ദൃഷ്ട്വാഽക്രൂരം മഹാഭാഗം തൂര്ണമാലിങ്ഗനം ദദൌ । പ്രണേമുഃ ശിരമാ സര്വൈ ഗോപാ ജഗൃഹുരാശിഷമ്
പ്രശസ്തനായ അക്രൂരനെ കണ്ടു, നന്ദൻ ഉടൻ അവനെ അങ്കത്തിലാക്കി. എല്ലാ ഗോപന്മാരും തലകുനിച്ച് വന്ദിച്ചു, അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകി.
പരസ്പരം ച സംയോഗോ ബഭൂവ ഗുണത്രാന്മുനേ । ക്രോഡേ ചകാരാക്രൂരശ്ച കൃഷ്ണം രാമം ക്രമേണ ച
അവരിൽ പരസ്പര ഗുണങ്ങൾ ചേർന്നു. അക്രൂരൻ ആദ്യം കൃഷ്ണനെയും പിന്നെ രാമനെയും അങ്കത്തിലാക്കി സ്നേഹിച്ചു.
ചുചുമ്ബ ഗണ്ഡയുഗുലേ പുലകാഞ്യിതവിഗ്രഹഃ । സാശ്രുനേത്രോഽതിസാഹ്ലാദഃ കൃതാര്ഥഃ സിദ്ധവാഞ്ഛിതഃ
ആനന്ദത്തിൽ അവന്റെ ശരീരം പുളകിതമായി, കൃഷ്ണന്റെയും രാമന്റെയും കവിളുകളിൽ ചുംബനം നൽകി. കണ്ണുകൾ ആനന്ദാശ്രുവിൽ നിറഞ്ഞു, മനസ്സിൽ പൂർണ്ണതയും തൃപ്തിയും അനുഭവപ്പെട്ടു.
ദദര്ശ കൃഷ്ണം ദ്വിഭുജം ക്ഷണം ശ്യാമലസുന്ദരമ് । പീതവസ്ത്രപരീധാനം മാലതീമാല്യഭൂഷിതമ്
അക്രൂരൻ കൃഷ്ണനെ രണ്ടു കൈകളോടെ, കറുത്തും മനോഹരവുമായ രൂപത്തിൽ, മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച്, മല്ലികാമാല അണിഞ്ഞതായി കണ്ടു.
ചന്ദനോക്ഷിതസര്വാങ്ഗം പരം വംശീധരം വരമ് । സ്തുതം ബ്രഹ്മേശശേഷാദ്യൈര്മുനീന്ദ്രൈഃ സനകാദിഭിഃ
ചന്ദനത്തിൽ മുഴുവനും അനുമഞ്ഞ, പരമമായ വംശധാരിയായ കൃഷ്ണൻ, ബ്രഹ്മാവും ശിവനും അനന്തനും സനകാദിമുനിമാരും പുകഴ്ന്നവനാണ്.
വീക്ഷിതം ഗോപകന്യാഭിഃ പരിബൂര്ണതമം വിഭുമ് । ക്ഷണം ദദര്ശ ക്രോഡസ്ഥം സസ്മിതം ച ചതുര്ഭുജമ്
ഗോപികമാരാൽ നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ട, സർവ്വഗുണസമ്പന്നനും സർവ്വവ്യാപിയുമായ ഭഗവാൻ, ഒരു നിമിഷം അക്രൂരന്റെ അങ്കത്തിൽ നാലു കൈകളോടെ പുഞ്ചിരിയോടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ലക്ഷ്മീംസരസ്വതീയുക്തം വനമാലാവിഭൂഷിതമ് । സുനന്ദനന്ദകുമുദൈഃ പാര്ഷദൈഃ പരിസേവിതമ്
ലക്ഷ്മിയും സരസ്വതിയും കൂടെ, വനമാല അണിഞ്ഞു, സുനന്ദൻ, നന്ദൻ, കുമുദൻ തുടങ്ങിയ സുഹൃത്തുക്കളാൽ സേവിക്കപ്പെട്ടവനായി.
സേവിതം സിദ്ധസംഘൈശ്ച ഭക്തിനമ്രൈഃ പരാത്പരമ് । ക്ഷണം ദദര്ശ ദേവം തം പഞ്ചവക്ത്രം ത്രിലോചനമ്
സിദ്ധപുരുഷന്മാരും ഭക്തിപൂർവ്വം വണങ്ങുന്നവരും സേവിച്ച പരമോന്നതനായ ദൈവം, ഒരു നിമിഷം അക്രൂരൻ അഞ്ചു മുഖവും മൂന്ന് കണ്ണുകളും ഉള്ളവനായി ദർശിച്ചു.
ശുദ്ധസ്ഫടികസംകാശം നാഗരാജൈര്വിരാജിതമ് । ദിഗമ്ബരം പരം ബ്രഹ്മ ഭസ്മാങ്ഗം ച ജടായുതമ്
ശുദ്ധമായ സ്ഫടികംപോലെയുള്ള, പാമ്പുകളുടെ രാജാക്കന്മാരാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, വസ്ത്രമില്ലാതെ, പരബ്രഹ്മമായ, ശരീരം ഭസ്മം പുരട്ടിയ, ജടകളുള്ളവനായി.
ജപമാലാകരം ധ്യാനനിഷ്ഠം ശ്രേഷ്ഠം ച യോഗിനമ് । ക്ഷണം ചതുര്മുഖം ധ്യാനനിഷ്ഠം ശ്രേഷ്ഠം മനീഷിണാമ്
ജപമാല കൈവശം വച്ച, ധ്യാനത്തിൽ ലീനനായ, യോഗികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ. ഒരു നിമിഷം അക്രൂരൻ നാലുമുഖനായ, ധ്യാനത്തിൽ ലീനനായ, ജ്ഞാനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനെയും കണ്ടു.
ക്ഷണം ധര്മസ്വരൂപം ച ശേഷരുപം ക്ഷണം ക്ഷണമ് । ക്ഷണം ഭാസ്കരരൂപം ച ജ്യോതീരൂപം സനാതനമ്
ഒരു നിമിഷം ധർമ്മത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരമായ രൂപത്തിൽ, മറ്റൊരു നിമിഷം അനന്തൻപോലെയുള്ള രൂപത്തിൽ, പിന്നെ സൂര്യനുപോലെയുള്ള പ്രകാശം നിറഞ്ഞ ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കുന്ന പ്രകാശത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ അവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ക്ഷണം പരമശോഭാഢ്യം കോടികന്ദര്പനിന്ദിതമ് । കാമിനീകമനീയം ച കാമുകം കാമസംയുതമ്
ഒരു നിമിഷം അവൻ അത്യധികം ഭംഗിയോടെ, കോടിയോളം മന്മഥന്മാരെയും മങ്ങിക്കുന്ന സൗന്ദര്യത്തോടെ, സ്ത്രീകളെ ആകർഷിക്കുന്നതും മനോഹരനുമായും, ആഗ്രഹം നിറഞ്ഞവനുമായും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ഏവംഭൂതം ശിശും ദൃഷ്ട്വാ സ്ഥാപയാമാസ വക്ഷസി । രത്നമിംഹാസനേ രമ്യേ നന്ദദത്തേ ച നാരദ
ഇങ്ങനെ അത്ഭുതകരമായ ആ ശിശുവിനെ കണ്ടു, ആ ശിശുവിനെ മനോഹരമായ രത്നസിംഹാസനത്തിൽ, നന്ദൻ നൽകിയ സിംഹാസനത്തിൽ, നെഞ്ചിൽ ഇരുത്തി.
കൃത്വാ പ്രദക്ഷിണം ഭക്ത്യാ പുലകാഞ്ചിതവിഗ്രഹഃ । പ്രണമ്യ ശിരസാ ഭൂമൌ തുഷ്ടാവ പുരുഷോത്തമമ്
ഭക്തിപൂർവ്വം പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു, ആനന്ദത്തിൽ ശരീരം പുളകിതമായ അവൻ, തല ഭൂമിയിൽ വച്ച് നമസ്കരിച്ചു, പരമപുരുഷനെ സ്തുതിച്ചു.
അക്രൂര ഉവാച നമഃ കാരണരൂപായ പരമാത്മസ്വരൂപിണേ സര്വേഷാമപി വിശ്വാനാമീശ്വരായ നമോ നമഃ । പരായ പ്രകൃതേരീശ പരാത്പരതരായ ച
അകൃൂരൻ പറഞ്ഞു: സകലത്തിന്റെയും കാരണം ആയ പരമാത്മാവേ, ലോകത്തിലെ എല്ലാം ജീവികളുടെയും നാഥനേ, നിനക്കു വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം. പ്രകൃതിയ്ക്ക് അതീതനായോ, അതിനേക്കാൾ ഉന്നതനായോ, നിനക്കു വന്ദനം.
നിര്ഗുണായ നിരീഹായ നീരൂപായ സ്വരൂപിണേ । സര്വദേവസ്വരൂപായ സര്വദേവേശ്വരായ ച
ഗുണങ്ങൾ ഇല്ലാത്തവനേ, ആഗ്രഹം ഇല്ലാത്തവനേ, രൂപരഹിതനാകയാൽ തന്നെ സത്യരൂപനായവനേ, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും സാക്ഷാത്കാരമായവനേ, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും നാഥനേ.
സര്വദേവാധിദേവായ വിശ്വാദിഭൂതരൂപിണേ । അസംശ്യേഷു ച വിശ്വേഷു ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാത്മക
എല്ലാ ദേവന്മാരിലും ഉന്നതനായ ദേവനേ, സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെ രൂപം ധരിക്കുന്നവനേ, സംശയമില്ലാതെ എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും ബ്രഹ്മാവായും വിഷ്ണുവായും ശിവനായി നിലകൊള്ളുന്നവനേ.
സ്വരൂപായാഽഽദിബീജായ തദീശവിശ്വരൂപിണേ । നമോ ഗോപാങ്ഗനേശായ ഗണേശേശ്വരരൂപിണേ
സ്വരൂപമായ ആദിബീജമായവനേ, സർവ്വവിശ്വത്തിന്റെ നാഥനായവനേ, ഗോപികകളുടെ നാഥനായവനേ, ഗണപതിയുടെ രൂപമായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.
നമഃ സുരഗണേശായ രാധേശായ നമോ നമഃ । രാധാരമണരൂപായ രാധാരൂപധരായ ച
ദേവഗണങ്ങളുടെ നാഥനായവനേ, രാധയുടെ നാഥനായവനേ, നിനക്കു വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം. രാധയുടെ പ്രിയനായവനേ, രാധയുടെ രൂപം ധരിക്കുന്നവനേ.
രാധാരാധ്യായ രാധായാഃ പ്രാണാധികതരായ ച । രാധാസാധ്യായ രാധാധിദേവപ്രിയതമായ ച
രാധയാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവനേ, അവളുടെ ജീവനേക്കാൾ പ്രിയനായവനേ, രാധക്ക് പ്രാപ്യനായവനേ, രാധയുടെ ഭക്തന്മാരുടെ പ്രിയനായവനേ.
രാധാപ്രാണാധിദേവായ വിശ്വരൂപായ തേ നമഃ । വേദസ്തുതാത്മവേദജ്ഞരൂപിണേ സര്വവേദിനേ
രാധയുടെ പ്രാണനാഥനായവനേ, വിശ്വരൂപനായവനേ, വേദങ്ങൾ സ്തുതിക്കുന്നവനേ, ആത്മാവിന്റെ സാരഭാവം അറിയുന്നവനേ, എല്ലാം അറിയുന്നവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.
വൈദാധിഷ്ഠാതൃദേവായ വേദബീജായ തേ നമഃ । യസ്യ ലോമസു വിശ്വാനി ചാസംഖ്യാനി ച നിത്യശഃ
വേദങ്ങൾക്ക് അധിഷ്ഠാനദേവനായവനേ, വേദങ്ങളുടെ മൂലമായവനേ, നിന്റെ രോമങ്ങളിൽ അനന്തമായ ലോകങ്ങൾ എന്നും നിലനിൽക്കുന്നവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.
മഹദ്വിഷ്ണോരീശ്വരായ വിശ്വേശായ നമോ നമഃ । സ്വയം പ്രകൃതിരൂപായ പ്രാകൃതായ നമോo
മഹാവിഷ്ണുവായ ഈശ്വരനേ, വിശ്വത്തിന്റെ നാഥനായവനേ, നിനക്കു വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം. സ്വയം പ്രകൃതിരൂപമായവനേ, ആദിമാവായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.
പ്രകൃതീശ്വരരൂപായ പ്രധാനപുരൂഷായ ച । ഇത്യേവം സ്തവനം കൃത്വാ മൂര്ച്ഛാമാപ സഭാതലേ
പ്രകൃതിയുടെ നാഥനായവനേ, പ്രധാനപുരുഷനായവനേ, ഇങ്ങനെ സ്തുതി ചെയ്ത ശേഷം, അവൻ സഭയിലിരുത്തി അച്ഛാനായി.
പപാത സഹസാ ഭൂമൌ പുനരീശം ദദര്ശ സഃ । ബഹിഃസ്ഥം ഹൃദയസ്ഥം ച പരമാത്മാനമീശ്വരമ്
അവൻ പെട്ടെന്ന് നിലത്ത് വീണു, വീണ്ടും ആ ഈശ്വരനെ കാണുകയും ചെയ്തു; പുറത്തും ഹൃദയത്തിനകത്തും പരമാത്മാവായ ഈശ്വരനെ കണ്ടു.
പരിതഃ ശ്യാമരൂപം ച വിശ്വസ്ഥം വിശ്വമേവ ച । അക്രൂരം മൂര്ച്ഛിതം ദൃഷ്ട്വാ നന്ദഃ സാദരപൂര്വകമ്
ചുറ്റും കറുത്ത നിറത്തിലുള്ള രൂപം, സർവ്വവിശ്വത്തിൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതും, വിശ്വം തന്നെയും കണ്ടു; അകൃൂരൻ ബോധംകെട്ടിരിക്കുന്നതിനെ കണ്ടു, നന്ദൻ ആദരപൂർവ്വം,
രത്നസിംഹാസനേ രമ്യേ വാസയാമാസ നാരദ । പപ്രച്ഛ സര്വവൃത്താന്തം കിംസ്വിദ്ദൃഷ്ടമിതി ത്വയാ
അവനെ മനോഹരമായ രത്നസിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തി, നാരദാ, സംഭവിച്ച എല്ലാം ചോദിച്ചു: 'നീ എന്താണ് കണ്ടത്?' എന്ന്.
മിഷ്ടാന്നം ഭോജയാമായ കുശലം ച പുനഃ പുനഃ । അക്രൂരേഃ കഥയാമസ കംസവൃത്താന്തമീപ്സിതമ്
അവനെ പലതവണ മധുരഭക്ഷണം നൽകി, സുഖം അന്വേഷിച്ചു, അകൃൂരൻ കംസന്റെ കാര്യങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ചപോലെ വിശദമായി പറഞ്ഞു.
സ്വപിത്രോര്മോക്ഷണാര്ഥം ച ഗമനം രാമകൃഷ്ണയോഃ । ഇത്യക്രൂരകൃതം സ്തോത്രം യഃ പഠേത്സുസമാഹിതഃ
സ്വന്തം അച്ഛന്റെ മോക്ഷത്തിനും രാമനും കൃഷ്ണനും യാത്ര പോകുന്നതിനും വേണ്ടി, അക്രൂരൻ രചിച്ച ഈ സ്തോത്രം ആരെങ്കിലും മനസ്സോടെ വായിച്ചാൽ,
അപുത്രോ ലഭതേ പുത്രമഭാര്യോം ലഭതേ പ്രിയമ് । അധനോ ധനമാപ്നോതി നിര്ഭൂമിരുര്വരാം മഹീമ്
മകനില്ലാത്തവന് മകൻ ലഭിക്കും, ഭാര്യയില്ലാത്തവന് പ്രിയപ്പെട്ടവളെ ലഭിക്കും, ദരിദ്രന് സമ്പത്ത് കിട്ടും, ഉഴവുയോഗ്യമല്ലാത്ത ഭൂമി ഉഴവിന് അനുയോജ്യമായിത്തീരും.