ഇത്യേവം കഥിതം സര്വം ബ്രഹ്മന്നാത്മാഗമോ യഥാ
ഇങ്ങനെ, ബ്രഹ്മനേ, ആത്മാവിന്റെ വരവിനെക്കുറിച്ച് എല്ലാം വിശദീകരിച്ചു.
അനുഗ്രഹം കുരു വിഭോ വിദായം ദേഹി സാമ്പ്രതമ്
ദൈവമേ, ദയചെയ്യണം; ഇപ്പോൾ ഉപദേശം നൽകണമേ.
ഇത്യുക്ത്വാ നാരദസ്തത്ര ധൃത്വാ താതപദാമ്ബുജമ് 1.23.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് നാരദൻ അവിടെയെത്തി തന്റെ പിതാവിന്റെ കമലപാദങ്ങൾ പിടിച്ചു.
കൃതാഞ്ജലിപുടോ ഭൂത്വാ ഭക്തിനമ്രാത്മകന്ധരഃ
കൈകൾ കൂപ്പി ഭക്തിയോടെ കഴുത്ത് താഴ്ത്തി നാരദൻ നിന്നു.
ഗച്ഛന്തം തനയം ദൃഷ്ട്വാ വിധാതാ ജഗതാം മുനേ
തന്റെ മകനെ പോകുന്നത് കണ്ടു, ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവായ ബ്രഹ്മാവു, മഹർഷേ,
കരേ ധൃത്വാ സമാലിങ്ഗ്യ ചുചുമ്ബ ച പുനഃ പുനഃ
കൈ പിടിച്ചു, അടുക്കി ചേർത്ത്, വീണ്ടും വീണ്ടും മകനെ ചുംബിച്ചു.
സ്വാത്മാരാമേശ്വരോ ബ്രഹ്മാ യോഗീന്ദ്രാണാം ഗുരോര്ഗുരുഃ
സ്വന്തം ആത്മാവിൽ സന്തോഷിക്കുന്ന, യോഗിമാരുടെ ഗുരുക്കളുടെ ഗുരുവായ ബ്രഹ്മാവു,
കാതരഃ പുത്രഭേദേന മോഹിതോ വിഷ്ചുമായയാ
മകനിൽ നിന്നുള്ള വേർപാടാൽ ദു:ഖിതനായി, വിഷ്ണുവിന്റെ മായയിൽ ആകൃഷ്ടനായി.
ശ്രീബ്രഹ്മോവാച അഹം യാസ്യാമി ഗോലോകം വിജ്ഞാതും കൃഷ്ണമീശ്വരമ്
ശ്രീബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ഞാൻ ഗോലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു, കൃഷ്ണനെ, പരമേശ്വരനെ, മനസ്സിലാക്കാൻ.
സനകശ്ച സനന്ദശ്ച തൃതീയശ്ച സനാതനഃ
സനകനും, സനന്ദനും, മൂന്നാമനായ സനാതനനും,
യതീ ഹംസീ ചാരുണിശ്ച വോഢുഃ പഞ്ചശിഖസ്തഥാ
യതി, ഹംസീ, ചാരുണി, വോധു, പഞ്ചശിഖൻ ഇവരും,
വചസ്കരോ മരീചിര്മേ അങ്ഗിരാശ്ച ഭൃഗുസ്തഥാ
വചസ്കരൻ, മരീചി, അങ്കിരാസ്, ഭൃഗു ഇവരും,
വസിഷ്ഠോ വശഗഃ ശശ്വത്സര്വേഷു ച സുതേഷു ച
വസിഷ്ഠൻ, വശഗൻ, ശശ്വത്, കൂടാതെ എല്ലാ പുത്രന്മാരും,
നിബോധ വത്സ വക്ഷ്യാമി വേദോക്തം വചനം ശുഭമ്
കേൾക്കൂ മകനേ, ഞാൻ വേദങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ശുഭമായ വാക്കുകൾ പറയാം.
ധര്മാര്ഥകാമമോക്ഷാംശ്ച സര്വേ വാഞ്ഛന്തി പണ്ഡിതാഃ
ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം, മോക്ഷം ഇവയെല്ലാം പണ്ഡിതന്മാർ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
വേദപ്രണിഹിതോ ധര്മോ ഹ്യധര്മസ്തദ്വിപര്യ്യയഃ
വേദങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നതാണു ധർമ്മം; അതിന്റെ വിരുദ്ധമാണ് അധർമ്മം.
സമധീത്യ തതോ വേദാന്ദദാതി ഗുരുദക്ഷിണാമ്
വേദങ്ങൾ പഠിച്ചശേഷം, ഗുരുവിന് ഗുരുദക്ഷിണ നൽകണം.
സാ സാധ്വീ കുലജാ യാ ച പതിസേവാസു തത്പരാ ആകരേ പദ്മരാഗാണാം ജന്മ കാചമണേഃ കുതഃ ।। 1.24.
ഭർത്താവിനെ സേവിക്കാൻ സമർപ്പിതയാകുന്ന, ഉന്നതകുലത്തിൽ ജനിച്ചവളാണ് സത്യസന്ധയായ ഭാര്യ; പദ്മരാഗം നിറഞ്ഞ ഖനിയിൽ നിന്നു സ്ഫടികം ജനിക്കുമോ?
അസദ്വംശപ്രസൂതാ യാ പിത്രോര്ദോഷേണ നാരദ
അസദ്വംശത്തിൽ ജനിച്ചവൾ, പിതാവിന്റെ ദോഷത്താൽ, നാരദാ,
ന വത്സ ദുഷ്ടാഃ സര്വാശ്ച യോഷിതഃ കമലാകലാഃ
മകനേ, എല്ലാ സ്ത്രീകളും ദുഷ്ടരല്ല; അവർ എല്ലാവരും കമലയുടെ അംശങ്ങളാണ്.
നിര്ഗുണം സ്വാമിനം സാധ്വീ സേവതേ ച പ്രശംസതി
സത്യസന്ധയായ ഭാര്യ, ഗുണങ്ങളില്ലാത്ത ഭർത്താവിനെ സേവിക്കുകയും, പ്രശംസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
സാധുഃ സദ്വംശജാം കന്യാം പ്രയത്നേന പരിഗ്രഹേത്
സദാചാരമുള്ള പുരുഷൻ ഉന്നതകുലത്തിൽ ജനിച്ച പെൺകുട്ടിയെ ശ്രദ്ധയോടെ വിവാഹം കഴിക്കണം.
വരം ഹുതവഹേ വാസഃ സര്പവക്ത്രേ ച കണ്ടകേ
അഗ്നിയിലോ, പാമ്പിന്റെ വായിലോ, കുരുക്കളിൽകൂടിയോ താമസിക്കുന്നത് എത്രയോ മെച്ചം.
മത്തോഽധീതസ്ത്വയാ വേദോ മഹ്യം ച ഗുരുദക്ഷിണാമ്
നീ എന്നോടു വേദം പഠിച്ചു, ഗുരുദക്ഷിണയും തന്നു.
വത്സ ത്വം കുലജാതാം ച പൂര്വപത്നീ ച മാലതീമ്
കുഞ്ഞേ, നീ നല്ല കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചവൻ, മാലതിയും നിന്റെ മുൻപത്തെ ഭാര്യയാണ്.
മനുവംശോദ്ഭവസ്യേഹ സൃംജയസ്യ ഗൃഹേ സതീ
ഇവിടെ, മനുവംശത്തിൽ ജനിച്ച മാലതി ശ്രുഞ്ചയന്റെ വീട്ടിൽ നല്ല ഭാര്യയാകുന്നു.
ഗൃഹ്ണീഷ്വ പരമാം രത്നമാലാം ച കമലാകലാമ്
നീ പരമമായ രത്നമായ കമലപോലെയുള്ള മാലയെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിക്കൂ.
ആദൌ ഭവേദ്ഗൃഹീ ലോകോ വാനപ്രസ്ഥസ്തതഃ പരമ് 1.24.
ആദ്യം ഗൃഹസ്ഥനായിരിക്കണം, പിന്നീട് വാനപ്രസ്ഥനാകാം.
വൈഷ്ണവാനാം ഹരേരര്ചാ തപസ്യാ ച ശ്രുതൌ ശ്രുതാ
വൈഷ്ണവന്മാർ ഹരിയെ ആരാധിക്കുന്നതും തപസ്സും ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പ്രശംസിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
വൈഷ്ണവ ത്വം ഗൃഹേ തിഷ്ഠ കുരു കൃഷ്ണപദാര്ചനമ്
വൈഷ്ണവാ, നീ വീട്ടിൽ താമസിച്ച് കൃഷ്ണന്റെ പാദങ്ങൾ ആരാധിക്കൂ.