ബ്രഹ്മാണം ദര്ശയാമാസ ബ്രഹ്മരൂപം ചരാചരമ് । നിവഹം ബാരവത്സാനാം ചകാര കൃത്രിമം മുദാ
അവന് ബ്രഹ്മാവിനെ, സകല ചലനശൂന്യ ജീവജാലങ്ങളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന പരമാത്മാവിന്റെ രൂപത്തിൽ, കാണിച്ചു. സന്തോഷത്തോടെ ബാരവത ഗോവത്സങ്ങളുടെ ഒരു കൂട്ടം കൃത്രിമമായി സൃഷ്ടിച്ചു.
തമേവ ബലിനം ഹന്തും മന്ത്രണാം കുരു സത്യക । മമ ശത്രുര്വിനാ തേന നാസ്തിഹ ധരണീതലേ
സത്യകാ, ആ ശക്തനായവനെ കൊല്ലാൻ ഒരു പദ്ധതി ആലോചിക്കൂ. അവനെ ഒഴികെ ഭൂമിയിൽ എനിക്ക് മറ്റൊരു ശത്രുവുമില്ല.
നഹി സ്വര്ഗേ ന പാതാലേ ത്രിഷു ലോകേഷു നിശ്ചിതമ് । സന്തി സന്തശ്ച രാജാനഃ സര്വത്ര മമ ബാന്ധവാഃ
സ്വർഗ്ഗത്തിലും പാതാളത്തിലും മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും എവിടെയും നല്ല രാജാക്കന്മാരും എന്റെ ബന്ധുക്കളും ഉണ്ട്.
മഹാതപസ്വീ ബ്രഹ്മാ ച തപസ്വീം ശംകരഃ സ്വയാമ് । വിഷ്ണുഃ സര്വത്ര സര്വാത്മാ സമദര്ശോ സനാതനഃ
ബ്രഹ്മാവ് മഹാതപസ്സുകാരനാണ്, ശംകരനും സ്വഭാവത്തിൽ തപസ്സുകാരനാണ്. വിഷ്ണു എല്ലായിടത്തും ഉള്ളവനും, എല്ലാം കാണുന്നവനും, ശാശ്വതാത്മാവുമാണ്.
നന്ദപുത്രം നിഹത്യാഹം ത്രിഷു ലോകേഷു പൂജിതഃ । മാര്വഭൌമോ ഭവിഷ്യാമി സപ്തദ്വീപേശ്വരോ മഹാന്
നന്ദന്റെ മകനെ കൊല്ലുമ്പോൾ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ഞാൻ ആരാധിക്കപ്പെടും. ഭൂമിയിൽ വലിയ ഭരതാവും ഏഴു ദ്വീപുകളുടെ ഇശ്വരനുമാകും.
സ്വര്ഗേ നിഹത്യ ശക്രം ച ദുര്ബലം ദൈത്യനിര്ജിതമ് । ഭവിഷ്യാമി മഹേന്ദ്രശ്ച തത്ര നിര്ജിത്യ ഭാസ്കരമ്
സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ദേവന്മാരാൽ തോറ്റു ദുർബലനായ ഇന്ദ്രനെ കൊല്ലുമ്പോൾ, അവിടെ ഭാസ്കരനെ പോലും ജയിച്ച് മഹേന്ദ്രനാകും.
യക്ഷ്മഗ്രസ്തം ച ചന്ദ്രം ച മമൈവ പൂര്വപൂരുഷമ് । വായും കുബേരം വരുണം യമം ജേഷ്യാമി നിശ്ചിതമ്
ക്ഷയരോഗം ബാധിച്ച എന്റെ പൂർവ്വപിതാവായ ചന്ദ്രനെയും, വായുവിനെയും, കുബേരനെയും, വരുണനെയും, യമനെയും ഞാൻ നിർബന്ധമായും ജയിക്കും.
ഗച്ഛ നന്ദവ്രജം ശീഘ്രം നന്ദം ച നന്ദനന്ദനമ് । തദ്ഭ്രാതരം ച ബലിനം ബലമാനയ സംപ്രതമ്
നീ വേഗത്തിൽ നന്ദവ്രജത്തിലേക്ക് പോയി, നന്ദനെയും, നന്ദന്റെ മകനെയും, അവന്റെ ശക്തനായ സഹോദരനെയും അവരുടെ ശക്തിയോടുകൂടി ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക.
കംസസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ തമുവാച സ സത്യകഃ । ഹിതം സത്യം നീതിസാരം പരം സാമയികം തഥാ
കംസന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട സത്യകൻ, അവനോട് ഉപകാരകരവും സത്യവുമായും നയശാസ്ത്രത്തിലും ചട്ടത്തിലും ഉറച്ച ഉപദേശം പറഞ്ഞു.
സത്യക ഉവാച അക്രൂരമുദ്ധവം വാഽപി വസുദേവമഥാപി വാ । പ്രസ്ഥാപയ മഹാഭാഗ നന്ദവ്രജമഭീപ്സിതമ്
സത്യകൻ പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗനേ, ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ അക്രൂരനെയോ ഉദ്ധവനെയോ അല്ലെങ്കിൽ വസുദേവനെയോ നന്ദവ്രജത്തിലേക്ക് അയയ്ക്കൂ.
സത്യകസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ വസന്തം തത്ര സംസദി । സ്വര്ണസിംഹാസനസ്ഥം ച വസുദേവമുവാച സഃ
സത്യകന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവിടെ സഭയിൽ ഇരുന്നവൻ സ്വർണ്ണസിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന വസുദേവനോട് പറഞ്ഞു.
കംമ ഉവാച തത്തവജ്ഞോ നീതിശാസ്ത്രാണാം ത്വമുപായവിശാരദഃ । വ്രജ നന്ദവ്രജം ബന്ധോ വസുദേവ മുതാലയമ്
കംസൻ പറഞ്ഞു: നീ സത്യത്തെ അറിയുന്നവനും നയശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും ഉപായങ്ങളിൽ നിപുണനുമാണ്. സുഹൃത്തേ, നീ നന്ദവ്രജത്തിലേക്കും വസുദേവന്റെ വീട്ടിലേക്കും പോകൂ.
വൃഷഭാനം ച നന്ദം ച ബലം ച നന്ദനന്ദനമ് । ശീഘ്രമാനയ യജ്ഞേഽത്ര സര്വം ഗോകുലവാസിനമ്
വൃഷഭാനുവിനെയും നന്ദനെയും ബാലരാമനെയും നന്ദന്റെ മകനെയും, ഗോകുലത്തിലെ എല്ലാവരെയും വേഗത്തിൽ യാഗത്തിനായി ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക.
ഗൃഹീത്വാ പത്രികാം ദൂതാ ഗച്ഛന്തു ച ചതുര്ദിശ്മ് । നൃപാന്മുനിഗണാന്സര്വാന്കര്തും വിജ്ഞാപനം മുദാ
പത്രിക എടുത്ത് ദൂതന്മാർ നാലു ദിശകളിലേക്കും പോയി, എല്ലാ രാജാക്കന്മാരെയും മുനിസമൂഹങ്ങളെയും സന്തോഷത്തോടെ ക്ഷണിക്കട്ടെ.
നൃപസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ ശുഷ്കകണ്ഠോഷ്ഠതാലുകഃ । ഉവാച വചനം ബ്രഹ്മന് ഹൃദയേന വിദൂഷതാ
രാജാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഉണങ്ങിയ കണ്ഠത്തോടും അധരത്തോടും വായിനോടും കൂടി, ഹൃദയം ദുഃഖഭാരിതനായി, ബ്രാഹ്മണനേ, അവൻ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
വസുദേവ ഉവാച നിയുക്തമത്ര രാജേന്ദ്ര ഗമനം മമ സാംപ്രതമ് । വിജ്ഞാപിതും നന്ദവ്രജം നന്ദം വാ നന്ദനന്ദനമ്
വസുദേവൻ പറഞ്ഞു: രാജേന്ദ്രാ, ഇപ്പോൾ എന്നെ ഇവിടെ നിന്ന് നന്ദവ്രജത്തിലേക്കോ നന്ദനെയോ നന്ദന്റെ മകനെയോ അറിയിക്കാൻ നിയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു.
യദ്യായാതോ നന്ദപുത്രോ യാഗോ തേ ച മഹോത്സവേ । അവശ്യം തദ്വിരോധശ്ച ഭവിഷ്യതി ത്വയാ സഹ
നന്ദന്റെ മകൻ നിന്റെ മഹോത്സവത്തിന് വരികയാണെങ്കിൽ, നിനക്കും അവനും ഇടയിൽ എങ്കിലും എതിര്പ്പുണ്ടാകും.
തമഹം ച സമാനീയ കാരയിഷ്യാമി സംയുതമ് । ഇതി മേ ന ഹി ഭദ്രം ച വിധ്നസ്തസ്യ തവാപി ച
ഞാൻ അവനെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നാൽ, ഏറ്റുമുട്ടൽ ഉണ്ടാകും. അതിനാൽ എനിക്കും നിനക്കും നല്ലതൊന്നും സംഭവിക്കില്ല, അവനു തടസ്സമോ നിനക്കു ദോഷമോ ഉണ്ടാകില്ല.
പിത്രാഽഽനോതോ മൃതഃ കൃഷ്ണ ഇതി സര്വോ വദിഷ്യതി । വസുദേവഃ സുതദ്വാരാ ജഘാന നൃപമേവ ച
എല്ലാവരും പറയും: 'കൃഷ്ണൻ മരിച്ചുവെന്ന്, അച്ഛൻകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ടു.' വസുദേവൻ തന്റെ മകന്റെ വഴി രാജാവിനെ കൊന്നു.
ദ്വയോരേകതരസ്യാപി സദ്യോ മൃത്യുര്ഭവിഷ്യതി । പതിഷ്യന്തി ച ശൂരാശ്ച നാസ്തി യുദ്ധം നിരാമിഷമ്
ഇവരിൽ ഒരാൾ ഉടൻ മരിക്കും; ധീരന്മാർ വീഴും, കാരണം രക്തം ചൊരിയാതെ യുദ്ധം നടക്കില്ല.
വസുദേവവചഃ ശ്രുത്വാ രക്തപങ്കചലോചനഃ । ഖഡ്ഗം ഗൃഹീത്വാ തം ഹന്തും പ്രയയൌ നൃപതീശ്വരഃ
വസുദേവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, കോപത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുവപ്പിച്ച്, രാജാവ് വാൾ എടുത്ത് അവനെ കൊല്ലാൻ പുറപ്പെട്ടു.
ഹാഹേതി കൃത്വാ പുത്രം ച വാരയാമാസ തത്ക്ഷണമ് । ഉഗ്രസേനോ മഹാരാജമതീവ ബലവാന്മുനേ
'ഹായ്!' എന്ന് വിളിച്ചു, അപ്പോൾ തന്നെ മകനെ പിടിച്ചു നിർത്തി; മഹാശക്തനായ ഉഗ്രസേനൻ രാജാവ് അവനെ തടഞ്ഞു, മഹർഷേ.
സ്വപീഠാദ്വസുദേവശ്ച കോപാവിഷ്ടോ ഗൃഹം യയൌ । അക്രൂരം പ്രേരയാമാസ ഗന്തും നന്ദവ്രജം നൃപഃ
വസുദേവൻ കോപത്തോടെ തന്റെ ഇരിപ്പിടം വിട്ട് വീട്ടിലേക്ക് പോയി; രാജാവ് അക്രൂരനെ നന്ദന്റെ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് അയച്ചു.
ദൂതാന്പ്രസ്ഥാപയാമാസ ശീഘ്രം പ്രതിദിശം തഥാ । ആയയുര്മുനയഃ സര്വേ നൃപശ്ച സപരിച്ഛദാ
അവൻ ദൂതന്മാരെ വേഗത്തിൽ എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും അയച്ചു; എല്ലാ മഹർഷിമാരും, രാജാവും സംഘത്തോടുകൂടി എത്തി.
ദിക്പാലാശ്ച സുരാഃ സര്വേ ബ്രാഹ്മണാശ്ച തപസ്വിനഃ । സനകശ്ച സനന്ദശ്ച വോഢുഃ പഞ്ചശിഖസ്തഥാ
എല്ലാ ദിക്കുകളുടെ രക്ഷകരും ദേവന്മാരും, ബ്രാഹ്മണരും തപസ്വികളും, സനകനും സനന്ദനും വോധുവും പഞ്ചശിഖനും എത്തിയിരുന്നു.
സനത്കുമാരോ ഭഗവാന്പ്രജ്വലന്ബ്രഹ്മതേജസാ । കപിലശ്ചാസുരിഃ പൈലഃ സുമന്തുശ്ച സനാതനഃ
ബ്രഹ്മതേജസ്സിൽ ദീപ്തനായ മഹാത്മാവ് സനത്കുമാരനും, കപിലനും അസുരിയും പൈലനും സുമന്തുവും സനാതനനും എത്തിയിരുന്നു.
പുലഹശ്ച പുലസ്ത്യശ്ച ഭൃസുശ്ച ക്രതുരങ്ഗിരാഃ । മരീചിഃ കശ്യപശ്ചൈവ ദക്ഷോഽത്രിശ്ച്യവനസ്തഥാ
പുലഹനും പുലസ്ത്യനും ഭൃഗുവും ക്രതുവും അങ്കിരസും മരീചിയും കശ്യപനും ദക്ഷനും അത്രിയും ച്യവനനും എത്തിയിരുന്നു.
ഭരദ്വാജശ്ച വ്യാസശ്ച ഗൌതമശ്ച പരാശരഃ । പ്രചേതാശ്ച വസിഷ്ഠശ്ച സംവര്തശ്ച ബൃഹസ്പതിഃ
ഭരദ്വാജനും വ്യാസനും ഗൗതമനും പരാശരനും പ്രചേതസും വസിഷ്ഠനും സംവർത്തനും ബൃഹസ്പതിയും എത്തിയിരുന്നു.
കാത്യായനോ യാജ്ഞവല്ക്യോഽപ്യുത്തങ്കഃ സൌഭരിസ്തഥാ । പര്വതോ ദേവലശ്ചൈവ ജൈഗീഷവ്യശ്ച ജൈമിനിഃ
കാത്യായനനും യാജ്ഞവൽക്ക്യനും ഉത്തങ്കനും സൗഭരിയും പർവതനും ദേവളനും ജൈഗീഷവ്യനും ജൈമിനിയും എത്തിയിരുന്നു.
വിശ്വാമിത്രശ്ച സുതപാഃ പിപ്പലഃ ശാകടായനഃ । ജാബാലിര്ജാങ്ഗലിശ്ചൈവ പിശലിശ്ച ശിലാലികഃ
വിശ്വാമിത്രനും സുതപസും പിപ്പലനും ശാകടായനനും ജാബാലിയും ജാംഗലിയും പിശലിയും ശിലാലികനും എത്തിയിരുന്നു.