സത്യകസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ വസന്തം തത്ര സംസദി । സ്വര്ണസിംഹാസനസ്ഥം ച വസുദേവമുവാച സഃ
സത്യകന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവിടെ സഭയിൽ ഇരുന്നവൻ സ്വർണ്ണസിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന വസുദേവനോട് പറഞ്ഞു.
കംമ ഉവാച തത്തവജ്ഞോ നീതിശാസ്ത്രാണാം ത്വമുപായവിശാരദഃ । വ്രജ നന്ദവ്രജം ബന്ധോ വസുദേവ മുതാലയമ്
കംസൻ പറഞ്ഞു: നീ സത്യത്തെ അറിയുന്നവനും നയശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും ഉപായങ്ങളിൽ നിപുണനുമാണ്. സുഹൃത്തേ, നീ നന്ദവ്രജത്തിലേക്കും വസുദേവന്റെ വീട്ടിലേക്കും പോകൂ.
വൃഷഭാനം ച നന്ദം ച ബലം ച നന്ദനന്ദനമ് । ശീഘ്രമാനയ യജ്ഞേഽത്ര സര്വം ഗോകുലവാസിനമ്
വൃഷഭാനുവിനെയും നന്ദനെയും ബാലരാമനെയും നന്ദന്റെ മകനെയും, ഗോകുലത്തിലെ എല്ലാവരെയും വേഗത്തിൽ യാഗത്തിനായി ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക.
ഗൃഹീത്വാ പത്രികാം ദൂതാ ഗച്ഛന്തു ച ചതുര്ദിശ്മ് । നൃപാന്മുനിഗണാന്സര്വാന്കര്തും വിജ്ഞാപനം മുദാ
പത്രിക എടുത്ത് ദൂതന്മാർ നാലു ദിശകളിലേക്കും പോയി, എല്ലാ രാജാക്കന്മാരെയും മുനിസമൂഹങ്ങളെയും സന്തോഷത്തോടെ ക്ഷണിക്കട്ടെ.
നൃപസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ ശുഷ്കകണ്ഠോഷ്ഠതാലുകഃ । ഉവാച വചനം ബ്രഹ്മന് ഹൃദയേന വിദൂഷതാ
രാജാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഉണങ്ങിയ കണ്ഠത്തോടും അധരത്തോടും വായിനോടും കൂടി, ഹൃദയം ദുഃഖഭാരിതനായി, ബ്രാഹ്മണനേ, അവൻ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
വസുദേവ ഉവാച നിയുക്തമത്ര രാജേന്ദ്ര ഗമനം മമ സാംപ്രതമ് । വിജ്ഞാപിതും നന്ദവ്രജം നന്ദം വാ നന്ദനന്ദനമ്
വസുദേവൻ പറഞ്ഞു: രാജേന്ദ്രാ, ഇപ്പോൾ എന്നെ ഇവിടെ നിന്ന് നന്ദവ്രജത്തിലേക്കോ നന്ദനെയോ നന്ദന്റെ മകനെയോ അറിയിക്കാൻ നിയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു.
യദ്യായാതോ നന്ദപുത്രോ യാഗോ തേ ച മഹോത്സവേ । അവശ്യം തദ്വിരോധശ്ച ഭവിഷ്യതി ത്വയാ സഹ
നന്ദന്റെ മകൻ നിന്റെ മഹോത്സവത്തിന് വരികയാണെങ്കിൽ, നിനക്കും അവനും ഇടയിൽ എങ്കിലും എതിര്പ്പുണ്ടാകും.
തമഹം ച സമാനീയ കാരയിഷ്യാമി സംയുതമ് । ഇതി മേ ന ഹി ഭദ്രം ച വിധ്നസ്തസ്യ തവാപി ച
ഞാൻ അവനെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നാൽ, ഏറ്റുമുട്ടൽ ഉണ്ടാകും. അതിനാൽ എനിക്കും നിനക്കും നല്ലതൊന്നും സംഭവിക്കില്ല, അവനു തടസ്സമോ നിനക്കു ദോഷമോ ഉണ്ടാകില്ല.
പിത്രാഽഽനോതോ മൃതഃ കൃഷ്ണ ഇതി സര്വോ വദിഷ്യതി । വസുദേവഃ സുതദ്വാരാ ജഘാന നൃപമേവ ച
എല്ലാവരും പറയും: 'കൃഷ്ണൻ മരിച്ചുവെന്ന്, അച്ഛൻകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ടു.' വസുദേവൻ തന്റെ മകന്റെ വഴി രാജാവിനെ കൊന്നു.
ദ്വയോരേകതരസ്യാപി സദ്യോ മൃത്യുര്ഭവിഷ്യതി । പതിഷ്യന്തി ച ശൂരാശ്ച നാസ്തി യുദ്ധം നിരാമിഷമ്
ഇവരിൽ ഒരാൾ ഉടൻ മരിക്കും; ധീരന്മാർ വീഴും, കാരണം രക്തം ചൊരിയാതെ യുദ്ധം നടക്കില്ല.
വസുദേവവചഃ ശ്രുത്വാ രക്തപങ്കചലോചനഃ । ഖഡ്ഗം ഗൃഹീത്വാ തം ഹന്തും പ്രയയൌ നൃപതീശ്വരഃ
വസുദേവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, കോപത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുവപ്പിച്ച്, രാജാവ് വാൾ എടുത്ത് അവനെ കൊല്ലാൻ പുറപ്പെട്ടു.
ഹാഹേതി കൃത്വാ പുത്രം ച വാരയാമാസ തത്ക്ഷണമ് । ഉഗ്രസേനോ മഹാരാജമതീവ ബലവാന്മുനേ
'ഹായ്!' എന്ന് വിളിച്ചു, അപ്പോൾ തന്നെ മകനെ പിടിച്ചു നിർത്തി; മഹാശക്തനായ ഉഗ്രസേനൻ രാജാവ് അവനെ തടഞ്ഞു, മഹർഷേ.
സ്വപീഠാദ്വസുദേവശ്ച കോപാവിഷ്ടോ ഗൃഹം യയൌ । അക്രൂരം പ്രേരയാമാസ ഗന്തും നന്ദവ്രജം നൃപഃ
വസുദേവൻ കോപത്തോടെ തന്റെ ഇരിപ്പിടം വിട്ട് വീട്ടിലേക്ക് പോയി; രാജാവ് അക്രൂരനെ നന്ദന്റെ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് അയച്ചു.
ദൂതാന്പ്രസ്ഥാപയാമാസ ശീഘ്രം പ്രതിദിശം തഥാ । ആയയുര്മുനയഃ സര്വേ നൃപശ്ച സപരിച്ഛദാ
അവൻ ദൂതന്മാരെ വേഗത്തിൽ എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും അയച്ചു; എല്ലാ മഹർഷിമാരും, രാജാവും സംഘത്തോടുകൂടി എത്തി.
ദിക്പാലാശ്ച സുരാഃ സര്വേ ബ്രാഹ്മണാശ്ച തപസ്വിനഃ । സനകശ്ച സനന്ദശ്ച വോഢുഃ പഞ്ചശിഖസ്തഥാ
എല്ലാ ദിക്കുകളുടെ രക്ഷകരും ദേവന്മാരും, ബ്രാഹ്മണരും തപസ്വികളും, സനകനും സനന്ദനും വോധുവും പഞ്ചശിഖനും എത്തിയിരുന്നു.
സനത്കുമാരോ ഭഗവാന്പ്രജ്വലന്ബ്രഹ്മതേജസാ । കപിലശ്ചാസുരിഃ പൈലഃ സുമന്തുശ്ച സനാതനഃ
ബ്രഹ്മതേജസ്സിൽ ദീപ്തനായ മഹാത്മാവ് സനത്കുമാരനും, കപിലനും അസുരിയും പൈലനും സുമന്തുവും സനാതനനും എത്തിയിരുന്നു.
പുലഹശ്ച പുലസ്ത്യശ്ച ഭൃസുശ്ച ക്രതുരങ്ഗിരാഃ । മരീചിഃ കശ്യപശ്ചൈവ ദക്ഷോഽത്രിശ്ച്യവനസ്തഥാ
പുലഹനും പുലസ്ത്യനും ഭൃഗുവും ക്രതുവും അങ്കിരസും മരീചിയും കശ്യപനും ദക്ഷനും അത്രിയും ച്യവനനും എത്തിയിരുന്നു.
ഭരദ്വാജശ്ച വ്യാസശ്ച ഗൌതമശ്ച പരാശരഃ । പ്രചേതാശ്ച വസിഷ്ഠശ്ച സംവര്തശ്ച ബൃഹസ്പതിഃ
ഭരദ്വാജനും വ്യാസനും ഗൗതമനും പരാശരനും പ്രചേതസും വസിഷ്ഠനും സംവർത്തനും ബൃഹസ്പതിയും എത്തിയിരുന്നു.
കാത്യായനോ യാജ്ഞവല്ക്യോഽപ്യുത്തങ്കഃ സൌഭരിസ്തഥാ । പര്വതോ ദേവലശ്ചൈവ ജൈഗീഷവ്യശ്ച ജൈമിനിഃ
കാത്യായനനും യാജ്ഞവൽക്ക്യനും ഉത്തങ്കനും സൗഭരിയും പർവതനും ദേവളനും ജൈഗീഷവ്യനും ജൈമിനിയും എത്തിയിരുന്നു.
വിശ്വാമിത്രശ്ച സുതപാഃ പിപ്പലഃ ശാകടായനഃ । ജാബാലിര്ജാങ്ഗലിശ്ചൈവ പിശലിശ്ച ശിലാലികഃ
വിശ്വാമിത്രനും സുതപസും പിപ്പലനും ശാകടായനനും ജാബാലിയും ജാംഗലിയും പിശലിയും ശിലാലികനും എത്തിയിരുന്നു.
ആസ്തൌകശ്ച ജഗത്കാരുസ്തഥാ കല്യാണമിത്രകഃ । ദുര്വാസാ വാമദേവശ്ച ഋഷ്യശ്രൃങ്ഗോ വിഭാണ്ഡകഃ
ആസ്തൗകനും ലോകം സൃഷ്ടിച്ചവനും കല്യാണമിത്രനും ദുർവാസനും വാമദേവനും ഋഷ്യശൃംഗനും വിഭാണ്ഡകനും എത്തിയിരുന്നു.
പഥിഃ കവിഃ കണാദശ്ച ഗൌശികഃ പാണിനിസ്തഥാ । കൌത്സോഽദ്യമര്ഷണശ്ചൈവ വാല്മീകിര്ലോമഹര്ഷണഃ
പഥിയും കവിയും കണാദനും ഗൗശികനും പാണിനിയും കൗത്സനും ആദ്യമർഷണനും വാൽമീകിയും ലോമഹർഷണനും എത്തിയിരുന്നു.
മാര്കണഡേയോ മൃകണ്ഡുശ്ച പര്ശുരാമശ്ച സാംകൃതിഃ । അഗസ്ത്യശ്ച തഥാ വാന്തസ്തഥാഽന്യേ മുനയോ മുനേ
മാർക്കണ്ടേയനും മൃകണ്ടുവും പരശുരാമനും സാംകൃതിയും അഗസ്ത്യനും വാന്തനും മറ്റ് മഹർഷിമാരും മഹർഷേ, എത്തിയിരുന്നു.
സശിഷ്യാശ്ച സപുത്രാശ്ച ബ്രാഹ്മണാശ്ച തപസ്വിനഃ । ജരാസംധോ ദന്തവക്രോ ദാമ്ഭികോ ദ്രവിഡാധിപഃ
ശിഷ്യന്മാരോടും പുത്രന്മാരോടും കൂടിയ ബ്രാഹ്മണരും തപസ്വികളും എത്തിയിരുന്നു; ജരാസന്ധൻ, ദന്തവക്രൻ, ദാംഭികൻ, ദ്രാവിഡരാജാവും എത്തിയിരുന്നു.
ശിശുപാലോ ഭീഷ്മകശ്ച ഭഗദത്തശ്ച മുദ്ഗലഃ । ധാര്തരാഷ്ട്രോ ധൂമകേശോ ധൂമ്രകേതുശ്ച ശമ്ബരഃ
ശിശുപാലനും ഭീഷ്മകനും ഭഗദത്തനും മുദ്ഗലനും ധൃതരാഷ്ട്രനും ധൂമകേശനും ധൂമ്രകേതുവും ശംബരനും എത്തിയിരുന്നു.
ശല്യഃ സത്രാജിതഃ ശങ്കുര്നൃപാശ്ചാന്യേ മഹാബലാഃ । ഭീഷ്മോ ദ്രോണഃ കൃപാചാര്യോ ഹ്യശ്വത്ഥാമാ മഹാബലാഃ
ശല്യനും സത്രാജിതും ശങ്കുരും മറ്റു മഹാശക്തിയുള്ള രാജാക്കന്മാരും; ഭീഷ്മനും ദ്രോണമും കൃപാചാര്യനും അശ്വത്താമനും, എല്ലാം മഹാബലശാലികൾ, എത്തിയിരുന്നു.
ഭൂരിശ്രവാശ്ച ശാല്വശ്ച കൈകേയഃ കൌശലസ്തഥാ । സര്വാന്സംഭാഷയാമാസ മഹാരാജോ യഥോചിതമ് സത്യകോ യജ്ഞദിവസേ ചകാര ച ശുഭക്ഷണമ്
ഭൂരിശ്രവാസ്, ശാൽവൻ, കൈകേയൻ, കൗശലൻ ഇവരെയൊക്കെയും മഹാരാജാവ് യോജിച്ച രീതിയിൽ അഭിമുഖീകരിച്ചു. യജ്ഞദിനത്തിൽ സത്യകൻ ശുഭമായ ചടങ്ങ് നിർവഹിച്ചു.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മo മഹാo ശ്രീകൃഷ്ണജന്മഖo ഉത്തo നാരദനാo കംസയജ്ഞ- കഥാനം നാമ ചതുഃഷഷ്ടിതമോധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീബ്രഹ്മവൈവർത പുരാണത്തിൽ ശ്രീകൃഷ്ണജന്മഖണ്ഡത്തിലെ നാരദൻ പറഞ്ഞ കംസന്റെ യജ്ഞകഥ എന്ന നാല്പത്തിയാറാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
അഥ പഞ്ചഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ നാരായമ ഉവാച കംസസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ സോഽക്രൂരോ ധര്മിണാം വരഃ । ഉവാച ചൌദ്ധവം ശാന്തം ശാന്തഃ പ്രഹൃഷ്ടമാനസഃ
ഇപ്പോൾ അഞ്ച്പത്തിയഞ്ചാം അധ്യായം ആരംഭിക്കുന്നു. നാരായണൻ പറഞ്ഞു: കംസന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ധർമ്മശീലിയിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ അക്രൂരൻ, മനസ്സ് സന്തോഷവും സമാധാനവും നിറഞ്ഞ്, ശാന്തനായ ഉദ്ധവനോട് പറഞ്ഞു.
അക്രൂര ഉവാച സുപ്രഭാതാഽദ്യ രജനീ ബഭൂവ മേ ശുഭം ദിനമ് । തുഷ്ടാശ്ച ഗുരവോ വിബ്രാ ദേവാ മാമിതി നിശ്ചിതമ്
അക്രൂരൻ പറഞ്ഞു: ഇന്നത്തെ രാത്രി എനിക്ക് വളരെ ശുഭമായിരുന്നു; ഇന്ന് ഭാഗ്യദിനമാണ്. ഗുരുക്കന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ, ദേവന്മാർ അനുഗ്രഹത്തോടെ എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു എന്ന് ഉറപ്പാണ്.