യദാത്മനസ്തിരസ്കാരം സാഭിമാനാ മഹാസതീ । സ്മൃത്വാ ഹരേഃ പാദപദ്മം ദേഹം ത്യക്തും സമുദ്യതാ
ആ മഹാസതിയായ ദേവി, മനസ്സിൽ അഭിമാനത്തോടെ, തന്റെ അപമാനം ഓർത്തപ്പോൾ, ഹരിയുടെ കമലപാദങ്ങൾ ഓർത്ത് ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
തദാ ബ്രഹ്മാ മഹേശശ്ച വിഷ്ണുര്ധര്മശ്ച ഭാസ്കരഃ । ചന്ദ്രശ്ച കാമദേവശ്ച വൈശ്വാനരോ ധനേശ്വരഃ
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവും മഹേശ്വരനും വിഷ്ണുവും ധർമ്മനും സൂര്യനും ചന്ദ്രനും കാമദേവനും അഗ്നിയും ധനേശ്വരനും
ഋഷയോ മുനയശ്ചൈവ മനവോ വിഘ്നനാശകാഃ । മഹേന്ദ്രോ വരുണശ്ചൈവ ജഗത്പ്രാണോ ഹുതാശനഃ
ഋഷിമാരും മുനിമാരും മനുമാരും വിഘ്നങ്ങൾ നീക്കുന്നവരും മഹേന്ദ്രനും വരുണനും ലോകത്തിന്റെ ജീവനും ഹുതാശനും
സമായയൂരുദന്തസ്തേ പദ്മായാഃ പുരതഃ പുരാ । തുഷ്ടുവുശ്ച മഹാലക്ഷ്മീം മൂലപ്രകൃതിമീശ്വരീമ്
എല്ലാവരും പണ്ടെ പദ്മായുടെ മുന്നിൽ വന്നു, ഭയക്കൊണ്ട് പല്ല് കുലുക്കി, മഹാലക്ഷ്മിയെ, ആ ആദിപ്രകൃതിയായ ഈശ്വരിയെ, സ്തുതിച്ചു.
ദേവാ ഊചുഃ ക്ഷമസ്വ ഭഗവത്യമ്ബ ക്ഷമാശീലേ പരാത്പരേ । ശുദ്ധസത്ത്വസ്വരുപേ ച കോപാദിപരിവര്ജിതേ
ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: ഭഗവതിയേ, അമ്മേ, ക്ഷമാശീലമായ പരമോന്നതയായവളേ, ശുദ്ധസത്ത്വസ്വരൂപിയായവളേ, കോപാദികൾ ഇല്ലാത്തവളേ, ഞങ്ങളെ ക്ഷമിക്കണമേ.
ഉപമേ സര്വസാധ്വീനാം ദേവീനാം ദേവപൂജിതേ । ത്വയാ വിനാ ജഗത്സര്വ മൃതതുല്യം ച നിഷ്ഫലമ്
സകല സതീകളിലും തുല്യരില്ലാത്തവളേ, ദേവതകളാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന ദേവിയേ, നിന്നില്ലാതെ ഈ ലോകം മരിച്ചവരുപോലെയും ഫലമില്ലാത്തതുമാണ്.
സര്വസംപത്സ്വരുപാ ത്വം സര്വേഷാം സര്വരൂപിണീ । രാസേശ്വര്യധിദേവീ ത്വം ത്വത്കലാഃ സര്വയോഷിതഃ
സകല സമ്പത്തിന്റെയും രൂപമായവളും, എല്ലാറ്റിന്റെയും രൂപമായവളും, രാസനൃത്തത്തിന്റെ പ്രധാനദേവിയുമാണ് നീ; എല്ലാ സ്ത്രീകളും നിന്റെ ഭാഗങ്ങളാണ്.
കൈലാസേ പാര്വതീ ത്വം ച ക്ഷീരോദേ സിന്ധുകന്യകാ । സ്വര്ഗേ ച സ്വര്ഗലക്ഷ്മീസ്ത്വം മര്ത്യലക്ഷ്മീശ്ച ഭൂതലേ
കൈലാസത്തിൽ നീ പാർവതിയും, ക്ഷീരസാഗരത്തിൽ സമുദ്രകുമാരിയുമാണ്; സ്വർഗത്തിൽ സ്വർഗലക്ഷ്മിയും, ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യരിൽ ലക്ഷ്മിയുമാണ്.
വൈകുണ്ഠേ ച മഹാലക്ഷ്മീര്ദേവദേവീ സരസ്വതീ । ഗങ്ഗാ ച തുലസീ ത്വം ച വൃന്ദാ വൃന്ദാവനേ വനേ
വൈകുണ്ഠത്തിൽ മഹാലക്ഷ്മിയും, ദേവതകളുടെ ദേവിയും, സരസ്വതിയും; ഗംഗയും തുളസിയും, വൃന്ദാവനവനത്തിൽ വൃന്ദയുമാണ് നീ.
കൃഷ്ണപ്രാണാധിദേവീ ത്വം ഗോലോകേ രാധികാ സ്വയമ് । രാസേ രാസേശ്വരീ ത്വം ച വൃന്ദാ വൃന്ദാവനേ വനേ
കൃഷ്ണന്റെ പ്രാണത്തിന്റെ ദേവിയായവളും, ഗോളോകത്തിൽ രാധികയായവളും, ഓരോ രാസയിലും രാസേശ്വരിയായവളും, വൃന്ദാവനവനത്തിൽ വൃന്ദയായവളുമാണ് നീ.
കൃഷ്ണപ്രിയാ ത്വം ഭാണ്ഡീരേ ചന്ദ്രാ ചന്ദനകാനനേ । വിരജാ ചമ്പകവനേ ശതശൃങ്ഗേ ച സുന്ദരീ
ഭാണ്ഡീരവനത്തിൽ നീ കൃഷ്ണപ്രിയയും, ചന്ദനവനത്തിൽ ചന്ദ്രയും, ചമ്പകവനത്തിൽ വിരജയും, ശതശൃംഗത്തിൽ സുന്ദരിയുമാണ്.
പദ്മാവതീ പദ്മവനേ മാലതീ മാലതീവനേ । കൃന്ദദന്തീ കുന്ദവനേ സുശീലാ കേതകീവനേ
പദ്മവനത്തിൽ പദ്മാവതിയും, മാലതിവനത്തിൽ മാലതിയും, കുണ്ടവനത്തിൽ കൃന്ദദന്തിയും, കേതകിവനത്തിൽ സുഷീലയും നീയാണു.
കദമ്ബമാലാ ത്വം ദേവീ കദമ്ബകാനനേഽപി ച । രാജലക്ഷ്മീ രാജഗേഹേ ഗൃഹലക്ഷ്മീര്ഗൃഹേ ഗൃഹേ
കദംബവനത്തിൽ ദേവിയായ കദംബമാലയും, രാജമന്ദിരത്തിൽ രാജലക്ഷ്മിയും, ഓരോ വീട്ടിലും ഗൃഹലക്ഷ്മിയും നീയാണു.
ഇത്യുക്തവാ ദേവതാഃ സര്വേ മുനയോ മനവസ്തഥാ । രുരുദുര്നമ്രവദനാഃ ശുഷ്കകണ്ഠോഷ്ഠതാലുകാഃ
ഇങ്ങനെ ദേവന്മാരും മുനിമാരും മനുമാരും പറഞ്ഞു, തലകൂന്തി, വരണ്ട വായും തൊണ്ടയും ഉള്ളവർ ആയി കരഞ്ഞു.
ഇതി ലക്ഷ്മീസ്തവം പുണ്യം സര്വദേവൈഃ കൃതം ശുഭമ് । യഃ പഠേത്പ്രാതരുത്ഥായ സ വൈ സര്വം ലഭേദ്ധ്രുവമ്
ഇങ്ങനെ എല്ലാ ദേവന്മാരും ചേർന്ന് രചിച്ച ഈ പുണ്യമായ ലക്ഷ്മീസ്തവം, രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു വായിക്കുന്നവൻ ഉറപ്പായി എല്ലാം നേടും.
അഭാര്യോലഭതേ ഭാര്യാം വിനീതാം ച സുതാം സതീമ് । സുശീലാം സുനദരീം രമ്യാമതിസുപ്രിയവാദിനീമ്
ഭാര്യയില്ലാത്തവന് നല്ലഭാര്യയും, വിനീതരായ സുതന്മാരും, സുഷീലയും സുന്ദരിയും മനോഹരിയും അത്യന്തം സ്നേഹപൂർവ്വം സംസാരിക്കുന്നവളും ലഭിക്കും.
പുത്രപൌത്രവതീം ശുദ്ധാം കുലജാം കോമലാം വരാമ് । അപുത്രോ ലഭതേ പുത്രം വൈഷ്ണവം ചിരജീവിനമ്
പുത്രനോക്കാത്തവന് വിശുദ്ധിയും ഉത്തമവംശജത്വവും സൌമ്യതയും ഉത്തമത്വവും ഉള്ള ഭാര്യയെ പോലെ, വിഷ്ണുഭക്തിയും ദീർഘായുസ്സും ഉള്ള ഒരു പുത്രനെ ലഭിക്കും.
പരമൈശ്വര്യയുക്തം ച വിദ്യാവന്തം യശസ്വിനമ് । ഭ്രഷ്ടരാജ്യോ ലഭേദ്രാജ്യം ഭ്രഷ്ടശ്രീര്ലഭതേ ശ്രിയമ്
അത്യുത്തമ ഐശ്വര്യവും വിജ്ഞാനവും പ്രശസ്തിയും ഉള്ള പുത്രനെ അവന് ലഭിക്കും. രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടവന് വീണ്ടും രാജ്യം ലഭിക്കും; ഭാഗ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടവന് ഭാഗ്യം വീണ്ടെടുക്കും.
ഹതബന്ധുര്ലഭേദ്ബന്ധും ധനഭ്രഷ്ടോ ധനം ലഭേത് । കീര്തിംഹീനോ ലഭേത്കീര്തിം പ്രതിഷ്ഠാം ച ലഭേദ്ധ്രുവമ്
ബന്ധുക്കളെ നഷ്ടപ്പെട്ടവന് വീണ്ടും ബന്ധുക്കളെ ലഭിക്കും; ധനം നഷ്ടപ്പെട്ടവന് ധനം ലഭിക്കും; പ്രശസ്തി ഇല്ലാത്തവന് പ്രശസ്തി ലഭിക്കും; ഉറപ്പുള്ള മാന്യതയും ലഭിക്കും.
സര്വമങ്ഗലദം സ്തോത്രം ശോകസംതാപനാശനമ് । ഹര്ഷാനന്ദകരം ശശ്വദ്ധര്മമോക്ഷസുഹൃത്പ്രദമ്
ഈ സ്തോത്രം എല്ലാ മംഗളവും നൽകുന്നു; ദു:ഖവും വേദനയും അകറ്റുന്നു; സന്തോഷവും ആനന്ദവും പകർന്നു നൽകുന്നു; സദാ ധർമ്മവും മോക്ഷവും പ്രാപിക്കാൻ അനുഗ്രഹം നൽകുന്നു.
അഥ സപ്തപഞ്ചാശത്തമോഽധ്യായഃ നാരായണ ഉവാച ദേവാനാം സ്തവനം ശ്രുത്വാ ത്യക്തവാ ച രോദനം സതീ । ഉവാച സുപ്രസന്നാ താംസ്തേഷാം സ്തോത്രേണ നാരദ
അപ്പോൾ എഴുപത്തിയേഴാം അധ്യായം തുടങ്ങി. നാരായണൻ പറഞ്ഞു: ദേവന്മാരുടെ സ്തുതി കേട്ടശേഷം സതീ ദു:ഖം വിട്ടു, അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ ആ സ്തോത്രം മുഖേന അവരോട് സംസാരിച്ചു, നാരദാ.
മഹാലക്ഷ്മീരുവാച ത്യജാമി ദേഹം ന ക്രോധാന്ന വൈരാഗ്യോണ സാംപ്രതമ് । ഇദം ഹൃദി സമാലോച്യ ദേവാസ്തച്ഛ്ൂയതാമിതി
മഹാലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു: ഞാൻ കോപത്താലോ വൈരാഗ്യത്താലോ അല്ല, ഇപ്പോൾ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കുന്നതല്ല. ഹൃദയത്തിൽ ആലോചിച്ചിട്ട്, ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ കേൾക്കൂ.
യസ്മിന്സദീശേ മഹതി സര്വസാമ്യോ ച നിര്ഗുണേ । സര്വാത്മനി സദാനന്ദേ സമതാ തൃണശൈലയോഃ
എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെയും ഗുണരഹിതനുമായ ആ മഹാനായ സത്വത്തിൽ, എല്ലായ്പ്പോഴും ആനന്ദം നിറഞ്ഞ ആ ആത്മാവിൽ, പുല്ലിനും പർവതത്തിനും തുല്യതയുണ്ട്.
ഭ്രൂഭങ്ഗലീലയാ ലക്ഷ്മീര്ലക്ഷം സ്രഷ്ടുമലം ച യഃ । ഭൃത്യേ സ്ത്രിയാം യത്സമതാ കിം കാര്യ തസ്ച സേവയാ
ലക്ഷ്മി ഭ്രൂഭംഗത്തിന്റെ ലീലാമാത്രത്തിലൂടെ ലക്ഷങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിവുള്ളവളാണ്. അങ്ങനെയുള്ള തുല്യതയുള്ളവിടത്ത് ഭൃത്യയോ സ്ത്രീയോ സേവനം ചെയ്യേണ്ടതെന്ത്?
തത്പത്നീനാം പ്രധാനാഽഹം നീരസ്താ ദ്വാരിണാഽധുനാ । തദ്ഭൃത്യഭൃത്യഭൃത്യേന പരിപൂര്ണേന നേപ്സിതാ
അവന്റെ ഭാര്യമാരിൽ ഞാൻ പ്രധാനിയാണ്; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഞാൻ വാതിലിൽ നിരസിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഏറ്റവും ഭക്തിയുള്ള ഭൃത്യന്റെ ഭൃത്യയെയും അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
ത്യക്ഷ്യാമി ജീവനമഹമസൌഭാഗ്യാ ച സ്വാമിനി । വഹ്നൌ ച കാമനാം കൃത്വാ യഥാ ഭദ്രം ഭവേത്പുരാ
സ്വാമിയോടൊപ്പം ഭാഗ്യശൂന്യയായതുകൊണ്ട് ഞാൻ ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കും; മുമ്പ് നല്ലതായിരുന്നതുപോലെ, ആഗ്രഹം തീർത്ത് അഗ്നിയിൽ ചാടും.
യാ സ്ത്രീ ഭര്തുരസൌഭാഗ്യാ സാഽസൌഭാഗ്യാ ച സര്വതഃ । ശയനേഽഭോജനേ തസ്യാ ന സുഖം ജീവനം വൃഥാ
ഭർത്താവിനോടു ഭാഗ്യശൂന്യയായ സ്ത്രീക്ക് എല്ലായ്പ്പോഴും ദുർഭാഗ്യമാണ്; കിടക്കയിലോ ഭക്ഷണത്തിലും അവൾക്ക് സന്തോഷമില്ല — അവളുടെ ജീവിതം വെറുതെ.
യസ്യാ നാസ്തി പ്രിയപ്രേമ തസ്യാ ജന്മ നിരര്ഥകമ് । തര്ത്കി പുത്രേ ധനേ രുപേ സംപത്തൌ യൌവനേഽഥവാ
പ്രിയപതിയോടുള്ള സ്നേഹം ഇല്ലാത്ത സ്ത്രീക്ക് ജനനം അർത്ഥശൂന്യമാണ്, പുത്രന്മാരുണ്ടായാലും, ധനം, സൗന്ദര്യം, സമ്പത്ത്, യൗവനം ഉണ്ടായാലും.
യദ്ഭക്തിര്നാസ്തി കാന്തേ ച സര്വപ്രിയതമേ പരേ । സാഽശുചിര്ധര്മഹീനാ ച സര്വകര്മവിവര്ജിതാ
പ്രിയനും പരമപ്രിയനും ആയ ഭർത്താവിനോടു ഭക്തി ഇല്ലാത്ത സ്ത്രീ അശുദ്ധയും ധർമ്മരഹിതയും എല്ലാ കര്മങ്ങളിലും വിട്ടുപോയവളുമാണ്.
പതിര്ബന്ധുര്ഗതിര്ഭര്താ ദൈവതം ഗുരുരേവ ച । സര്വക്മാച്ച പരഃ സ്വാമീ ന ഗുരുഃ സ്വാമിനഃ പരഃ
ഭർത്താവാണ് സ്ത്രീയുടെ ബന്ധുവും ആശ്രയവും സ്വാമിയും ദൈവവും ഗുരുവും. എല്ലാറ്റിലും ഭർത്താവാണ് പരമൻ; ഗുരുവിനേക്കാൾ വലിയവൻ ഭർത്താവില്ല.