കംസ ഉവാച മയാ ദൃഷ്ടോ നിശീഥേ യോ ദുഃസ്വപ്നോ ഹി ഭയപ്രദഃ । നിബോധത ബുധാഃ സര്വേ ബാന്ധവാശ്ച പുരോഹിതാഃ
കംസൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ അർദ്ധരാത്രിയിൽ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു ദുഷ്ടസ്വപ്നം കണ്ടു. നിങ്ങൾ എല്ലാവരും, ജ്ഞാനികളും ബന്ധുക്കളും പുരോഹിതന്മാരും, കേൾക്കൂ.
ബിഭ്രതീ രക്തപുഷ്പാണാം മാലാം സാ രക്തചന്ദനമ് । രക്താമ്ബനം ഖഡ്ഗതീക്ഷ്ണം ഖര്പരം ച ഭയംകരമ്
അവൾ ചുവപ്പുനിറമുള്ള പുഷ്പമാലയും ചുവന്ന ചന്ദനവും ചുവന്ന വസ്ത്രവും ധരിച്ച്, കയ്യിൽ മൂർച്ചയുള്ള വാൾയും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു കപ്പാലും എടുത്തിരിക്കുന്നു.
പ്രകൃത്യാട്ടാട്ടഹാസം ച ലോലജിഹ്വാ ഭയംകരീ । അതീവ വൃദ്ധാ കൃഷ്ണാങ്ഗീ നഗരേ മമ നൃത്യതി
സ്വഭാവത്തിൽ ഉച്ചത്തിൽ ചിരിക്കുകയും, നാവു പുറത്തിട്ട് ഭയപ്പെടുത്തുകയും, വളരെ വയസ്സായ കറുത്ത ശരീരമുള്ള അവൾ എന്റെ നഗരത്തിൽ നൃത്തം ചെയ്തു.
മുക്തകേശീ ഛിന്നനാസാ കൃഷ്ണാ കൃഷ്ണാമ്ബാരപ്രിയാ । വിധവാ സാ മഹാശൂദ്രീ മാമാലിങ്ഗിതുമിച്ഛതി
അവളുടെ മുടി അഴുക്കായി വീണു, മൂക്ക് മുറിഞ്ഞു, കറുത്തവളും കറുത്ത വസ്ത്രം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതുമായ, വിധവയും താഴ്ന്ന ജാതിയുള്ള സ്ത്രീയും എന്നെ അണച്ഛുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
മലിനം ചൈലഖണ്ഡം ച ബിഭ്രതീ രൂക്ഷമൂര്ധജാന് । ദധതീ ചൂര്ണതിലകം കപോലൈ മമ വക്ഷസി
അവൾ മലിനമായ വസ്ത്രം ധരിച്ച്, രൂക്ഷമായ മുടിയുമായി, കപോളത്തിൽ ചൂർണ്ണം പുരട്ടി, എന്റെ നെഞ്ചിൽ അവ ചേര്ത്തു.
കൃഷ്ണവര്ണാനി പക്വാനി ച്ഛിന്നഭിന്നാനി സത്യക । പതന്തി കൃത്വാ ശബ്ദാംശ്ച ശശ്വത്താലഫലാനി ച
സത്യകാ, കറുത്ത നിറത്തിലുള്ള, പാകമായ, തകർന്ന, പിളർന്ന താളപ്പഴങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ശബ്ദത്തോടെ വീണു.
കുചൈലോ വികൃതാകാരോ മ്ലേച്ഛോ ഹി രൂക്ഷമൂര്ധജഃ । ദദാതി മഹ്യം ഭൂഷായാം ഛിന്നഭിന്നകപര്ദകാന്
അഴുക്കായ വസ്ത്രം ധരിച്ച, വിചിത്രമായ രൂപമുള്ള, വിദേശിയായ, രൂക്ഷമായ മുടിയുള്ള ഒരാൾ എനിക്ക് തകർന്ന പിളർന്ന കപ്പർദകൾ ആഭരണമായി നൽകി.
മഹാരുഷ്ടാ ച ദിവ്യാ സ്ത്രീ പതിപുത്രവതീ സതീ । ബഭഞ്ജ പൂര്ണകുമ്ഭം ച സാഽഭിശപ്യ പുനഃ പുനഃ
ദൈവികമായ കോപത്തോടെ, ഭർത്താവും പുത്രന്മാരും ഉള്ള ഒരു പതിവു സ്ത്രീ, എന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും ശപിച്ച്, നിറഞ്ഞ ഒരു കലശം പൊട്ടിച്ചു.
അമ്ലാനാമോംഡൂമാലാം ച രക്തചന്ദനചര്ചിതാമ് । ദദാതി മങ്യം വിപ്രശ്ച മഹാരുഷ്ടോഽതിശപ്യ ച
വളരെ കോപിച്ച ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ, എന്നെ അധിക്ഷേപിച്ച്, ചുവന്ന ചന്ദനം പുരട്ടിയ ഉണങ്ങിയ ദൂർവാമാല എനിക്ക് നൽകി.
ക്ഷണമങ്ഗാരവൃഷ്ടിശ്ച ഭസ്മവൃഷ്ടിഃ ക്ഷണം ക്ഷണമ് । ക്ഷണം ക്ഷണം രക്തവൃഷ്ടിര്ഭവേച്ച നഗരേ മമ
ഒരു നേരം അഗ്നിക്കൊണ്ടുള്ള മഴ, മറ്റൊരു നേരം ചാരമഴ, ചിലപ്പോൾ രക്തമഴ എന്റെ നഗരത്തിൽ പെയ്തു.
വാനരം വായസം ശ്വാനം ഭല്ലൂകം സൂകരം ഖരമ് । പശ്യാമി വികടാകാരം ശബ്ദം കുര്വന്തമുല്ബണമ്
വാനരന്മാരെയും കാക്കകളെയും നായകളെയും കരടികളെയും പന്നികളെയും കഴുതകളെയും ഞാൻ കണ്ടു, അവരെല്ലാം ഭയാനകമായ ശബ്ദങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി.
പശ്യാമി ശുഷ്കകാഷ്ഠാനാം രാശിമമ്ലാനകജ്ജലമ് । അരുണോദയവേലായാം കപീംശ്ചിന്നനഖാനി ച
ഉണങ്ങിയ, കറുത്ത, ചുരുണ്ട കട്ടകൾ ഞാൻ കണ്ടു. അരുണോദയസമയത്ത്, തകർന്ന നഖങ്ങളുള്ള വാനരന്മാരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
പീതവസ്ത്രപരിധാനാ ശുക്ലചന്ദനചര്ചിതാ । ബിഭ്രതീ മാലതീമാലാം രത്നഭൂഷണഭൂഷിതാ
മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച, വെള്ള ചന്ദനം പുരട്ടിയ, മല്ലികാമാലയും രത്നാഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞ ഒരു സ്ത്രീയെ ഞാൻ കണ്ടു.
ക്രീഡാകമലഹസ്താ സാ സിന്ദൂരബിന്ദുശോഭിതാ । കൃത്വാഽഭിശാപം മാം രുഷടാ യാതി മന്മന്ദിരാത്സതീ
കായികമായി കമലം പിടിച്ച്, സിന്ദൂരപ്പൂവ് ചാർത്തി, കോപത്തോടെ എന്നെ ശപിച്ച ശേഷം ആ സതീ സ്ത്രീ എന്റെ രാജപ്രസാദത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോയി.
പാശഹസ്താംശ്ച പുരുഷാന്മുക്തകേശാന്ഭയംകരാന് । അതിരൂക്ഷാംശ്ച പശ്യാമി വിശാതോ നഗരം മമ
കൈകളിൽ കയറുമായി, മുടി ചിതറിച്ച ഭയാനകരും അത്യന്തം കഠിനസ്വഭാവമുള്ളവരുമായ പുരുഷന്മാർ എന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നു.
നഗ്നനാരീ സുക്തകേശീ നൃത്യന്തീ ച ഗൃഹേ ഗൃഹേ । അതീവ വികൃതാകാരാം പശ്യാമി സസ്മിതാം സദാ
ഓരോ വീട്ടിലും മുടി ചിതറിച്ചവളും നഗ്നയുമായ സ്ത്രീകൾ വിചിത്രമായ രൂപത്തിൽ, എപ്പോഴും പുഞ്ചിരിയോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നു.
ഛിന്നനാസാ ച വിധവാ മഹാശൂദ്രീ ദിഗമ്ബരാ । സാ തൈലാഭ്യങ്ഗിതം മാം ച കരോത്യതിഭയംകരീ
മൂക്ക് മുറിഞ്ഞ് നഗ്നയുമായ ഒരു വിധവയും വലിയ ശൂദ്രയും എന്നെ എണ്ണയിട്ട് ഭയപ്പെടുത്തുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നു.
നിര്വാണാങ്ഗാരയുക്താശ്ച ഭസ്മബൂര്ണാ ദിഗമ്ബരാ । അതിപ്രഭാതസമയേ ചിത്രാഃ പശ്യാമി സസ്മിതാഃ
അത്യന്തം പ്രഭാതസമയത്ത്, ചിതാഭസ്മം പുരണ്ടു, നഗ്നരായി, അണലറ്റ ചിതാഗ്നിയുടെ അടയാളങ്ങളുമായി, വിചിത്രരായി പുഞ്ചിരിയോടെ നിൽക്കുന്നവരെ ഞാൻ കാണുന്നു.
പശ്യാമി ച വിവാഹം ച നൃത്യഗീതമനോഹരമ് । രക്തവസ്ത്രപരീധാനാന്പുരിഷാന്രക്തമീര്ധജാന്
നഗരമാകെ惹കമായ നൃത്തവും ഗാനവും ഉള്ള വിവാഹം, ചുവപ്പു വസ്ത്രം ധരിച്ചും ചുവപ്പു മുടിയുമായി പുരുഷന്മാർ എവിടെയും ഞാൻ കാണുന്നു.
രക്തം വമന്തം പുരുഷം നൃത്യന്തം നഗ്നമുല്ബണമ് । ധാവന്തം ച ശയാനം ച പശ്യാമി സസ്മിതം സദാ
എപ്പോഴും ഞാൻ ഒരു നഗ്നനും ഭയാനകനും രക്തം ഛർദിച്ച് നൃത്തം ചെയ്യുകയും ഓടുകയും കിടക്കുകയും ചെയ്യുന്നതും പുഞ്ചിരിയോടെ കാണുന്നു.
രാഹുഗ്രസ്തം ച ഗഗനേ മണ്ഡലം ചന്ദ്രസൂര്യയൌഃ । ഏകകാലേച പശ്യാമി സര്വഗ്രാസം ച ബാന്ധവാഃ
ഒരു സമയത്ത് ആകാശത്ത് രാഹു സൂര്യനും ചന്ദ്രനും വിഴുങ്ങുന്നതും, എന്റെ ബന്ധുക്കൾ മുഴുവനും നശിക്കുന്നതും ഞാൻ കാണുന്നു.
ഉല്കാപാതം ധൂമകേതും ഭൂകമ്പം രാഷ്ട്രവിപ്ലവമ് । ഝഞ്ഝാവാതം മഹോത്പാതം പശ്യാമി ച പുരോഹിത
പുരോഹിതാ, ഞാൻ ഉൽക്കാപാതവും ധൂമകേതുവും ഭൂകമ്പവും രാജ്യവിപ്ലവവും കാറ്റടിയും മഹാവിപത്തുകളും കാണുന്നു.
വായുനാ ഘൂര്ണമാനാംശ്ച ച്ഛിന്നസ്കന്ധാന്മഹീരുഹാന് । പതിതാന്പര്വതാശ്ചൈവ പശ്യാമി പൃഥിവീതലേ
വായുവിൽ കറങ്ങി, തണ്ടു ഒടിഞ്ഞ മരങ്ങളും ഭൂമിയിൽ വീണ പർവതങ്ങളും ഞാൻ കാണുന്നു.
പുരുഷം ഛിന്നശിരസം രൃത്യന്തം നഗ്നമുച്ഛ്രിതമ് । മുണ്ഡമാലാകരം ഘോരം പശ്യാമി ച ഗൃഹേ ഗൃഹേ
ഓരോ വീട്ടിലും തല മുറിഞ്ഞ് നഗ്നനായി ഭയാനകൻ, മുണ്ടമാല ധരിച്ച് നൃത്തം ചെയ്യുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നു.
ദഗ്ഥം സര്വാശ്രമം ഭക്മപൂര്ണമങ്ഗാരസംകുലമ് । ഹാഹാകാരം ച കുര്വന്തം സര്വം പശ്യാമി സര്വതഃ
എല്ലാ ആശ്രമങ്ങളും കത്തിക്കളഞ്ഞു, ചിതാഭസ്മവും ചിതാഗ്നിയും നിറഞ്ഞു, എല്ലായിടത്തും വിലാപം മുഴങ്ങുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നു.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ രാജാ സ വിരരാമ സഭാതലേ । ദൃഷദ്വാ (ശ്രൃത്വാ) സ്വപ്തം ബാന്ധവാശ്ച ന തമുക്ത്വാനിശശ്വസുഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് രാജാവ് സഭയിൽ മൗനമായി. അവന്റെ സ്വപ്നം കേട്ട ബന്ധുക്കൾ ഒന്നും പറയാതെ ദുഃഖത്തോടെ നിശ്വാസം വിട്ടു.
ജഹാര ചേതനാം സദ്യഃ സത്യകശ്ച പുരോഹിതഃ । മത്വാ വിനാശം കംസസ്യ യജമാനസ്യ നാരദ
നാരദാ, തന്റെ യജമാനനായ കംസന്റെ നാശം ഉറപ്പാണെന്ന് കരുതി പുരോഹിതനായ സത്യകൻ ഉടൻ തന്നെ ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടു.
രുരോദ നാരീവര്ഗശ്ച പിതാ മാതാ ച ശോകതഃ । മേനേ വിനാശകാലം ച സദ്യഃ സ്വയമുപസ്ഥിതമ്
സ്ത്രീകൾ കരയാൻ തുടങ്ങി. രാജാവിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും ദുഃഖത്തിൽ, നാശകാലം ഉടൻ തന്നെ വന്നുവെന്ന് വിശ്വസിച്ചു.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മo മഹാo ശ്രീകൃഷ്ണജന്മഖo ഉത്തo നാരദനാo കംസദുഃഖപ്ന- കഥനം നാമ ത്രിഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീബ്രഹ്മവൈവർത മഹാപുരാണത്തിലെ ശ്രീകൃഷ്ണജന്മഖണ്ഡത്തിൽ നാരദൻ പറഞ്ഞ കംസന്റെ ദുഃഖസ്വപ്നവിവരണം എന്ന അറുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
അഥ ചതുഃഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ നാരായണ ഉവാച സര്വ കൃത്വാ പരാമര്ശം സത്യകശ്ച പുരോഹിതഃ । ബുദ്ധിമാഞ്ഛുക്രശിഷ്യശ്ച തമുവാച ഹിതം മുനേ
ഇനി അറുപത്തിനാലാം അധ്യായം ആരംഭിക്കുന്നു. നാരായണൻ പറഞ്ഞു: എല്ലാം ആലോചിച്ച ശേഷം, ബുദ്ധിമാനായ ശുക്രശിഷ്യനും പുരോഹിതനുമായ സത്യകൻ ആ മുനിക്ക് ഉപകാരപ്രദമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.