അനഭിജ്ഞം കാമശാസ്ത്രേ ദുര്ബലം ച തപസ്വിനമ് । അവ്യവാഹാര്യ നിഷ്കാമം നാരായണപരായണമ്
സ്നേഹകലയിൽ അജ്ഞനായ, തപസ്സിൽ ദുർബലനായ, ലോകവ്യവഹാരങ്ങൾക്ക് അയോഗ്യനായ, ആഗ്രഹമില്ലാത്ത, നാരായണഭക്തനായ ഒരാളെ—
അവിദഗ്ധോ വിധാതാ ച യോജയാമാമ യോഽക്ഷമമ് । ഈദൃശീം കാമുകീം രമ്യാം ദദാതി ച തപസ്വിനേ
അവിജ്ഞാനിയായ സ്രഷ്ടാവ് പോലും, ഇങ്ങനെ അയോഗ്യനായ ഒരു പുരുഷനോട്, ആസക്തിയും സൗന്ദര്യവും ഉള്ള സ്ത്രീയെ ചിലപ്പോൾ ചേർക്കുന്നു, ആ സ്ത്രീയെ ആ തപസ്വിക്ക് നൽകുന്നു.
ഇത്യുക്ത്വാ കാമുകഃ ശക്രഃ പപാത ചരണേ മൃദാ । തമുവാച മഹാസധ്വീ വേദോക്തം ച യഥൌചിതമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ആസക്തനായ ഇന്ദ്രൻ അവളുടെ കാലിൽ വീണു; മഹാസതിയായ അവൾ, വേദപ്രകാരമുള്ളതുപോലെ, അവനോട് പറഞ്ഞു.
അഹല്യോവാച അഭാഗ്യാദ്ബ്രഹ്മണശ്ചാപി മരീചേശ്ച തപസ്വിനഃ । അഭാഗ്യാത്കശ്യപസ്യാപി ത്വം പുത്രഃ പാപമാനസഃ
അഹല്യ പറഞ്ഞു: ഭാഗ്യക്കുറവുകൊണ്ടാണ് നീ ബ്രഹ്മാവിന്റെയും, തപസ്സുകാരനായ മരീചിയുടെയും, ഭാഗ്യരഹിതനായ കശ്യപന്റെയും മകനായി ജനിച്ചത്—എങ്കിലും നിന്റെ മനസിൽ പാപം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
കിം തജ്ജപേന തപസാ മൌനേന ച വ്രതേന ച । സുരാര്ചനേന തീര്ഥേന സ്ത്രീഭിര്യസ്യ മനോഹൃതമ്
സ്ത്രികളാൽ മനസ്സ് ആകർഷിക്കപ്പെട്ടവർക്കു ജപം, തപസ്സ്, മൗനം, വ്രതം, ദേവാരാധന, തീർത്ഥയാത്ര—ഇവയൊന്നിനും എന്ത് പ്രയോജനം?
സ്ത്രീരൂപം നിര്മിതം സൃഷ്ടൌ മോഹായ കാമിനാം മനഃ । അന്യഥാ ന ഭവേത്സൃഷ്ടിഃ സ്രഷ്ടാ തേനേ പുരാഽഽജ്ഞയാ
കാമഭാവമുള്ളവരുടെ മനസ്സ് മോഹിപ്പിക്കാൻ സ്ത്രീരൂപം ലോകത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതാണ്; ഇല്ലെങ്കിൽ സൃഷ്ടി നടക്കുമായിരുന്നില്ല—അങ്ങനെ സ്രഷ്ടാവ് ആദിയിൽ തന്നെ നിർദ്ദേശിച്ചു.
സര്വ മായാകരണ്ഡശ്ച ധര്മമാര്ഗാര്ഗലം നൃണാമ് । വ്യവധാനം ച തപസാം ദോഷാണാമാശ്രയം പരമ്
സ്ത്രീയാണു എല്ലാ മായയുടെ തേൻ, മനുഷ്യർക്കു ധർമ്മമാർഗത്തിൽ തടസ്സം, തപസ്സിന് തടയിടം, ദോഷങ്ങളുടെ പരമാശ്രയം.
കര്മബന്ധനിബദ്ധാനാം നിഗഡം കഠിനം സ്മൃതമ് । പ്രദീപരൂപം കീടാനാം മീനാനാം ബഡിശം യഥാ
കർമബന്ധത്തിൽ കുടുങ്ങിയവർക്കു സ്ത്രീയാണു കഠിനമായ കെട്ട്, ജ്വാലയ്ക്ക് കീടങ്ങൾപോലെയും, മീനുകൾക്ക് വലപോലെയും.
വിഷകൃമ്ഭം ദുഗ്ധമുഖമാരമ്ഭേ മധുനോപമമ് । പരിണാമേ ദുഃഖബീജം സോപാനം നരകസ്യ ച
പാലിനുള്ളിൽ മറഞ്ഞ വിഷംപോലെയും, ആദിയിൽ തേൻപോലെ മധുരവും, അവസാനം ദു:ഖത്തിന്റെ വിത്തും നരകത്തിലേക്കുള്ള പടവുമാണ് അവൾ.
ഋഷയഃ സനകാദ്യാശ്ച നോദ്വാഹം ചക്രുരീപ്സിത്മ് । പരസ്ത്രീഷു മനോ യേഷാം തേഷാം സര്വ ച നിഷ്ഫലമ്
സനകാദിമുനികൾ വിവാഹം കഴിച്ചില്ല; മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയിലേക്കു മനസ്സുള്ളവർക്കു എല്ലാം വ്യർത്ഥമാണ്.
പരസ്ത്രീസേവനം ശക്ര ഇഹൈവാത്യയശസ്കനമ് । പരത്ര നരകം ഘോരം ദദാതി കാമുകായ ച
ഇന്ദ്രാ, പരസ്യസ്ത്രീയുമായി ബന്ധം പുലർത്തുന്നവന് ഈ ലോകത്തും നാശവും, പിന്നീടു ഭയങ്കരമായ നരകവും കിട്ടും.
ഇത്യുക്തവാ ച മഹാസാധ്വീ വിഹായ തം ച കാമുകമ് । പ്രയയൌ സ്വഗൃഹം തൂര്ണ ഗൃഹിണീ ഗൌതമസ്യ ച
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹാസതിയായ അവൾ ആ കാമുകനെ ഉപേക്ഷിച്ച്, വേഗം തന്റെ വീട്ടിലേക്ക്, ഗൗതമന്റെ ഭാര്യയായി, മടങ്ങി.
തത്സര്വ കഥയാമാസ ഗൌതമായ തപസ്വിനേ । തസ്ഥൌ പ്രഹസ്യ സ മുനിര്മഹന്ദ്രം ച വിനിന്ദ്യ ച
അവൾ എല്ലാം തപസ്വിയായ ഗൗതമനോട് പറഞ്ഞു; ആ മുനി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, ദേവേന്ദ്രനെ നിന്ദിച്ചു, അവിടെ തന്നെ നിന്നു.
ഏകദാ ഗൌതമഃ ശീഘ്രം ജഗാമ ശംകരാലയമ് । ശക്രോ ഗൌതമരൂപേണ താം സംഭോഗം ചകാര സഃ
ഒരു ദിവസം ഗൗതമൻ വേഗത്തിൽ ശങ്കരന്റെ ആലയത്തിലേക്ക് പോയി; അപ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ ഗൗതമന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച് അവളോടു ചേർന്നു.
സര്വ ജ്ഞാത്വാ ച സര്വജ്ഞഃ മന്ദിരദ്വാരമായയൌ । നിര്ഗച്ഛന്തം മഹേന്ദം ച ദദര്ശ മുനിപുംഗവഃ
എല്ലാം അറിഞ്ഞ സർവ്വജ്ഞനായ മുനി തന്റെ വീടിന്റെ വാതിലിൽ എത്തി; പുറത്തേക്കു പോകുന്ന മഹേന്ദ്രനെ കണ്ടു.
നഗ്നാമഹല്യാം രഹസി പീനശ്രോണിപയോധരാമ് । മുനിഃ ശശാപ ശകം ച ഭഗാങ്ഗശ്ച ഭവേതി ച
അഹല്യയെ നഗ്നയായി, ഒറ്റയ്ക്ക്, നിറഞ്ഞ കമരും മുലയുംകൂടി കണ്ടു; മുനി ഇന്ദ്രനെ ശപിച്ചു: 'നീ സ്ത്രീയുടെ അവയവങ്ങളോടെ ആകുക.'
കോപാച്ഛശാപ പത്നീം ച രുദതീം ഭയവിഹ്വലാമ് । ത്വം ച പാഷാണരൂപാ ച മഹാരണ്യേ ഭവേതി ച
കോപത്തിൽ, കരയുന്നും ഭയത്തോടെ വിറയുന്നും നിന്ന ഭാര്യയെയും ശപിച്ചു: 'നീ വലിയ കാട്ടിൽ കല്ലായി മാറുക.'
യയൌ ച സ്വഗൃഹം ശക്രോ ലജ്ജൈകതാനമാനസഃ । ഉവാച മധുരം ഭീതാ സ്വാമിനം ശോകകര്ശിതാ
ലജ്ജയാൽ നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ ഇന്ദ്രൻ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി; ദു:ഖത്തിൽ കെട്ടുപിടിച്ച അഹല്യ ഭയപ്പെട്ട ഭർത്താവിനോട് മധുരമായി പറഞ്ഞു.
അഹല്യോവാച മാം ച ദാസീം ച നിര്ദോഷാം കഥം ത്യജസിധാര്മിക । ത്വം ച വേദവിദാം ശ്രേഷ്ഠോ വിചാരം കുരു ധര്മതഃ
അഹല്യ പറഞ്ഞു: ധാർമ്മികനായോരു ഭർത്താവേ, എനെയും എന്റെ ദാസിയെയും കുറ്റമില്ലാത്തവരാണെന്ന് അറിയുമ്പോഴും നീ എങ്ങനെ ഞങ്ങളെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു? വേദപണ്ഡിതന്മാരിൽ ഉത്തമനാണ് നീ; ഈ കാര്യത്തിൽ നീതിപൂർവ്വം ആലോചിക്കണം.
ഗൌതമ ഉവാച ത്വാം ജാനാമി മനഃശുദ്ധാം സുവ്രതാം ച പതിവ്രതാമ് । ത്യക്ഷ്യാമി ച തഥാഽപി ത്വാം പരവീര്യം ച ബിഭ്രതീമ്
ഗൗതമൻ പറഞ്ഞു: നീ മനസ്സിൽ ശുദ്ധിയുള്ളവളും, വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവളും, ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ളവളുമാണ് എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം. എങ്കിലും നീ മറ്റൊരാളുടെ വിത്ത് വഹിക്കുന്നുവെന്നതിനാൽ ഞാൻ നിന്നെ ഉപേക്ഷിക്കും.
പരഭോഗ്യാ ച യാ കാന്താ സാഽശുദ്ധാ സര്വകര്മസു । താം യോഗച്ഛേന്മഹാമൂഢോ നരകം തസ്യ കല്പകമ്
മറ്റൊരാളാൽ അനുഭവിക്കപ്പെട്ട പ്രിയതമ സ്ത്രീയെല്ലാ പ്രവൃത്തികളിലും അശുദ്ധയാകുന്നു; അങ്ങനെയവളുമായി ഒരുവൻ ചേർന്നാൽ, അതി മൂഢനാണ്, അവൻ ദീർഘകാലം നരകത്തിൽ പോകേണ്ടിവരും.
അന്നം വിഷ്ഠാ ജലം മൂത്രം പരഭോഗ്യാശ്ച (യാ)നിശ്ചിതമ് । ഉപസ്പൃശേന്ന തസ്യാശ്ച ഹന്തി പുപ്യം പുരാകൃതമ്
ഭക്ഷണം, മല, വെള്ളം, മൂത്രം — മറ്റൊരാളാൽ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടത് ഏതെങ്കിലും ആണെങ്കിൽ, അതിൽ സ്പർശിച്ചാൽ മുമ്പ് നേടിയ പുണ്യം നശിക്കും.
അനിച്ഛയാ ച ശ്രൃങ്ഗാനേ സ്ത്രീ ജാരേണ ന ദുഷ്യതി । ദുഷ്ടാ സ്ത്രീ നിശ്ചിതം സാധ്വീ സ്വേച്ഛാശ്രൃങ്ഗാരകര്മണി
സ്വമതിക്കെതിരെ ഒരു സ്ത്രീയെ ജാരൻ ഉപയോഗിച്ചാൽ അവൾ അശുദ്ധയാകില്ല; എന്നാൽ ദുഷ്ടയായ സ്ത്രീ സ്വമേധയാ അങ്ങനെയൊരു പ്രവൃത്തി ചെയ്താൽ, അവൾ എത്ര സദ്വൃത്തയാണെന്നു തോന്നിച്ചാലും, അവൾ അശുദ്ധയാകുന്നു.
ത്വം ശക്രം സ്വാമിനം മത്വാ സുഖം ഭുക്ത്വാ രതിം ഗൃഹേ । പശ്ചാദ്ബഭൂവ തേ ജ്ഞാനം മാം ദൃഷ്ട്വാ ച നിശാമയ
നീ ഇന്ദ്രനെ ഭർത്താവെന്ന് കരുതി വീട്ടിൽ സന്തോഷത്തോടെ രതിഭോഗം അനുഭവിച്ചു; പിന്നീടാണ് നീ എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ സത്യം മനസ്സിലായത് — ഇതു ഓർക്കണം.
ഗച്ഛ ഗച്ഛ മഹാരണ്യം ഭവ പാഷാണരൂപിണീ । രാമപാദാങ്ഗുലിസ്പര്ശാത്സദ്യഃ പൂതാ ഭപിഷ്യസി
പോ, പോ, വലിയ കാടിലേക്ക് പോകണം; നീ കല്ലായി മാറണം. രാമന്റെ കാലിന്റെ വിരൽ സ്പർശിച്ചാൽ ഉടൻ തന്നെ നീ ശുദ്ധയാകും.
മാം സംപ്രാപ്സ്യസി തത്പുണ്യാത്പുനരേവാഽഽഗമിഷ്യസി । ഗച്ഛ കാന്തേ മഹാരണ്യമിത്യുക്ത്വാ തപസേ യയൌ
അങ്ങനെ പുണ്യം ലഭിച്ചാൽ നീ വീണ്ടും എന്നെ പ്രാപിക്കും, പിന്നെയും തിരികെ വരും. അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഗൗതമൻ തപസ്സിനായി പുറപ്പെട്ടു.
ഇത്യേവം കഥിതം സര്വ മഹേന്ദ്രദര്പഭഞ്ജനമ് । പുനഃ സംപ്രാപ ലക്ഷ്മീം ച വിഭോശ്ച കൃപയാ മുനേ
ഇങ്ങനെ മഹേന്ദ്രന്റെ അഹങ്കാരം തകർത്ത കഥ മുഴുവനും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; പിന്നെ അവൻ ഭഗവാന്റെ കൃപയാൽ ലക്ഷ്മിയെ വീണ്ടും പ്രാപിച്ചു, മഹർഷേ.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മo മഹാo ശ്രീകൃഷ്ണജന്മഖ o ഉത്തo നാരദനാo ഏകഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ മഹത്തായ ബ്രഹ്മവൈവർതത്തിൽ ശ്രീകൃഷ്ണജന്മഖണ്ഡത്തിലെ ഉത്തമമായ നാരദൻ പറഞ്ഞ അറുപത്തൊന്നാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.
അഥ ദ്വിഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ നാരദ ഉവാച ബ്രഹ്മന് കേന പ്രകാരേണ രാമോ ദാശരഥിഃ സ്വയമ് । ചകാര മോക്ഷണം കുത്ര യുഗേ ഗൌതമയോഷിതഃ
ഇനി അറുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം. നാരദൻ പറഞ്ഞു: ബ്രഹ്മാവേ, ദശരഥപുത്രനായ രാമൻ എങ്ങനെയാണ് ഗൗതമന്റെ ഭാര്യയ്ക്ക് മോക്ഷം നൽകിയത്? ഏത് യുഗത്തിലാണ് അതു സംഭവിച്ചത്?
രാമാവതാരം സുഖദം സമാസേന മനോഹരമ് । കഥായസ്വ മഹാഭാഗ ശ്രോതും കൌതൂഹലം മമ
ഭാഗ്യശാലിയായോനെ, രാമാവതാരത്തിന്റെ ആഹ്ലാദകരമായ കഥ സംക്ഷിപ്തമായി പറയൂ; അതു കേൾക്കാൻ എനിക്കു വലിയ ആകാംക്ഷയുണ്ട്.