ശാശ്വത്പിബതി ശാന്തിശ്ച വിഷ്ണുഭക്തിരസാമൃതമ് । ജന്മമൃത്യുജരാവ്യാധിശോകസംതാപനാശനമ്
വിഷ്ണുവിനെ ഭജിക്കുന്നതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ശാന്തിയുടെ അമൃതം ഒരാൾ എപ്പോഴും ആസ്വദിക്കുന്നു. ജനനം, മരണം, വൃദ്ധാവസ്ഥ, രോഗം, ദുഃഖം, വേദന എന്നിവയെ അതു നശിപ്പിക്കുന്നു.
അഥ ഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ നാരായണ ഉവാച ശാചോസ്തോത്രം സമാകര്ണ്യ പരിതുഷ്ടോ ബൃഹസ്പതിഃ । ഉവാച മധുരം ശാന്തഃ കാന്താമിന്ദ്രസ്യ നാരദ
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: ആ ദു:ഖഗാനം കേട്ടപ്പോൾ ബൃഹസ്പതി വളരെ സന്തോഷിച്ചു; മനസ്സിൽ സമാധാനത്തോടെ, ഇന്ദ്രന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളോടു മധുരമായി പറഞ്ഞു, നാരദാ.
ബൃഹസ്പതിരുവാച ത്യജ വത്സേ ഭയം സര്വ ഭയം കിം തേ മയി സ്ഥിതേ । യഥാ കചസ്യ പത്നീ മേ തഥാ ത്വമപി ശോഭനേ
ബൃഹസ്പതി പറഞ്ഞു: മകളേ, ഭയപ്പെടേണ്ട; ഞാൻ ഉണ്ടായിരിക്കുമ്പോൾ എന്തിനാണ് ഭയം? കചൻ എങ്ങനെ എന്റെ ഭാര്യയായോ, അതുപോലെ നീയും, സുന്ദരിയേ.
യഥാ പുത്രശ്തഥാ ശിഷ്യോ ന ഭേദഃ പുത്രശിഷ്യയോഃ । തര്പണേ പിതൃദാനേ ച പാലനേ പരിതോഷണോ
പുത്രനും ശിഷ്യനും ഒരുപോലെയാണ്; പിതൃതർപ്പണം, ദാനം, പരിപാലനം, സംതൃപ്തി എന്നിവയിൽ ഇരുവർക്കും വ്യത്യാസമില്ല.
യഥാഽഗ്നിദാതാ പുത്രശ്ച തഥാ ശിഷ്യശ്ച നിശ്ചിതമ് । ഇതീദം കണ്വശാഖായാമുവാച കമലോദ്ഭവഃ
അഗ്നി നൽകുന്നവൻ പുത്രനാണ്, അതുപോലെ തന്നെ ശിഷ്യനും തന്നെയാണ്. കൺവശാഖയിൽ കമലത്തിൽ ജനിച്ചവൻ ഇങ്ങനെ പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പിതാ മാതാ ഗുരുര്ഭാര്യാ ശിശുശ്ചാനാഥബാന്ധവാഃ । ഏതേ പുംസാം നിത്യപോഷ്യാ ഇത്യാഹ കമലോദ്ഭവഃ
പിതാവ്, മാതാവ്, ഗുരു, ഭാര്യ, കുഞ്ഞ്, അനാഥരായ ബന്ധുക്കൾ—ഇവരെല്ലാം പുരുഷന്മാർ എപ്പോഴും പോഷിക്കേണ്ടവരാണെന്ന് കമലത്തിൽ ജനിച്ചവൻ പറഞ്ഞു.
യശ്ചൈതാംശ്ച ന പുഷ്ണാതി ഭസ്മാന്തം തസ്യ സൂതകമ് । ദൈവേ പിത്ര്യേ ന കര്മാര്ഹഃ മോഽപീത്യാഹ മഹേശ്വരഃ
ഇവരെ പോഷിക്കാത്തവന്റെ അശുദ്ധി മരണമുവരെയും നീങ്ങില്ല; ദൈവികവും പിതൃകർമങ്ങളും ചെയ്യാൻ അവൻ യോഗ്യനല്ല, ഭക്ഷിക്കാൻ പോലും അർഹനല്ലെന്ന് മഹേശ്വരൻ പറഞ്ഞു.
കുരുതേ നരബുര്ദ്ധി ച മാതരം പിതരം ഗുരുമ് । അയശസ്തസ്യ സര്വത്ര വിധ്ന ഏവ പദേ പദേ
ആൾ തന്റെ അമ്മയെയും അച്ഛനെയും ഗുരുവിനെയും അവഗണിച്ചാൽ, അവൻ എവിടെയും അപമാനിതനാകും; ഓരോ ഘട്ടത്തിലും തടസ്സങ്ങൾ നേരിടും.
സംപന്മത്തോ യഃ കരോതി സ്വഗുരോശ്ച പരാഭവമ് । അചിനാത്സര്വനാശാശ്ച ഭവേത്തസ്യ സുനിശ്ചിതമ്
ധനത്തിൽ മദം കൊണ്ടു സ്വന്തം ഗുരുവിനെ തകർക്കുന്നവൻ, തീർച്ചയായും തന്റെ മുഴുവൻ നാശവും വരുത്തുന്നു.
മാം ച ദൃഷ്ടവാ സഭാമധ്യേ നോത്തസഥൌ പാകശാസനഃ । തത്ഫലം ഭുജ്യതേ സാക്ഷാത്സദ്യഃ പശ്യ ച സാംപ്രതമ്
സഭയിൽ എന്നെ കണ്ടിട്ടും ഇന്ദ്രൻ എഴുന്നേറ്റില്ല; അതിന്റെ ഫലം അവൻ ഇപ്പോൾ നേരിട്ട് അനുഭവിക്കുന്നു, ഇതാ ഇപ്പോൾ തന്നെ കാണുക.
അഹം കരോമി മോക്ഷം ച തവ രക്ഷാം സുനിശ്ചിതമ് । ശാസിതും രക്ഷിതും ശക്തഃ സ ഏവ സുരുച്യതേ
ഞാൻ നിനക്ക് മോക്ഷവും സംരക്ഷണവും ഉറപ്പായി നൽകും; ഭരിക്കുകയും രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നവനാണ് ദേവന്മാരിൽ ഏറ്റവും മാന്യൻ.
ന പശ്യതി സതീത്വം ച ഹൃച്ഛുദ്ധായാശ്ച യോഷിതഃ । യന്മാനസേ വികല്പശ്ച തസ്യ ധര്മശ്ച നശ്യതി
സ്ത്രീയുടെ സത്യവും ഹൃദയത്തിന്റെ വിശുദ്ധിയും മനസ്സിലാക്കാത്തവന്റെ മനസ്സിൽ സംശയം വന്നാൽ, അവന്റെ ധർമ്മം നശിക്കും.
ഭവിഷ്യതി പ്രഭാവസ്തേ ദുര്ഗായാശ്ച സമഃ സതി । ലക്ഷ്മീസമാ പ്രതിഷ്ഠാ ച യശസ്തദ്യശസാ സമമ്
നിന്റെ ശക്തി ദുർഗ്ഗയുടെതിനെപ്പോലെയും സ്ഥാനം ലക്ഷ്മിയുടെതിനെപ്പോലെയും യശസ്സും അവളുടെതിനെപ്പോലെയാകും.
സൌഭാഗ്യം രാധികാതുല്യം തത്സമം പ്രേമഭര്തരി । തത്തുല്യം ഗൌരവം മാന്യം പ്രീതിഃ പ്രാധാന്യമീശ്വരേ
നിന്റെ സൗഭാഗ്യം രാധികയെപ്പോലെയും ഭർത്താവിനോടുള്ള സ്നേഹം അതുപോലെയും, മാന്യവും ആദരവും അതുപോലെയും, ഭഗവാന്റെ മുമ്പിൽ സ്നേഹവും പ്രധാനത്വവും അതുപോലെയാകും.
രോഹിണ്യാശ്ച സമാപേക്ഷാ പൂജ്യാ ച ഭാരതീസമാ । ശുദ്ധാ നിരുപമാ ശശ്വത്സാവിത്രീസദൃശീ സദാ
നിനക്ക് രോഹിണിയെപ്പോലെയുള്ള ബഹുമാനവും ഭാരതിയെപ്പോലെ പൂജയും, ശുദ്ധിയും ഉപമയില്ലാത്തതും ശാശ്വതമായും സാവിത്രിയെപ്പോലെയും ഉണ്ടാകും.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ തത്ര ആഗതോ നഹൃഷാച്ചരഃ । ഉവാച വചനം ഭീതോ വാക്പതേര്ഗോംചരേ തതഃ
അത്രയിലൊരിടയിൽ, നഹുഷന്റെ ദൂതൻ അവിടെ എത്തി; ഭയത്തോടെ, വാക്കിന്റെ ദൈവത്തോടും പശുപാലകമുനിയോടും ചേർന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു.
ദൂത ഉവാച ഉത്തിഷ്ഠ ദേവി ശീഘ്രം ത്വം ഗച്ഛസ്വ നഹുഷം പ്രതി । ക്രീഡാം കര്തു ച രഹസി രമ്യേ നന്ദനകാനനേ
ദൂതൻ പറഞ്ഞു: ദേവിയേ, ഉടൻ എഴുന്നേറ്റു നഹുഷന്റെ അടുക്കൽ പോകൂ; രഹസ്യമായി മനോഹരമായ നന്ദനവനത്തിൽ അവനോടൊപ്പം കളിക്കൂ.
ദൂതസ്യ വചനം ശ്രുതവാ തമുവാച ബൃഹസ്പതിഃ । കമ്പിതാവയവഃ കോപാദ്രക്തപങ്കജലോചനഃ
ദൂതന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, കോപത്തിൽ ശരീരം വിറയച്ചു കണ്ണുകൾ ചുവപ്പായി, ബൃഹസ്പതി അവനോട് പറഞ്ഞു.
ഗുരുരുവാച നഹുഷം വദ ഗത്വാ ത്വം ശചീം ചേ ദ്ഭോക്തുമിച്ഛസി । അപൂര്വ യാനമാരുഹ്യ നിശായാമാഗമിഷ്യസി
ഗുരു പറഞ്ഞു: നീ പോയി നഹുഷനോടു പറയുക — ശചിയെ ആസ്വദിക്കണമെന്നു ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കില് നീ ഒരു അത്യപൂര്വ്വമായ വാഹനത്തില് കയറി രാത്രിയില് വരണം.
സപ്തര്ഷീണാം ച സ്കന്ധേ ച ദത്വാ സ്വശിവികാം ശുഭാമ് । താമാരുഹ്യ സുവേഷശ്ച ഗമനം കര്തുമര്ഹസി
ഏഴു മഹർഷിമാരുടെ തോളില് നിന്നു നിന്നു നിന്റെ മനോഹരമായ പല്ലക്കില് കയറി, അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി യാത്ര ആരംഭിക്കണം.
വാക്പതേര്വചനം ശ്രുത്വാ ഗത്വോവാച നൃപം തദാ । ദൂതസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ പ്രഹസ്യോവാച കിംകരമ്
വാക്പതിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ദൂതൻ രാജാവിനെ സമീപിച്ചു പറഞ്ഞു. ദൂതന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവ് ചിരിച്ച് തന്റെ സേവകനോടു പറഞ്ഞു:
ഗച്ഛ ഗച്ഛ ത്വരന് ഗച്ഛ സപ്തര്ഷീഞ്ഛീഘ്രമാനയ । ഉപായം ച കരിഷ്യാമി തൈഃ സാര്ധം സാപ്രതം ചര
പോ, പോ, വേഗം പോ! ഏഴു മഹർഷിമാരെയും ഉടൻ കൊണ്ടുവാ. അവരോടൊപ്പം ഞാൻ വേണ്ട ക്രമീകരണം ചെയ്യും; നീയും അവരോടൊപ്പം ഉടൻ പ്രവർത്തിക്കണം.
നൃപസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ ഗത്വാ ദൂതസ്തദന്തിസമ് । ഉവാച സര്വാംസ്തത്രൈവ യഥോക്തം നഹുഷേണ ച
രാജാവിന്റെ ആജ്ഞ കേട്ട ദൂതൻ മഹർഷിമാരുടെ അടുത്ത് പോയി നഹുഷൻ പറഞ്ഞതുപോലെ എല്ലാം അവർക്കു അറിയിച്ചു.
ദൂതസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ യയുഃ സപ്തര്ഷയോ മുദാ । രാജാ ദൃഷ്ട്വാ ച താന്സര്വാന്നനാമോവാച സാദരമ്
ദൂതന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഏഴു മഹർഷിമാർ സന്തോഷത്തോടെ പുറപ്പെട്ടു; അവരെല്ലാം കണ്ട രാജാവ് ആദരപൂർവ്വം വണങ്ങി സംസാരിച്ചു.
നഹുഷ ഉവാച യൂയം ച ബ്രഹ്മണഃ പുത്രാ ജ്വലന്തോ ബ്രഹ്മതേജസാ । ബ്രഹ്മണഃ മദൃശാഃ സര്വേ സതതം ഭക്തവത്സലാഃ
നഹുഷൻ പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾ ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രന്മാർ, ബ്രഹ്മതേജസ്സിൽ പ്രകാശിക്കുന്നവർ; എപ്പോഴും എന്റെ പോലുള്ളവരോടു ഭക്തിയുള്ളവരാണ് നിങ്ങൾ എല്ലാവരും.
നാരായണപരാഃ ശശ്വച്ഛുദ്ധസത്തവസ്വരൂപിണഃ । മോഹമാത്സര്യഹീനാശ്ച ദര്പാഹംകാരവര്ജിതാഃ
നിങ്ങൾ എല്ലാവർഷവും നാരായണഭക്തരായി, ശുദ്ധമായ സത്വസ്വഭാവമുള്ളവരും, മോഹവും അസൂയയും ഇല്ലാത്തവരും, അഹങ്കാരവും ഗർവവും വിട്ടവരുമാണ്.
നാരായണസമാഃ സര്വേ തേജസാ യശസാ സദാ । ഗുണേന കൃപയാ പ്രേമ്ണാ വരദാനേന നിശ്ചിതമ്
നിങ്ങൾ എല്ലാവരും തേജസ്സിലും മഹിമയിലും നാരായണനോട് തുല്യരാണ്; ഗുണത്തിലും ദയയിലും സ്നേഹത്തിലും വരപ്രദാനത്തിലും നിങ്ങൾ ഉറപ്പായും സമ്പന്നരാണ്.
ഇത്യുക്തവാ പ്രണതോ രാജാ തുഷ്ടാവ ച രുരോദ ച । ദൃഷ്ടവാ തേ കാതരം ഭൂപമൂചുഃ പരഹിതൈഷിണഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ രാജാവ് വണങ്ങി, മഹർഷിമാരെ സ്തുതിച്ചും കരഞ്ഞും നിന്നു; രാജാവിനെ വിഷമത്തോടെ കണ്ട മഹർഷിമാർ, മറ്റുള്ളവരുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ചവരായി, സംസാരിച്ചു.
ഋഷയ ഊചുഃ വരം പൃണീഷ്വ ഹേ വത്സ യത്തേ മനസി വാഞ്ഛിതമ് । സര്വം ദാതും വയം ശക്താ നാസാര്ധ്യ നശ്ച കിംചന
മഹർഷിമാർ പറഞ്ഞു: മകനേ, നിന്റെ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും വേണമെന്നു ചോദിക്കൂ; ഞങ്ങൾക്കു എല്ലാം നൽകാൻ കഴിയും — ഞങ്ങൾക്കു ഒന്നും ദുഷ്കരമോ കുറവോ ഇല്ല.
ഇന്ദ്രത്വം വാ മനുത്വം വാ ചിരായുര്വാ തതഃ പരമ് । സപ്തദ്ധീപേശ്വരത്വം ചാപ്യതീവ സുചിരം സുഖമ്
ഇന്ദ്രപദവിയോ, മനുപദവിയോ, അതിലുമേറെ ദീർഘായുസോ, ഏഴു ദ്വീപുകളുടെയും രാജത്വമോ, അത്യന്തം ദീർഘവും സന്തോഷകരവുമായ ജീവിതമോ —