ഗമനം രമണീയം ച ഗചഖഞ്ജനഭഞ്ജനമ് । അഹോ വാക്യം സുമധുരം പീയൂഷാദപി ദുര്ലഭമ്
നിന്റെ നടപ്പ് അത്ര മനോഹരമാണ്, ഹംസയുടെയും ആനയുടെയും അഭിമാനം തകർക്കുന്നു; അയ്യോ, നിന്റെ വാക്കുകൾ അത്ര മധുരം, അമൃതത്തേക്കാൾ അപൂർവം.
കിമഹോ വിപുലശ്രോണീ കാമാധാരാ മനോഹരാ । കാമദാ കാമുകായൈവ മുനിമാനസമോഹിനീ
അയ്യോ, എത്ര വിശാലമായ കവിളുകൾ, ആഗ്രഹത്തിന്റെ ആധാരവും മനോഹരവുമാണ്; കാമുകന്മാർക്ക് ആനന്ദം നൽകുന്നവളും, മുനികളുടെ മനസ്സും കവർന്നെടുക്കുന്നവളുമാണ് നീ.
അതീവ കഠിനാ പീനാ രമ്ഭാസ്ച മ്ഭവിഡമ്ബിതാ । അഹോ നിതമ്ബയുഗുലം വര്തുലം ചന്ദ്രബിമ്ബവത്
അത്യന്തം കഠിനവും പുഷ്ടിയുമാണ്, വാഴക്കുരുമ്പിനെ പോലും ലജ്ജിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ; അയ്യോ, നിന്റെ ഇരട്ട കവിളുകൾ വട്ടമായ ചന്ദ്രബിംബംപോലെയാണ്.
ശ്രീയുക്തം ശ്രീഫലയുഗതുല്യം തേ സ്തനയുഗ്മകമ് । അത്യുന്നതം സുകഠിനം ത്രൈലോക്യചിത്തമോഹനമ്
നിന്റെ ഇരട്ട വക്ഷസ്സുകൾ ഐശ്വര്യത്തോടുകൂടിയതും, ഭാഗ്യഫലങ്ങളോടു തുല്യവുമാണ്; അത്യന്തം ഉയർന്നതും കഠിനവുമാണ്, മൂന്നു ലോകത്തെയും മനസ്സിനെ ആകർഷിക്കുന്നു.
അഹോ കിം വാ തപസ്തേപേ ഗൌതമശ്ച തപോധനഃ । സംപ്രാപ യത്ഫലേനൈവ സുദതീം സുന്ദരീം വരാമ്
അയ്യോ, ഗൗതമൻ എത്ര വലിയ തപസ്സ് ചെയ്തു, അതിന്റെ ഫലമായി ഇങ്ങനെ മനോഹരമായ, മധുരപുഞ്ചിരിയുള്ള സുന്ദരിയെ ലഭിച്ചു?
നിഷേവ്യ പ്രകൃതിം ദുര്ഗാ വിഷ്ണുമായാം സനാതനീമ് । ലക്ഷ്മീം ച ലക്ഷ്മീസദൃശീമീദൃശീം പ്രാപ പദ്മിനീമ്
ദുർഗ്ഗയെ, വിഷ്ണുവിന്റെ ശാശ്വതമായ മായയെ, ലക്ഷ്മിയെ, ലക്ഷ്മിയോടു തുല്യവളെ സേവിച്ചുകൊണ്ട്, ഇങ്ങനെയുള്ള താമരപോലെയുള്ള സ്ത്രീയെ ഗൗതമൻ നേടി.
സുകോമലാം സുവദനാം ലലനാം നലിനാനനാമ് । ശുദ്ധാം ച സുദതീം ശ്യാമാം ന്യഗ്രോധദലമധ്യമാമ്
അത്യന്തം സുന്ദരമായ മുഖവും, താമരപോലെയുള്ള മുഖവും, ശുദ്ധിയുള്ളതും, മധുരപുഞ്ചിരിയുള്ളതും, കറുത്ത നിറമുള്ളതും, ആൽമരയിലപോലെയുള്ള തോളുമുള്ളവളുമാണ് നീ.
ത്വത്പാലനം ച ജാനാമികാമശാസ്ത്രവിചക്ഷണഃ । കാമോ വാ കാമുകശ്ചന്ദ്ര കിം ത്വാ ജാനാതി ഗൌതമഃ
കാമശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനായി ഞാൻ നിന്നെ എങ്ങനെ സംരക്ഷിക്കാമെന്ന് അറിയാം; എന്നാൽ ഗൗതമൻ, കാമദേവൻ, അല്ലെങ്കിൽ ചന്ദ്രൻ പോലും നിന്നെ എനിക്ക് പോലെ അറിയുമോ?
മാം പ്രശംസന്തി നിത്യം തേ കാമശാസ്ത്രവിചക്ഷണാഃ । ഉര്വശ്യാദ്യശ്ചാപ്സരസോ മാം പ്രശംസന്തി സംതതമ്
കാമശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർ എപ്പോഴും എന്നെ പ്രശംസിക്കുന്നു; ഉർവശിയും മറ്റു അപ്സരസുകളും എന്നെ നിരന്തരം പ്രശംസിക്കുന്നു.
ദാസിം കൃത്വാ ച ദാസ്യാമി ശചീം തുമ്യം വരാനനേ । ത്രൈലോക്യലക്ഷ്മീ വിപുലാം ഗൃഹണ ത്യജ ഗൌതമമ്
ശചിയെ ദാസിയായി മാറ്റി ഞാൻ അവളെ നിന്നെക്കായി തരാം, മനോഹരമുഖിയായവളേ; മൂന്നു ലോകത്തെയും ഐശ്വര്യം സ്വീകരിക്കൂ, ഗൗതമനെ ഉപേക്ഷിക്കൂ.
അനഭിജ്ഞം കാമശാസ്ത്രേ ദുര്ബലം ച തപസ്വിനമ് । അവ്യവാഹാര്യ നിഷ്കാമം നാരായണപരായണമ്
സ്നേഹകലയിൽ അജ്ഞനായ, തപസ്സിൽ ദുർബലനായ, ലോകവ്യവഹാരങ്ങൾക്ക് അയോഗ്യനായ, ആഗ്രഹമില്ലാത്ത, നാരായണഭക്തനായ ഒരാളെ—
അവിദഗ്ധോ വിധാതാ ച യോജയാമാമ യോഽക്ഷമമ് । ഈദൃശീം കാമുകീം രമ്യാം ദദാതി ച തപസ്വിനേ
അവിജ്ഞാനിയായ സ്രഷ്ടാവ് പോലും, ഇങ്ങനെ അയോഗ്യനായ ഒരു പുരുഷനോട്, ആസക്തിയും സൗന്ദര്യവും ഉള്ള സ്ത്രീയെ ചിലപ്പോൾ ചേർക്കുന്നു, ആ സ്ത്രീയെ ആ തപസ്വിക്ക് നൽകുന്നു.
ഇത്യുക്ത്വാ കാമുകഃ ശക്രഃ പപാത ചരണേ മൃദാ । തമുവാച മഹാസധ്വീ വേദോക്തം ച യഥൌചിതമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ആസക്തനായ ഇന്ദ്രൻ അവളുടെ കാലിൽ വീണു; മഹാസതിയായ അവൾ, വേദപ്രകാരമുള്ളതുപോലെ, അവനോട് പറഞ്ഞു.
അഹല്യോവാച അഭാഗ്യാദ്ബ്രഹ്മണശ്ചാപി മരീചേശ്ച തപസ്വിനഃ । അഭാഗ്യാത്കശ്യപസ്യാപി ത്വം പുത്രഃ പാപമാനസഃ
അഹല്യ പറഞ്ഞു: ഭാഗ്യക്കുറവുകൊണ്ടാണ് നീ ബ്രഹ്മാവിന്റെയും, തപസ്സുകാരനായ മരീചിയുടെയും, ഭാഗ്യരഹിതനായ കശ്യപന്റെയും മകനായി ജനിച്ചത്—എങ്കിലും നിന്റെ മനസിൽ പാപം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
കിം തജ്ജപേന തപസാ മൌനേന ച വ്രതേന ച । സുരാര്ചനേന തീര്ഥേന സ്ത്രീഭിര്യസ്യ മനോഹൃതമ്
സ്ത്രികളാൽ മനസ്സ് ആകർഷിക്കപ്പെട്ടവർക്കു ജപം, തപസ്സ്, മൗനം, വ്രതം, ദേവാരാധന, തീർത്ഥയാത്ര—ഇവയൊന്നിനും എന്ത് പ്രയോജനം?
സ്ത്രീരൂപം നിര്മിതം സൃഷ്ടൌ മോഹായ കാമിനാം മനഃ । അന്യഥാ ന ഭവേത്സൃഷ്ടിഃ സ്രഷ്ടാ തേനേ പുരാഽഽജ്ഞയാ
കാമഭാവമുള്ളവരുടെ മനസ്സ് മോഹിപ്പിക്കാൻ സ്ത്രീരൂപം ലോകത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതാണ്; ഇല്ലെങ്കിൽ സൃഷ്ടി നടക്കുമായിരുന്നില്ല—അങ്ങനെ സ്രഷ്ടാവ് ആദിയിൽ തന്നെ നിർദ്ദേശിച്ചു.
സര്വ മായാകരണ്ഡശ്ച ധര്മമാര്ഗാര്ഗലം നൃണാമ് । വ്യവധാനം ച തപസാം ദോഷാണാമാശ്രയം പരമ്
സ്ത്രീയാണു എല്ലാ മായയുടെ തേൻ, മനുഷ്യർക്കു ധർമ്മമാർഗത്തിൽ തടസ്സം, തപസ്സിന് തടയിടം, ദോഷങ്ങളുടെ പരമാശ്രയം.
കര്മബന്ധനിബദ്ധാനാം നിഗഡം കഠിനം സ്മൃതമ് । പ്രദീപരൂപം കീടാനാം മീനാനാം ബഡിശം യഥാ
കർമബന്ധത്തിൽ കുടുങ്ങിയവർക്കു സ്ത്രീയാണു കഠിനമായ കെട്ട്, ജ്വാലയ്ക്ക് കീടങ്ങൾപോലെയും, മീനുകൾക്ക് വലപോലെയും.
വിഷകൃമ്ഭം ദുഗ്ധമുഖമാരമ്ഭേ മധുനോപമമ് । പരിണാമേ ദുഃഖബീജം സോപാനം നരകസ്യ ച
പാലിനുള്ളിൽ മറഞ്ഞ വിഷംപോലെയും, ആദിയിൽ തേൻപോലെ മധുരവും, അവസാനം ദു:ഖത്തിന്റെ വിത്തും നരകത്തിലേക്കുള്ള പടവുമാണ് അവൾ.
ഋഷയഃ സനകാദ്യാശ്ച നോദ്വാഹം ചക്രുരീപ്സിത്മ് । പരസ്ത്രീഷു മനോ യേഷാം തേഷാം സര്വ ച നിഷ്ഫലമ്
സനകാദിമുനികൾ വിവാഹം കഴിച്ചില്ല; മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയിലേക്കു മനസ്സുള്ളവർക്കു എല്ലാം വ്യർത്ഥമാണ്.
പരസ്ത്രീസേവനം ശക്ര ഇഹൈവാത്യയശസ്കനമ് । പരത്ര നരകം ഘോരം ദദാതി കാമുകായ ച
ഇന്ദ്രാ, പരസ്യസ്ത്രീയുമായി ബന്ധം പുലർത്തുന്നവന് ഈ ലോകത്തും നാശവും, പിന്നീടു ഭയങ്കരമായ നരകവും കിട്ടും.
ഇത്യുക്തവാ ച മഹാസാധ്വീ വിഹായ തം ച കാമുകമ് । പ്രയയൌ സ്വഗൃഹം തൂര്ണ ഗൃഹിണീ ഗൌതമസ്യ ച
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹാസതിയായ അവൾ ആ കാമുകനെ ഉപേക്ഷിച്ച്, വേഗം തന്റെ വീട്ടിലേക്ക്, ഗൗതമന്റെ ഭാര്യയായി, മടങ്ങി.
തത്സര്വ കഥയാമാസ ഗൌതമായ തപസ്വിനേ । തസ്ഥൌ പ്രഹസ്യ സ മുനിര്മഹന്ദ്രം ച വിനിന്ദ്യ ച
അവൾ എല്ലാം തപസ്വിയായ ഗൗതമനോട് പറഞ്ഞു; ആ മുനി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, ദേവേന്ദ്രനെ നിന്ദിച്ചു, അവിടെ തന്നെ നിന്നു.
ഏകദാ ഗൌതമഃ ശീഘ്രം ജഗാമ ശംകരാലയമ് । ശക്രോ ഗൌതമരൂപേണ താം സംഭോഗം ചകാര സഃ
ഒരു ദിവസം ഗൗതമൻ വേഗത്തിൽ ശങ്കരന്റെ ആലയത്തിലേക്ക് പോയി; അപ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ ഗൗതമന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച് അവളോടു ചേർന്നു.
സര്വ ജ്ഞാത്വാ ച സര്വജ്ഞഃ മന്ദിരദ്വാരമായയൌ । നിര്ഗച്ഛന്തം മഹേന്ദം ച ദദര്ശ മുനിപുംഗവഃ
എല്ലാം അറിഞ്ഞ സർവ്വജ്ഞനായ മുനി തന്റെ വീടിന്റെ വാതിലിൽ എത്തി; പുറത്തേക്കു പോകുന്ന മഹേന്ദ്രനെ കണ്ടു.
നഗ്നാമഹല്യാം രഹസി പീനശ്രോണിപയോധരാമ് । മുനിഃ ശശാപ ശകം ച ഭഗാങ്ഗശ്ച ഭവേതി ച
അഹല്യയെ നഗ്നയായി, ഒറ്റയ്ക്ക്, നിറഞ്ഞ കമരും മുലയുംകൂടി കണ്ടു; മുനി ഇന്ദ്രനെ ശപിച്ചു: 'നീ സ്ത്രീയുടെ അവയവങ്ങളോടെ ആകുക.'
കോപാച്ഛശാപ പത്നീം ച രുദതീം ഭയവിഹ്വലാമ് । ത്വം ച പാഷാണരൂപാ ച മഹാരണ്യേ ഭവേതി ച
കോപത്തിൽ, കരയുന്നും ഭയത്തോടെ വിറയുന്നും നിന്ന ഭാര്യയെയും ശപിച്ചു: 'നീ വലിയ കാട്ടിൽ കല്ലായി മാറുക.'
യയൌ ച സ്വഗൃഹം ശക്രോ ലജ്ജൈകതാനമാനസഃ । ഉവാച മധുരം ഭീതാ സ്വാമിനം ശോകകര്ശിതാ
ലജ്ജയാൽ നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ ഇന്ദ്രൻ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി; ദു:ഖത്തിൽ കെട്ടുപിടിച്ച അഹല്യ ഭയപ്പെട്ട ഭർത്താവിനോട് മധുരമായി പറഞ്ഞു.
അഹല്യോവാച മാം ച ദാസീം ച നിര്ദോഷാം കഥം ത്യജസിധാര്മിക । ത്വം ച വേദവിദാം ശ്രേഷ്ഠോ വിചാരം കുരു ധര്മതഃ
അഹല്യ പറഞ്ഞു: ധാർമ്മികനായോരു ഭർത്താവേ, എനെയും എന്റെ ദാസിയെയും കുറ്റമില്ലാത്തവരാണെന്ന് അറിയുമ്പോഴും നീ എങ്ങനെ ഞങ്ങളെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു? വേദപണ്ഡിതന്മാരിൽ ഉത്തമനാണ് നീ; ഈ കാര്യത്തിൽ നീതിപൂർവ്വം ആലോചിക്കണം.
ഗൌതമ ഉവാച ത്വാം ജാനാമി മനഃശുദ്ധാം സുവ്രതാം ച പതിവ്രതാമ് । ത്യക്ഷ്യാമി ച തഥാഽപി ത്വാം പരവീര്യം ച ബിഭ്രതീമ്
ഗൗതമൻ പറഞ്ഞു: നീ മനസ്സിൽ ശുദ്ധിയുള്ളവളും, വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവളും, ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ളവളുമാണ് എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം. എങ്കിലും നീ മറ്റൊരാളുടെ വിത്ത് വഹിക്കുന്നുവെന്നതിനാൽ ഞാൻ നിന്നെ ഉപേക്ഷിക്കും.