ബ്രഹ്മാണ്ഡേഷു ച സര്വേഷു മര്യാദാ സ്ഥാപിതാ മയാ । തയാ കര്മ പ്രകുര്വന്തി മുനയശ്ച സുരാ നരാഃ
എല്ലാ ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങളിലും ഞാൻ അതിരുകൾ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്; അതനുസരിച്ച് മുനികളും ദേവന്മാരും മനുഷ്യരും തങ്ങളുടെ കര്മ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു.
സുദാമശാപാദ്വിച്ഛേദഃ ശതവര്ഷമനീപ്സിതഃ । ഭവിഷ്യത്യേവ ദംപത്യോരാവയോരേവ സുന്ദരി
സുദാമന്റെ ശാപം മൂലം, ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇഷ്ടമില്ലാത്ത ഒരു നൂറ്റാണ്ട് നീളുന്ന വേർപാട് തീർച്ചയായും സംഭവിക്കും, സുന്ദരിയേ.
ഭേദോ ജാഗരണേഽസ്യാശ്ച മയാ സഹ സുമധ്യമേ । സംശ്ലേഷഃ സംതതം സ്വപ്നേ മദ്വരേണ ഭവിഷ്യതി
അവളുടെ ജാഗരണത്തിൽ എനിക്ക് വേർപാടുണ്ടാകും, സുമധ്യയേ; പക്ഷേ സ്വപ്നത്തിൽ എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ എപ്പോഴും ഐക്യം ഉണ്ടാകും.
ആധ്യാത്മികീ മയാ ദത്താ ശോകച്ഛേദോ ഭവിഷ്യതി । രാധാം ബോധയ ഭദ്രം തേ യാസ്യാമി നന്ദമന്ദിരമ്
ഞാൻ അവളെ ആത്മജ്ഞാനം നൽകി; അതിനാൽ അവളുടെ ദുഃഖം അവസാനിക്കും. ഭദ്രം നേരട്ടെ, രാധയെ ഉണർത്തൂ; ഞാൻ നന്ദന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു.
ഇത്യുക്ത്വാ ജഗതാം നാഥോ യയൌ നന്ദാലയം പ്രതി । രാധികാം ബോധയാമാസുരാലിസംഘാശ്ച നാരദ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ലോകങ്ങളുടെ നാഥൻ നന്ദന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി; നാരദാ, സുഹൃത്ത് കൂട്ടങ്ങൾ രാധികയെ ഉണർത്തി.
ഗത്വാ ഗൃഹം ച പിതരം നനാമ മാതരം തഥാ । ചകാര മാതാ ക്രോഡേ ച നവനീതം ച നൂതനമ്
അവൻ വീട്ടിലെത്തി അച്ഛനോടും അമ്മയോടും നമസ്കരിച്ചു; അമ്മ അവനെ മടിയിൽ ഇരുത്തി പുതിയ വെണ്ണ നൽകി.
മാതൃദത്തം ച താമ്ബൂലം ചഖാദ ശീതലം ജലമ് । ഉവാസ തത്ര ജഗതാം നാഥോ മാതൃസമീപതഃ
അമ്മ നൽകിയ പാന്സുപാകം കൃഷ്ണൻ കഴിച്ചു, തണുത്ത വെള്ളം കുടിച്ചു; ലോകങ്ങളുടെ നാഥൻ അമ്മയുടെ അടുത്ത് തന്നെ ഇരുന്നു.
സര്വൈര്ഗോപസമൂഹൈശ്ച സേവിതഃ ശ്വേതചാമരൈഃ । മാല്യചന്ദനതാമ്ബൂലം തേ ച തസ്മൈ ദദുര്മുദാ
എല്ലാ ഗോപുരുഷന്മാരും വെള്ള ചാമരികൾ കൊണ്ട് സേവനം ചെയ്തു; അവർ സന്തോഷത്തോടെ മാല, ചന്ദനം, പാന്സുപാകം എന്നിവ കൃഷ്ണന് നൽകി.
അഥ സപ്തതിതമോഽധ്യായഃ നാരായണ ഉവാച അഥാക്രൂരഃ സ്വശരണം ഗത്വാ കംസേന പ്രേഷിതഃ । ചകാര ശയനം തല്പേ ഭുക്ത്വാ മീഷ്ടാന്നമുത്തമമ്
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: പിന്നെ, അക്രൂരൻ കംസൻ അയച്ചതുപോലെ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി; നല്ല മധുരഭക്ഷണം കഴിച്ച് കിടക്കയിൽ കിടന്നു.
സകര്പൂരം ച താമ്ബൂലം ചഖാദ വാസിതം ജലമ് । ജഗാമ നിദ്രാം സുഖതഃ സുഖസംഭോഗമാത്രതഃ
കർപ്പൂരം ചേർത്ത പാന്സുപാകം അക്രൂരൻ കഴിച്ചു, സുഗന്ധമുള്ള വെള്ളം കുടിച്ചു; സന്തോഷത്തോടെ, ആശ്വാസത്തോടെ ഉറക്കം പ്രാപിച്ചു.
തതോ ദദര്ശ സുസ്വപ്നം പുരാണശ്രുതിസംമതമ് । നിശാവശേഷസമയേ ബാധാദിപരിവര്ജിതഃ
രാത്രിയുടെ അവസാനം, ഒരു പ്രശാന്തമായ സമയത്ത്, പഴയ കാലം മുതൽ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്ന മനോഹരമായ ഒരു സ്വപ്നം അക്രൂരൻ കണ്ടു.
അരോഗീ ബദ്ധകേശശ്ച വസ്ത്രയുഗ്മസമന്വിതഃ । സുതല്പശായീ സുസ്നിഗ്ധശ്ചിന്താശോകവിവര്ജിതഃ
ആരോഗ്യവാനായി, മുടി കെട്ടി, ഇരട്ട വസ്ത്രം ധരിച്ച്, നല്ല കിടക്കയിൽ കിടന്ന്, പ്രകാശം നിറഞ്ഞ്, ചിന്തയോ ദുഃഖമോ ഇല്ലാതെ അക്രൂരൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
കിശോരവയസം ശ്യാമം ദ്വിഭുജം മുരലീധരമ് । പീതവസ്ത്രപരീധാനം വനമാലാവിഭൂഷിതമ്
അക്രൂരൻ കണ്ടത്, യൗവനകാലത്തുള്ള, കറുത്ത നിറമുള്ള, രണ്ടു കൈകളുള്ള, വംശി പിടിച്ച, മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച, വനമാല ധരിച്ച കൃഷ്ണനെയാണ്.
ചന്ദനോക്ഷിതസര്വാങ്ഗം മാലതീമാല്യശോഭിതമ് । ഭൂഷിതം ഭൂഷണാര്ഹം ച സദ്രത്നമണിഭൂഷണൈഃ
ചന്ദനം പുരട്ടിയ ശരീരവും, മല്ലികാമാലകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും, രത്നാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞതുമായ കൃഷ്ണനെ അക്രൂരൻ കണ്ടു.
മയൂരപിച്ഛചൂഡം ച സസ്മിതം പദ്മലോചനമ് । ഏവംഭൂതം ദ്വിചശിശും ദദര്ശ പ്രഥമം മുനേ
മയില്പീലി കിരീടം അണിഞ്ഞു, പുഞ്ചിരിയോടെ, താമരപോലെയുള്ള കണ്ണുകളോടെ, ദിവ്യശിശുവായ കൃഷ്ണനെ അക്രൂരൻ ആദ്യം കണ്ടു.
തതോ ദദര്ശ രുചിരാം പതിപുത്രവതീം സതീമ് । പീതവസ്ത്രപരീധാനാം രത്നഭൂഷണഭൂഷിതാമ്
പിന്നീട്, ഭർത്താവും മകനും ഉള്ള, സുന്ദരിയും ധർമ്മത്തിന്റെയും പ്രതിരൂപമായ സ്ത്രീയെ, മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ചു, രത്നാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞവളെ അക്രൂരൻ കണ്ടു.
ജ്വലത്പ്രദീപഹസ്താം ച ശുക്ലധാന്യകരാം വരാമ് । ശരച്ചന്ദ്രനിഭാസ്യാം ച സസ്മിതാം വരദാം ശുഭാമ
പ്രഭയുള്ള വിളക്കു കൈയിൽ, വെള്ള ധാന്യങ്ങൾ കൈയിൽ, ശരദ്കാല ചന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള, പുഞ്ചിരിയോടെ, അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന, ശുഭമായ സ്ത്രീയെ അക്രൂരൻ കണ്ടു.
തതോ ദദര്ശ വിപ്രം ച പ്രകുര്വന്തം ശുഭാശിഷമ് । ശ്വേതപദ്മഗതം ഹംസം തുരഗം ച സരോവരമ്
ശുഭാശംസകൾ പറയുന്ന ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ, വെള്ള താമരയിൽ ഇരിക്കുന്ന ഹംസയെ, കുതിരയെ, ഒരു തടാകം എന്നിവയും അക്രൂരൻ കണ്ടു.
ദദര്ശ ചിത്രിതം ചാരു ഫലിതം പുഷ്പിതം ശുഭമ് । ആമ്രനിമ്ബനാരികേലഗുര്വര്കകദലീതരുമ്
അക്രൂരൻ കണ്ടത്, അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടും പൂത്തും പഴുത്തും മനോഹരമായ ആം, അരിപ്പ, തേങ്ങ, ചന്ദനം, അരക്ക, വാഴ എന്നിവയായിരുന്നു.
ദശന്തം ശ്വേതസര്പം ച സ്വാത്മാനം പര്വതസ്ഥിതമ് । വൃക്ഷസ്ഥം ച ഗജസ്ഥം ച തരിസ്ഥം തുരഗസ്ഥിതമ്
ഒരു വെള്ള പാമ്പ് കടിക്കുന്നതും, അക്രൂരൻ പർവതത്തിൽ, വൃക്ഷത്തിൽ, ആനയുടെ മേൽ, തോണിയിൽ, കുതിരയുടെ മേൽ ഇരിക്കുന്നതും കണ്ടു.
വീണാം വാദിതവന്തം ച ഭുക്തവന്തം ച പായസമ് । ദധിക്ഷീരയുതാന്നം ച പദ്മപത്രസ്ഥമീപ്സിതമ്
വീണ വായിക്കുന്നതും, പാൽതയിരുപൊന്നി പായസം കഴിക്കുന്നതും, താമരയിലത്ത് ഇരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതും അക്രൂരൻ സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ടു.
കൃമിവിട്സഹിതാങ്ഗം ച രുദന്തം മോഹിതം തദാ । ശുക്ലധാന്യപുഷ്പകരം ക്ഷണം ചന്ദനചര്ചിതമ്
കീടങ്ങളും പുഴുവുകളും കൂടെയുള്ള ശരീരത്തിൽ, കരയുകയും, മനസ്സു മങ്ങുകയും, വെള്ള ധാന്യവും പൂവും കൈയിൽ പിടിക്കുകയും, ഒരു നിമിഷം ചന്ദനം പുരട്ടിയതും അക്രൂരൻ കണ്ടു.
പ്രാസാദസ്ഥം സമുദ്രസ്ഥമാത്മാനം ച സലോഹിതമ് । ഛിന്നഭിന്നം ക്ഷതാങ്ഗം ച മേദപൂയസമന്വിതമ്
പ്രാസാദത്തിൽ, സമുദ്രത്തിൽ, രക്തം ചേർത്ത്, മുറിഞ്ഞും, മാംസം പുഴു നിറഞ്ഞും, അക്രൂരൻ സ്വപ്നത്തിൽ താനെ കണ്ടു.
തതോ ദദര്ശ രജതം മണിം ശുഭ്രം ച കാഞ്ചനമ് । സുക്താമാണിക്യരത്നം ച പൂര്ണകുമ്ഭജലം ശുഭമ്
അക്രൂരൻ കണ്ടത്, വെള്ളി, പ്രകാശമുള്ള രത്നം, പൊന്ന്, മുത്ത്, മാണിക്യം, രത്നങ്ങൾ, നിറഞ്ഞ വെള്ളമുള്ള ശുഭമായ കുമ്പം എന്നിവയായിരുന്നു.
സുരഭിം ച സവത്സാം ച വൃഷഭേന്ദ്രം മയൂരകമ് । ശുകം ച സാരസം ഹംസം ചില്ലം ഖഞ്ജനമേവ ച
അവൻ സുരഭിയെയും അവളുടെ കിടാവിനെയും, വലിയ കാളയെയും, മയിലിനെയും, തുതിയെയും, കുരുവിനെയും, ഹംസയെയും, ചില്ലയെയും, കഞ്ഞനയെയും കണ്ടു.
താമ്ബൂലം പുഷ്പമാല്യം ച ജ്വലദഗ്നിം സുരാര്ചനമ് । പാര്വതീപ്രതിമാം കൃഷ്ണപ്രതിമാം ശിവലിങ്ഗകമ്
അവൻ താമ്പൂലവും പൂമാലകളും ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയും ദേവാരാധനയും പാർവതിയുടെ പ്രതിമയും കൃഷ്ണന്റെ പ്രതിമയും ശിവലിംഗവും കണ്ടു.
വിപ്രബാലാം ച ബാലം ച സുപക്വഫലിതാം കൃഷിമ് । ദേവസ്ഥലീം ച രാജേന്ദ്രം സിംഹം വ്യാഘ്രം ഗുരും സുരമ്
അവൻ ഒരു ബാല ബ്രാഹ്മണനെയും ഒരു കുഞ്ഞിനെയും പാകമായ പഴങ്ങളും വിളകളും ദേവസ്ഥലവും രാജാവിനെയും സിംഹത്തെയും കടുവയെയും ഗുരുവിനെയും ദേവനെയും കണ്ടു.
ദൃഷ്ട്വാ സ്വപ്നം സമുത്തസ്ഥൌ ചകാരാഽഽഹ്നികമീപ്സിതമ് । ഉദ്ധവം കഥയാമാസ സര്വം വൃത്താന്തമേവ ച
ഈ സ്വപ്നം കണ്ട ശേഷം അവൻ എഴുന്നേറ്റ് ഇഷ്ടമായ ദൈനംദിന കര്മ്മങ്ങൾ ചെയ്തു. അവൻ ഉദ്ധവനോട് എല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞു.
ഉദ്ധവാജ്ഞാം സമാദായ കൃത്വാ ഗുരുസുരാര്ചനമ് । യാത്രാം ചകാര ശ്രീകൃഷ്ണം ധ്യാത്വാ മനസി നാരദ
ഉദ്ധവന്റെ ആജ്ഞ സ്വീകരിച്ച് ഗുരുവിനെയും ദേവന്മാരെയും ആരാധിച്ച്, മനസ്സിൽ ശ്രീകൃഷ്ണനെ ധ്യാനിച്ച് യാത്രക്ക് പുറപ്പെട്ടു, നാരദാ.
ദദര്ശ വര്ത്മന്യേവം ച മങ്ഗലാര്ഹം ശുഭപ്രദമ് । വാഞ്ഛാഫലപ്രദം രമ്യം പുരോ മങ്ഗലസൂചകമ്
വഴിയിൽ അവൻ മംഗളകരമായ, ശുഭം നൽകുന്ന, ആഗ്രഹിച്ച ഫലം തരുന്ന, മനോഹരവും മുന്നോട്ട് മംഗള സൂചനയുമുള്ള ദൃശ്യങ്ങൾ കണ്ടു.