേണ്ടി, അക്രൂരൻ രചിച്ച ഈ സ്തോത്രം ആരെങ്കിലും മനസ്സോടെ വായിച്ചാൽ,
അപുത്രോ ലഭതേ പുത്രമഭാര്യോം ലഭതേ പ്രിയമ് । അധനോ ധനമാപ്നോതി നിര്ഭൂമിരുര്വരാം മഹീമ്
മകനില്ലാത്തവന് മകൻ ലഭിക്കും, ഭാര്യയില്ലാത്തവന് പ്രിയപ്പെട്ടവളെ ലഭിക്കും, ദരിദ്രന് സമ്പത്ത് കിട്ടും, ഉഴവുയോഗ്യമല്ലാത്ത ഭൂമി ഉഴവിന് അനുയോജ്യമായിത്തീരും.
ഹതപ്രജഃ പ്രജാലാഭം പ്രതിഷ്ഠാം ചാപ്രതിഷ്ഠിതഃ । യശഃ പ്രാപ്നോതി വിപുലമയശസ്വീ ച ലീലയാ
മക്കൾ നഷ്ടപ്പെട്ടവന് വീണ്ടും മക്കൾ ലഭിക്കും, നിലയില്ലാത്തവന് സ്ഥിരതയുണ്ടാകും, പ്രശസ്തി ലഭിക്കും, അപകീർത്തിയുള്ളവനും എളുപ്പത്തിൽ ഉയരപ്പെടും.
അഥ സുഷ്വാപ സമയേ പരം സംഹൃഷ്ടമാനസഃ । രമ്യേ ചമ്പകതല്പേ ച കൃഷ്ണം കൃത്വാ സ്വവക്ഷസി
ശരിയായ സമയത്ത്, വളരെ സന്തോഷത്തോടെ, മനസ്സിൽ ആനന്ദം നിറച്ച്, മനോഹരമായ ചമ്പകപ്പൂക്കളാൽ ഒരുക്കിയ കിടക്കയിൽ കൃഷ്ണനെ നെഞ്ചിലിട്ട് അദ്ദേഹം നന്നായി ഉറങ്ങി.
പ്രാതരുഥായ സഹസാ കൃത്വാഽഽങ്നികമനുത്തമമ് । സ്വരഥേ സ്ഥാപയാമാസ രാമം കൃഷ്ണം ജഗത്പതിമ്
രാവിലെ വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റു, ഉത്തമമായ ശുദ്ധിക്രമം നടത്തി, രാമനെയും കൃഷ്ണനെയും, ലോകത്തിന്റെ നാഥനെയും, തന്റെ രഥത്തിൽ ഇരുത്തി.
ഗവ്യം പഞ്ചപ്രകാരം ച നാനാദ്രവ്യം സുദുല്രഭമ് । വൃഷഭാനം ച നന്ദം ച സുനന്ദം ചന്ദഭാനകമ്
അയാൾ അഞ്ചു തരത്തിലുള്ള പശുപ്രദാനങ്ങളും, പലവിധ അപൂർവ വസ്തുക്കളും, വൃഷഭാനനും, നന്ദനും, സുനന്ദനും, ചന്ദഭാനനും ഒരുമിച്ചു കൂട്ടി.
നാനാപ്രകാരം വാദ്യം ച മൃദങ്ഗമുരജാദികമ് । പടഹം പണവം ചൈവ ഢക്കാം ദുംദുഭിമാനകമ്
പലതരത്തിലുള്ള വാദ്യങ്ങൾ, മൃദംഗം, മുരജം, പടഹം, പണവം, ഢക്ക, ദുംദുഭി, മാനകം എന്നിവയും ഒരുമിച്ചു കൂട്ടി.
സജ്ജാം സംനഹനീം കാസ്യപട്ടമര്ദലമണ്ഡവീമ് । വാദയാമാസ സാനന്ദം നന്ദഗോപോ വ്രജേശ്വരഃ
പണ്ടാരപാത്രങ്ങളും അലങ്കാരങ്ങളുമൊക്കെയും ഒരുക്കി, ആനന്ദത്തോടെ വാദ്യങ്ങൾ വായിച്ചു, ഗോവിന്ദരുടെ രാജാവായ നന്ദഗോപൻ.
ശ്രുത്വാ വാദ്യം ച ഗോപ്യശ്ച ഗമനം രാമകൃഷ്ണയോഃ । ദൃഷ്ട്വാ കൃഷ്ണം രഥസ്ഥം തമായയുഃ കോപപീഡിതാഃ
വാദ്യശബ്ദവും രാമനും കൃഷ്ണനും യാത്ര പോകുന്ന വാർത്തയും കേട്ട്, കൃഷ്ണനെ രഥത്തിൽ കണ്ട്, ഗോപ്പികൾ ദുഃഖവും കോപവും നിറഞ്ഞ് അവിടേക്ക് എത്തി.
കൃഷ്ണേന വാരിതാഃ സര്വാഃ പ്രേരിതാ രാധായാ ദ്വിജഃ । ബഭഞ്ജുരീശ്വരരഥം പാദാഘാതേന ലീലയാ
കൃഷ്ണൻ എല്ലാവരെയും തടഞ്ഞു, രാധയുടെ പ്രേരണയോടെ, ഗോപ്പികൾ കളിയോടെ കാലുകൊണ്ട് ഇടിച്ച്, രഥം തകർത്തു.
തത്ര സര്വേഷു ഗോപേശ ഹാഹാകാരം കൃതേഷു ച । പ്രയയുര്ബലവത്യശ്ച കൃഷ്ണം കൃത്വാ സ്വവക്ഷസി
അവിടെ എല്ലാ ഗോവിന്ദരും വലിയ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കിയപ്പോൾ, ശക്തിയുള്ള ഗോപ്പികൾ കൃഷ്ണനെ സ്വന്തമായ നെഞ്ചിലിട്ട് സമീപിച്ചു.
കാചിത്ക്രൂരം തമക്രൂരം ഭര്ത്സയാമാസ കോപതഃ । കാശ്ചിദ്വദ്ധ്വാ ച വസ്ത്രേണ ചാകൂരം പ്രയയുസ്തതഃ
ചിലർ കോപത്തോടെ ക്രൂരനായ അക്രൂരനെ ശപിച്ചു; മറ്റുചിലർ വസ്ത്രം കൊണ്ട് കെട്ടി അവനെ അവിടെ നിന്ന് നീക്കി.
കാചിത്തം താഡയാമാസ കങ്കണേന കരേണ ച । തദ്വസ്ത്രം ഹാരയാമാസ കൃത്വാ വിവസനം മുനേ
ഒരുത്തി കൈയിലെ കങ്കണത്തോടെ അടിച്ചു, മറ്റൊരുത്തി അവന്റെ വസ്ത്രം എടുത്ത് അവനെ നഗ്നനാക്കി.
ക്ഷതവിക്ഷതസര്വാങ്ഗം ദൃഷ്ട്വാഽക്രൂരം ച മാധവഃ । ജഗാമ രാധാനികടം ബോധയാമാസ താം പുനഃ
അക്രൂരൻ മുഴുവൻ ശരീരവും പരിക്കുകളോടെ കിടക്കുന്നത് കണ്ടു, മാധവൻ രാധയോടു സമീപിച്ചു, അവളെ വീണ്ടും ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
ആധ്യാത്മികേന യോഗേന വിനയേന ച സാദരമ് । അക്രൂരം ബോധയാമാസ വോധയാമാസ താം പുനഃ
ആന്തരിക യോഗത്തോടും വിനയത്തോടും കൂടി, അക്രൂരനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു, അവളെയും വീണ്ടും ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
ആകാശാത്പതിതം ദിവ്യം സന്ത്രപ്രസ്ഥാപിതം രഥമ് । വിചിത്രവസ്ത്രസംയുക്തം ദദര്ശ പുരതോ ഹരിഃ
ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ദിവ്യമായ രഥം, വിചിത്ര വസ്ത്രങ്ങൾ അണിഞ്ഞ്, അവന്റെ മുന്നിൽ ഹരിയെ കാണിച്ചു.
ഖചിതം മണിരാജേന രചിതം വിശ്വകര്മണാ । തം ദൃഷ്ട്വാ മാതൃഭവനമാജഗാമ ജഗത്പതിഃ
മുത്തുകളുടെ നിരയാൽ അലങ്കരിച്ചും വിശ്വകർമ്മൻ നിർമ്മിച്ചും, അതിനെ കണ്ടു, ലോകനാഥൻ അമ്മയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
ഭുക്ത്വാ പീത്വാ സുഖം സുപ്ത്വാ ഭഗവാന്സഹബാന്ധവഃ । തസ്ഥൌ മുനീന്ദ്രദേവേന്ദ്രബ്രഹ്മേശശേഷവന്ദിതഃ
ഭക്ഷണം കഴിച്ചു, കുടിച്ചു, സന്തോഷത്തോടെ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം ഉറങ്ങി, ഭഗവാൻ മഹർഷിമാരും ഇന്ദ്രനും ബ്രഹ്മാവും അനന്തനും വന്ദിച്ചു നിന്നു.
മുഷുപുര്ഗോംപികാഃ സര്വാഃ പരം സംഹൃഷ്ടമാനസാഃ । പുഷ്പതല്പേ ച രമ്യേ ച രാധയാ സഹ നാരദ
എല്ലാ ഗോപുര് ഗോപികള്ക്കും മനസ്സില് അനന്താനന്ദം നിറഞ്ഞു. രാധയോടൊപ്പം അവര് മനോഹരമായ പൂക്കളാല് അലങ്കരിച്ച കിടക്കയില് വിശ്രമിച്ചു, നാരദാ.
സര്വേ ചാഽഽനന്ദയുക്താശ്ച ജനാ ഗോകുലവാസിനഃ । കേചിദ്ഗോപാശ്ച നനൃതുഃ കേചിത്സംഗീതതത്പരാഃ
ഗോകുലത്തിലെ എല്ലാ ജനങ്ങളും സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞിരുന്നു. ചില ഗോപന്മാര് നൃത്തം ചെയ്തു, ചിലര് ഗാനത്തില് മുഴുകി നിന്നു.
അഥൈകസപ്തതിതമോഽധ്യായഃ നാരായണ ഉവാച രാധികായാം ച സുപ്തായാം സുപ്താസു ഗോപികാസു । പുഷ്പചന്ദനതല്പേ ച വായുനാ സുരഭീകൃതേ
നാരായണന് പറഞ്ഞു: രാധയും ഗോപികളും പൂക്കളും ചന്ദനവും അലങ്കരിച്ച കിടക്കയില് കിടന്നുറങ്ങുമ്പോള്, കാറ്റ് പരിസരത്തെ സുഗന്ധമാക്കി.
തൃതീയപ്രഹരേഽതീതേ നിശായാം ച ശുഭേ ക്ഷണേ । ശുഭചന്ദ്രര്ക്ഷയോഗേ ചാമൃതയോഗസമന്വിതേ
രാത്രിയുടെ മൂന്നാം യാമം കഴിഞ്ഞു, ശുഭമായ ഒരു സമയത്ത്, ചന്ദ്രനും നക്ഷത്രങ്ങളും അനുകൂലമായി കൂടിയപ്പോള്, അമൃതം പകരുന്ന യോഗം ഉണ്ടായിരുന്നു.