സുമേരോഃ ശൃങ്ഗഭൃങ്ഗം ച വായുദ്വാരാ ചകാര സഃ । സമുദ്രാണാം ദര്പഭങ്ഗം ചകാരാഗസ്ത്യഭക്ഷണാത്
സുമേരു പർവ്വതത്തിന്റെ കൊടുമുടി വായുവിന്റെ സഹായത്തോടെ ശിവൻ തകർത്തു; സമുദ്രങ്ങളുടെ അഹങ്കാരവും അഗസ്ത്യൻ കുടിച്ചുകൊണ്ട് ശിവൻ തകർത്തു.
അകാലേ സൃഷ്ടിഹരണേ തത്പുത്രമരണേ പുരാ । കോപയുക്തസ്യ വായോശ്ച ദര്പഭങ്ഗം ചകാര സഃ
അസമയത്തിൽ സൃഷ്ടി നശിപ്പിക്കുകയും മകന്റെ മരണവും സംഭവിച്ചപ്പോൾ, കോപഭരിതനായ വായുവിന്റെ അഹങ്കാരവും ശിവൻ തകർത്തു.
ഉഷാഹരണയാത്രായാം ദ്വാരകാഗമനേ ഹരേഃ । ബാണസ്യ ച ഗവാം ഹേതോവംരുണം ച ശശാപ സഃ
ഉഷയെ അപഹരിക്കാൻ നടത്തിയ യാത്രയിലും കൃഷ്ണൻ ദ്വാരകയിൽ എത്തുമ്പോഴും, പശുക്കളുടെ കാരണത്താൽ ശിവൻ വരുണനും ബാണാസുരനും ശാപം നൽകി.
കലഹേ ഗങ്ഗയാ വാണ്യാ നാരായണാഗ്രതഃ । സരസ്വതീം ച തത്യാജ തസ്യാ ദര്പം ബഭഞ്ജ സഃ
ഗംഗയുമായി വാണിയുമായി കലഹം നടന്നപ്പോൾ നാരായണന്റെ സന്നിധിയിൽ, ശിവൻ സരസ്വതിയെ ഉപേക്ഷിച്ചു, അവളുടെ അഹങ്കാരവും തകർത്തു.
ദര്പയുക്താം ച ദുര്ഗാം ച ത്യക്ത്വാ ശംഭുര്ഹിമാലയേ । കാമം ച ഭസ്മസാത്കൃത്വാ തപസേ ച യയൌ വിഭുഃ
അഹങ്കാരത്തിൽ നിറഞ്ഞ ദുർഗയെ ശിവൻ ഹിമാലയത്തിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു; കാമനെ പൊടിയാക്കി, തപസ്സിനായി പുറപ്പെട്ടു.
ലജ്ജാമവാപ സാ ദേവീ തസ്യാ ദര്പം ബഭഞ്ജ സഃ । സാ യയൌ തപസേ വിഷ്ണോഃ പ്രാപ്തിഹേതോഃ ശിവസ്യ ച
ആ ദേവി ലജ്ജയെ നേടിയപ്പോൾ, ശിവൻ അവളുടെ അഹങ്കാരവും തകർത്തു; അവൾ വിഷ്ണുവിനും ശിവനെ നേടാനുമായി തപസ്സിന് പോയി.
ഭാരതേ സുചിരം തപ്ത്വാ ദേവീ വീഷ്ണോര്വരേണ ച । ചകാര സ്വാമിനം ശംഭും ഭഗവന്തം സനാതനമ്
ഭാരതത്തിൽ ദീർഘകാലം തപസ്സു ചെയ്ത ദേവി, വിഷ്ണുവിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ശിവനെ ശാശ്വതനായ ഭർത്താവാക്കി.
മഹാസൌഭാഗ്യയുക്താ സാ ബഭൂവ ശംകരപ്രിയാ । വിശ്വേഷു സര്വദേവീഷു പൂജ്യാ വന്ദ്യാ സ്തുതാ സുരൈഃ
വലിയ ഭാഗ്യത്തോടെ അവൾ ശിവന്റെ പ്രിയയായി; ലോകത്തിലെ എല്ലാ ദേവിമാരിലും അവൾ ദേവന്മാരാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുകയും വന്ദിക്കപ്പെടുകയും സ്തുതിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
ദര്പയുക്താ മഹാലക്ഷ്മീര്ബഭൂവ സാ മഹാമുനേ । പരാഭൂതാ പുരാ ദേവീ ജയേന വിജയേന ച
അഹങ്കാരത്തിൽ നിറഞ്ഞ മഹാലക്ഷ്മി അന്നത്തെ മഹർഷേ, ജയനും വിജയനും മുമ്പ് ദേവിയെ തോൽപ്പിച്ചിരുന്നു.
പ്രവിശന്തീം വിഭോര്ദ്വാരം ദത്തവാ ഭക്തായ വാഞ്ഛിതമ് । നിവാരിതാ സാ ദ്വാരാച്ച തേന ദൌവാരികേണ വൈ
ഭക്തന് അവന്റെ ആഗ്രഹം പൂരിപ്പിച്ച്, ഭഗവാന്റെ വാതിലിലൂടെ കടക്കുമ്പോൾ, ആ ദ്വാരപാലകൻ അവളെ അകത്തേക്ക് കടക്കാൻ അനുവദിച്ചില്ല.
യദാത്മനസ്തിരസ്കാരം സാഭിമാനാ മഹാസതീ । സ്മൃത്വാ ഹരേഃ പാദപദ്മം ദേഹം ത്യക്തും സമുദ്യതാ
ആ മഹാസതിയായ ദേവി, മനസ്സിൽ അഭിമാനത്തോടെ, തന്റെ അപമാനം ഓർത്തപ്പോൾ, ഹരിയുടെ കമലപാദങ്ങൾ ഓർത്ത് ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
തദാ ബ്രഹ്മാ മഹേശശ്ച വിഷ്ണുര്ധര്മശ്ച ഭാസ്കരഃ । ചന്ദ്രശ്ച കാമദേവശ്ച വൈശ്വാനരോ ധനേശ്വരഃ
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവും മഹേശ്വരനും വിഷ്ണുവും ധർമ്മനും സൂര്യനും ചന്ദ്രനും കാമദേവനും അഗ്നിയും ധനേശ്വരനും
ഋഷയോ മുനയശ്ചൈവ മനവോ വിഘ്നനാശകാഃ । മഹേന്ദ്രോ വരുണശ്ചൈവ ജഗത്പ്രാണോ ഹുതാശനഃ
ഋഷിമാരും മുനിമാരും മനുമാരും വിഘ്നങ്ങൾ നീക്കുന്നവരും മഹേന്ദ്രനും വരുണനും ലോകത്തിന്റെ ജീവനും ഹുതാശനും
സമായയൂരുദന്തസ്തേ പദ്മായാഃ പുരതഃ പുരാ । തുഷ്ടുവുശ്ച മഹാലക്ഷ്മീം മൂലപ്രകൃതിമീശ്വരീമ്
എല്ലാവരും പണ്ടെ പദ്മായുടെ മുന്നിൽ വന്നു, ഭയക്കൊണ്ട് പല്ല് കുലുക്കി, മഹാലക്ഷ്മിയെ, ആ ആദിപ്രകൃതിയായ ഈശ്വരിയെ, സ്തുതിച്ചു.
ദേവാ ഊചുഃ ക്ഷമസ്വ ഭഗവത്യമ്ബ ക്ഷമാശീലേ പരാത്പരേ । ശുദ്ധസത്ത്വസ്വരുപേ ച കോപാദിപരിവര്ജിതേ
ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: ഭഗവതിയേ, അമ്മേ, ക്ഷമാശീലമായ പരമോന്നതയായവളേ, ശുദ്ധസത്ത്വസ്വരൂപിയായവളേ, കോപാദികൾ ഇല്ലാത്തവളേ, ഞങ്ങളെ ക്ഷമിക്കണമേ.
ഉപമേ സര്വസാധ്വീനാം ദേവീനാം ദേവപൂജിതേ । ത്വയാ വിനാ ജഗത്സര്വ മൃതതുല്യം ച നിഷ്ഫലമ്
സകല സതീകളിലും തുല്യരില്ലാത്തവളേ, ദേവതകളാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന ദേവിയേ, നിന്നില്ലാതെ ഈ ലോകം മരിച്ചവരുപോലെയും ഫലമില്ലാത്തതുമാണ്.
സര്വസംപത്സ്വരുപാ ത്വം സര്വേഷാം സര്വരൂപിണീ । രാസേശ്വര്യധിദേവീ ത്വം ത്വത്കലാഃ സര്വയോഷിതഃ
സകല സമ്പത്തിന്റെയും രൂപമായവളും, എല്ലാറ്റിന്റെയും രൂപമായവളും, രാസനൃത്തത്തിന്റെ പ്രധാനദേവിയുമാണ് നീ; എല്ലാ സ്ത്രീകളും നിന്റെ ഭാഗങ്ങളാണ്.
കൈലാസേ പാര്വതീ ത്വം ച ക്ഷീരോദേ സിന്ധുകന്യകാ । സ്വര്ഗേ ച സ്വര്ഗലക്ഷ്മീസ്ത്വം മര്ത്യലക്ഷ്മീശ്ച ഭൂതലേ
കൈലാസത്തിൽ നീ പാർവതിയും, ക്ഷീരസാഗരത്തിൽ സമുദ്രകുമാരിയുമാണ്; സ്വർഗത്തിൽ സ്വർഗലക്ഷ്മിയും, ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യരിൽ ലക്ഷ്മിയുമാണ്.
വൈകുണ്ഠേ ച മഹാലക്ഷ്മീര്ദേവദേവീ സരസ്വതീ । ഗങ്ഗാ ച തുലസീ ത്വം ച വൃന്ദാ വൃന്ദാവനേ വനേ
വൈകുണ്ഠത്തിൽ മഹാലക്ഷ്മിയും, ദേവതകളുടെ ദേവിയും, സരസ്വതിയും; ഗംഗയും തുളസിയും, വൃന്ദാവനവനത്തിൽ വൃന്ദയുമാണ് നീ.
കൃഷ്ണപ്രാണാധിദേവീ ത്വം ഗോലോകേ രാധികാ സ്വയമ് । രാസേ രാസേശ്വരീ ത്വം ച വൃന്ദാ വൃന്ദാവനേ വനേ
കൃഷ്ണന്റെ പ്രാണത്തിന്റെ ദേവിയായവളും, ഗോളോകത്തിൽ രാധികയായവളും, ഓരോ രാസയിലും രാസേശ്വരിയായവളും, വൃന്ദാവനവനത്തിൽ വൃന്ദയായവളുമാണ് നീ.
കൃഷ്ണപ്രിയാ ത്വം ഭാണ്ഡീരേ ചന്ദ്രാ ചന്ദനകാനനേ । വിരജാ ചമ്പകവനേ ശതശൃങ്ഗേ ച സുന്ദരീ
ഭാണ്ഡീരവനത്തിൽ നീ കൃഷ്ണപ്രിയയും, ചന്ദനവനത്തിൽ ചന്ദ്രയും, ചമ്പകവനത്തിൽ വിരജയും, ശതശൃംഗത്തിൽ സുന്ദരിയുമാണ്.
പദ്മാവതീ പദ്മവനേ മാലതീ മാലതീവനേ । കൃന്ദദന്തീ കുന്ദവനേ സുശീലാ കേതകീവനേ
പദ്മവനത്തിൽ പദ്മാവതിയും, മാലതിവനത്തിൽ മാലതിയും, കുണ്ടവനത്തിൽ കൃന്ദദന്തിയും, കേതകിവനത്തിൽ സുഷീലയും നീയാണു.
കദമ്ബമാലാ ത്വം ദേവീ കദമ്ബകാനനേഽപി ച । രാജലക്ഷ്മീ രാജഗേഹേ ഗൃഹലക്ഷ്മീര്ഗൃഹേ ഗൃഹേ
കദംബവനത്തിൽ ദേവിയായ കദംബമാലയും, രാജമന്ദിരത്തിൽ രാജലക്ഷ്മിയും, ഓരോ വീട്ടിലും ഗൃഹലക്ഷ്മിയും നീയാണു.
ഇത്യുക്തവാ ദേവതാഃ സര്വേ മുനയോ മനവസ്തഥാ । രുരുദുര്നമ്രവദനാഃ ശുഷ്കകണ്ഠോഷ്ഠതാലുകാഃ
ഇങ്ങനെ ദേവന്മാരും മുനിമാരും മനുമാരും പറഞ്ഞു, തലകൂന്തി, വരണ്ട വായും തൊണ്ടയും ഉള്ളവർ ആയി കരഞ്ഞു.
ഇതി ലക്ഷ്മീസ്തവം പുണ്യം സര്വദേവൈഃ കൃതം ശുഭമ് । യഃ പഠേത്പ്രാതരുത്ഥായ സ വൈ സര്വം ലഭേദ്ധ്രുവമ്
ഇങ്ങനെ എല്ലാ ദേവന്മാരും ചേർന്ന് രചിച്ച ഈ പുണ്യമായ ലക്ഷ്മീസ്തവം, രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു വായിക്കുന്നവൻ ഉറപ്പായി എല്ലാം നേടും.
അഭാര്യോലഭതേ ഭാര്യാം വിനീതാം ച സുതാം സതീമ് । സുശീലാം സുനദരീം രമ്യാമതിസുപ്രിയവാദിനീമ്
ഭാര്യയില്ലാത്തവന് നല്ലഭാര്യയും, വിനീതരായ സുതന്മാരും, സുഷീലയും സുന്ദരിയും മനോഹരിയും അത്യന്തം സ്നേഹപൂർവ്വം സംസാരിക്കുന്നവളും ലഭിക്കും.
പുത്രപൌത്രവതീം ശുദ്ധാം കുലജാം കോമലാം വരാമ് । അപുത്രോ ലഭതേ പുത്രം വൈഷ്ണവം ചിരജീവിനമ്
പുത്രനോക്കാത്തവന് വിശുദ്ധിയും ഉത്തമവംശജത്വവും സൌമ്യതയും ഉത്തമത്വവും ഉള്ള ഭാര്യയെ പോലെ, വിഷ്ണുഭക്തിയും ദീർഘായുസ്സും ഉള്ള ഒരു പുത്രനെ ലഭിക്കും.
പരമൈശ്വര്യയുക്തം ച വിദ്യാവന്തം യശസ്വിനമ് । ഭ്രഷ്ടരാജ്യോ ലഭേദ്രാജ്യം ഭ്രഷ്ടശ്രീര്ലഭതേ ശ്രിയമ്
അത്യുത്തമ ഐശ്വര്യവും വിജ്ഞാനവും പ്രശസ്തിയും ഉള്ള പുത്രനെ അവന് ലഭിക്കും. രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടവന് വീണ്ടും രാജ്യം ലഭിക്കും; ഭാഗ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടവന് ഭാഗ്യം വീണ്ടെടുക്കും.
ഹതബന്ധുര്ലഭേദ്ബന്ധും ധനഭ്രഷ്ടോ ധനം ലഭേത് । കീര്തിംഹീനോ ലഭേത്കീര്തിം പ്രതിഷ്ഠാം ച ലഭേദ്ധ്രുവമ്
ബന്ധുക്കളെ നഷ്ടപ്പെട്ടവന് വീണ്ടും ബന്ധുക്കളെ ലഭിക്കും; ധനം നഷ്ടപ്പെട്ടവന് ധനം ലഭിക്കും; പ്രശസ്തി ഇല്ലാത്തവന് പ്രശസ്തി ലഭിക്കും; ഉറപ്പുള്ള മാന്യതയും ലഭിക്കും.
സര്വമങ്ഗലദം സ്തോത്രം ശോകസംതാപനാശനമ് । ഹര്ഷാനന്ദകരം ശശ്വദ്ധര്മമോക്ഷസുഹൃത്പ്രദമ്
ഈ സ്തോത്രം എല്ലാ മംഗളവും നൽകുന്നു; ദു:ഖവും വേദനയും അകറ്റുന്നു; സന്തോഷവും ആനന്ദവും പകർന്നു നൽകുന്നു; സദാ ധർമ്മവും മോക്ഷവും പ്രാപിക്കാൻ അനുഗ്രഹം നൽകുന്നു.