ബ്രഹ്മോവാച വിവിക്താശ്രമിണാം ചൈവ ന മന്ത്രഃ സുഖദായകഃ
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ഏകാന്തമായ ആശ്രമവാസികൾക്ക് യാതൊരു മന്ത്രവും സന്തോഷം നൽകുന്നില്ല.
നിഷേകാല്ലഭ്യതേ മന്ത്രോ ഗുരുര്ഭര്ത്താ ച കാമിനീ
ഗർഭധാരണത്തോടുകൂടി, മന്ത്രവും ഗുരുവും ഭർത്താവും ഭാര്യയും ലഭിക്കുന്നു.
മഹേശ്വരസ്തവ ഗുരുഃ പ്രാക്തനോ നഃ പുരാതനഃ
മഹേശ്വരൻ നിന്റെ ഗുരുവാണ്,昔കാലത്ത് ഞങ്ങളുടെ ഗുരുവായിരുന്നപോലെ.
തത ഏവ ഭവാന്മന്ത്രം ജ്ഞാനം ലബ്ധ്വാ പുരാതനാത്
അങ്ങനെ, നീയും ആ പുരാതനനിൽ നിന്ന് മന്ത്രവും ജ്ഞാനവും ലഭിച്ചു.
ഇത്യുക്ത്വാ ജഗതാം ധാതാ വിരരാമ ച ശൌനക
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവ് മൗനമായി, ശൗനകാ.
സൌതിരുവാച ഊര്ധ്വം ധ്രുവാദ്യോജനലക്ഷമീപ്സിതം മഹാര്ഹരത്നൌഘവിനിര്മിതം മഹത്
സൗതി പറഞ്ഞു: ധ്രുവനു മുകളിൽ, ലക്ഷം യോജന വീതിയുള്ള, വിലയേറിയ രത്നങ്ങളാൽ നിർമിതമായ ഒരു മഹത്തായ പ്രദേശം ഉണ്ട്.
നിരാശ്രയേ യോഗബലേന ശമ്ഭുനാ ധൃതം വിചിത്രം വിവിധാലയാന്വിതമ്
അത് ഒന്നിനും ആശ്രയമില്ലാതെ, ശംഭുവിന്റെ യോഗശക്തിയാൽ നിലനിൽക്കുന്നു; അതിൽ അനേകം ഭവനങ്ങൾ ഉണ്ട്, അത്ഭുതകരമാണ്.
മയൂഖശൂന്യം രവിചന്ദ്രയോര്മുനേ ഹുതാശനൈര്വേഷ്ടിതമേവ കേവലമ്
അത് സൂര്യനും ചന്ദ്രനും കിരണങ്ങൾ നൽകാത്തതും, മഹർഷേ, അഗ്നിയാൽ മാത്രം ചുറ്റപ്പെട്ടതുമാണ്.
പുരം വരം യോജനലക്ഷവിസ്തൃതം ത്രികോടിരത്നേന്ദ്രഗൃഹാന്വിതം സദാ
അയിരം ലക്ഷം യോജനങ്ങൾ വ്യാപിച്ചിരുന്ന അതിമനോഹരമായ നഗരം, മൂന്ന് കോടി രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ഇന്ദ്രന്റെ കൊട്ടാരങ്ങൾ കൊണ്ട് ഭംഗിയായി കണിഞ്ഞിരുന്നു.
മാണിക്യമുക്താമണിദര്പണൈര്യുതം നസ്വപ്നദൃഷ്ടം ദ്വിജ വിശ്വകര്മണഃ
മാണിക്യങ്ങൾ, മുത്തുകൾ, വിലയേറിയ രത്നങ്ങൾ, കണ്ണാടികൾ എന്നിവകൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നതും, സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത അത്ഭുതം, ദ്വിജൻ, വിഷ്വകർമ്മൻ നിർമ്മിച്ചതുമാണ് ആ നഗരം.
സിദ്ധൈര്നിയുക്തം ശതകോടിലക്ഷൈകൈസ്ത്രികോടിലക്ഷൈശ്ച യുതം സ്വപാര്ഷദൈഃ
നൂറുകോടികളും ലക്ഷക്കണക്കിനും അധികം സിദ്ധന്മാർ അവിടെ സേവനത്തിനുണ്ടായിരുന്നു; കൂടാതെ മൂന്ന് കോടി ലക്ഷങ്ങൾ ശിവന്റെ സ്വന്തം അനുചിതരും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.
സുരദ്രുമൈര്വേഷ്ടിതമേവ സന്തതം മന്ദാരവൃക്ഷപ്രവരൈഃ സുപുഷ്പിതൈഃ
ദൈവിക വൃക്ഷങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ച് മനോഹരമായി പുഷ്പിച്ച മന്ദാരവൃക്ഷങ്ങൾ കൊണ്ട് ആ നഗരം എല്ലായ്പ്പോഴും ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ മുനിര്വിസ്മയമാപ മാനസേ കിം നാത്ര ചിത്രം സുരയോഗിനാം ഗുരൌ
ഇത് കണ്ടപ്പോൾ, മുനി അത്ഭുതത്തിൽ ആകുലനായി; ദൈവയോഗിമാരുടെ ഗുരുവിന്റെ അടുക്കൽ എന്താണ് അത്ഭുതമല്ലാത്തത്?
ദൂരേ സഭാമണ്ഡലമധ്യഗം ശിവം ദദര്ശ ശാന്തം ശിവദം മനോഹരമ്
ദൂരത്ത് നിന്ന്, സഭാമണ്ഡലത്തിന്റെ നടുവിൽ ശാന്തനും ശുഭം നൽകുന്നവനും മനോഹരനുമായ ശിവനെ മുനി കണ്ടു.
പ്രതപ്തഹേമാഭജടാധരം വിഭും ദിഗമ്ബരം ശുഭ്രമനന്തമക്ഷരമ് 1.25.
തിളങ്ങുന്ന പൊന്നുപോലെയുള്ള ജടകൾ ധരിച്ച, ദിശകളെ വസ്ത്രമാക്കി, ശുദ്ധനും അനന്തനും അക്ഷരനുമായ പ്രഭുവിനെ അവൻ കണ്ടു.
സുനീലകണ്ഠം ഭുജഗേന്ദ്രമണ്ഡിതം യോഗീന്ദ്രസിദ്ധേന്ദ്ര മുനീന്ദ്രവന്ദിതമ്
നീലനിറമുള്ള കഴുത്തും, രാജസർപ്പം അലങ്കാരമായി, യോഗിമാരുടെയും സിദ്ധന്മാരുടെയും മുനിമാരുടെയും വന്ദ്യനുമായ ശിവൻ അവിടെ ഇരുന്നു.
പ്രസന്നഹാസ്യാസ്യമനോഹരം വരം വിശ്വാശ്രയാണാം ശിവദം വരപ്രദമ്
പ്രസന്നമായ ചിരിയോടെ പ്രകാശിക്കുന്ന മുഖം, അതിമനോഹരം, ലോകത്തിന് ആശ്രയമായും ശുഭം നൽകുന്നവനും വരങ്ങൾ നൽകുന്നവനും ആയിരുന്നു.
ഗത്വാ സമീപം മുനിരേഷ ശൂലിനം നനാമ മൂര്ധ്നാ പുലകാങ്കവിഗ്രഹഃ
അടുത്തെത്തി, മുനി ത്രിശൂലധാരിയായ ശിവന് തലകുനിച്ച് നമസ്കരിച്ചു; അവന്റെ ശരീരം ആനന്ദത്തിൽ പുളകിതമായി.
ദൃഷ്ട്വാ മുനീന്ദ്രപ്രവരം ച സസ്മിതം വിധേഃ സുതം വേദവിദാം വരിഷ്ഠമ്
വേദങ്ങൾക്കിടയിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമായ ബ്രഹ്മയുടെ പുത്രനായ മുനിപ്രഭുവിനെ ശിവൻ സ്നേഹപൂർവ്വം ചിരിച്ചു നോക്കി.
ദദൌ ച തസ്മൈ മുനയേ സ സംഭ്രമാദാലിങ്ഗനം ചാശിഷമാസനാദികമ്
ശിവൻ ആ മുനിക്ക് ആദരപൂർവ്വം അളിംഗനം, അനുഗ്രഹം, ഇരിപ്പിടം എന്നിവയും മറ്റു ആദരങ്ങളും നൽകി.
സദ്രത്നസിംഹാസനസുന്ദരേ പരശ്ചോവാസ ശമ്ഭുര്വരപാര്ഷദൈഃ സഹ
മനോഹരമായ രത്നസിംഹാസനത്തിൽ, ശിവൻ തന്റെ ശ്രേഷ്ഠ അനുചിതരോടൊപ്പം ഇരുന്നു.
ഗന്ധര്വരാജേന കൃതേന നാരദഃ സ്തോത്രേണ രമ്യേണ ശുഭപ്രദേന ച
ഗന്ധർവർരാജാവ് രചിച്ച, മനോഹരവും ശുഭം നൽകുന്നവുമായ സ്തോത്രം ഉപയോഗിച്ച് നാരദൻ ഭക്തിപൂർവ്വം ഗാനം നടത്തി.
ചകാര തത്രൈവ നിവേദനം ശിവേ മനോഽഭിലാഷം നിജകാമപൂരകേ
അവിടെത്തന്നെ, നാരദൻ ശിവനോട് തന്റെ മനസ്സിലെ ആഗ്രഹം വിനയപൂർവ്വം അറിയിച്ചു.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മവൈവര്തേ മഹാപുരാണേ ബ്രഹ്മഖണ്ഡേ സൌതിശൌനകസംവാദേ കൈലാസം പ്രതി നാരദാഗമനം നാമ പഞ്ചവിംശതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, ശ്രീബ്രഹ്മവൈവർത മഹാപുരാണത്തിലെ ബ്രഹ്മഖണ്ഡത്തിൽ സൗതി-ശൗനകസംവാദത്തിൽ, 'നാരദന്റെ കൈലാസയാത്ര' എന്ന ഇരുപത്തിയഞ്ചാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
സൌതിരുവാച ഹരം യയാചേ ദേവര്ഷിര്ധ്യാനം ച ജ്ഞാനമേവ ച
സൗതി പറഞ്ഞു: ദേവർഷിയായ നാരദൻ ഹരനോടു ധ്യാനവും ജ്ഞാനവും അപേക്ഷിച്ചു.
സ്തോത്രം ച കവചം മന്ത്രം ധ്യാനം പൂജാവിധിം തഥാ
സ്തോത്രം, കവചം, മന്ത്രം, ധ്യാനം, പൂജാവിധി എന്നിവയും അവൻ ചോദിച്ചു.
സര്വം പ്രാപ്യ മുനിശ്രേഷ്ഠഃ പരിപൂര്ണമനോരഥഃ
എല്ലാം നേടിയ മഹാമുനി തന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റി സാന്തോഷ്യത്തോടെ നിറഞ്ഞു നിന്നു.
നാരദ ഉവാച സ്വധര്മപാലനം നിത്യം യതോ ഭവതി നിത്യശഃ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: സ്വന്തം കർത്തവ്യം എല്ലായ്പ്പോഴും അനുഷ്ഠിച്ചാൽ സ്ഥിരമായ ലാഭം ലഭിക്കും.
ശ്രീമഹേശ്വര ഉവാച സൂക്ഷ്മേ സഹസ്രപത്രേ സ്വേ നിര്മലേ ഗ്ലാനിവര്ജിതേ
ശ്രീ മഹേശ്വരൻ പറഞ്ഞു: സൂക്ഷ്മവും നിർമ്മലവും മായമില്ലാത്ത ആയിരം ദളങ്ങളുള്ള കമലത്തിൽ—
രാത്രിവാസം പരിത്യജ്യ ഗുരും തത്രൈവ ചിന്തയേത്
രാത്രിയുടെ വാസം ഉപേക്ഷിച്ച്, അങ്ങേയറ്റം ഗുരുവിനെ അവിടെയേ തന്നെ ധ്യാനിക്കണം.