കോടിജന്മാര്ജിതം പുണ്യം മമ സ്വയമുപസ്ഥിതമ് । ബഭൂവ മേ സമുത്പന്നം യദ്യത്കര്മ ശുഭാശുഭമ്
കോടികൾക്കണക്കിന് ജന്മങ്ങളിൽ ഞാൻ സമ്പാദിച്ച പുണ്യം ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ലഭിച്ചു; ഞാൻ ചെയ്ത എല്ലാ നല്ലതും ചീത്തയുമുള്ള പ്രവൃത്തികൾക്കും ഫലം കിട്ടിയിരിക്കുന്നു.
ചിച്ഛേദ ബന്ധനിഗഡം മമ ബദ്ധസ്യ കര്മണാ । കാരാഗാരാശ്ച സംസാരാന്മുക്തോ യാമി ഹരേഃപദമ്
എന്റെ തന്നെ പ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ട് ഉണ്ടായ ബന്ധനങ്ങളുടെ കെട്ടുകൾ ഇപ്പോൾ മുറിഞ്ഞു; ഈ ലോകത്തിന്റെ തടവിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, ഞാൻ ഹരിയുടെ പാദസന്നിധിയിലേക്ക് പോകുന്നു.
സുഹൃദര്ഥോ കൃതോഽഹം ച കംസേന വിദുഷാ രുഷാ । വരേണ തുല്യോ ദേവസ്യ ക്രോധോ മമ ബഭൂവ ഹ
കമസൻ, ബുദ്ധിമാനായെങ്കിലും കോപത്തോടെ, എന്നെ തന്റെ ആവശ്യത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചു; ദേവന്റെ കോപം എനിക്ക് ഒരു വരംപോലെ ആയി.
വ്രജരാജ സമാഹര്തും വ്രജം യാസ്യാമി സാംപ്രതമ് । ദ്രക്ഷ്യാമി പരമം പൂജ്യം ഭുക്തിമുക്തിപ്രദായിനമ്
ഇപ്പോൾ ഞാൻ വ്രജരാജാവിനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവരാൻ വ്രജയിലേക്ക് പോകുന്നു; പരമപൂജ്യനും അനുഭവവും മോക്ഷവും നൽകുന്നവനെയും ഞാൻ കാണും.
നവീനജലദശ്യാമം നീലേന്ദീവരനോചനമ് । പീതവസ്ത്രസമായുക്തകടിദേശവിരാജിതമ്
പുതിയ മഴമേഘംപോലെയുള്ള കറുത്ത വർണ്ണം, നീലകുമുദപ്പൂവുപോലെയുള്ള കണ്ണുകൾ, മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച്, നടുവിൽ ഭംഗിയായി അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നവനെയും ഞാൻ കാണും.
ധൂലിധൂസരിതാങ്ഗം ച കിംവാ ചന്ദനചര്ചിതമ് । അഥാവ നവനീതാക്തമങ്ഗം ദ്രക്ഷ്യാമി സസ്മിതമ്
അവന്റെ ശരീരം മണ്ണ് പൊടിയാൽ മൂടിയതോ, അല്ലെങ്കിൽ ചന്ദനമണയാൽ അലങ്കരിച്ചതോ, അല്ലെങ്കിൽ പുതിയ വെണ്ണ പുരട്ടിയതോ, ഹരിശ്ശംഖമായ് പുഞ്ചിരിയോടെ കാണാൻ എനിക്ക് കഴിയും.
കിംവാ വിനോദമുരലീം വാദയന്തം മനോഹരമ് । കിംവാ ഗവാം സമൂഹം ച ചാരജന്തമിതസ്തതഃ
അല്ലെങ്കിൽ, ആഹ്ലാദകരമായ മുരളി വായിച്ച് മനോഹരമായി ഇരിക്കുന്നതോ, അല്ലെങ്കിൽ പശുക്കളുടെ കൂട്ടം ഇവിടെ അവിടെ നടത്തിപ്പിക്കുന്നതോ കാണാം.
കിംവാ വസന്തം ഗച്ഛന്തം ശയാനം വാ സുനിശ്ചിതമ് । നിദ്രേശം കീദൃശം ചാദ്യ സുദൃഷ്ട്വാ ച ശുഭേ ക്ഷണോ
അല്ലെങ്കിൽ, നടക്കുന്നതോ, ഉറപ്പായും വിശ്രമത്തിൽ കിടക്കുന്നതോ കാണാം; ഇന്ന് ഈ ശുഭസമയത്ത് അവൻ എങ്ങനെയാണു വിശ്രമിക്കുന്നത് എന്ന് ഞാൻ കാണും.
യത്പാദപദ്മം ധ്യായന്തേ ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാദയഃ । ന ഹി ജാനാതി യസ്യാന്തമനന്തോഽനന്തവിഗ്രഹഃ
ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ശിവനും തുടങ്ങിയവർ ധ്യാനിക്കുന്ന പാദപദ്മം, അതിന്റെ അന്ത്യവും അനന്തതയും ആരും അറിയുന്നില്ല; അവന്റെ രൂപങ്ങൾ അനന്തമാണ്.
യത്പ്രഭാവം ന ജാനന്തി ദേവാഃ സന്തശ്ച സംതതമ് । സ്യ സ്തോത്രേ ജഡീഭൂതാ ഭീതാ ദേവീ സരസ്വതീ
ദേവന്മാർക്കും ജ്ഞാനികൾക്കും പോലും അവന്റെ ശക്തി അറിയാനാവില്ല; അവനെ സ്തുതിക്കാൻ ദേവിയായ സരസ്വതിക്കും വാക്കുകൾ മുടിയുന്നു, ഭയവും ഉണ്ടാകുന്നു.
ദാസീനിയുക്താ യദ്ദാസ്യോ മഹാലക്ഷമീശ്ച ലക്ഷീതാ । ഗങ്മാ യസ്യ പദാമ്ഭോജാന്നിഃസൃതാ സത്തവ രൂമിണീ
അവന്റെ ദാസിമാർക്ക് പോലും ദാസിമാർ സേവനം ചെയ്യുന്നു; മഹാലക്ഷ്മിയും അവന്റെ അടയാളമാണ്; അവന്റെ പാദപദ്മത്തിൽ നിന്നാണ് ഗംഗാ പുറപ്പെട്ടത്; അവൻ സകല സൃഷ്ടിയുടെയും മൂലമാണ്.
ജന്മമൃത്യുജരാവ്യാധിഹരാ ത്രിഭുവനാത്പരാ । ദര്ശനസ്പര്ശനാഭ്യാം ച നൃണാം പാതകനാശിനീ
ജനനം, മരണം, വയസ്സു, രോഗം എന്നിവ നീക്കുകയും, മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കുമപ്പുറമായവനും, അവന്റെ ദർശനത്തിലും സ്പർശത്തിലും മനുഷ്യരുടെ പാപങ്ങൾ നശിക്കുന്നു.
ധ്യായതേ യത്പദാമ്ഭോജം ദുര്ഗാ ദുര്ഗവിനാശിനീ । ത്രേലോക്യജനനീ ദേവീ മുലപ്രകൃതിരീശ്വരീ
ദുര്ഗ്ഗ, കഷ്ടങ്ങൾ നീക്കുന്നവൾ, അവന്റെ പാദപദ്മത്തിൽ ധ്യാനം ചെയ്യുന്നു; അവൾ മൂന്നു ലോകത്തിന്റെയും മാതാവും, ആദിപ്രകൃതിയും, ഈശ്വരിയുമാണ്.
ലോമ്നാം കൂപേഷു വിശ്വാനി മഹാവിഷ്ണോശ്ച യസ്യ ച । അസംഖ്യാനി വിചിത്രാണി സ്ഥൂലാത്സ്ഥൂലതരസ്യ ച
മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ശരീരത്തിലെ രോമരന്ധ്രങ്ങളിൽ അനേകം അത്ഭുതകരമായ ലോകങ്ങൾ നിലകൊള്ളുന്നു; അതിൽ ഏറ്റവും വലുതും സൂക്ഷ്മവുമായവയും ഉണ്ട്.
സ ച യത്ഷോഡശാംശശ്ച യസ്യ സര്വേശ്വരസ്യ ച । തം ദ്രഷ്ടും യാമി ഹേ ബന്ധോ മായാമാനുഷരൂപിണമ്
സകലത്തിന്റെയും അധിപനായ ആറ് പതിനാറു ഭാഗങ്ങളുള്ളവനെയാണ് ഞാൻ കാണാൻ പോകുന്നത്, സ്നേഹിതാ. അവൻ മായയാൽ മനുഷ്യരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു.
സര്വ സര്വാന്തരാത്മാനം സര്വജ്ഞം പ്രകൃതേഃ പരമ് । ബ്രഹ്മജ്യോതിഃസ്വരൂപം ച ഭക്താനുഗ്രഹവിഗ്രഹമ്
അവൻ എല്ലാവരുടെയും അന്തരാത്മാവും, എല്ലാം അറിയുന്നവനും, പ്രകൃതിയെക്കാൾ അതീതനും, ബ്രഹ്മജ്യോതിയുടെ സ്വരൂപവും, ഭക്തന്മാരെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ ഉദിച്ച ദയാമൂർത്തിയുമാണ്.
നിര്ഗുണം ച നിരീഹം ച നിരാനന്ദം നിരാശ്രയമ് । പരമം പരമാനന്ദം സാനന്ദം നന്ദനന്ദനമ്
അവനിൽ ഗുണങ്ങളോ ആഗ്രഹങ്ങളോ ആശ്രയങ്ങളോ ഇല്ല; എങ്കിലും അവൻ പരമാനന്ദവും, പരമാവധി സന്തോഷവും നിറഞ്ഞ നന്ദന്റെ പ്രിയപുത്രനുമാണ്.
സ്വേച്ഛാമയം സര്വപരം സര്വബീജം സനാതനമ് । വദന്തി യോഗിനഃ ശശ്വദ്ധ്യായന്തേഽഹര്നിശം ശിശുമ്
സ്വച്ഛന്ദമായ ഇച്ഛയാൽ സൃഷ്ടിയായവനും, എല്ലാറ്റിനും മീതെയുള്ളവനും, അനന്തമായ വിത്തുമാണ് അവൻ. യോഗികൾ അവനെ പറ്റി പറയുകയും, ആ ശിശുവിനെ രാവും പകലും ധ്യാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
മന്വന്തരസഹസ്രം ച നിരാഹാരഃ കൃശോദരഃ । പദ്മേ പാദ്മസ്തപസ്തേപേ പുരാ പാദ്മം തു യത്കൃതേ
മനുവിന്റെ ആയിരം ചക്രങ്ങൾക്കാലം ഉപവാസം പാലിച്ച് ക്ഷീണിച്ച വയറോടെ, പദ്മൻ പദ്മത്തിനായി താമരയിൽ കഠിനതപം അനുഷ്ഠിച്ചു.
പുനഃ കുരു തപസ്യാം ച തദാ ദ്രക്ഷ്യസി മാമിതി । സകൃച്ഛബ്ദം ച ശുശ്രാവ ന ദദര്ശ തഥാഽപി തമ്
പുനരായും തപസ്സ് ചെയ്യുക, അപ്പോൾ നീ എന്നെ കാണും—എന്നു ഒരു വാക്ക് മാത്രം അവൻ കേട്ടു, പക്ഷേ അപ്പോൾ പോലും അവനെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
താവത്കാലം പുനസ്തപ്ത്വാ വരം പ്രാപ ദദര്ശ തമ് । ഈദൃശം പരമേശം ച ദ്രക്ഷ്യാമ്യദ്യ തമുദ്ധവ
അത്രയൊക്കെ കാലം തപസ്സ് ചെയ്തശേഷം, അവൻ വരവും നേടി അവനെ കണ്ടു; ഇന്നു ഞാൻ ആ പരമേശ്വരനെ കാണും, ഉദ്ധവാ.
പുരാ ശംഭുസ്തപസ്തേപേ യാവദ്വൈ ബ്രഹ്മണോ വയഃ । ജ്യോതിര്മണ്ഡലമധ്യേ ച ഗോലോകേ തം ദദര്ശ സഃ
പണ്ടെ ശംഭു ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആയുസ്സ് മുഴുവൻ തപസ്സ് ചെയ്തു; പ്രകാശവലയത്തിന്റെ നടുവിൽ, ഗോലോകത്തിൽ അവൻ അവനെ കണ്ടു.
സര്വതത്തവം സര്വസിദ്ധം മമതത്വം പരം വരമ് । സംപ്രാപ തത്പദാമ്ഭോജേ ഭക്തിം ച നിര്മലാം പരാമ്
അവൻ എല്ലാ തത്ത്വങ്ങളും, എല്ലാ സിദ്ധികളും, എന്റെ പരമമായ സാരവും നേടി; അവന്റെ കമലപാദങ്ങളിൽ നിർമ്മലമായ പരമഭക്തിയും ലഭിച്ചു.
ചകാരാഽത്മസമം തം ച യോ ഭക്തോ(ക്തം)ഭക്തവത്സലഃ । ഈദൃശം പരമേശം ച ദ്രക്ഷ്യാമ്യദ്യ തമുദ്ധവ
ഭക്തവത്സലനായ അവൻ, ആ ഭക്തനെ തനിക്കു തുല്യനാക്കി; ഇന്നു ഞാൻ ആ പരമേശ്വരനെ കാണും, ഉദ്ധവാ.
സഹസ്രശക്രപാതാന്തം നിരാഹാരഃ കൃശോദരഃ । യസ്യാനന്തസ്തപസ്തേപേ ഭക്ത്യാ ച പരമാത്മനഃ
ആയിരം ഇന്ദ്രന്മാരുടെ കാലം ഉപവാസം പാലിച്ച് ക്ഷീണിച്ച വയറോടെ, അനന്തൻ പരമാത്മാവിനോടുള്ള ഭക്തിയോടെ കഠിനതപം ചെയ്തു.
തദാ ചാഽഽത്മസമം ജ്ഞാനംദദൌ തസ്മൈ യ ഈശ്വാഃ । ഈദൃശം പരമേശം ച ദ്രക്ഷ്യാo
അപ്പോൾ ഈശ്വരൻ അവനു തനിക്കു തുല്യമായ ജ്ഞാനം നൽകി; ഇന്നു ഞാൻ ആ പരമേശ്വരനെ കാണും.
സഹസ്രശക്രപാതാന്തം ധര്മസ്തേപേ ച യത്തപഃ । തദാ ബഭൂവ സാക്ഷീ സ ധര്മിണാം സര്വകര്മിണാമ്
ആയിരം ഇന്ദ്രന്മാരുടെ കാലം ധർമ്മൻ തപസ്സ് ചെയ്തു; അപ്പോൾ അവൻ ധാർമ്മികരുടെയും എല്ലാ കര്മ്മശീലികളുടെയും സാക്ഷിയായി.
ശാസ്താ ച ഫലദാതാ ച യത്പ്രസാദാന്നൃണാമിഹ । സര്വേശമീദൃശമഹോ ദ്രക്ഷ്യാo
അവൻ ഉപദേശകനും ഫലദായകനുമാണ്; അവന്റെ കൃപയാൽ മനുഷ്യർക്ക് എല്ലാം ലഭിക്കുന്നു. അഹോ, ഞാൻ ആ സർവ്വേശ്വരനെ കാണും.
അഷ്ടാവിംശതിരിന്ദ്രാണാം പതനേ യദ്ദിവാനിശമ് । ഏവം ക്രമേണ മാസാബ്ദൈഃ ശതാബ്ദം ബ്രഹ്മണോ വയഃ
ഇരുപത്തിയെട്ട് ഇന്ദ്രന്മാരുടെ കാലാവധിയിൽ, രാവും പകലും, ഇങ്ങനെ മാസങ്ങളും വർഷങ്ങളും ചേർത്ത്, നൂറുവർഷമാണ് ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആയുസ്സ്.
അഹോ യസ്യ നിമേഷേണ ബ്രഹ്മണഃ പതനം ഭവേത് । ഈദൃശം പരമാത്മാനം ദ്രക്ഷ്യാo
അവന്റെ ഒരു കണ്ണിറുക്കിൽ ബ്രഹ്മാവിന്റെ കാലം അവസാനിക്കുന്നു; അത്തരം പരമാത്മാവിനെ ഞാൻ കാണും.