ഭൃത്യാപരാധം സതതം ന ഗൃഹ്ണാതി സദീശ്വരഃ
സത്യമായ ഭഗവാൻ ഭൃത്യന്റെ പാപങ്ങൾ ഒരിക്കലും സ്വീകരിക്കാറില്ല.
ദുര്ബലഃ സബലോ വാഽപി കോ ദംഡം കര്തുമക്ഷമഃ
ബലഹീനനോ ബലവാനോ ആയാലും, ശിക്ഷ നൽകാൻ അശക്തനായവൻ ആരാണ്?
ത്വത്പ്രസാദാത്സുരശ്രേഷ്ഠ കൃപയാ വര്ദ്ധിതസ്ത്വയാ
ദൈവങ്ങളുടെ ശ്രേഷ്ഠനായോരുവിന്റെ കൃപയാൽ, നിന്റെ ദയയാൽ ഞാൻ വളർന്നു.
സ്വയം വിധാതുഃ പൌത്രശ്ച പുനഃ സ്രഷ്ടും സ്വയം ക്ഷമഃ ഉവാച വചനം പ്രീത്യാ പ്രസന്നവദനേക്ഷണഃ
സ്വയം സൃഷ്ടാവിന്റെ മകനായി, ഇനി താനേ സൃഷ്ടിക്കാൻ ശേഷിയുള്ളവനായി, സന്തോഷപൂർവ്വം പ്രകാശമുള്ള മുഖത്തോടെ അവൻ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
സംപ്രാപ്യ പരമൈശ്വര്യം പൂര്വസ്മാച്ച ചതുര്ഗുണമ്
മുൻപേക്കാൾ നാലിരട്ടിയധികം മഹത്തായ ഐശ്വര്യം നേടി,
ഹതശത്രുര്മത്പ്രസാദാദ്ഗത്വാ പശ്യ ശചീം സതീമ്
എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ശത്രുക്കളെ ജയിച്ചവൻ, സതിയായ ശചിയെ കാണാൻ പോയി.
ദദര്ശ പുരതോ ഘോരാം ബ്രഹ്മഹത്യാം സുദുഃസഹാമ്
അവൻ മുന്നിൽ ഭയാനകവും സഹിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതുമായ ബ്രഹ്മഹത്യയെ കണ്ടു.
ബൃഹസ്പതിര്മഹാഭീതഃ സസ്മാര മധുസൂദനമ്
ഭൃഹസ്പതി അതിവേലിയ ഭയത്തോടെ മധുസൂദനനെ ഓർത്തു.
സ്വല്പാക്ഷരാ ച ബഹ്വര്ഥാ താം ശുശ്രാവ ബൃഹസ്പതിഃ
ചുരുങ്ങിയെങ്കിലും അർത്ഥവത്തായ ആ വാക്കുകൾ ഭൃഹസ്പതി കേട്ടു.
രാധികേ വചനം ശ്രുത്വാ ശിഷ്യം രക്ഷാധുനേതി ച
രാധികയുടെ 'ഇപ്പോൾ ശിഷ്യനെ രക്ഷിക്കൂ' എന്ന വാക്ക് കേട്ടു,
ചകാര ഭസ്മസാത്താം ച ഹുംകാരേണൈവ ലീലയാ
അവൾ ലളിതമായി 'ഹും' എന്ന ശബ്ദം ഉച്ചരിച്ച് അവളെ ചാരമാക്കി.
ദദര്ശ ച്ഛിന്നഭഗ്നാം ച ശത്രുണാ വചനാദ്ഗുരോഃ
ശത്രുവിന്റെ ക്രൂരതയാൽ തകർന്നും ഭഗ്നയുമായ അവളെ ഗുരുവിന്റെ വാക്കുപോലെ അവൻ കണ്ടു.
പ്രണമ്യ ച ഗുരും ഭക്ത്യാ സ്വകാംതം പ്രണനാമ സാ ഋഷയോ മുനയശ്ചൈവ ഹര്ഷഗദ്ഗദമാനസാഃ
ഭക്തിപൂർവ്വം ഗുരുവിനെ വന്ദിച്ചു, സ്വന്തം പ്രിയപ്പെട്ടവനെയും അവൾ നമസ്കരിച്ചു; ഋഷികളും മുനികളും സന്തോഷത്തിൽ വാക്ക് തടഞ്ഞ മനസ്സോടെ നിന്നു.
യോജയാമാസ സത്കാരം നിര്മാതുമമരാവതീമ് 4.47.
അവൻ ആദരപൂർവ്വം അമരാവതിയുടെ നിർമ്മാണം ഒരുക്കാൻ തുടങ്ങി.
നാനാരത്നവിചിത്രാഢ്യാം മണിരത്നേംദ്രനിര്മിതാമ്
നാനാരത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, മാണിക്യരാജാവിനാൽ നിർമ്മിതമായ,
വിശ്വകര്മാ ഗൃഹം ഗംതും ന ശശാക വിനാഽഽജ്ഞയാ
വിശ്വകർമ്മ അനുമതി ഇല്ലാതെ ആ വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.
വിജ്ഞായ തദഭിപ്രായം തമുവാച വിധിഃ സ്വയമ്
അവന്റെ മനസ്സിലുള്ള ആഗ്രഹം മനസ്സിലാക്കി, ബ്രഹ്മാവു തന്നെ അവനോട് പറഞ്ഞു.
ശ്രുത്വാ തദ്വചനം കാരുഃ ശീഘ്രം പ്രാപാമരാവതീമ്
ആ വാക്കുകൾ കേട്ട കുല്പതികൾ വേഗത്തിൽ അമരാവതിയിൽ എത്തി.
ഹരിര്ബ്രഹ്മാണമാശ്വാസ്യ പ്രസ്ഥാപ്യ സ്വഗൃഹം ച തമ്
ഹരി ബ്രഹ്മാവിനെ ആശ്വസിപ്പിച്ച്, അവനെ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് അയച്ചു.
ദണ്ഡീ ഛത്ത്രീ ശുക്ലവാസാ ബിഭ്രത്തിലകമുജ്ജ്വലമ്
ദണ്ഡവും കുടയും ധരിച്ച്, വെള്ള വസ്ത്രം അണിഞ്ഞ്,额ത്തിൽ പ്രകാശമുള്ള തിലകം ചാർത്തി,
വയസാഽതിശിശുര്ബുദ്ധ്യാ ജ്ഞാനവൃദ്ധ്യാ വിചക്ഷണഃ
പ്രായത്തിൽ വളരെ ചെറുപ്പനായിരുന്നെങ്കിലും, അറിവിലും വിവേകത്തിലും വളർച്ചയോടെ ബുദ്ധിമാനായിരുന്നു.
ഇംദ്രദ്വാരേ സമുത്തിഷ്ഠന്ദ്വാരപാലമുവാച ഹ
ഇന്ദ്രന്റെ വാതിലിലേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ, അവൻ എഴുന്നേറ്റ് വാതില്പാലകനോട് പറഞ്ഞു.
ഇത്യേവം വചനം ശ്രുത്വാ ദ്വാരി ജ്ഞാനം ചകാര തമ്
ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ വാതില്പാലകൻ അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ബാലകാനാം ബാലികാനാം സമൂഹൈഃ പരിവേഷ്ടിതമ് 4.47.
അവനെ ചുറ്റി ബാലന്മാരുടെയും ബാലികമാരുടെയും കൂട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
പ്രണനാമ ഹരിര്ഭക്ത്യാ തം ഹരിം ശിശുരൂപിണമ്
ഹരി ഭക്തിയോടെ ബാലരൂപം ധരിച്ച ഹരിയെ നമസ്കരിച്ചു.
മധുപര്കാദികം ദത്ത്വാ ശക്രഃ പൂജാം ചകാര തമ്
മധുപർക്കാദി ഭോജനങ്ങൾ അർപ്പിച്ച് ഇന്ദ്രൻ അവനെ ആരാധിച്ചു.
ഇംദ്രസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ തമുവാച ദ്വിജാര്ഭകഃ
ഇന്ദ്രന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണകുമാരൻ അവനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
കതിവര്ഷം ച നിര്മാണേ ഭവാന്സംകല്പിതോ യഥാ
നീ എത്ര വർഷം ഈ സൃഷ്ടിയിൽ ഉണ്ടായി, എങ്ങനെയാണ് നിന്നെ സങ്കൽപ്പിച്ചത്?
ഏവംഭൂതം ച നിര്മാണം ന കേനൈംദ്രേണ നിര്മിതമ്
ഇത്തരം ഒരു സൃഷ്ടി യാതൊരു ഇന്ദ്രനും സൃഷ്ടിച്ചിട്ടില്ല.
ബാലകസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ജഹാസ സ സുരേശ്വരഃ
ബാലന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ദേവന്മാരുടെ അധിപൻ ചിരിച്ചു.